ขอบคุณผู้เล่นทุกคนที่ร่วมเดินทางมากับพวกเราตลอด 3-4 เดือนที่ผ่านมา
— ทีมสต๊าฟ Welcome to Murrwood

#WTM_COMMU
ทางคอมมู Welcome to Murrwood ขอประกาศปิดคอมมูและยุติกิจกรรมต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ

พวกเราสต๊าฟคอมมูขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านเป็นอย่างยิ่งที่เข้ามาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคอมมู WTM และมีส่วนร่วมในแต่ละกิจกรรมที่ทางเราได้จัดขึ้น พวกเราหวังว่าทุกคนจะได้รับความทรงจำดี ๆ จากกิจกรรมและเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

+

#WTM_COMMU
สุดท้ายนี้ก่อนจากกัน เรามีกิจกรรมส่งท้ายเล็กน้อยเพื่อเป็นการจบคอมมูอย่างเป็นทางการ นั่นคือ กิจกรรม Welcome to Murrwood - Ending Credit

มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคลิป Ending Credit หลังเรื่องราวภายในคอมมูได้จบลง อ่านข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ลิ้งค์ด้านหลัง

ลิ้งค์:
docs.google.com/document/d/1...

[ Days After Everything ]

ผ่านไปไม่กี่วันหลังจากเหตุการณ์นั้น แอนดรูว์พักรักษาตัวจนดีขึ้นและได้กลับมาพักที่บ้าน แต่ความเงียบงันกลับทำให้เขารู้สึกว่างเปล่า

ท่ามกลางความเงียบ เสียงประตูหน้าบ้านก็เปิดออกอย่างกระแทกกระทั้น ชายวัยกลางคนที่เขาคุ้นเคยก้าวเข้ามาพร้อมกวาดสายตาร้อนรนไปทั่ว

" คุณอา? "

(จดหมายเล็กๆ น้อยๆ จากคุณลูกชายที่น่ารัก)

(เดินทางมาไกลมากเลยถือโอกาสขอบคุณทุกท่านในฐานะผู้ปกครองน้องโตสเลยนะคะ🙏🩵)

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายทั้งหมด คีริลเลือกที่จะจัดการทุกความสัมพันธ์ที่เขามีที่นี่ บอกลาทุกคนเท่าที่เขาทำได้ เขียนจดหมายพร้อมแน่บรูปวางไว้ตามตู้จดหมายหน้าบ้านบ้าง บอกลาร่างไร้วิญญาณของคนที่จากไปบ้าง เมื่อทำทุกอย่างจนเรียบร้อย เขาใช้กรรไกรในบ้านตัดผมให้สั้นขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในป่าเหมือนปกติพร้อมอุปกรณ์ติดตัวอย่างทุกที

แต่หารู้ไม่ชายคนนี้ไม่เคยได้กลับมายังบ้านของเขาอีกเลยหลังจากนั้น

( เล่าไปใครจะเชื่อว่าเราก็เล่นมูจนจบได้ 😭💦

ขอบคุณทีมงานมากๆเลยนะครับ สนุกจนลืมไปเลยว่ามูกำลังจะจบ 🥲💔

และขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนจบ 🥹❤️‍🩹 )

#WTM_EVENT05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

น่าหงุดหงิดชะมัด

ทำไมฉันถึงทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง บ้าที่สุด

#WTM_EVENT_05
วันที่ 10 พฤษภาคม 2001 เวลา 06.00 น.
-----------------

รุ่งเช้าแห่งความหวังมาถึงในที่สุด

ทันทีที่แสงอาทิตย์สาดส่องลงมายังเมือง เหล่าสัตว์ประหลาดที่สร้างฝันร้ายให้ผู้คนมาตลอดสามคืนก็ทยอยถอยกลับ หายลับเข้าไปในความมืดของผืนป่า

แต่คุณรู้สึกได้ว่าพวกมันไม่ได้ยอมแพ้…

+

#WTM_EVENT05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN
[ Prologue: ก่อนการเอาชีวิตรอด ]

‘ พระเจ้ากำลังลงโทษเราอยู่หรือยังไง? ‘

‘ หรือเพราะกรรมที่ฉันทำมาในชาติที่แล้วงั้นหรอ? ‘

‘ ทำไมเรื่องพวกนี้ต้องเกิดขึ้นด้วย!? ‘

ฟิคประกอบอีเว้นท์:
www.readawrite.com/a/9019dffc12...

#WTM_EVENT05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

สาบานต่อพระเจ้า ว่าที่ผมเผาไปนั่นคือปีศาจ

แต่ทำไม.. ถึงได้มีใบหน้าของเธอคนนั้นในเปลงไฟนั่นล่ะ?

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

“เมื่อไหร่.. เรื่องบ้าพวกนี้จะจบสักที”

เป็น 3 วันที่รู้สึกเหมือน 3 สัปดาห์ ท่ามกลางวิกฤติที่หาคำอธิบายไม่ได้ เจ้าหน้าที่สาวยังคงคอยช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกผู้อพยพที่ศูนย์ นับตั้งแต่วินาทีที่หอบครอบครัวมาถึง

จนภาพตรงหน้ามันชักจะพร่าเบลอลงทุกที..

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN
(w/ @sarawtm.bsky.social)

ครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นแซคเคอรี่คือตอนที่เขาวิ่งสวนทางฝูงชนไปทางฝั่งฮิลไซด์

และเพราะเป็นเวลากลางคืนที่มีหมอกหนา ไฟฟ้าใช้การไม่ได้ อีกทั้งการติดต่อถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง แน่นอนว่าไม่มีใครทราบพิกัดของเขา

แม้เขาจะห่างจากโรงพยาบาลไปสามถึงสี่บล็อคเท่านั้นเอง

+

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

*•̩̩͙✩•̩̩͙* ค่ำนี้ดวงดาวยังคงงดงาม
แตกต่างจากสีตัดจันทร์เลือด

เสียงกรีดร้องยังคงดังระงมไปทั่วเขาวิ่ง วิ่ง และวิ่ง โดยที่ไม่อาจะรู้ว่าสิ่งที่ตนกำลังหนีคือสิ่งใด

จนได้พบกับบ้านหลังหนึ่งที่ดูจะปลอดภัยสำหรับค่ำคืนนี้บานประตูถูกแง้มออกเบาๆ ไม่ทันได้สังเกตุเงาที่ทาบทับลงมาจะเพียงหันมองก็ช้าไปเสียแล้ว

ไร้เสียงร้องและการพบเห็น คืนนี้ช่างโชคร้าย

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

หมอกหนาทึบทำให้ทัศนวิสัยรอบศูนย์อพยพที่โรงพยาบาลแย่ลงจนแทบมองอะไรไม่เห็น

แอนดรูว์กระชับไฟฉายและอาวุธในมือแน่น ขณะเดินลาดตระเวนอยู่ข้างนอก บรรยากาศรอบๆเงียบมาก เงียบจนน่าขนลุก

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับเงารูปร่างเล็ก บอบบาง ดูคล้ายเด็ก และด้วยสัญชาตญาณ เขาเผลอส่งเสียงเรียกออกไปโดยไม่ทันคิดให้ดีเสียก่อน

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

ปั้ง!

>เสียงกระสุนนัดแรกดังขึ้น เป็นฝีมือของไฮบาระที่กำลังถ่วงเวลาให้คนอื่นหนีไปที่ศูนย์หลบภัยด้วยกระสุน

>ตามร่างกายตอนนี้มีแผลเล็กน้อย เขาก็เกือบจะไม่รอดเหมือนกัน ในใจก็เป็นห่วงคนเป็นหลาน หวังว่าจะปลอดภัย(?)

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN
#WTM_เปิดโรล
[ข้างในศูนย์อพยพ—เวลา 13:00]

“คุณตรงนั้น ได้รับอาหารรึยังคะ? มีบาดแผลตรงไหนไหม?”

ระหว่างที่ [คุณ] กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในศูนย์เสียงเด็กสาวคนหนึ่งก็เอ่ยทัก เฟลิเซียเข้ามาหาคุณพร้อมของพะรุงพะรังในมือ ทั้งถุงพลาสติกในอาหารในมือและกล่องพยาบาลที่ห้อยสะพายอยู่

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยหรืออยากได้บอกฉันได้เลยนะคะ”

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN
{TW : การบรรยายถึงเลือด}

>มันก็เป็นเวลามานานมากแล้ว ที่เธอกักตัวอยู่ในบ้านตั้งแต่ที่มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น พยายามหลบซ่อนภายในบ้านที่มีผ้าม่านบางๆราคาถูกที่ผู้ให้กำเนิดเธอเลือกใช้มาโดยไม่คิดอะไร

>อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ในเวลาแบบนี้

และเธอก็คิดถูก

' เพล้ง! '
>เสียงกระจกหน้าต่างแตกดังขึ้น เผยให้เห็นบางสิ่งพุ่งเข้ามาหาเธอ
+

#WTM_EVENT05

ผู้เล่นสามารถอัพเดทสถานะของตัวละครก่อนจบอีเว้นท์นี้ได้เรื่อยๆ จนกว่าอีเว้นท์จะจบลง

หากเคยส่งชื่อมาแล้ว สามารถส่งชื่อซ้ำด้วยสถานะใหม่ได้ ข้อมูลในเว็บจะอัพเดททับข้อมูลเดิม

( สภาพแบบนี้คงออกไปช่วยคนยากขึ้นแล้วสิ )

#WTM_EVENT05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN
วันที่ 9 พฤษภาคม 2001 เวลา 6:00น.
สถานีวิทยุเมอร์วู้ด
----------------------------

เหลือเวลาไม่ถึง 24 ชม. จัทร์โลหิตจะมลายหาย และรุ่งอรุณจะมาเยือน

มีรายงานว่าเกิดปรากฏการณ์ฝนเยือกแข็ง (Freezing Rain) ท่ามกลางสายหมอกที่ปกคลุมหนา ชาวเมืองโปรดระมัดระวังด้วย!

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

ตรอกเล็ก ๆ ไม่ไกลจากบริเวณโรงพยาบาล มีสองชีวิตอาศัยความมืดหลบซ่อนจากเหตุการณ์โกลาหล

“ชู่—”

“ไม่เป็นไรแล้ว แม็กซี่…”

เจ้าของเสียงเบาหวิวสภาพดูไม่จืด แต่ก็ยังคงปลอบโยนสุนัขบอร์เดอร์คอลลี่ที่นั่งหอบเหนื่อยในอ้อมแขน

+

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

ตลอดเวลาที่ทำงานมา เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องรับมือเหตุอะไรไปมากกว่าการวิวาทของคนเมาเหล้า พ่อตาถือปืนลูกซองขู่ลูกเขยหรือวัวไล่ขวิดคน เขาถูกฝึกมาเพื่อรับมืออะไรแบบนั้น แน่นอน เขาเป็นเจ้าหน้าที่นายอำเภอ ไม่ใช่หน่วยรบพิเศษที่ถูกฝึกมารับมือเหตุการณ์ใช้อาวุธกลางเมือง

นั่นคือสิ่งเขาคิดมาตลอดจนถึงเมื่อวานนี้

'ถ้ามีใครเหลืออยู่ล่ะก็..'

#WTM_EVENT_05
#WTM_FINAL_COUNTDOWN

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนที่แตกตื่นเหมือนกันไก่ในยามเช้า แปดเปื้อนไปด้วยรอยเท้ามากมายของเหล่าฝูงชน

จากงานไว้อาลัย บัดนี้ได้กลายเป็นเหตุการณ์ชุลมุนของชาวเมือง

เสียงประกาศเตือนภัยดังก้องแต่ก็ไม่อาจสู้เสียงของเหล่าฝูงชนได้แม้แต่น้อย ผู้คนต่างที่วิ่งหนีเอาตัวรอด

"ชักช้าอะไรของเธอยู่ยัยบาร์บี้!"
@harper-wtm.bsky.social