รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏอยู่บนใบหน้าคมขณะสายตาเหลือบมองคนข้างกายอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะยิ่งลึกขึ้นเล็กน้อย

“ ไม่รู้เหมือนกันนะ... ว่าเป็นเพราะได้มาเที่ยว ”

เขาเว้นช่วงสั้นๆพลางหันไปสบตาอีกฝ่าย

“หรือเป็นเพราะมีเธออยู่ด้วยกันแน่”

น้ำเสียงท้ายประโยคแฝงแววหยอกเย้าเบาบางแต่กลับจริงใจจนยากจะมองข้าม

ใบหน้าคมละสายตาออกไปมองเส้นทางตรงหน้า พลางก้าวเดินต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ

ท่ามกลางบรรยากาศรอบตัวที่เต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงพูดคุยของผู้คน

“ ผมเองก็ไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยวแบบนี้บ่อยเหมือนกันครับ ”

เขาเอ่ยขึ้นบ้างน้ำเสียงเรียบสบายราวกับกำลังเล่าเรื่องธรรมดาๆเกี่ยวกับตัวเองให้อีกฝ่ายฟัง

“แต่พอได้ออกมาก็สนุกกว่าที่คิดเยอะเลยล่ะ”

(+)

พอมือเรียวถูกอีกฝ่ายดึงไปจับไว้ ใบหน้าคมก็ยกยิ้มขึ้นมาอีกครั้งทันทีพลางค่อยๆเดินตีตื้นไปข้างๆ

“ ชอบจับมือผมแล้วหรอครับ..? ”

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อออกไปขณะที่บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเงยขึ้นสบตา

“ ทั้งที่ตอนแรกเธอออกจะเขินแท้ๆ ”

พอดูออกไปแล้วก็อดนึกย้อนกลับไปถึงใบหน้าแดงๆของอีกคนที่น่ารักน่าเอ็นดู

(+)

“ พอได้ยินว่าเธอสนุก ผมก็โล่งใจขึ้นเยอะเลยล่ะครับ.. ”

ก่อนประโยคหลังจะถูกเอ่ยออกมาแผ่วเบากว่าเดิมเล็กน้อย

“ ผมแค่ไม่อยากให้เธอรู้สึกอึดอัดหรือเบื่อน่ะ ”

พูดจบเจ้าตัวก็เดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อ

คำเชิญชวนของอีกฝ่ายทำให้เขาอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ เพราะนั่นหมายความว่าเขาจะได้ใช้เวลาอยู่กับคนตรงหน้ามากขึ้นอีกนิด

“ ไปสิครับ ฟังดูน่าสนุกดีนะ~ ”

ใบหน้าคมยังคงประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ขณะเดินไปทางห้องเปลี่ยนชุด

โดยมือที่กุมกันไว้ยังไม่ยอมปล่อยก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

(+)

เสียงหัวเราะเบาๆหลุดออกมาด้วยความเอ็นดูต่อท่าทีออดอ้อนของอีกฝ่าย

ท่าทีที่เขาไม่มีวันรู้สึกเบื่อไม่ว่าจะได้เห็นสักกี่ครั้งก็ตาม

“ แฟนของเธอไงล่ะครับ...ของเธอคนเดียวเลย~ ”

ใบหน้าคมโน้มเข้าไปประทับจูบที่แก้มของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

ก่อนจะกดจูบซ้ำๆอย่างห้ามใจไม่อยู่ ด้วยความรักและความเอ็นดูที่เอ่อล้นจนเก็บไว้ไม่มิด

ความอบอุ่นจากร่างสูงที่โอบล้อมไคล์เอาไว้ ทำให้เขารู้สึกอุ่นซ่านไปทั้งกายและใจ

จนรอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยจางหายขณะค่อยๆ ขยับตัวเอนหลังพิงอีกฝ่ายอย่างไว้ใจ

ดวงตาคู่สวยเงยขึ้นมองท้องฟ้าที่ประดับไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ

บรรยากาศงดงามราวกับความฝันจนแทบไม่น่าเชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นได้จริง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เกิดขึ้นแล้วในค่ำคืนนี้

(+)

ความอบอุ่นและความสบายใจที่ได้รับมาตั้งแต่วันแรกที่พบกันยังคงไม่เคยเปลี่ยนแปลง

“ ไม่หนาวหรอกครับ ”

ร่างโปร่งค่อยๆขยับเข้าไปหาอีกฝ่าย ก่อนจะเอนศีรษะพิงไหล่กว้างนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ

ขณะที่ดวงตาคู่สวยยังคงเงยขึ้นสบมองอีกฝ่ายอย่างออดอ้อนเล็กน้อย

“ แต่ถึงจะหนาว… ”

เขาเว้นช่วงคำพูดไว้เล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ

“ ผมก็มีเธอให้กอดอยู่แล้วนี่นา~ ”

เมื่อถูกขโมยจูบไปโดยไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าคมก็ยิ่งแดงก่ำกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ยังไม่คุ้นชินกับสัมผัสอ่อนนุ่มแบบนี้เสียที

และยิ่งหลังจากที่ได้คบกัน อีกฝ่ายก็ดูจะกล้าแสดงออกมากขึ้นหลายเท่าจนบางครั้งเขาก็แทบตั้งรับไม่ทัน

แต่เมื่อได้ยินประโยคถัดมาจากอีกฝ่าย รอยยิ้มบางเบาก็ผุดขึ้นบนริมฝีปากอย่างห้ามไม่อยู่

(+)

เมื่อพูดจบร่างโปร่งจึงค่อยๆผละออกก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นแล้วส่งมือไปตรงหน้า รอให้อีกฝ่ายตอบรับคำชวนของตน

“ ไปกันเถอะครับ ”

รอยยิ้มอ่อนโยนยังคงไม่จางหาย ขณะที่ดวงตาคู่นั้นทอดมองอีกฝ่ายอย่างอบอุ่น

“ ผมยังอยากมีเธออยู่ด้วยไปอีกนานๆนี่นา ”

ไม่ปล่อยให้ตายก่อนหรอก..

ใบหน้าคมโน้มเข้าไปใกล้อีกเล็กน้อยราวกับอยากมองสีหน้าของอีกฝ่ายให้ชัดเจนขึ้น

“ ไหนๆวันนี้เธอก็ตามใจผมมาทั้งวันแล้ว… ”

เขาเว้นช่วงคำพูดไว้ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบางๆและเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าแฝงความจริงใจ

“ คราวนี้ให้ผมได้ตอบแทนบ้างเถอะนะครับ~ ”

(+)

เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้น ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปบีบแก้มของอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดูอย่างอดไม่ได้

“ หน้าแดงหมดแล้วนะครับ น่ารักจัง~ ”

เขาเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ปรกลงมาบนใบหน้าของอีกคนอย่างแผ่วเบา

รอยยิ้มละมุนยังคงแต้มอยู่บนใบหน้าคมก่อนจะเอ่ยถามขึ้นอย่างนุ่มนวล

“ มีที่ไหนที่เธออยากไปบ้างรึเปล่าครับ? ”

(+)

[ แอคเคาท์ของจียุนจะยุติการใช้งานและไม่มีการอัพเดตเนื้อเรื่องของตัวละครอีกต่อไปนับแต่วันที่ 7/6/2026 เป็นต้นไป ]

[ ยินดีที่ได้พบ แล้วเจอกันใหม่ค่ะ ]

💜

ดวงตาคู่สวยเงยขึ้นสบสายตาอีกฝ่ายด้วยความทั้งเขินทั้งหมั่นเขี้ยวกับท่าทีไม่รู้จักพอของคนตรงหน้า

“ เรื่องนั้น…ผมก็ชดเชยให้แล้วนี่ครับ…”

น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยตอบกลับไป ก่อนที่นิ้วเรียวจะยกขึ้นไปบีบปลายจมูกของอีกคนอย่างอดไม่ได้

ราวกับเป็นการลงโทษเล็กๆ สำหรับคำพูดชวนใจสั่นเหล่านั้น

“ ยังไม่พอใจอีกหรอ…?”

ความคิดนั้นทำให้หัวใจอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด จนเผลอปล่อยให้ตัวเองซึมซับบรรยากาศรอบกายอยู่ครู่หนึ่ง

กระทั่งคำพูดถัดมาของอีกฝ่ายดังขึ้น

สายตาที่กำลังดื่มด่ำกับหมู่ดาวพร่างพราวเบื้องหน้าชะงักลงเล็กน้อย

ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆหันกลับไปมองคนข้างกายด้วยใบหน้าคมขึ้นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่

เด็กคนนี้นี่…

(+)

เสียงหัวเราะเบาๆหลุดออกมาจากริมฝีปากเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ทว่าใบหน้าคมยังคงหันมองท้องฟ้าเบื้องหน้าไม่เปลี่ยน

สายตายังคงทอดมองหมู่ดาวที่ส่องประกายระยิบระยับเหนือผืนน้ำราวกับกำลังดื่มด่ำกับภาพงดงามตรงหน้า

“ ก็ต้องจำได้อยู่แล้วสิครับ…”

ชายหนุ่มเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆอย่างปิดไม่มิด

ในที่สุด…เขาก็ได้มายืนอยู่ที่นี่กับอีกคนเสียที

(+)

( เดี๋ยวคุนนึกภาพมะออกกก😋😋✍️✍️💗✨ )