En even maar weer, voor wie het niet weet en die andere lui op de achterste rij:
Pesten is een vorm van geweld. Het is niet plagen, het is niet grappig, het beschadigt mensen, het maakt mensen ziek, het maakt heel veel kapot > ook relaties, de buurt, de groep waarin het gebeurt.

Ikzelf loop dus steeds weer tegen hulpverlenerts aan, die mij vragen wat ik wil dat zij gaan doen voor mij....
Dat is echt zooooooo'n broekafzakker. Het is echt niet te geloven wat ik allemaal al aan onzin over me heen heb gekregen, hoeveel mensen ik al niet heb gesproken, en niemand weet iets.

Wordt in dit boek ook aangehaald, wat betreft geweld tegen vrouwen in intieme kring:
"Ons land loopt wat kennis en expertise betreft zeker vijftien jaar achter op landen als UK, Australië en Canada.”

En wat kunnen we hier tegen doen?
1. Geloof slachtoffers.
2. Leg de verantwoordelijkheid bij de daders, waar het hoort.
3. Educate hulpverleners, want mijn god... ze weten niets.

*in de war zijn*

(ik raak wel in de war van die kleine schrijfveldjes hier)

Dan ben je opeens verdacht, je zult zelf wel iets gedaan hebben, of je zou valse meldingen doen, of (ook heel origineel) je zou in de war in...

Mijns inziens is hier ook sprake van misogyn gedachtengoed van de agent/hulpverleners. Maar ik weet natuurlijk niet hoe ze zouden reageren als ik man was.

Ik merk dat zelf ook: dat de wijkagent één en al begrip is als ik vertel over een situatie met fysieke agressie jegens mij. (heb ik geen bewijs van overigens, is me ook niet gevraagd). Maar als ik dan vertel over aanhoudend psychisch geweld (wat de hoofdmoot is bij pesten), dan gaat t boven de pet.

(fysiek dan wel psychisch geweld tegen vrouwen binnen intieme relaties).
Opmerkelijk is, dat zij precies dát beschrijven wat pestslachtoffers dus ook continu tegenkomen. Dat er vooral gefocust wordt op fysiek geweld, dat is evident strafbaar en (soms, lang niet altijd ook) te bewijzen. >

> uittilt, en daar op focust, dan snap je echt niet hoe het werkt. Alles wordt ook steeds weer op het bordje van het slachtoffer gegooid, de daders blijven buiten schot want 'we kunnen hier niets mee.'
Ik lees nu 'Met liefde heeft het niets te maken' over intieme terreur (Hendriks & Vledder 2026)>

Uit Lundy Bancroft's 'Why does he do that?'

Al is het boek bijna 25 jaar geleden geschreven, het is nog steeds even actueel en het geeft enorm veel inzicht in het grensoverschrijdende gedrag van mannen, en misogynie.

Veel gedrag kun je ook bijna 1 op 1 leggen op pestkoppen.

#misogynie

Hij maakte altijd denigrerende opmerkingen over vrouwen, mijn vader lachtte alles weg (mijn moeder lag in het ziekenhuis).
De enige persoon aan wie ik het had durven vertellen, mijn beste vriendin, geloofde me niet en maakte me daarna belachelijk.