“ ไม่เป็นไรนะ ทซึบากิ ”
“ ไม่หรอก…. ”
“แม่- ^&%%^&@ ใครให้แกเอาอาหารแมวมาล่อทซึบากิฮะ อยากตายเหรอ ”
---
คามิยะ โคว│神谷皇
20 ปี │นักศึกษามหาวิทยาลัย (คณะสัตวแพทย์) │พนักงานพาร์มไทม์ร้านยูเมะโนะทซึคิ (โซน B5) │เจ้าของทซึบากิ
Doc : bit.ly/4iMq5ym
---
"กลับมาแล้วล่ะ สึบากิ" เสียงห้าวทุ้มเจือแววยินดีอย่างเห็นได้ชัด "ปีนี้ก็ได้มาเยอะแยะเลย ดีใจด้วยนะสึบากิ"
"........." แมวน้อยตัวหนึ่งเหลือกตาขึ้น ก่อนทำหน้าสิ้นหวัง
ปีใหม่แล้ว....ทำไมเจ้านายเธอไม่รู้จักความพอดีบ้าง....
จะเอาเครื่องรางทั้งเครื่องรางเรียนเก่ง เครื่องรางเดินทางปลอดภัย มาให้แมวทำไม!!!
"เหมียวววววววว !!!"
"กลับมาแล้วล่ะ สึบากิ" เสียงห้าวทุ้มเจือแววยินดีอย่างเห็นได้ชัด "ปีนี้ก็ได้มาเยอะแยะเลย ดีใจด้วยนะสึบากิ"
"........." แมวน้อยตัวหนึ่งเหลือกตาขึ้น ก่อนทำหน้าสิ้นหวัง
ปีใหม่แล้ว....ทำไมเจ้านายเธอไม่รู้จักความพอดีบ้าง....
จะเอาเครื่องรางทั้งเครื่องรางเรียนเก่ง เครื่องรางเดินทางปลอดภัย มาให้แมวทำไม!!!
"เหมียวววววววว !!!"
ใกล้ปีใหม่เข้าไปทุกทีแล้ว แต่ว่า........
"อืม....ขออีกห้าชั่วโมงน่า สึบากิ" โคขยี้ตา พลางทำท่าจะมุดลงผ้าห่มต่อ
"เมี๊ยยววววว เมี๊ยวๆๆๆๆๆ" (คุณโค ส.ค.ส. ปีใหม่น่ะ ต้องเขียนให้เสร็จก่อนปีใหม่สิคะ คุณโค!!!!!!)
ใกล้ปีใหม่เข้าไปทุกทีแล้ว แต่ว่า........
"อืม....ขออีกห้าชั่วโมงน่า สึบากิ" โคขยี้ตา พลางทำท่าจะมุดลงผ้าห่มต่อ
"เมี๊ยยววววว เมี๊ยวๆๆๆๆๆ" (คุณโค ส.ค.ส. ปีใหม่น่ะ ต้องเขียนให้เสร็จก่อนปีใหม่สิคะ คุณโค!!!!!!)
เสียงกระดิ่งลมดังแว่วมาแผ่วๆ
“เมี๊ยวววววววววว”
เสียงร้องนี้ชัดเจน ดังยิ่งกว่าเสียงแว่วของกระดิ่งลม เหมือนจะเรียกสติ
คามิยะ โคว ค่อยกลับมาสู่ความเป็นจริง
เขากำลังอยู่ที่เมืองอามะโอโตะ ในสวนพฤษชาติ ท่ามกลางเทศกาลดอกไฮเดรเยียที่เบ่งบาน และในอ้อมแขนของเขา แมวสีขาวตัวน้อยกำลังมองอย่างเป็นห่วง
เขายิ้มให้
“อืม... ขอบใจนะ สึบากิ”
เสียงกระดิ่งลมดังแว่วมาแผ่วๆ
“เมี๊ยวววววววววว”
เสียงร้องนี้ชัดเจน ดังยิ่งกว่าเสียงแว่วของกระดิ่งลม เหมือนจะเรียกสติ
คามิยะ โคว ค่อยกลับมาสู่ความเป็นจริง
เขากำลังอยู่ที่เมืองอามะโอโตะ ในสวนพฤษชาติ ท่ามกลางเทศกาลดอกไฮเดรเยียที่เบ่งบาน และในอ้อมแขนของเขา แมวสีขาวตัวน้อยกำลังมองอย่างเป็นห่วง
เขายิ้มให้
“อืม... ขอบใจนะ สึบากิ”
"เอาล่ะ สึบากิ เลือกเล่นได้ตามสบายเลยนะ ซื้อมาอีกเพียบเลย"
ทาส...ไม่สิ เจ้าของแมวบางคนเอ่ยอย่างภูมิใจ พลางมองแมวตัวน้อยของตนที่กำลังมองอย่างซาบซึ้ง(??)
"ไม่ต้องเกรงใจหรอก" เขาย้ำ ก่อนยิ้มให้ เมื่อได้ยินเสียงร้องเหมียวตอบเบาๆ "อืม ซื้อมาเพื่อสึบากิเลยล่ะ"
สึบากิ...... (ฉันกำลังบอกว่าธงปลาไม่ได้มีไว้เพื่อแมวตบเล่นต่างหากล่ะคะ คุณโคว!!!"
"เอาล่ะ สึบากิ เลือกเล่นได้ตามสบายเลยนะ ซื้อมาอีกเพียบเลย"
ทาส...ไม่สิ เจ้าของแมวบางคนเอ่ยอย่างภูมิใจ พลางมองแมวตัวน้อยของตนที่กำลังมองอย่างซาบซึ้ง(??)
"ไม่ต้องเกรงใจหรอก" เขาย้ำ ก่อนยิ้มให้ เมื่อได้ยินเสียงร้องเหมียวตอบเบาๆ "อืม ซื้อมาเพื่อสึบากิเลยล่ะ"
สึบากิ...... (ฉันกำลังบอกว่าธงปลาไม่ได้มีไว้เพื่อแมวตบเล่นต่างหากล่ะคะ คุณโคว!!!"
ทซึบากิ (ซับคาร์)
แมวสุดหวงของโคว แต่เป็นสุดน่ารักของบรรดาชาวร้านยูเมะโนะทซึคิ มักไม่ค่อยออกมารับแขก แต่เวลาโควกลับมาจะมาคอยต้อนรับพร้อมเสียงร้องเหมียวเสมอ
โคว "เหงาสินะ ทซึบากิ มีใครรังแกหรือเปล่า..."
.
.
.
.
.
(ทซึบากิ "คุณโควววววววว วันนี้มีเรียนถึงบ่ายไม่ใช่เหรอคะ ทำไมกลับมาเร็วล่ะ มีเพื่อนหรือหรือเปล่าคะ ไม่ได้เอาแต่สร้างศัตรูใช่ไหมคะ!?)
ทซึบากิ (ซับคาร์)
แมวสุดหวงของโคว แต่เป็นสุดน่ารักของบรรดาชาวร้านยูเมะโนะทซึคิ มักไม่ค่อยออกมารับแขก แต่เวลาโควกลับมาจะมาคอยต้อนรับพร้อมเสียงร้องเหมียวเสมอ
โคว "เหงาสินะ ทซึบากิ มีใครรังแกหรือเปล่า..."
.
.
.
.
.
(ทซึบากิ "คุณโควววววววว วันนี้มีเรียนถึงบ่ายไม่ใช่เหรอคะ ทำไมกลับมาเร็วล่ะ มีเพื่อนหรือหรือเปล่าคะ ไม่ได้เอาแต่สร้างศัตรูใช่ไหมคะ!?)
“ ไม่เป็นไรนะ ทซึบากิ ”
“ ไม่หรอก…. ”
“แม่- ^&%%^&@ ใครให้แกเอาอาหารแมวมาล่อทซึบากิฮะ อยากตายเหรอ ”
---
คามิยะ โคว│神谷皇
20 ปี │นักศึกษามหาวิทยาลัย (คณะสัตวแพทย์) │พนักงานพาร์มไทม์ร้านยูเมะโนะทซึคิ (โซน B5) │เจ้าของทซึบากิ
Doc : bit.ly/4iMq5ym
---
“ ไม่เป็นไรนะ ทซึบากิ ”
“ ไม่หรอก…. ”
“แม่- ^&%%^&@ ใครให้แกเอาอาหารแมวมาล่อทซึบากิฮะ อยากตายเหรอ ”
---
คามิยะ โคว│神谷皇
20 ปี │นักศึกษามหาวิทยาลัย (คณะสัตวแพทย์) │พนักงานพาร์มไทม์ร้านยูเมะโนะทซึคิ (โซน B5) │เจ้าของทซึบากิ
Doc : bit.ly/4iMq5ym
---