(???)

(อย่าพึ่งอปปปสิ๊)

"หยุดอยู่ตรงนั้นเลยค่ะ"

เธอเอ่ยห้ามเอาไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ขยับตัว

"อย่า.. เข้ามาใกล้"

"..."

"น่ารังเกียจ"

...หมายถึงตัวเธอ

สิ้นเสียงเธอก็หันแล้ววิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่รีรอให้เรียกหรือขยับเข้ามา

"มีปัญหาแล้วค่ะ"

มือบางยกขึ้นมาขยับดันออก ขยับถอยหลังไปทิ้งระยะห่างอีกครั้ง

ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป

ไม่ได้มองไปที่ชิเด็นกะ

ริมฝีปากขยับพึมพำอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครได้ยิน

" ███ ██ "

เพี๊ยะー

ใบหน้าหันไปตามแรงตบของตัวเอง รอยแดงเด่นขึ้นที่นวลแก้ม

ก่อนจะเหลือบสายตาขึ้นมองคนตรงหน้า ริมฝีปากที่มักจะยิ้มอยู่ตลอดตอนนี้กลับเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมา

+

ดูเหมือนวันนี้เธอจะโดนอีกฝ่ายนั้นกอดไปแล้วถึงสองรอบ

เธอยืนนิ่งในอ้อมกอดนั้น ไม่ได้ขยับหรือผลักออกในทันที

' อย่าให้ใครรู้ว่าเธอคิดอะไร '
' อย่าให้ใครรู้ความรู้สึกจริงๆของเธอ '

คำพูดและน้ำเสียงที่เธอได้ยินมาตั้งแต่เด็กดังก้องอยู่ในโซนประสาท

ใบหน้าของหญิงสาวผู้ให้กำเนิดเธอเด่นชัดขึ้นมาแจ่มแจ้ง

"..."

"เหมือนจะ... มีปัญหาแล้วค่ะ"

เสียงพึมพำเบาๆลอดออกมาจากริมฝีปาก

+

"ฉันยิ้มแล้วไม่น่ารักเหรอคะ?"

"ไม่ชอบเหรอคะ?"

เอียงศีรษะอย่างสงสัย ทำใบหน้าซื่อๆถามออกไป

"ฉันยิ้ม...จริงๆนะคะ"

"นาย..."

"ไม่ชอบเหรอ"

ไม่รู้ว่าคำถามที่ถามไปนั่นคืออะไร อาจจะเป็นเพียงอะไรบางอย่างที่เธอต้องการจะยืนยัน

คนตัวเล็กแทบจะขยับเข้าไปชิดกับลำตัวหนา ห่างกันเพียงไม่กี่นิ้วเท่านั้น

สายลมพัดมาจนเส้นผมปลิวไสว เสียงใบไม้สีกันดังเข้ามาในโซนประสาท

ใบหน้าของใครบางคนปรากฏขึ้นในความคิด

"ฮะ..."

"ฮ่าๆๆ.. ฮะー"

โคโตฮะเค้นหัวเราะออกมาก่อนจะหยุดแล้วสูดหายใจเข้า มือยกขึ้นเกลี่ยเส้นผมของตนเองเลื่อนเก็บทัดใบหู

"...ไม่น่ารักเหรอคะ?"

"ฉันไม่น่ารักเหรอคะ?"

สองเท้าก้าวขยับเข้าใกล้ พร้อมกับช้อนสายตามองด้วยรอยยิ้มที่ทำออกมาอย่างดี

"ชิเด็นกะ.."

+

เมื่อสองเท้าหยุดลงเธอก็หยุดตาม ก่อนที่ลมหายใจจะชะงักไปครู่หนึ่งกับคำถามที่ถูกคนตัวสูงถามมา แววตาสั้นไหวเพียงชั่วพริบตา

...ถูก...จับได้...???

"..."

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง เธอมองใบหน้าคมคายนิ่งๆพร้อมกับรอยยิ้มปกติอย่างทุกทีบนใบหน้า

ที่ถามแบบนั้น แปลว่าเธอยังสามารถทำออกมาได้แนบเนียนใช่ไหม?

ยังไม่ได้รับรู้ถึงอารมณ์จริงๆของเธอใช่ไหม?

"..."

+

เธอเพียงแค่ยืนยื้มจนกระทั้งถูกถาม ก็ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมกับเอียงคอ

"ฉันน่ะเหรอคะ?"

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"พี่สาวถ่ายรูปตัวเองดีกว่าค่ะ"

เพราะว่าเธอไม่ได้อยากได้รูปตัวเองคนเดียวขนาดนั้น ถ่ายตัวเองคนเดียวมันรู้สึกแปลกๆยังไงก็ไม่รู้

ใกล้... กว่าที่คิดงั้นเหรอ?

"..."

"อะไรคะ?"

พอสิ้นเสียงเธอก็เอ่ยถามทันที

เงยมองใบหน้าด้านข้างของคนถามพร้อมกับเดินไปด้วย

ถ้าไม่ใช่คำถามแปลกๆเธอก็คงจะพอตอบให้ได้อยู่ละนะ

(มีแต่คลินิกเถื่อนนะคะ😈)

(วั้ย)

(😈😈😈)

(/กินใบไม้)

(คลินิคมีสว่านมือ)

(ฮ้อปอะๆไย)

(อะไรน่ะะะะะ)