(เรามาย้อนเวลาค่า คุณซีอีโอที่รัก😣)

มือเล็กของนาคเด็กยืดตัวเอื้อมจะแตะขวดยาดอง

แม้ตัวจะเป็นเด็กแต่ใจนั้นเป็นตาลุงขี้เหล้า เอื้อมไปแตะเกือบสำเร็จ

ทว่าขวดไหกลิ้งหลุนหลุดมือไปมาแทนที่จะหยิบจกไปอันหนึ่ง

เสียงทุ้มกระแอมเล็กน้อย ดวงตาขุ่นมัวเสมองเพ่งดู

“คล้ายเป็นเช่นนั้น“
“แต่ก็มิใช่”

“เราคล้ายจะลอกคราบ”

(ให้มือน้องหม๋าเยยน้า🥺🤏🫳)

(คนน่ารักค่ะ 😣💓)

(อุ้ย😣)

(เห้ย น้อง พี่แอบเขิน🥺)