https://www.instagram.com/tomato.pomelo
ปลายทางของความสุข คือความทุกข์
ปลายทางของความทุกข์ คือความสุข
เช่นเดียวกับการเกิเและตาย
มีเกิดย่อมมีตาย เมื่อไม่ตายจึงไม่เกิด
การโอบกอดความสุขและหลีกหนีความทุกข์ จึงเป็นไปไม่ได้ สุขและทุกข์ไม่อาจแยกขาดออกจากกัน นั่นคือแก่นที่ต้องยอมรับ เธอแค่รับรู้ว่าสุขหรือทุกข์ เธอแค่ยอมรับว่าสุขหรือทุกข์ เธอแค่ปล่อยให้สุขและทุกข์เคลื่อนผ่าน เสพ โอบกอด ยอมรับ
ปลายทางของความสุข คือความทุกข์
ปลายทางของความทุกข์ คือความสุข
เช่นเดียวกับการเกิเและตาย
มีเกิดย่อมมีตาย เมื่อไม่ตายจึงไม่เกิด
การโอบกอดความสุขและหลีกหนีความทุกข์ จึงเป็นไปไม่ได้ สุขและทุกข์ไม่อาจแยกขาดออกจากกัน นั่นคือแก่นที่ต้องยอมรับ เธอแค่รับรู้ว่าสุขหรือทุกข์ เธอแค่ยอมรับว่าสุขหรือทุกข์ เธอแค่ปล่อยให้สุขและทุกข์เคลื่อนผ่าน เสพ โอบกอด ยอมรับ
ฉันมาทำอะไรที่นี่?
ฉันกำลังทำอะไรอยู่?
คำถามง่ายๆ ที่ควรถามตัวเอง เพื่อย้ำเตือนถึงบางสิ่ง บางสิ่งที่อาจหลงลืม
เธอมาที่นี่ทำไม?
เธอมาเพื่อทำอะไร?
ถามตัวเองด้วยคำถามนี้ โดยไม่นึกถึงคำตอบ เมื่อถึงเวลาคำตอบจากตัวเธอ คำตอบจากภายในของตัวเธอ จะปรากฎขึ้น ดั่งแสงอาทิตย์สาดส่อง สร้างเงาทอดยาวบนพื้น เปิดเผยทางที่ควรตาม เว้นเสียแต่ว่าเธอจะมีความสุข หลงใหลในแสงและเงานั้น
ฉันมาทำอะไรที่นี่?
ฉันกำลังทำอะไรอยู่?
คำถามง่ายๆ ที่ควรถามตัวเอง เพื่อย้ำเตือนถึงบางสิ่ง บางสิ่งที่อาจหลงลืม
เธอมาที่นี่ทำไม?
เธอมาเพื่อทำอะไร?
ถามตัวเองด้วยคำถามนี้ โดยไม่นึกถึงคำตอบ เมื่อถึงเวลาคำตอบจากตัวเธอ คำตอบจากภายในของตัวเธอ จะปรากฎขึ้น ดั่งแสงอาทิตย์สาดส่อง สร้างเงาทอดยาวบนพื้น เปิดเผยทางที่ควรตาม เว้นเสียแต่ว่าเธอจะมีความสุข หลงใหลในแสงและเงานั้น