Hep aynı kara bulut.

Sahte peygamber.

Allah herkesin hayrını kabul etsin.

Beni bul anne.

Aferin, en mükemmel sensin.

Dışarıdan birine desem senin derdin yok, sen abartıyorsun der. Bu arada haklı da olabilir. Ama ben ne hissettiğimi bilmiyorum. Önemli olan benim içimde bu olaya nasıl tepki verdiğim ve bu olayın beni nasıl etkilediği.

Anlaşılmak istiyorum. Anlatıyorum. Anlaşılmıyor. Anlamak zor değil ama anlamak istemek önemli. Herkesin kendi anlatısının doğru olduğu bir iklimde benim anlatımım değer görmemesi beni değersiz hissettiriyor.

Twitter'da da melankoli takılıyordum. Buraya geldim. Buraya gelme amacım da içimi dökmek. İçim bir melankoli denizi. Boğuluyorum. Hayatım denizin altından çıkıp üç beş saniye nefes almaktan ibaret.

Yaşama sevincimi kaybettim. Ruhum çekildi. Dalından kopmuş bir yaprak gibi savruluyorum rüzgar nereye eserse. Halbuki huzur için çok çalışmıştım. Huzurumu çaldılar. Ürkekleştim. Ürküyorum ve korkuyorum.

Yok

Mea culpa

Belki bir gün buralar da değerlenir.