บ้านทำไร่ส้ม อาศัยอยู่โซน J2
ทัก โค โรล DM ได้เลยครับ
เคโงะ คาเซฮายะ ปี2 ชมรมถ่ายภาพ
ส่วนสูง 176 น้ำหนัก 70
doc : bit.ly/40YM7aG
co-op : 24/7
(ขออนุญาตลงใหม่ทำเควสยืนยันแล้วเก็บตัวเดิมไว้นะครับ ขอบคุณสำหรับพื้นที่ครับTT)
#AZK_Maid
ถ้าอยู่ในชุดเมดแล้วล่ะก็ ต้องเรียกความน่ารักออกมาได้แน่ เมนูวันนี้ก็ขอให้เหล่าเมด ๆ ได้ดูแลมื้ออาหารและหัวใจของทุกคน
" เอาล่ะ .. โออิชิคุนาเระ โมเอะ โมเอะ บีม~~~~~! "
#AZK_Maid
ถ้าอยู่ในชุดเมดแล้วล่ะก็ ต้องเรียกความน่ารักออกมาได้แน่ เมนูวันนี้ก็ขอให้เหล่าเมด ๆ ได้ดูแลมื้ออาหารและหัวใจของทุกคน
" เอาล่ะ .. โออิชิคุนาเระ โมเอะ โมเอะ บีม~~~~~! "
มาแล้ว ! ! รายละเอียดสินค้า Official ของคอมมูอามาเนะซากะที่จะนำไปจัดจำหน่ายภายในงาน #ComicAvenue11 วันที่ 30 - 31 พฤษภาคมนี้ และยังสามารถมาแวะรับ Giveaway จากทางคอมมูได้ด้วยนะ ไว้เจอกันน้าาา 🙌
————————
✨ บูธ C03 - 04 อนิเมื่อย
* สินค้าและของแจกมีจำนวนจำกัด ใครมาก่อนมีสิทธิ์ก่อนนะคะ *
#CASummer #CA11_SAT #CA11_SUN
มาแล้ว ! ! รายละเอียดสินค้า Official ของคอมมูอามาเนะซากะที่จะนำไปจัดจำหน่ายภายในงาน #ComicAvenue11 วันที่ 30 - 31 พฤษภาคมนี้ และยังสามารถมาแวะรับ Giveaway จากทางคอมมูได้ด้วยนะ ไว้เจอกันน้าาา 🙌
————————
✨ บูธ C03 - 04 อนิเมื่อย
* สินค้าและของแจกมีจำนวนจำกัด ใครมาก่อนมีสิทธิ์ก่อนนะคะ *
#CASummer #CA11_SAT #CA11_SUN
ทีมงานขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เดินทางด้วยกันมาไม่ว่าจะตั้งแต่ต้นคอมมูหรือเพิ่งมาเข้าร่วมในช่วงภาคเรียนที่ 2 หากไม่มีทุกคนคอมมูก็ไม่อาจจะสมบูรณ์ได้
———————————————
... แล้วไว้เจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อวันนั้นมาถึงนะ ...
ทีมงานขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เดินทางด้วยกันมาไม่ว่าจะตั้งแต่ต้นคอมมูหรือเพิ่งมาเข้าร่วมในช่วงภาคเรียนที่ 2 หากไม่มีทุกคนคอมมูก็ไม่อาจจะสมบูรณ์ได้
———————————————
... แล้วไว้เจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อวันนั้นมาถึงนะ ...
วันจบการศึกษา, วันที่ไม่นึกว่าตัวเองจะมาถึงตรงนี้
ตัวเองที่ไม่สมบูรณ์แบบ
อดีตที่เคยพลาดพลั้ง
เรื่องที่เคยหวาดหวั่น
เพราะที่นี่ーได้พบกับผู้คนดี ๆ ถึงได้สอนให้รู้ถึงคุณค่าของตัวเอง และก้าวข้ามบาดแผลในใจ
รู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่าที่นี่เป็น 'บ้าน' ไปเสียแล้ว
วันที่มีรอยยิ้มเปื้อนใบหน้ามากที่สุดーคงเป็นวันนี้
ยืนดีด้วยที่จบการศึกษา
ขอบคุณนะ แล้วสักวันหนึ่ง, ไว้พบกันใหม่ในสักหนแห่งー
วันจบการศึกษา, วันที่ไม่นึกว่าตัวเองจะมาถึงตรงนี้
ตัวเองที่ไม่สมบูรณ์แบบ
อดีตที่เคยพลาดพลั้ง
เรื่องที่เคยหวาดหวั่น
เพราะที่นี่ーได้พบกับผู้คนดี ๆ ถึงได้สอนให้รู้ถึงคุณค่าของตัวเอง และก้าวข้ามบาดแผลในใจ
รู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่าที่นี่เป็น 'บ้าน' ไปเสียแล้ว
วันที่มีรอยยิ้มเปื้อนใบหน้ามากที่สุดーคงเป็นวันนี้
ยืนดีด้วยที่จบการศึกษา
ขอบคุณนะ แล้วสักวันหนึ่ง, ไว้พบกันใหม่ในสักหนแห่งー
‘ทำได้แล้ว’
ที่ไม่ได้ไปต่อยตีกับใครอีก
ที่ไม่ได้มีแผลถลอกเต็มไปหมด
ที่คะแนนสอบมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเทียบกับตอนมัธยมต้น
ที่ได้เรียนจบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ
‘ทำได้แล้ว’
ที่วันนี้สามารถยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจกว่าทุกวัน
..ขอบคุณนะ แล้วไว้เจอกันใหม่
‘ทำได้แล้ว’
ที่ไม่ได้ไปต่อยตีกับใครอีก
ที่ไม่ได้มีแผลถลอกเต็มไปหมด
ที่คะแนนสอบมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเทียบกับตอนมัธยมต้น
ที่ได้เรียนจบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ
‘ทำได้แล้ว’
ที่วันนี้สามารถยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจกว่าทุกวัน
..ขอบคุณนะ แล้วไว้เจอกันใหม่
ท้ายที่สุดบทของมัธยมปลายก็ค่อยๆ ปิดลง
มีอะไรเกิดขึ้นตั้งมากมาย จะการเปลี่ยนแปลง เรียนรู้ สูญเสีย พบเจอ ลาจาก หรือผูกพัน
ในตอนจบถึงทำให้ได้เข้าใจว่า ตัวเอง ไม่ได้เป็นคนที่สมบูรณ์อะไรนั่นเลย
แต่เพราะสิ่งที่ได้พบเจอระหว่างทาง คอยเติมเต็ม ประคองในจุดที่ไม่สมบูรณ์นั้น
จะว่ายังไงดี—รู้ตัวอีกทีก็เผลอยิ้มให้กับตอนจบนั้นซะแล้ว
ขอบคุณนะ
แล้วไว้เจอกันใหม่
ในสักวัน
ท้ายที่สุดบทของมัธยมปลายก็ค่อยๆ ปิดลง
มีอะไรเกิดขึ้นตั้งมากมาย จะการเปลี่ยนแปลง เรียนรู้ สูญเสีย พบเจอ ลาจาก หรือผูกพัน
ในตอนจบถึงทำให้ได้เข้าใจว่า ตัวเอง ไม่ได้เป็นคนที่สมบูรณ์อะไรนั่นเลย
แต่เพราะสิ่งที่ได้พบเจอระหว่างทาง คอยเติมเต็ม ประคองในจุดที่ไม่สมบูรณ์นั้น
จะว่ายังไงดี—รู้ตัวอีกทีก็เผลอยิ้มให้กับตอนจบนั้นซะแล้ว
ขอบคุณนะ
แล้วไว้เจอกันใหม่
ในสักวัน
โชเฮย์ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางเสียงจอแจของวันจบการศึกษา เสียงหัวเราะ เสียงเรียกชื่อ เสียงชัตเตอร์จากกล้องที่ดังไม่ขาดสาย ทุกอย่างรอบตัวช่างวุ่นวายสมกับเป็นวันสุดท้ายของชีวิตมัธยมปลาย
แต่แปลกดี— ในความวุ่นวายนั้น กลับมีความสงบอยู่ในใจเขาอย่างประหลาด
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่ใช่คนที่ดีอะไร หัวแข็ง ดื้อ ปากไม่ค่อยดี แถมบางครั้งก็เลือกใช้กำปั้นง่ายกว่าคำพูด
+
โชเฮย์ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางเสียงจอแจของวันจบการศึกษา เสียงหัวเราะ เสียงเรียกชื่อ เสียงชัตเตอร์จากกล้องที่ดังไม่ขาดสาย ทุกอย่างรอบตัวช่างวุ่นวายสมกับเป็นวันสุดท้ายของชีวิตมัธยมปลาย
แต่แปลกดี— ในความวุ่นวายนั้น กลับมีความสงบอยู่ในใจเขาอย่างประหลาด
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่ใช่คนที่ดีอะไร หัวแข็ง ดื้อ ปากไม่ค่อยดี แถมบางครั้งก็เลือกใช้กำปั้นง่ายกว่าคำพูด
+
"อิชิดะ อันซึ ปี3 ห้อง A จบการศึกษาแล้วค่ะ--!!"
ถึงจะเป็นวันสุดท้ายในรั้วโรงเรียน
แต่ก็หวังว่าพวกเราจะกลับมารวมตัวกันอีกนะ
#AZK_Sotsugyoshiki
"อิชิดะ อันซึ ปี3 ห้อง A จบการศึกษาแล้วค่ะ--!!"
ถึงจะเป็นวันสุดท้ายในรั้วโรงเรียน
แต่ก็หวังว่าพวกเราจะกลับมารวมตัวกันอีกนะ
#AZK_Sotsugyoshiki
“ขอบคุณนะครับ”
สถานที่…
ผู้คน…
บรรยากาศ…
‘ความทรงจำ‘
ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มีชีวิตเรียบง่ายแบบเขาจะได้ใช้ชีวิตที่มีสีสันมากมายขนาดนี้
หลังจากนี้ถ้าไม่ได้เจอกันแล้ว ถ้าตัวของผมจากไปยังที่ไกลแสนไกล
จะยังได้วนกลับมาพบกันไหมนะ
“เอาล่ะ—”
“ไว้เจอกันใหม่นะ”
“ขอบคุณนะครับ”
สถานที่…
ผู้คน…
บรรยากาศ…
‘ความทรงจำ‘
ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มีชีวิตเรียบง่ายแบบเขาจะได้ใช้ชีวิตที่มีสีสันมากมายขนาดนี้
หลังจากนี้ถ้าไม่ได้เจอกันแล้ว ถ้าตัวของผมจากไปยังที่ไกลแสนไกล
จะยังได้วนกลับมาพบกันไหมนะ
“เอาล่ะ—”
“ไว้เจอกันใหม่นะ”
กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม—
เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย
แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
" ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ "
ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3
[ สำเร็จการศึกษา ]
กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม—
เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย
แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
" ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ "
ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3
[ สำเร็จการศึกษา ]
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่กลบหลุมภายในหัวใจอันว่างเปล่าของเด็กสาวได้ การได้พานพบกับมิตรภาพนั้นทำให้เธอเปลี่ยนไป
ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ขอบคุณระยะเวลาที่พวกเราได้พานพบกัน
―จนมาถึงปีสุดท้าย มินามิฟูชิ จิโตเสะ ได้จบการศึกษา
"การจากลาทั้งน้ำตามันไม่โรแมนติกสำหรับเค้าเลยสักนิด"
"ฉะนั้น ไว้เจอกันใหม่ในสักวันนะ"
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่กลบหลุมภายในหัวใจอันว่างเปล่าของเด็กสาวได้ การได้พานพบกับมิตรภาพนั้นทำให้เธอเปลี่ยนไป
ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ขอบคุณระยะเวลาที่พวกเราได้พานพบกัน
―จนมาถึงปีสุดท้าย มินามิฟูชิ จิโตเสะ ได้จบการศึกษา
"การจากลาทั้งน้ำตามันไม่โรแมนติกสำหรับเค้าเลยสักนิด"
"ฉะนั้น ไว้เจอกันใหม่ในสักวันนะ"
"นี่ทุกคน~ ช่วยฟังที~"
เจ้าของหงอนต้นหญ้าขึ้นไปยืนพร้อมรอยยิ้มกว้าง เรียกให้คนข้างล่างตะโกนกลับมาอย่างสนุกสนาน
"มีอะไรจะบอกล่ะ~"
+
"นี่ทุกคน~ ช่วยฟังที~"
เจ้าของหงอนต้นหญ้าขึ้นไปยืนพร้อมรอยยิ้มกว้าง เรียกให้คนข้างล่างตะโกนกลับมาอย่างสนุกสนาน
"มีอะไรจะบอกล่ะ~"
+
[ กลางเดือนธันวาคม | โกงเวลา ]
_____
(1/2)
ติ๊ด—!
เสียงสัญญาณดังขึ้นครึ่งหนึ่งก่อนที่ประตูกั้นทางเข้าออกอัตโนมัติของสถานีรถไฟจะเปิดออก
ร่างเล็กก้าวออกมาพบเจอกับผู้คนขวักไขว่แลดูแออัด ทว่านั่นก็ไม่ทำให้ 'เซนนิน เอมิกะ' รู้สึกอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย
กลับกัน มันช่างหนาวจับใจ
"เธอคือ เซนนิน เอมิกะ ใช่ไหม"
+
[ กลางเดือนธันวาคม | โกงเวลา ]
_____
(1/2)
ติ๊ด—!
เสียงสัญญาณดังขึ้นครึ่งหนึ่งก่อนที่ประตูกั้นทางเข้าออกอัตโนมัติของสถานีรถไฟจะเปิดออก
ร่างเล็กก้าวออกมาพบเจอกับผู้คนขวักไขว่แลดูแออัด ทว่านั่นก็ไม่ทำให้ 'เซนนิน เอมิกะ' รู้สึกอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย
กลับกัน มันช่างหนาวจับใจ
"เธอคือ เซนนิน เอมิกะ ใช่ไหม"
+
ครั้นสามคนก่อนหน้าแนะนำตัวเสร็จแล้วก็ถึงคราวของเขาบ้าง
ฮิราคาว่า มิซึกิเดินขึ้นเวทีด้วยเสียงฮัมเพลงเบาๆและรอยยิ้มร้าย
"สวัสดีทุกคน"
"ฉันไม่มีอะไรจะพูดเยอะนอกจาก-"
"เงินของพวกนายอยู่ในมือฉันแล้ว"
"ฮิราคาว่า มิซึกิ ตำแหน่งเหรัญญิกขอฝากตัวในปีการศึกษาหน้าด้วย" วิ้งค์😘
ครั้นสามคนก่อนหน้าแนะนำตัวเสร็จแล้วก็ถึงคราวของเขาบ้าง
ฮิราคาว่า มิซึกิเดินขึ้นเวทีด้วยเสียงฮัมเพลงเบาๆและรอยยิ้มร้าย
"สวัสดีทุกคน"
"ฉันไม่มีอะไรจะพูดเยอะนอกจาก-"
"เงินของพวกนายอยู่ในมือฉันแล้ว"
"ฮิราคาว่า มิซึกิ ตำแหน่งเหรัญญิกขอฝากตัวในปีการศึกษาหน้าด้วย" วิ้งค์😘
คนถัดไปเป็นหญิงสาวผมสีทองหน้าตาคุ้นๆ เหมือนคนที่แต่งหญิงมาหาเสียงตอนนั้น(?) ใช่มั๊ย... แต่นี่งานพิธีการนี่นา
"สวัสดีค่ะ ฉันฮิเมงามิ เคียวกะ" ✨
"ตำแหน่งเลขานุการสภานักเรียนค่ะ"
ยกมือหยุดเสียงฮือฮาจากข้างล่าง
"แล้วก็ใช่ จริงๆ แล้วฉันก็เป็นผู้หญิงนี่แหละ
ต่อจากนี้เองก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ"
คนถัดไปเป็นหญิงสาวผมสีทองหน้าตาคุ้นๆ เหมือนคนที่แต่งหญิงมาหาเสียงตอนนั้น(?) ใช่มั๊ย... แต่นี่งานพิธีการนี่นา
"สวัสดีค่ะ ฉันฮิเมงามิ เคียวกะ" ✨
"ตำแหน่งเลขานุการสภานักเรียนค่ะ"
ยกมือหยุดเสียงฮือฮาจากข้างล่าง
"แล้วก็ใช่ จริงๆ แล้วฉันก็เป็นผู้หญิงนี่แหละ
ต่อจากนี้เองก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ"
เมื่อถึงคราวสภานักเรียนชุดใหม่ขึ้นแนะนำตัว ตัวของสุซุสึกิก็กว้างขึ้นมาแนะนำตัวก่อนเป็นคนแรก
“สวัสดีค่ะ ฮะจิกัทสึ สุซุสึกิ”
“ดำรงตำแหน่งประธานนักเรียนในปีการศึกษาหน้าค่ะ”
เธอแนะนำตัวเสียงดังฟังชัดต่อหน้าผู้คนในหอประชุม
“ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจจากทุกคนนะคะ ฉันจะพยายามทำหน้าที่ให้สมกับตำแหน่งที่ได้รับอย่างถึงที่สุดเลยค่ะ”
“ต่อจากนี้เองก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
เมื่อถึงคราวสภานักเรียนชุดใหม่ขึ้นแนะนำตัว ตัวของสุซุสึกิก็กว้างขึ้นมาแนะนำตัวก่อนเป็นคนแรก
“สวัสดีค่ะ ฮะจิกัทสึ สุซุสึกิ”
“ดำรงตำแหน่งประธานนักเรียนในปีการศึกษาหน้าค่ะ”
เธอแนะนำตัวเสียงดังฟังชัดต่อหน้าผู้คนในหอประชุม
“ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจจากทุกคนนะคะ ฉันจะพยายามทำหน้าที่ให้สมกับตำแหน่งที่ได้รับอย่างถึงที่สุดเลยค่ะ”
“ต่อจากนี้เองก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
วันที่ 15 มกราคม 2026 | เวลา 08:00 น.
💮 ช่วงพิธีส่งมอบตำแหน่งสภานักเรียนชุดใหม่ 💮
สภานักเรียนประจำปีการศึกษา 2025 ได้ขึ้นมาบนเวทีกันพร้อมหน้าเพื่อพูดส่งท้ายในการส่งต่อตำแหน่งหน้าที่งานให้แก่สภานักเรียนชุดใหม่หลังจากได้มีการเลือกตั้งในภาคเรียนที่ผ่านมา โดยจะถือว่าเป็นการประกาศแจ้งให้นักเรียนทุกคนได้ทราบด้วยว่า ใครจะขึ้นมาเป็นผู้แทนนักเรียนในปีถัดไป
(+)
วันที่ 15 มกราคม 2026 | เวลา 08:00 น.
💮 ช่วงพิธีส่งมอบตำแหน่งสภานักเรียนชุดใหม่ 💮
สภานักเรียนประจำปีการศึกษา 2025 ได้ขึ้นมาบนเวทีกันพร้อมหน้าเพื่อพูดส่งท้ายในการส่งต่อตำแหน่งหน้าที่งานให้แก่สภานักเรียนชุดใหม่หลังจากได้มีการเลือกตั้งในภาคเรียนที่ผ่านมา โดยจะถือว่าเป็นการประกาศแจ้งให้นักเรียนทุกคนได้ทราบด้วยว่า ใครจะขึ้นมาเป็นผู้แทนนักเรียนในปีถัดไป
(+)