A segunda víao azul. Cando lle preguntou polo inglés, dixo "blue", sen conxugar o verbo, pero sabía o nome. "E como o dis en galego?", preguntou o mago. A nena calou e mirou a seus pais entre o público, que lle chivaban "azul, azul!". Ela non sabía.

Volvín á casa moi triste.

Grazas 💜✨

🤷🏿

Por que sería...

E dixen que tomaba unhas vacacións de redes, pero necesitaba vir e ter a miña perrencha con este tema do que xa escribín en @luzes.gal e @publico.es en marzo.
luzes.gal/23/03/2025/a...

Sinto moito, de verdade, porque sei o que é, que este señor pasase por esto. Pero que non faga culpable aos demais das súas propias decisións
(iso apréndese en terapia).

Esta era a SÚA historia, non a del. Nin iso lle respectan.
Xa está ben de disfrazar de exercicio intelectual o que só é un exercicio de EGO. Ese libro convertíao en brazo executor dun maltratador, non nun escritor.
E telita coas preguntas.

Quero dicir algo: se imos xogar a dar pena, é a miña quenda.
Eu tamén estiven moitos anos con antidepresivos. Por iso, e porque son feminista, entendo que ante un libro como o que este señor quería publicar o que sentiría Ruth Ortiz sería unha ínfima parte do que sufrín eu ou sufriu Luisgé.

HAHAHAHAHA ADORAMOS A BARBARA

Catro castañas acabamos de coller Eire e eu dun castiñeiro no parking do ximnasio. Menos mal que unha veciña xa nos trouxo a primeira presada!

😍😍😍😍😍

Eu necesito noticias cuquis e esperanzadoras, de persoas abrazándose porque si e animais curriños facendo parvadas 😭

Van as modas máis rápido que as miñas neuronas

Aquí outra

É que hai cousas en galego CHULÍSIMAS. Como me poñan o Polo Pepe diante vou sacar pasear as ensinanzas de miña avoa para cortar cabezas NON PODO CON EL

Dá para novela, eh? Estouno pensando. Cosas veredes... e eu xa vin varias 🫩

Pero se o compra, danllo.

Non as tinguen de loiro moi korean thing?