Tabii Stolıpin de, klasik faşizm de, günümüz aşırı sağcılığı da birbirilerinden epey farklı konjonktürlerin mahsulleri. Faşizm gibi isimler temkinli kullanılmalı. Duygular teorik kesinliğin önüne geçmemeli.

Kullanıcı adınız dikkatimi çekti. Siz kendi sitenizden blog girip bunu Bluesky'a mı köprülüyorsunuz? Federatif sosyal medya pratiklerini çok bilmiyorum ama bir yerde böyle de kullanılabileceğini okumuştum.

Şüphesiz bu üç görev birbirinden ayrılamaz, ama bu saydıklarımı az ya da çok kabul eden sosyalist grupların olası bir ayrım noktası hangi göreve öncelik verileceği olabilir.

Kendi konumunu "proletaryanın bağımsız siyaseti" ve "iktidar perspektifi" ile tanımlayanlara düşen ise hem ikinci cümledeki formülü temel almak, hem ilk cümledeki duruma uygun taktikler üretmek hem de proletaryayı yeniden örgütlü bir güce dönüştürmek gibi oldukça meşakkatli bir görevler bileşimidir.

Elbette, bahsedilen "geniş müzakere" başarısız olur da Türk şovenizmi taarruza geçerse bu büyük bir karşı-devrimci yenilgi olur. Fakat bugün eksikliği hissedilen, "sömürgecilik ve demokrasi sorunu devrim sorunudur" çizgisidir.

Reformistlerin hali böyle olunca ortada en azından örgütlü ve güçlü bir reformist siyasetin varlığından da söz edemiyoruz. Buna en yakın şey herhalde HDP-DEM'dir, onun da özgün bağlamından ötürü daha çok Kürt hareketi ile devlet arasındaki "diplomatik" işlevi öncelenmiştir.

Tabii yaşlılar olayın görece daha farkında oldukları için bu tarz gösterenlere başvururken daha temkinli davranıyorlar.

Biri aileyi ve kapitalizmi yok edelim diyor, güncelde ise "demokratik anayasa"dan bahsediyor. Bir başkası proletarya diktatörlüğünden söz ediyor fakat mevcut konjonktürde ufku daha fazla solcu vekil ve belediye başkanı seçtirmekten ibaret. Gibi gibi.