[ นากาโนะ ฮิซุย > 62 ]

( พ่อไม่แบ่งกรรมพันธุ์ให้น้องเลย ห่างแค่ปีเดียวเอง😠 )

ซายะไม่มองไม่ค่อยเห็นเท่าไรว่าสิ่งนั้นคืออะไรแต่เธอก็พยายามมอง ให้ชัดว่ามันอะไรกันแน่

" อะไรหรอคะนั้น...หลุมงั้นหรอ หรือกระสอบทราย? "

เธอเพ่งสายมองไปยังสิ่งนั้นที่พวกเธอกำลังวิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

( มาช้าแต่มานะ )

“ใช่ค่ะ ฉันอยู่ห้องเดียวกับคุณสุโนะฮาระเธอน่ารักมากๆ เลยนะคะต้องลองคุยด้วยบ่อยๆแล้วล่ะ”

เธอมัดผมตัวเองขึ้นเป็นดังโงะลวกๆ อย่างน้อยก็ช่วยให้วิ่งสะดวกขึ้นนิดนึงล่ะมั้ง

“วิ่งเหรอคะ…ก็พอไหวอยู่นะคะ”
เธอตอบแบบครึ่งๆกลางๆ เพราะเพิ่งได้นั่งพักเมื่อกี้เองคอนเทนต์วิ่งก็มาหาตัวแล้ว

พอจัดการมัดผมเสร็จ เธอก็ยืดเส้นเบาๆ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม

“โอเค พร้อมแล้วค่ะเห็นอย่างงี้ก็วิ่งเร็วอยู่นะคะ“