ชาร์ลวิ่งหอบมาไกลเหมือนเป็นลมบ้าหมู ยืนพักหายใจอยู่ครู่ เพราะแอบหนีพวกแก๊งของเขามาโดยพวกนั้นไม่ทันได้รู้ และได้มาเจอเข้ากับสาวผ้าโพกหัวคนนั้น

เธอสวมผืนเดียวกันกับตอนนั้นที่เขาเคยแกล้งดึง

“ทำอะไร”

เขาเอ่ยถามเสียงแผ่วปนเสียงหายใจเป็นระยะ ๆ ก่อนจะลดตัวนั่งลงข้างๆเธอ

( อย่า า า )

( ทัน0.0001วิ )

( .จิ้มตา )

พอเรือคว่ำ สิ่งแรกที่ชาร์ลทำคือแข่งว่ายน้ำขึ้นฝั่งกับเอเดรียนที่ก่อนหน้าพวกเขากอดกันกลม โดยไม่ทันได้หันกลับไปหรือไม่ทันได้รู้ตัวว่าคนอื่น ๆ เป็นยังไงบ้าง

”?“

เขามองซ้ายมองขวามองหน้ามองหลัง

สภาพเปียกปอนเหมือนหมาพันธุ์ดูเดิล ที่ตกน้ำ

และยังคงงุนงงอยู่กับสถานการณ์ตอนนี้เหมือนกันว่าทำไมถึงเหลือขึ้นฝั่งอยู่สองคน

( ไม่ใช่น้าค้าบ จิงจิงนะ . . แฮะ 😝 )

@tylerwtm.bsky.social
@adrianwtm.bsky.social
@totoswtm.bsky.social

( ต่อ )

พวกเขาแต่งตัวจัดเต็มตามธีมมาดิบดี แต่กลับพลาดที่มีเป็ดบินตัดหน้า แถมอึใส่อีก

หนำซ้ำ เรือดันโคลงเคลงเพราะไทเลอร์นั้นอยู่ไม่นิ่ง ทำให้เรือคุณชายยุคกลางนั้นคว่ำทั้งลำซะได้

( เสื้อเหลืองน้ำเงิน เด้ า หน่อย (?) )

( เอเดี้ยน ฟากเน้อ )

( ผุ้กองวอลเต้อช่วยด้วย — )

( บ้า ไทเลอร์เข้าสิง )

( รุมอย่างเดว >< )

( ไม่ให้ 😁😁 )

จากที่ชาร์ลจะเดินหนีออกไป เขากลับชะงักฝีเท้า หันหลังเดินกลับมาหาเขาอีกครั้ง

แต่เปลี่ยนจากที่ปัดๆควันบุหรี่อยู่ มาปิดจมูกตัวเองแทน

ใช่ เรื่องของเอเดรียน เขาอยากรู้ ถึงควันบุหรึ่จะเป็นอุปสรรคในความอยากรู้อยากเห็นของเขาก็เถอะ

“พ่อนาย ? ทำไมละยังไงต่อ”

ชาร์ลเงียบ ยกมือขึ้นมาปัดควันสีขาวที่ลอยมาโดนหน้าเขา

เขาไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ จึงถอยหลังห่างจากอีกฝ่ายมาสองสามก้าว

“อืม ทีแรกว่าจะอยู่ต่อ แต่ขอกลับดีกว่า”

ชาร์ลส่งยิ้มเจื่อนๆพร้อมแววตาที่ดูไม่มีอะไรมองอีกฝ่ายผ่านเลนส์แว่นที่ไม่มีค่าสายตาของเขา

“สูบบุหรี่มันไม่ได้เท่นะ . . หม่าม้าบอกไว้ ระวังมะเร็งปอดด้วยล่ะ“

( ขอเล่นด้วนน )

ชาร์ลว้าวุ่นไม่อยากกลับเข้าบ้านตอนนี้ เลยออกมาเดินเล่นไปมั่วจนมาเจอกับเอเดรียน

คนที่อยู่ในปาร์ตี้

คนที่ปากเสียทำตัวไม่ค่อยมีมารยาท

และก็คนที่ชื่อเหมือนเพื่อนในแก๊งของเขา

ชาร์ลจำเขาได้ในแบบนั้น

“ปาร์ตี้ที่บ้านเด็กแฝดนั่นจบยังอ่ะ . . แล้วนี่พึ่งกลับหรอ“

เขาถาม เพราะเขาอยากรู้