banner
kainum.bsky.social
T
@kainum.bsky.social
เขียนไปเรื่อยๆ นั่งอ่านครเดียว
Pinned
"ถ้าฉันบอกว่าฉันชอบเธอ จะเชื่อฉันมั้ย"

เธอจ้องมาที่ฉันด้วยหน้านิ่งๆเหมือนเคยแต่แววตานั้น ฉันรู้ว่ามันมีความหมายแบบไหน ฉันรู้เพราะเราเป็นเพื่อนกัน แววตาที่ฉันกับเธอมองกันไม่รู้กี่พันครั้ง ไม่นึกเลยว่าเธอจะมาบอกกันเอาป่านนี้

ฉันถอนหายใจ มองเธอด้วยแววตาอ่อนลง

"ยัยบ้า"ฉันพูดไป
"จะไปทันได้ไงล่ะ เธอตายไปแล้วนิ"

ภาพตรงหน้าฉันบิดเบี้ยว กลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ ฉันนับ
1
2
3
Reposted by T
one shot #PHMxAlien4

เขียนจากรูปที่มีคนวาดร้อกทิสยิ้ม😞🫶✨️💖
July 24, 2026 at 10:31 AM
เมา
June 27, 2026 at 8:49 PM
แต่จริงๆถ้าเจอพอ.เหี้ยๆนิสัยหมาจนิง ไม่อยากเจอฟอกขาว ไหนๆเลวแล้ว ขอแบบสุดๆไม่ต้องมาทำให้น่าเห็นใจ
June 18, 2026 at 8:52 PM
นั่งอ่านเก็บตกคอมเม้นเกี่ยวกะมังฮวาเรื่องหนึ่ง แล้วไปเจอหลายๆคนบอกอ่านทีเดียวไม่ไหว เนื้อเรื่องหนักเกิน ต้องถยอยอ่าน แล้วก็นั่งคิดว่า จริงด้วยใครมันจะโรคจิตอ่านรงดเดียวหมดวะ

อ่อ ฉันเองโรคจิตคนนั้น
June 18, 2026 at 8:49 PM
"Amalia หรอ? นักวิชาการแปลกๆคนนั้นที่จู่ๆก็โผล่มาที่สถานบันแล้วปรีกวิเวกไปอยู่คนเดียวกลางป่า ไม่ ฉันไม่ได้รู้จักเธอขนาดนั้นหรอก แค่เคยคุยกันตอนที่เธอเข้ามาพบรักษาการมหาปราญช์เท่านั้นน่ะ"

- นักวิชาการภาควิชาเทคโนโลยีSumeru

◆ ชื่อ: Amalia
◆ ฉายา: อาตันตุกะพลัดถิ่น
◆ กัลยาณมิตรจากแดนเหนือ
◆ วิชั่น: น้ำ
◆ กลุ่มดาว: Diaspora maiden

# GenshinImpact # Amalia
May 27, 2026 at 8:37 AM
เมื่อไหร่จะมีคนคอมเม้นด่าว่าเขียนเหี้ยไรเนี้ย
May 18, 2026 at 11:34 AM
เอ๊ะ
April 29, 2026 at 5:23 PM
[เกชินยูเมะ อมาเลีย]
เดิมทีข้าเป็นเพียงภูติไร้ที่มา เร่ร่อนจากเมืองเหนือลงมาถึงอารยธรรมทะเลทรายแสนห่างไกล ใช้ชีวิตผ่านร้อนผ่านหนาวเพียงผู้เดียวมาเนินนาน จนได้รับพรแห่งปัญญา จึงเกิดเป็นกายนี้ขึ้นมา นามของข้าคือ อมาเลีย

ข้าเฝ้ามองมนุษย์จากที่ไกลแสนไกลกลางพงไพรอันกว้างขวาง อยู่ท่ามกลางเหล่าอารานาราอันใสซื่อ จนวันคืนผ่าไป ข้าฝันว่าสักวันจะได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งกับพวกเขาที่เฝ้ามอง
April 29, 2026 at 7:57 AM
ดอกพิกุลเจ้าหอมกระจับจิต
แม้พินิจแลดูน่าค้นหา
เจ้าแพร่ดอกออกกลิ่นลอยล่องมา
เย้าย้วนข้าไม่สิ้นตราบสิ้นใจ
April 13, 2026 at 5:30 PM
เมื่อคีนฝันว่าได้วาดโป๊..
March 9, 2026 at 5:07 AM
จึงลงจูบลูบไล้เจ้าดวงจิต
เมื่อได้คิดเผลอไผลไปหนักหนา
เจ้าลอบร้องเอื้อนเอ่ยแผวแผวมา
โอยดวงตาช่างน่ารักกระจับใจ

แล้วจึงโอบอิงกายให้หายเหนื่อย
เจ้าคงเมื่อยเหงื่อไคลไหลเต็มขา
จงหลับเถิดหวานใจอย่ารอช้า
แล้วตื่นมาเป็นของข้าแต่ผู้เดียว
March 7, 2026 at 4:00 PM
จึงถอนกายทิ้งตัวลงพักผ่อน
เจ้าบังอรบังเสียงทั้งซ้ายขวา
แล้วเหยียดกายเกียจคร้านดังวิฬาร
งามค้ำค่าดังนางในเทพี
March 5, 2026 at 1:56 PM
รักเจ้าเอ๋ยรักเจ้าจากดวงจิต
แม้อุทิศทั้งชีวิตเทียบมิได้
ยามลืมตาคิดถึงถึงวันตาย
ชีพมลายขอทอดกายเตียงข้าวกัน
March 5, 2026 at 1:33 PM
เจ้านางนวล หวนกลับ มาคืนถิ่น
สิ้นชีวิน พักผ่อน ลงเถิดหนา
เจ้านกน้อย ล่องลอย กลางนภา
เมื่อกาลหน้า พบกันใหม่ ในโลกา
March 5, 2026 at 1:15 PM
Reposted by T
มาติคิแอบฟินคนเดว
จดแต๋มเวห์
พี่เวกำลังฟึดฟัดกบการกระทำไอแต๋ม ไม่ไหวแล้ว ขอบายกับนายล่ะไอ้บ้า ก่อนมี่พี่จะออกจากบ้าน ไอ้แต๋มก็เดินมานิ่งๆแล้วค่อยๆกระซิบกะพี่ว่า
"ผมรู้ สุดท้ายไม่ว่าจะยังไง"
"พี่ก็ตะกลับมาหาผมอยู่"
.
.
.
.
.
.
.
"เพราะนายลืมเมรัคห์ไว้ตรงตั่งไง"
November 8, 2025 at 6:45 PM
เจ้าปักษาไม่อาจบินขึ้นฟ้า
ดังตัวข้าไม่อาจเคียงข้างท่าน
ช่างอดสูไม่ชวนมองดังโลกันตร์
เพราะฉะนั้นปล่อยข้าไปเถอะแก้วตา
March 2, 2026 at 4:12 AM
จึงเคียดแค้นพวกท่านไม่ลดละ
เสียสละสัจจะไปหมดสิ้น
เหลือแต่เพียงวาจาไม่เป็นจริง
ท่านช่างหยิ่งผยองด้วยอัตตา
ทั้งจงเกลียดจงชังเข้ากระดูก
แม้จะถูกลงโทษจนสุญสิ้น
จงอย่าลืมสิ่งที่ทำบนกายิน
ข้าจะกลืนและกินสุริยา
March 2, 2026 at 4:07 AM
ถ้อยคำหวานหยาดย้อยปาดน้ำผึ้ง
คิดคะนึงถึงรักอย่างหนักหนา
โอ้ย ทรามเชยใยเจ้าไม่หันมา
รักจนข้าแทบสิ้นทั้งชีวัน

ใยเจ้าจึงโหดร้ายได้เพียงนี้
ทรวงอกพี่เจิ่งนองทั้งซ้ายขวา
เจ้านกน้อยทำร้ายอย่างเฉยชา
ซ้ำอุราลืมสิ้นความอาวร
March 2, 2026 at 3:56 AM
วัตสันต์... ลุกชายของชั้ย
เรื่องไร้สาระนี่จนจบคาบ บางทีถ้าเขาฟุบตามอีกคนไปน่าจะดีกว่า

ว่าไปนั่น ถ้าให้เลือกระหว่างนั่งมองคนที่แอบชอบโดยไม่มห้อีกคนรู่แลกกับทิ้งเวลาดีๆแบบนี้ไปสเยเปล่า เขาก็คงเป็นคนที่โง่สุดกู่แล้วล่ะ พอคิดได้แบบนั้น ระบบตัดเสียงรำคาญก็เปิดทำงานทันที ดังรอบตัวเงียบสงัด ยินเพียงเสียงลมหายใจจากคนจ้างกาย ดวงตาหลับไหลปานไม่ได้หลับมาหลายวัน+
March 2, 2026 at 3:46 AM
"เทพเหมันต์ นานแล้วที่ไม่เจอเจ้า"

สุรเสียงดังก้องบนโถงทางเดินเทวลัย คำถ้อยอันอ่อนโยนดังแสงตะวันโอบกอด แต่สำหรับเขานั้นกลับรู้สึกร้อนราวกับจะโดนหลอมละลาย ความสั่นสะท้านจากความรู้สึกบางอย่างคลานบนปลายนิ้วขาว สุดท้ายก็จำต้องกดลงไปแล้วจึงหันไปเผชิญกับเทพอีกตน

"สายันต์สวัสดิ์ เทพสุริยัน ยินดีที่ได้พบอีกครา ข้าเสียมารยาทแล้วที่ไม่ทักทายท่านก่อน อภัยข้าด้วย"
March 1, 2026 at 4:34 PM
อ่า องค์เทพผู้สูงส่ง ปฐมเทพผู้สร้างชีวา ผู้โอบกอดมวลแมลงด้วยความอารี อะไรกันดึงพวกท่านลงมาตกต่ำ? อะไรที่ทำให้พวกท่ายเหยียบย่ำเกียรติและศักดิ์ศรีตนได้เพียงนี้?

เหล่าเทพผู้น่าศัทธา โปรดบอกข้าที ใยพวกท่านจึงได้น่าเวทนาเหลือเกิน น้ำตานองเจิ่งหน้า โหยหาแทบอาลัย ละทั้งผู้ศัทธา ทำตัวราวกับเป็นเพียงคยโง่เง่า ไม่เหลือสูงส่งดังเก่า
.
.
.
... น่าสมเพชเหลือเกิน
March 1, 2026 at 4:26 PM
ในที่นี้ ไม่มีใครเข้าใจเขาสักคน ไม่เจอพวกบ้า ก็เจอน่ารำคาญ เวียงดังโวกเวกไปมาไม่เลิกทั่วทุกมุมคฤหาสน์ สิ่งที่ดีที่สุดสำหนับตัวเขาก็คงมีแต่ในโลงศพเงียบๆกับความมืดที่พอจะทำให้เขาสงบสติลงได้บ้าง และก็คงไม่มีพวกบ้าที่ไหนมาแงะฝาโลงออกเพื่อทำลายความเงียบนี่หรอก

"เอ่อ คุณเอซอปอยู่มั้ยครับ?"

ก็แค่'คงจะ'น่ะนะ
January 25, 2026 at 12:49 PM
ไวท์กัตโตะ Do I look like your girlfriend? Ref.

"ผมดูเหมือน 'คนรัก' ของคุณหรอครับ?"

"ม ไม่ใช่..ไม่ ผ ผมหมายถึง ใช่ คุณดูคล้ายเขา..มาก"

"ทั้งหน้า...ทรงผม คุณดูคล้ายเขาเหลือเกิน ต่างกันแค่ชุดกับสีผม.....กับรอยยิ้ม ............เขาไม่เคยยิ้มมาก่อน......"
"ข ขอโทษ อย่าจ้องผมแบบนั้น ลเลย ขอโทษที่เสียมารยาท...ผมไม่ได้ตั้งใจ..."
January 24, 2026 at 12:42 PM
ไวท์กัตโตะ...
January 24, 2026 at 9:49 AM
ช่วงนี้วาดรูปไม่ออก พอวาดออกก็ไม่ทีคนรีแอคแล้วแอบรุ้สึก หมดแรง
December 10, 2025 at 12:02 PM