望月桐依 | Mochizuki Kirie | โมจิสึกิ คิริเอะ | 3年
ประธานนักเรียนโรงเรียนอามาเนะซากะ | AHS23001
Doc : https://bit.ly/AZK_Kirie
: : ยืมตัว / กล่าวถึง / นำไปวาดได้
( พึงระวังการ ooc หากไม่แน่ใจ กรุณาทักแอคนี้หรือแอคคอมมูได้เลยค่ะ )
" ไหน? เครปเค้กหรอคะ ! ! "
" ทุกคนชอบโรงเรียนมั้ยคะ เราชอบมากเลยแหละ "
望月桐依 | Mochizuki Kirie
3年 | AHS23001 | NPC
ประธานนักเรียนโรงเรียนอามาเนะซากะ
Doc : bit.ly/AZK_Kirie
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่กลบหลุมภายในหัวใจอันว่างเปล่าของเด็กสาวได้ การได้พานพบกับมิตรภาพนั้นทำให้เธอเปลี่ยนไป
ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ขอบคุณระยะเวลาที่พวกเราได้พานพบกัน
―จนมาถึงปีสุดท้าย มินามิฟูชิ จิโตเสะ ได้จบการศึกษา
"การจากลาทั้งน้ำตามันไม่โรแมนติกสำหรับเค้าเลยสักนิด"
"ฉะนั้น ไว้เจอกันใหม่ในสักวันนะ"
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่กลบหลุมภายในหัวใจอันว่างเปล่าของเด็กสาวได้ การได้พานพบกับมิตรภาพนั้นทำให้เธอเปลี่ยนไป
ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ขอบคุณระยะเวลาที่พวกเราได้พานพบกัน
―จนมาถึงปีสุดท้าย มินามิฟูชิ จิโตเสะ ได้จบการศึกษา
"การจากลาทั้งน้ำตามันไม่โรแมนติกสำหรับเค้าเลยสักนิด"
"ฉะนั้น ไว้เจอกันใหม่ในสักวันนะ"
"อิชิดะ อันซึ ปี3 ห้อง A จบการศึกษาแล้วค่ะ--!!"
ถึงจะเป็นวันสุดท้ายในรั้วโรงเรียน
แต่ก็หวังว่าพวกเราจะกลับมารวมตัวกันอีกนะ
#AZK_Sotsugyoshiki
"อิชิดะ อันซึ ปี3 ห้อง A จบการศึกษาแล้วค่ะ--!!"
ถึงจะเป็นวันสุดท้ายในรั้วโรงเรียน
แต่ก็หวังว่าพวกเราจะกลับมารวมตัวกันอีกนะ
#AZK_Sotsugyoshiki
ทีมงานขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เดินทางด้วยกันมาไม่ว่าจะตั้งแต่ต้นคอมมูหรือเพิ่งมาเข้าร่วมในช่วงภาคเรียนที่ 2 หากไม่มีทุกคนคอมมูก็ไม่อาจจะสมบูรณ์ได้
———————————————
... แล้วไว้เจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อวันนั้นมาถึงนะ ...
ทีมงานขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เดินทางด้วยกันมาไม่ว่าจะตั้งแต่ต้นคอมมูหรือเพิ่งมาเข้าร่วมในช่วงภาคเรียนที่ 2 หากไม่มีทุกคนคอมมูก็ไม่อาจจะสมบูรณ์ได้
———————————————
... แล้วไว้เจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อวันนั้นมาถึงนะ ...
ทีมงานขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เดินทางด้วยกันมาไม่ว่าจะตั้งแต่ต้นคอมมูหรือเพิ่งมาเข้าร่วมในช่วงภาคเรียนที่ 2 หากไม่มีทุกคนคอมมูก็ไม่อาจจะสมบูรณ์ได้
———————————————
... แล้วไว้เจอกันใหม่อีกครั้งเมื่อวันนั้นมาถึงนะ ...
‘ทำได้แล้ว’
ที่ไม่ได้ไปต่อยตีกับใครอีก
ที่ไม่ได้มีแผลถลอกเต็มไปหมด
ที่คะแนนสอบมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเทียบกับตอนมัธยมต้น
ที่ได้เรียนจบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ
‘ทำได้แล้ว’
ที่วันนี้สามารถยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจกว่าทุกวัน
..ขอบคุณนะ แล้วไว้เจอกันใหม่
‘ทำได้แล้ว’
ที่ไม่ได้ไปต่อยตีกับใครอีก
ที่ไม่ได้มีแผลถลอกเต็มไปหมด
ที่คะแนนสอบมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเทียบกับตอนมัธยมต้น
ที่ได้เรียนจบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ
‘ทำได้แล้ว’
ที่วันนี้สามารถยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจกว่าทุกวัน
..ขอบคุณนะ แล้วไว้เจอกันใหม่
“ขอบคุณนะครับ”
สถานที่…
ผู้คน…
บรรยากาศ…
‘ความทรงจำ‘
ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มีชีวิตเรียบง่ายแบบเขาจะได้ใช้ชีวิตที่มีสีสันมากมายขนาดนี้
หลังจากนี้ถ้าไม่ได้เจอกันแล้ว ถ้าตัวของผมจากไปยังที่ไกลแสนไกล
จะยังได้วนกลับมาพบกันไหมนะ
“เอาล่ะ—”
“ไว้เจอกันใหม่นะ”
“ขอบคุณนะครับ”
สถานที่…
ผู้คน…
บรรยากาศ…
‘ความทรงจำ‘
ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มีชีวิตเรียบง่ายแบบเขาจะได้ใช้ชีวิตที่มีสีสันมากมายขนาดนี้
หลังจากนี้ถ้าไม่ได้เจอกันแล้ว ถ้าตัวของผมจากไปยังที่ไกลแสนไกล
จะยังได้วนกลับมาพบกันไหมนะ
“เอาล่ะ—”
“ไว้เจอกันใหม่นะ”
กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม—
เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย
แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
" ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ "
ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3
[ สำเร็จการศึกษา ]
กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม—
เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย
แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
" ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ "
ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3
[ สำเร็จการศึกษา ]
🪻 แบบฟอร์มส่งหลักฐานการแอคทีฟสำหรับยืนยันตัวละครต่อในซีซั่นที่ 2 (รอบที่ 1)
: : ตั้งแต่วันนี้ - 31 มีนาคม 2026 (23.59 น.)
———————————
แบบฟอร์มส่งหลักฐานการแอคทีฟ : forms.gle/cy6WHYXGpTn7...
ตรวจสอบสถานะ : docs.google.com/spreadsheets...
(อย่าลืมกลับมาเช็คสถานะยืนยันหลังชื่อของตนเองด้วย)
🪻 แบบฟอร์มส่งหลักฐานการแอคทีฟสำหรับยืนยันตัวละครต่อในซีซั่นที่ 2 (รอบที่ 1)
: : ตั้งแต่วันนี้ - 31 มีนาคม 2026 (23.59 น.)
———————————
แบบฟอร์มส่งหลักฐานการแอคทีฟ : forms.gle/cy6WHYXGpTn7...
ตรวจสอบสถานะ : docs.google.com/spreadsheets...
(อย่าลืมกลับมาเช็คสถานะยืนยันหลังชื่อของตนเองด้วย)
กลีบซากุระที่เคยเป็นจุดเริ่มต้น ในวันนี้กลับเป็นสัญญาณบอกลา
หากผ่านพ้นวันนี้ไป、 คงหวนนึกให้เสียดาย
เพราะแบบนั้นก่อนที่จะแยกย้ายกันไป . . .
「 ผมคิดว่าผมไม่มีทางชอบนายได้เลยและนายคงเป็นคนสุดท้ายบนโลกที่ผมจะชอบ แต่ว่านะ—
การที่สุดท้ายแล้วผมชอบนาย มันน่าขำจริง ๆ นั่นแหละ 」
❀。• *₊°。 ❀°。• *₊°
กลีบซากุระที่เคยเป็นจุดเริ่มต้น ในวันนี้กลับเป็นสัญญาณบอกลา
หากผ่านพ้นวันนี้ไป、 คงหวนนึกให้เสียดาย
เพราะแบบนั้นก่อนที่จะแยกย้ายกันไป . . .
「 ผมคิดว่าผมไม่มีทางชอบนายได้เลยและนายคงเป็นคนสุดท้ายบนโลกที่ผมจะชอบ แต่ว่านะ—
การที่สุดท้ายแล้วผมชอบนาย มันน่าขำจริง ๆ นั่นแหละ 」
❀。• *₊°。 ❀°。• *₊°
ท่ามกลางมวลดอกไม้ที่เบ่งบานสะพรั่ง ปลายทางของสายตาทั้งสองทอดไปยังคนตรงหน้า ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างให้ก่อนจะเอ่ยคำ
"ยินดีด้วยที่เรียนจบนะ อาซาโตะ"
แม้นี่จะเป็นจุดจบของชีวิตมอปลาย แต่ตนก็ยังคาดหวังว่าจะได้ใช้ส่วนที่เหลือต่อจากนี้ เฝ้ามองอีกฝ่ายยิ้มแย้มมีความสุขต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ท่ามกลางมวลดอกไม้ที่เบ่งบานสะพรั่ง ปลายทางของสายตาทั้งสองทอดไปยังคนตรงหน้า ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างให้ก่อนจะเอ่ยคำ
"ยินดีด้วยที่เรียนจบนะ อาซาโตะ"
แม้นี่จะเป็นจุดจบของชีวิตมอปลาย แต่ตนก็ยังคาดหวังว่าจะได้ใช้ส่วนที่เหลือต่อจากนี้ เฝ้ามองอีกฝ่ายยิ้มแย้มมีความสุขต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
วันนี้แม่เอง ก็ขุดเอากล้องตัวเก่งของพ่อมาถ่ายรูปในวันนี้ด้วย
เวลาไม่เคยหยุดอยู่กับที่ ตัวผมเองก็ด้วย
เมื่อไหร่กันนะที่ผมลืมไปเลย ว่าสีของดอกซากุระสวยขนาดนี้
ไว้เจอกันใหม่ ในสักวันนะ
วันนี้แม่เอง ก็ขุดเอากล้องตัวเก่งของพ่อมาถ่ายรูปในวันนี้ด้วย
เวลาไม่เคยหยุดอยู่กับที่ ตัวผมเองก็ด้วย
เมื่อไหร่กันนะที่ผมลืมไปเลย ว่าสีของดอกซากุระสวยขนาดนี้
ไว้เจอกันใหม่ ในสักวันนะ
ถึงวันพรุ่งนี้จะไม่ได้เจอกันอีก แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอก
ไว้เจอกันใหม่นะ ถึงตอนนั้นผมจะคอยเอาใจช่วยเอง
ถึงวันพรุ่งนี้จะไม่ได้เจอกันอีก แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอก
ไว้เจอกันใหม่นะ ถึงตอนนั้นผมจะคอยเอาใจช่วยเอง
—ความหมายของการมีชีวิต
เหตุผลที่ยังหายใจแม้รู้สึกเจ็บปวด
ในตอนนี้、ท้ายที่สุดฉันก็ได้พบคำตอบ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง… ฉันจะไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้
ขอให้คำมั่นสัญญาแด่ดวงดารา
┊┊┊┊⋆ ✧ · ✧
—ความหมายของการมีชีวิต
เหตุผลที่ยังหายใจแม้รู้สึกเจ็บปวด
ในตอนนี้、ท้ายที่สุดฉันก็ได้พบคำตอบ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง… ฉันจะไม่มีวันลืมช่วงเวลานี้
ขอให้คำมั่นสัญญาแด่ดวงดารา
┊┊┊┊⋆ ✧ · ✧
เรื่องเล่าที่...ไม่สิ, วันนี้ไม่ใช่เรื่องเล่าอีกต่อไปแล้ว
แด่ความฝัน และพิธีจบการศึกษาในวันซากุระผลิบาน
"ยินดีสำหรับพิธีจบการศึกษาทุกคนด้วยนะครับ"
"ยูเมโนะ ฮิฟูมิ เจ้าชายนิทราที่แสนดีของทุกคน"
"จะขออวยพรให้ทุกก้าวเดินต่อจากนี้พบเจอสิ่งที่ใฝ่ฝัน"
+
เรื่องเล่าที่...ไม่สิ, วันนี้ไม่ใช่เรื่องเล่าอีกต่อไปแล้ว
แด่ความฝัน และพิธีจบการศึกษาในวันซากุระผลิบาน
"ยินดีสำหรับพิธีจบการศึกษาทุกคนด้วยนะครับ"
"ยูเมโนะ ฮิฟูมิ เจ้าชายนิทราที่แสนดีของทุกคน"
"จะขออวยพรให้ทุกก้าวเดินต่อจากนี้พบเจอสิ่งที่ใฝ่ฝัน"
+
ยามที่ซากุระหวนกลับมาผลิบาน ยามที่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะจรดลงในใจ และยามที่เราต้องออกเดินทางตามฝัน
“ยินดีสำหรับพิธีจบการศึกษา”
“และสุขสันต์วันเกิดนะครับ ซากิจัง”
“ขอให้เสียงที่แสนสนใสนั้น ก้องกังวานสู่ฝันตามที่ใจปราถนา”
ไว้พบกันใหม่
เพื่อนรักที่แสนดีของผม
@azk-saki.bsky.social 🌸
ยามที่ซากุระหวนกลับมาผลิบาน ยามที่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะจรดลงในใจ และยามที่เราต้องออกเดินทางตามฝัน
“ยินดีสำหรับพิธีจบการศึกษา”
“และสุขสันต์วันเกิดนะครับ ซากิจัง”
“ขอให้เสียงที่แสนสนใสนั้น ก้องกังวานสู่ฝันตามที่ใจปราถนา”
ไว้พบกันใหม่
เพื่อนรักที่แสนดีของผม
@azk-saki.bsky.social 🌸
และแล้ววันสุดท้ายในฐานะนักเรียนมัธยมปลายก็มาถึง คิริเอะขึ้นเป็นตัวแทนของชั้นปีสามในการกล่าวอำลา
แม้ในทุกครั้งที่ขึ้นมายืน ณ จุดนี้จะดูสดใสร่าเริงก็ตาม แต่พอเป็นวันนี้ ...
เธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้และกล่างอำลาต่อไปให้จนจบ
หลังพูดจบเธอเงยหน้ามองทุกคนภายในหอประชุมก่อนจะส่งยิ้มเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะนักเรียนชั้นมัธยมปลาย
“ ขอบคุณทุก ๆ คนมากเลยนะ ”
และแล้ววันสุดท้ายในฐานะนักเรียนมัธยมปลายก็มาถึง คิริเอะขึ้นเป็นตัวแทนของชั้นปีสามในการกล่าวอำลา
แม้ในทุกครั้งที่ขึ้นมายืน ณ จุดนี้จะดูสดใสร่าเริงก็ตาม แต่พอเป็นวันนี้ ...
เธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้และกล่างอำลาต่อไปให้จนจบ
หลังพูดจบเธอเงยหน้ามองทุกคนภายในหอประชุมก่อนจะส่งยิ้มเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะนักเรียนชั้นมัธยมปลาย
“ ขอบคุณทุก ๆ คนมากเลยนะ ”
💮 卒業式 💮
( Sotsugyoshiki )
พิธีสำเร็จการศึกษา
เดือนสุดท้ายของปีการศึกษาได้มาถึง หลังจากผ่านช่วงเวลาการสอบปลายภาคโรงเรียนมัธยมปลายอามาเนะซากะก็ยังไม่ได้เงียบเหงา! ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ภายในเดือนสุดท้ายนี้ก่อนที่จะถึงพิธีจบการศึกษามาร่วมกันใช้ให้มันคุ้มค่าที่สุดกัน
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
💮 卒業式 💮
( Sotsugyoshiki )
พิธีสำเร็จการศึกษา
เดือนสุดท้ายของปีการศึกษาได้มาถึง หลังจากผ่านช่วงเวลาการสอบปลายภาคโรงเรียนมัธยมปลายอามาเนะซากะก็ยังไม่ได้เงียบเหงา! ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ภายในเดือนสุดท้ายนี้ก่อนที่จะถึงพิธีจบการศึกษามาร่วมกันใช้ให้มันคุ้มค่าที่สุดกัน
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
"นี่ทุกคน~ ช่วยฟังที~"
เจ้าของหงอนต้นหญ้าขึ้นไปยืนพร้อมรอยยิ้มกว้าง เรียกให้คนข้างล่างตะโกนกลับมาอย่างสนุกสนาน
"มีอะไรจะบอกล่ะ~"
+
"นี่ทุกคน~ ช่วยฟังที~"
เจ้าของหงอนต้นหญ้าขึ้นไปยืนพร้อมรอยยิ้มกว้าง เรียกให้คนข้างล่างตะโกนกลับมาอย่างสนุกสนาน
"มีอะไรจะบอกล่ะ~"
+
คูมิโกะขึ้นมาบนดาดฟ้าด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติ แต่เดี๋ยวนะบนหัวนั่นส้มอีกแล้วหรอ—??
เอาเถอะ
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะตะโกนออกไป
“มาซามิจิ คูมิโกะ ปี2ห้องA! ฉันขอใช้พื้นที่ตรงนี้พูดกับคนคนนึงค่ะ ! ถึงคุณจะอยากฟังหรือไม่ก็ตาม“
”ยาชิชิเกะ คาซุมะซังปี3ห้องB พี่ชาย(ไม่แท้)ของฉันค่ะ!! ฟังอยู่รึเปล่าคาซุมะซัง !”
+
คูมิโกะขึ้นมาบนดาดฟ้าด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติ แต่เดี๋ยวนะบนหัวนั่นส้มอีกแล้วหรอ—??
เอาเถอะ
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะตะโกนออกไป
“มาซามิจิ คูมิโกะ ปี2ห้องA! ฉันขอใช้พื้นที่ตรงนี้พูดกับคนคนนึงค่ะ ! ถึงคุณจะอยากฟังหรือไม่ก็ตาม“
”ยาชิชิเกะ คาซุมะซังปี3ห้องB พี่ชาย(ไม่แท้)ของฉันค่ะ!! ฟังอยู่รึเปล่าคาซุมะซัง !”
+
เด็กสาวผู้หนึ่งยืนอยู่บนดาดฟ้าของโรงเรียนยามเช้าตรู่ ผมสีน้ำตาลอ่อนทรงทวินเทลพริ้วไหวไปพร้อมกับสายลมฤดูหนาวที่พาดผ่าน
เบื้องล่าง เหล่าครูนักเรียนและคนที่เดินผ่านไป-มา ต่างมองขึ้นมาดูสาวร่างบางอาการลัง ผู้ซึ่งเตรียมการที่จะกล่าวอะไรบางอย่าง
"สวัสดีค่ะ! ฉันชื่อ อิซึมิอิ ฮิโตมิ!"
"ปี 1 ห้อง D! เจ้าของ YouTxbe ช่อง ฮิโตมิจับฉ่าย!"
(+)
เด็กสาวผู้หนึ่งยืนอยู่บนดาดฟ้าของโรงเรียนยามเช้าตรู่ ผมสีน้ำตาลอ่อนทรงทวินเทลพริ้วไหวไปพร้อมกับสายลมฤดูหนาวที่พาดผ่าน
เบื้องล่าง เหล่าครูนักเรียนและคนที่เดินผ่านไป-มา ต่างมองขึ้นมาดูสาวร่างบางอาการลัง ผู้ซึ่งเตรียมการที่จะกล่าวอะไรบางอย่าง
"สวัสดีค่ะ! ฉันชื่อ อิซึมิอิ ฮิโตมิ!"
"ปี 1 ห้อง D! เจ้าของ YouTxbe ช่อง ฮิโตมิจับฉ่าย!"
(+)
ชายผมสีขาวท่าทางหงุดหงิดนั้นเดินไปบนดาดฟ้า
“ฟูจิวาระ เซย์ยะ ปี2 ห้องD”
“ผมขอพูดตรงๆเลยนะครับ”
/สูดหายใจ
"คิระคิระ พิคาริคุง ปี 2 ห้อง A!!"
"ผมน่ะไม่-ยอม-รับ"
"คุณเป็น[น้องสะใภ้]ผมเด็ดขาดครับ!!“
@azk-kirakirapikari.bsky.social
ชายผมสีขาวท่าทางหงุดหงิดนั้นเดินไปบนดาดฟ้า
“ฟูจิวาระ เซย์ยะ ปี2 ห้องD”
“ผมขอพูดตรงๆเลยนะครับ”
/สูดหายใจ
"คิระคิระ พิคาริคุง ปี 2 ห้อง A!!"
"ผมน่ะไม่-ยอม-รับ"
"คุณเป็น[น้องสะใภ้]ผมเด็ดขาดครับ!!“
@azk-kirakirapikari.bsky.social
w — @azk-seiiya.bsky.social
เด็กสาวขึ้นมายืนบนดาดฟ้า ต่อหน้าทุกคนในโรงเรียนเบื้องล่าง
"คิระคิระ พิคาริ ปี 2 ห้อง A"
"ฉันน่ะ มีเรื่อที่ต้องบอกคนคนหนึ่งให้ได้ค่ะ"
"ฟูจิวาระ เซย์ยะ ปี 2 ห้อง D"
เธอสูดลมหายใจเข้ารวบรวมพลัง
"เฮ้ย— เซย์ยะ!"
"ฉันคบกับฮารุกิคุงน้องชายนาย 5 วันแล้วนะ"
"ช่วยยอมรับความจริงสักที-!!!"
w — @azk-seiiya.bsky.social
เด็กสาวขึ้นมายืนบนดาดฟ้า ต่อหน้าทุกคนในโรงเรียนเบื้องล่าง
"คิระคิระ พิคาริ ปี 2 ห้อง A"
"ฉันน่ะ มีเรื่อที่ต้องบอกคนคนหนึ่งให้ได้ค่ะ"
"ฟูจิวาระ เซย์ยะ ปี 2 ห้อง D"
เธอสูดลมหายใจเข้ารวบรวมพลัง
"เฮ้ย— เซย์ยะ!"
"ฉันคบกับฮารุกิคุงน้องชายนาย 5 วันแล้วนะ"
"ช่วยยอมรับความจริงสักที-!!!"