#KzK_Reunion

ลมพัดกลิ่นเค็มของทะเลมาปะทะใบหน้า

แสงแดดส่องกระทบผืนน้ำสีครามที่ทอดยาว

คลื่นสีขาวซัดเข้าฝั่ง

ทิ้งรอยเปียกไว้บนทรายสีอ่อน

10 ปีแล้ว... ที่เรื่องราวเหล่านั้นกลายเป็นเพียงฝันร้ายซึ่งถูกกาลเวลาชะล้างไป บาดแผลทั้งกายและจิตใจที่เคยเหวอะหวะ ได้รับการเยียวยาด้วยคืนวันอันแสนธรรมดา ที่พวกเขาค่อยๆ ประคับประคองและสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน

#KzK_Reunion

10ปีแล้วสินะ..

รู้ตัวอีกทีพวกเราก็เติบโตขึ้นมาก
มากซะจน.. ไม่คิดไม่ฝัน

การเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

#KzK_Reunion

วันที่ __ เดือน __ ปี ____
ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าวันนี้คือวันไหน

แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ!

วันนี้ผมได้กินข้าวกับครอบครัวได้ไปโรงเรียนแล้วก็ได้เล่นกับเพื่อนๆในชมรมด้วย

ทุกอย่างเหมือนเดิมเลยล่ะ

เหมือนเดิม
เหมือนเดิม
‘ทุกวัน’

อืม…

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆตลอดเลยก็คงดีเหมือนกัน

ผมในตอนนี้น่ะ มีความสุขมากเลยล่ะ!

[ซาซากิ คามิชิน — ลูปนิรันดิ์]

“ไว้เจอกันนะ!”

#KzK_Reunion

สิบครั้งที่ดอกซากุระผลิบานและร่วงโรย สรรพสิ่งหมุนเวียนไปข้างหน้า ทิ้งกลิ่นของวันวานไว้ข้างหลัง ในวันเวลาที่ผู้คนต่างก้าวไปข้างหน้า ช่วงเวลาของใครบางคนกลับหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม

แต่ภาพจำนั้นช่างเลือนลาง

บางทีคุณอาจจำใบหน้าของเขาไม่ได้แล้ว
บางทีคุณอาจจำน้ำเสียงของเขาไม่ได้แล้ว

แม้ความทรงจำจะเลือนลาง แต่คุณสัมผัสได้ว่าเขายังคงอยู่ตรงนั้น
ยังคงอยู่ที่นี่เสมอมา

+

[ ผมขอให้คุณย่าแข็งแรง สุขภาพดี มีแต่ความสุขนะครับ
อูนางิคุง ผมรู้ว่าเราสองคนไม่ได้สนิทกัน…แต่หากผมไม่อยู่แล้ว ฝากดูแลคุณย่าด้วย
ไม่ต้องห่วง…ผมรู้ตัวว่าผมเอาตัวรอดเก่ง
อีกสิบปีข้างหน้าคนที่เปิดจดหมายนี้ต้องเป็นตัวผมแน่นอน]

เนื้อหาบางส่วนจากจดหมายของจูนิจิ ผู้จากไปอย่างกระทันหัน หากเจ้าตัวอยู่ต่ออีกปี คงได้เป็นคนถือจดหมายฉบับนี้

ป่านนี้จูนิจิ…จะได้เจอคุณปู่ คุณย่าไหมนะ?

#KzK_Reunion

(Awww🥺)

#KzK_Reunion

10 ปี... ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน
ผ่านเรื่องราวที่หนักหนามามากมาย

ความกดดันจากการเป็น 'คามินากะ' ก็ไม่ได้หนักหนาถึงเพียงนั้น
เมื่อเทียบกับเรื่องราวครั้งเมื่อก่อนมา

'อิสระ' ที่พยายามไขว่คว้าหายังคงเกินเอื้อม
แต่กลับได้เรียนรู้ที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง

+

#KzK_Reunion

หากมองย้อนกลับไปสิบปีก่อน ฉันคงจะจินตนาการตอนนี้ไม่ออกด้วยซ้ำ

ตั้งแต่ที่พวกเราเริ่มคบกัน จนเรียนจบทำงานและรับลูกสาวมาเลี้ยง และที่สำคัญคือในที่สุดฉันก็ได้ใช้นามสกุล ‘ชิโนโนเมะ’ ซักที

ฉันจะไม่มีวันลืมเลยว่าพวกเราต้องฝ่าฟันกันมากขนาดไหน และช่วงเวลาชีวิตมัธยมปลายที่พวกเราถูกขโมยไปเกือบหนึ่งปีเต็ม…

”ขอบคุณสำหรับสิบปีตลอดมานี้ที่อยู่ด้วยกันนะคะ ที่รักของพี่“

#KzK_Reunion

10 ปีที่ผ่านมาเป็นไงบ้างหรอ?

ก็แค่ใช้ชีวิต ไม่มีอะไรมากมาย ต้นปีค่อนข้างหนักหนาไปหน่อย กว่าจะจัดการตัวเองได้

จริงสิ ฉันเกิดวันเดียวกับวันภัยพิบัตินี่หน่า รู้ตัวอีกทีก็อายุ28แล้วสินะ ลืมไปเลย

ช่างเถอะ เอาเป็นว่าปีนี้สำหรับฉัน เดือน7เป็นที่น่าจดจำที่สุดเลยล่ะ นาโอเอะได้แต่งงานและหลังจากวันนั้น..

เอาเป็นว่าเรามาเจอกันดีกว่า ไว้ถ้าอยากรู้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน

- ชินเงน

[ ทำนาย ]

แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น

ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..

ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ

แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น

ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า

(+)

[Route : ゲシュタルト崩壊]

เด็กหนุ่มประจันหน้ากับแสงอาทิตย์
สายตาเริ่มพร่าเลือน แสบร้อนแต่อบอุ่นเหลือเกิน

ความทรงจำอันเหน็ดเหนื่อยเกือบทศวรรษ
—ทั้งโดดเดี่ยว และดิ้นรนไม่รู้จบ

แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะเขาเป็นต้นเหตุ

สิ่งเดียวที่เขาเสียใจที่สุดในชีวิต
—คือการได้เกิดเป็น’สิ่งที่ผิดพลาด’

หรือเกิดในฐานะ ‘ซากุระ ยูทากะ‘

「終」

***สถานะ และดีเทลเสริมใน Alt

「ไร้ซึ่งผู้สร้าง ไร้ซึ่งผู้ทำลาย แต่มิอาจไร้ซึ่งวัฏสงสาร」

ᴀᴛʜʟᴇᴛᴇ - ꜱʜɪɴᴏɴᴏᴍᴇ ʏᴏʀᴜ

#KzK_Undoukai

「ᴀɴᴛᴇ ꜰɪɴᴀʟɪᴛᴀᴛᴇᴍ, ᴍᴇᴜꜱ ꜰɪʟᴀ ɴᴇʙɪᴛ ꜰᴀᴛᴀ」

#KzK_Undoukai