" เฮ้ย ทิ้งขยะให้ลงถังหน่อยสิ เจ้าเด็กพวกนี้ ”
[⚠️ : ตัวละครนี้มีคำพูดและท่าทางที่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ค่ะ]
#SHR_COMMU
Bio : https://url.in.th/GMztN
: เก็นมุซังไม่มีใบโค เนียนรู้จักได้เลย+เน้นบวกโรลค่ะ
เก็นมุเอ่ยพลางโบกมือปัด ถอนหายใจน้อยๆ ยืนกอดอกเกาคออย่างเก้อเขิน ก่อนพยักหน้ารับคำขอบคุณจากคนตรงหน้าอย่างช่วยไม่ได้
"ได้ออกมาเดินเลือกซื้อของกับเพื่อนบ้างก็ดีเหมือนกันーนี่ก็ค่ำจนตะวันจะลับฟ้า เจ้าหญิงคงหิวข้าวแล้วล่ะ"
เขาเอ่ย
"นายรีบกลับเถอะ"
เก็นมุเอ่ยพลางโบกมือปัด ถอนหายใจน้อยๆ ยืนกอดอกเกาคออย่างเก้อเขิน ก่อนพยักหน้ารับคำขอบคุณจากคนตรงหน้าอย่างช่วยไม่ได้
"ได้ออกมาเดินเลือกซื้อของกับเพื่อนบ้างก็ดีเหมือนกันーนี่ก็ค่ำจนตะวันจะลับฟ้า เจ้าหญิงคงหิวข้าวแล้วล่ะ"
เขาเอ่ย
"นายรีบกลับเถอะ"
𝚃𝚆 : การทำร้ายสัตว์
ที่ทะเล—วันนี้เขาตกปลามาได้ เกร็ดสีเทาสะท้อนแวววาวเปลี่ยนเป็นสีส้มเข้มเวลาต้องแสงอาทิตย์ของยามเย็นเมื่อถูกสายเบ็ดเกี่ยวรั้งขึ้นเหนือผืนน้ำก่อนจบลงในถังพลาสติกแบบหูหิ้ว มันมีขนาดตัวที่ใหญ่และแข็งแรง เหมาะจะทานเป็นมื้อค่ำของหนึ่งครอบครัว
วงขายาวก้าวเดินอย่างมั่นใจไปตามบาทวิถีดั่งเช่นทุกวัน ไม่ได้กลับวัดในทันใด วันนี้เขามีเป้าหมายอื่น—
-
ก่อนที่คนทั้งสองจะแยกทาง เก็นมุล้วงเข้าไปในถุงตนแล้วหยิบ คอมเปอิโตะ ยื่นให้แก่เออิชิ
มันเป็นโหลขนาดไม่ใหญ่นักบรรจุลูกกวาดน้ำตาลทรงดาวแฉกโบราณหลากสีสันที่ตนหยิบติดมือมาด้วยเมื่อครู่นี้
"ฝากเอาไปให้เจ้าหญิงด้วยーบอกว่ามีตาเฒ่ามอมแมมคนนึงฝากให้ก็ได้"
ก่อนที่คนทั้งสองจะแยกทาง เก็นมุล้วงเข้าไปในถุงตนแล้วหยิบ คอมเปอิโตะ ยื่นให้แก่เออิชิ
มันเป็นโหลขนาดไม่ใหญ่นักบรรจุลูกกวาดน้ำตาลทรงดาวแฉกโบราณหลากสีสันที่ตนหยิบติดมือมาด้วยเมื่อครู่นี้
"ฝากเอาไปให้เจ้าหญิงด้วยーบอกว่ามีตาเฒ่ามอมแมมคนนึงฝากให้ก็ได้"
พอชำระขนมหวานเสร็จเขาก็รอกระทั่งให้อีกฝ่ายจัดการธุระของหวานเช่นกัน
"นายจะตรงกลับบ้านเลยหรือเปล่า ? "
เก็นมุเอ่ยถาม
พอชำระขนมหวานเสร็จเขาก็รอกระทั่งให้อีกฝ่ายจัดการธุระของหวานเช่นกัน
"นายจะตรงกลับบ้านเลยหรือเปล่า ? "
เก็นมุเอ่ยถาม
เขานั้นดูจะไม่เคยชินกับจำพวกชื่อเมนูเครื่องดื่มตามคาเฟ่เสียเท่าไหร่
"ฉันน่ะเหรอ ? "
เก็นมุหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขานั้นเป็นประเภทที่กินได้ทุกอย่างที่เป็นอาหาร จึงไม่คิดว่าชื่นชอบอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่..
"ตอนอยู่วัดจะมีเมนูหนึ่งที่ฉันกินอยู่ทุกวัน ถ้าไม่มีมันฉันคงกินข้าวไม่อร่อยเท่าไหร่ーนั่นคือ เต้าหู้ น่ะ"
+
เขานั้นดูจะไม่เคยชินกับจำพวกชื่อเมนูเครื่องดื่มตามคาเฟ่เสียเท่าไหร่
"ฉันน่ะเหรอ ? "
เก็นมุหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขานั้นเป็นประเภทที่กินได้ทุกอย่างที่เป็นอาหาร จึงไม่คิดว่าชื่นชอบอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่..
"ตอนอยู่วัดจะมีเมนูหนึ่งที่ฉันกินอยู่ทุกวัน ถ้าไม่มีมันฉันคงกินข้าวไม่อร่อยเท่าไหร่ーนั่นคือ เต้าหู้ น่ะ"
+
เขาใช่เวลาเลือกไม่นานเท่าไหร่นัก ในเมื่อได้แต่เดินตามต้อยๆ แถมอีกฝ่ายควักจ่ายให้ จึงเลือกอันที่ราคาสบายกระเป๋า
"ก็นะーขอแต่มีข้าว เนื้อ น้ำซุปแล้วก็เต้าหู้ฉันก็อยู่ได้แล้วล่ะ"
ระหว่างรอให้อีกฝ่ายเลือกดูเครื่องดื่ม ตนก็นึกประเด็นหนึ่งขึ้นมาได้
"ว่าแต่นายพักอยู่กับครอบครัวหรือเปล่า ? "
เพราะว่ากล่องขนมที่มาฮิโระให้มาจึงทำให้เขาเอ่ยถาม
เขาใช่เวลาเลือกไม่นานเท่าไหร่นัก ในเมื่อได้แต่เดินตามต้อยๆ แถมอีกฝ่ายควักจ่ายให้ จึงเลือกอันที่ราคาสบายกระเป๋า
"ก็นะーขอแต่มีข้าว เนื้อ น้ำซุปแล้วก็เต้าหู้ฉันก็อยู่ได้แล้วล่ะ"
ระหว่างรอให้อีกฝ่ายเลือกดูเครื่องดื่ม ตนก็นึกประเด็นหนึ่งขึ้นมาได้
"ว่าแต่นายพักอยู่กับครอบครัวหรือเปล่า ? "
เพราะว่ากล่องขนมที่มาฮิโระให้มาจึงทำให้เขาเอ่ยถาม
"ดูๆ แล้วนายเป็นคนที่ดูจะกินทุกอย่างที่มีคนแนะนำให้ตลอดーปกติชอบกินอะไรล่ะ ? "
"ดูๆ แล้วนายเป็นคนที่ดูจะกินทุกอย่างที่มีคนแนะนำให้ตลอดーปกติชอบกินอะไรล่ะ ? "
เก็นมุกวาดสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนเขยิบให้อีกฝ่ายเข้ามาดูใกล้ๆ ได้
ดูเหมือนไดฟุกุไส้ที่เด็กหญิงตัวจ้อยชื่นชอบจะเหลือเพียงสามชิ้นบนชั้นวาง
"ส่วนเซ็มเบร้านนี้เค็มๆ กำลังดี ไม่มากเกินไปーนายกับเจ้าหญิงตัวจ้อยทานได้สบายบรื๋อ"
+
เก็นมุกวาดสายตาอยู่ครู่หนึ่งก่อนเขยิบให้อีกฝ่ายเข้ามาดูใกล้ๆ ได้
ดูเหมือนไดฟุกุไส้ที่เด็กหญิงตัวจ้อยชื่นชอบจะเหลือเพียงสามชิ้นบนชั้นวาง
"ส่วนเซ็มเบร้านนี้เค็มๆ กำลังดี ไม่มากเกินไปーนายกับเจ้าหญิงตัวจ้อยทานได้สบายบรื๋อ"
+
ไม่วายหันกลับมาตะโกนบอกจากที่ไกลๆ อีก
.
.
.
(ขอบคุณสำหรับคุกกี้น่ารักมากค่ะชินจิคุง🤲🏻✨️)
ไม่วายหันกลับมาตะโกนบอกจากที่ไกลๆ อีก
.
.
.
(ขอบคุณสำหรับคุกกี้น่ารักมากค่ะชินจิคุง🤲🏻✨️)
ภารโรงตัวใหญ่พยักหน้ารับพลางเกาคอแก้เก้อ อย่างน้อยคุกกี้ที่เด็กหนุ่มทำรอบหน้าก็เป็นรูปอื่นแล้วละนะ
"งั้นฉันไปล่ะーเจอกัน แล้วก็รอบหน้าอย่าลืมคุกกี้รูปดอกไม้"
ท้ายสุดเขาจึงตัดสินใจโบกมือลาขากด้านหลังพร้อมเดินเอื่อยอ้าดกลับไปทำหน้าที่เดิมของตน ยังมีใบไม้ที่ต้องกว่าและถังขยะที่ต้องเปลี่ยน
+
ภารโรงตัวใหญ่พยักหน้ารับพลางเกาคอแก้เก้อ อย่างน้อยคุกกี้ที่เด็กหนุ่มทำรอบหน้าก็เป็นรูปอื่นแล้วละนะ
"งั้นฉันไปล่ะーเจอกัน แล้วก็รอบหน้าอย่าลืมคุกกี้รูปดอกไม้"
ท้ายสุดเขาจึงตัดสินใจโบกมือลาขากด้านหลังพร้อมเดินเอื่อยอ้าดกลับไปทำหน้าที่เดิมของตน ยังมีใบไม้ที่ต้องกว่าและถังขยะที่ต้องเปลี่ยน
+
เขาเองก็อย่างดูให้ถนัดตาเหมือนกันว่าวันนี้มีขนมอะไรบ้าง
"อ่า เซ็มเบของที่นี่ก็อร่อยดีนะー"
พูดพลางหันไปบอกกับอีกฝ่าย
เขาเองก็อย่างดูให้ถนัดตาเหมือนกันว่าวันนี้มีขนมอะไรบ้าง
"อ่า เซ็มเบของที่นี่ก็อร่อยดีนะー"
พูดพลางหันไปบอกกับอีกฝ่าย
เก็นมุเอ่ยเสริมพร้อมยกยิ้ม เดี๋ยวนี้วัดก็เปลี่ยนมาใช้หม้อไฟฟ้ากันแล้ว สะดวกกว่าเดิมเยอะ
ใช้เวลาแปปเดียวก็มาถึงร้านขนมดั้งเดิม ดูเหมือนช่วงเวลาของวันนี้จะมีคนเข้าร้านพอดิบพอดีーแถมยืนบล็อกทางคุยจ้อกันอีกต่างหาก
"โอ๊ะ เจ้าปลาคาร์ฟ เจ้าหญิงตัวจ่อยชอบกินไดฟุกุหรือเปล่า ?"
+
เก็นมุเอ่ยเสริมพร้อมยกยิ้ม เดี๋ยวนี้วัดก็เปลี่ยนมาใช้หม้อไฟฟ้ากันแล้ว สะดวกกว่าเดิมเยอะ
ใช้เวลาแปปเดียวก็มาถึงร้านขนมดั้งเดิม ดูเหมือนช่วงเวลาของวันนี้จะมีคนเข้าร้านพอดิบพอดีーแถมยืนบล็อกทางคุยจ้อกันอีกต่างหาก
"โอ๊ะ เจ้าปลาคาร์ฟ เจ้าหญิงตัวจ่อยชอบกินไดฟุกุหรือเปล่า ?"
+
ขณะพูดเขาก็เอื้อมมือเกาหลังตนเองเพื่อให้ตัวสบายขึ้นและลดอาการง่วงนอน และพอถูกถามถึงการทำอาหาร ตนก็ถึงกับหัวเราะเหอะออกมา
"ทำสิ แต่ต้องแอบตาเฒ่าขี้วีนทำน่ะ เพราะฉันเคยหุงข้าวด้วยเตาถ่าน แต่ดันเทน้ำมันลงกองไฟเยอะไปหน่อยเลยทำฝ้าเพดานห้องครัวไหม้"
เก็นมุเล่าออกมาอย่างหน้าตาเฉย
ขณะพูดเขาก็เอื้อมมือเกาหลังตนเองเพื่อให้ตัวสบายขึ้นและลดอาการง่วงนอน และพอถูกถามถึงการทำอาหาร ตนก็ถึงกับหัวเราะเหอะออกมา
"ทำสิ แต่ต้องแอบตาเฒ่าขี้วีนทำน่ะ เพราะฉันเคยหุงข้าวด้วยเตาถ่าน แต่ดันเทน้ำมันลงกองไฟเยอะไปหน่อยเลยทำฝ้าเพดานห้องครัวไหม้"
เก็นมุเล่าออกมาอย่างหน้าตาเฉย