H6 : Animal lover : https://docs.google.com/document/d/1vf-AsNF9egytL4yzz0H3AB1U36PRECmW5lnDG8Wd3Tc/edit?usp=drivesdk
co , role , dm — all pass
#hwww_ss2
"อ เอ่อ คือ คุณใช้หนังสือเล่มนั้นใช่ไหมครับ"
ก็ใช่สิ ถามอะไรโง่ ๆ กันเล่า — ทีโม่ก่นว่าตนเองในความคิด หากแต่ก็ไม่มีความกล้าที่จะพูดออกไปว่าตัวเขานั้นหยิบหนังสือก่อนอีกฝ่าย จึงได้แต่อ้ำอึ้ง ๆ อยู่ต่อหน้าเด็กสลิธีรีนผู้นี้
"อ เอ่อ คือ คุณใช้หนังสือเล่มนั้นใช่ไหมครับ"
ก็ใช่สิ ถามอะไรโง่ ๆ กันเล่า — ทีโม่ก่นว่าตนเองในความคิด หากแต่ก็ไม่มีความกล้าที่จะพูดออกไปว่าตัวเขานั้นหยิบหนังสือก่อนอีกฝ่าย จึงได้แต่อ้ำอึ้ง ๆ อยู่ต่อหน้าเด็กสลิธีรีนผู้นี้
"ม ไม่เป็นไรครับ"
หากแต่เมื่อสังเกตเห็นว่าตัวการในครั้งนี้คือเจ้าจิ้งจอกขนฟูเขาก็ดูจะคลายกังวล ก่อนที่มือหนาจะถือวิสาสะพยายามอุ้มมันลงมาจากศีรษะตน
"จิ้งจอกทะเลทรายนี่นา"
"น่ารักจัง แต่ซนอยู่นะครับ"
"ม ไม่เป็นไรครับ"
หากแต่เมื่อสังเกตเห็นว่าตัวการในครั้งนี้คือเจ้าจิ้งจอกขนฟูเขาก็ดูจะคลายกังวล ก่อนที่มือหนาจะถือวิสาสะพยายามอุ้มมันลงมาจากศีรษะตน
"จิ้งจอกทะเลทรายนี่นา"
"น่ารักจัง แต่ซนอยู่นะครับ"
"ค ครับ ผมก็ .. เลี้ยงอยู่ตัวนึง .. แต่ไม่ได้เอามาด้วยครับ"
"เจ้าหนูนี่ชื่ออะไรหรอครับ !"
ถามเมื่อหันไปพบก้อนขนสีฟ้า
"ค ครับ ผมก็ .. เลี้ยงอยู่ตัวนึง .. แต่ไม่ได้เอามาด้วยครับ"
"เจ้าหนูนี่ชื่ออะไรหรอครับ !"
ถามเมื่อหันไปพบก้อนขนสีฟ้า
ตุบ
สัมผัสที่เหมือนถูกชนทำให้เด็กชายฮัฟเฟิลพัฟสะดุ้งและรีบหันขวับไปพบกับใบหน้าไม่พึงพอใจ
"ข ขอโทษครับ !!"
เสียงนุ่มกล่าวขอโทษอย่างกระวนกระวาย แน่ล่ะมันต้องเป็นความผิดเขา
"พิกมี่พัฟ ?"
ตุบ
สัมผัสที่เหมือนถูกชนทำให้เด็กชายฮัฟเฟิลพัฟสะดุ้งและรีบหันขวับไปพบกับใบหน้าไม่พึงพอใจ
"ข ขอโทษครับ !!"
เสียงนุ่มกล่าวขอโทษอย่างกระวนกระวาย แน่ล่ะมันต้องเป็นความผิดเขา
"พิกมี่พัฟ ?"
หากแต่ถ้าพูดถึงความวายป่วงจริง ๆ ล่ะก็
"อ เอ๋ ??"
เสียงตะโกนเตือนภัยเข้าหูเขาในวินาทีสุดท้าย สัมผัสของบางอย่างกระโจนใส่เขาจนเผลอถอยไปข้างหลัง
หากแต่ถ้าพูดถึงความวายป่วงจริง ๆ ล่ะก็
"อ เอ๋ ??"
เสียงตะโกนเตือนภัยเข้าหูเขาในวินาทีสุดท้าย สัมผัสของบางอย่างกระโจนใส่เขาจนเผลอถอยไปข้างหลัง
เมื่อถึงร้านหนังสือ ลิสต์ยาวค่อย ๆ ถูกขีดค่าเมื่อเขาเดินหยิบตำรามาไว้ในมือ แต่ดูเหมือน —
ชายผู้หนึ่งจะหยิบหนังสือตัดหน้าเขาไปแถมยังยิ้มเยาะน้อย ๆ อย่างผู้กุมชัย ทีโม่ลอบมองอีกฝ่ายอย่างตื่นตระหนกราวกับไม่รู้จะทำยังไง
"ข ขอโทษนะครับ !"
เมื่อถึงร้านหนังสือ ลิสต์ยาวค่อย ๆ ถูกขีดค่าเมื่อเขาเดินหยิบตำรามาไว้ในมือ แต่ดูเหมือน —
ชายผู้หนึ่งจะหยิบหนังสือตัดหน้าเขาไปแถมยังยิ้มเยาะน้อย ๆ อย่างผู้กุมชัย ทีโม่ลอบมองอีกฝ่ายอย่างตื่นตระหนกราวกับไม่รู้จะทำยังไง
"ข ขอโทษนะครับ !"