ยื่นมาให้ขนาดนี้ ก็ขอไม่ปฎิเสธ หมีขาวก็ยื่นหน้าไปจับหมับที่หลอด ก่อนจะชิมดู—

"อืม"

จิบนิดเดียวละ หูก้อนขนสีขาวกระดิก อร่อยอย่างที่มาริทว่าจริงด้วย ลิ้นเลียริมฝีปากเล็กน้อย หันไปยิ้มให้เพื่อนโลมา

"อร่อยจริงด้วยครับ ขอบคุณครับ"

(มีรึ— ที่เราจะปฎิเสธ🫪)

"ฮ่าๆ ยินดีครับ"

เขาให้มาริทได้สั่งเครื่องดื่มที่ต้องการ ในขนาดที่ตัวเองก็ลองดูเมนูเครื่องดื่มอื่นๆ พลางนึกสงสัยว่าชาวทะเลร้อนมีเมนูขึ้นชื่ออะไรบ้าง

แต่พอหันไปก็ได้ยินเสียงใสที่ชวนให้ลองชิมน้ำมะพร้าวดู

"ครับ? ได้หรอครับ?"

จะเป็นเหมือนการแย่งของคนอื่นกินรึป่าวนะ?

"?...คุณมาริทคอแห้งเหรอครับ?"

ได้ยินเสียงไอจากอีกฝ่ายก็เริ่มหันมองหาร้านขายเครื่องดื่มละสิ อืม ข้างหน้าน่าจะมีขาย

"ข้างมีร้านขายน้ำอยู่ ไปร้านนั้นกันครับ"

ว่าแล้วก็จับมืออีกฝ่ายให้แน่นขึ้นก่อนจะพาไปที่ร้านขายน้ำข้างหน้า

"เลือกได้เลยนะครับ...เดี๋ยวผมเลี้ยงเองครับ"

การเล่าเรื่องของเพื่อนโลมาชมพูคนนี้ เจ้าหมีขาวที่ฟังอยู่ข้างๆ ไม่มีเบื่อเลย เผลอๆ ดูจะสนใจด้วยแหละ— (น่าจะเป็นเพราะเรื่องอาหารรึป่าว?)

"โอ้ว ได้มาเยอะเลยซินะครับ"

"อยากรู้แล้วสิ ว่ากลับไปคุณจะรังสรรค์เมนูอะไรใหม่ๆออกมากันนะครับ?"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเรียบ แต่ตาเป็นประกายตั้งตารอเลย

+

"คือผมไม่ได้โดนทิ้งหรอกครับ..."

ขอแก้ตัวก่อน เพราะว่ามันแอบเจ็บนิดๆนะ—

"ตั้งใจว่าจะมาหาคุณแล้วมาชวนเดินเล่นด้วยกัน...แต่ก็มาบังเอิญเจอตอนดูดอกไม้ไปพอดีเลยครับ"

"ส่วนคนอื่นๆ ก็คงมีคนที่ตั้งใจจะไปหาและเดินเล่นด้วยอยู่แล้วด้วยล่ะมั้งครับ"

เขาก็ยิ้มบาง พลางเดินจับมืออยู่ข้างๆด้วย

"จริงสิครับ คุณบอกว่าหาวัตถุดิบที่ว่า ได้อะไรมาบ้างแล้วล่ะครับ?"

ลองถามชวนคุยไม่ให้เบื่อสักหน่อย

เจ้าตัวหมีขาวไม่คิดว่าจะถูกจับมือไปสักดื้อๆ แบบนั้น แต่ก็ถูกจับมือไปด้วยกันสักแล้ว เขาเองจับตอบแน่นขึ้นเล็กน้อย คนเยอะแบบนี้ได้หวังมีหลงกันเป็นแน่

คำพูดรัวเร็วจนทำเอาหมีขาวถึงกับต้องตั้งใจฟังทุกคำเลยทีเดียว จนจับใจความได้คำพูดมากมายนั้น คือ เดินเล่นด้วยกันได้สินะ— แต่ก็คงไม่ใช่ความหมายเดียว กับคำถามมากมายเข้าโถมทีเดียว กับประโยคลงท้ายที่ว่า 'โดนทิ้ง'

+

คิ้วเลิกขึ้นไม่คิดว่าเพื่อนโลมาคนนี้จะเขย่งเท้ามาเช็คดูใบหูขนปุยนี้

"...ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เอง"

แค่นี้ก็คุ้มกับการที่อีกฝ่ายจับใบหูของเขาแล้ว เจ้าตัวก้มหัวให้จับง่าย แอบยิ้มกรุมกริมในใจ สีหน้าก็พยายามเก็บเอาไว้

"ผมจะถามน่ะครับ ว่าคุณมาริทสนใจไปเดินเล่นด้วยกันมั้ยครับ?"

"...หลังจากที่เราดูพลุกัน"

เสียงพลุดังสนั่น หมีขาวเองที่หูไวกับเสียงก็เอามือปิดพับหูขนปุยสีขาวทันที แต่ก็แทนที่จะเป็นห่วงตัวเอง เขาก็มองดูคนข้างๆ ก่อนเลย

ดูเหมือนจะผวาเสียงดังของพลุนะ เขาถอนหายใจเบาๆ ยิ้มด้วยความเอ็นดู ถึงจะไม่ได้การตอบรับคำชวนก็ไม่เป็นไร...

ร่างของหมีขาวก็ขยับเข้าไปใกล้อยู่ข้างหลังก่อนจะยื่นมือไปช่วยประกอบปิดหูให้

"คุณมาริทดูพลุเถอะครับ"

เขาพูดเสียงดังขึ้น หวังว่าจะได้ยินนะ—

เขาเอียงคอเล็กน้อย แสร้งทำเป็นไม่ได้เดินเล่นในงานมาก่อนด้วยท่าทีสงบสุดๆ ทั้งที่ก็เดินชมมาเล็กน้อยแล้วก็ตาม

"ยังเลยครับ พอดีผมอยากพาใครสักคนไปด้วยกันน่ะครับ"

"คุณมาริทสนใจมั้ยครับ?"

เขาพูดถามออกไปพร้อมรอยยิ้มบาง ในใจกำลังตั้งตารอคำตอบจากคนตรงหน้าอยู่

ริมฝีปากหยักรอบยิ้มอย่างเอ็นดูที่คนตรงหน้ายังคงสดใสไม่เปลี่ยนเลย ร่างสูงเดินไปยืนอยู่ข้างๆ คนที่กวักมือเรียกเขา

สายตาของเขามองอีกฝ่าย ก่อนจะหันตามไปมองดอกไม้ไฟที่ส่องประกายบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

"คุณคงชอบมากเลยสินะครับ"

เขาหันไปมองใบหน้าด้านของเพื่อนโลมาที่ดูตื่นตากับดอกไม้ไฟเป็นอย่างมาก

แต่สายตาแทนที่จะดูพลุหลากสีกลับเอาแต่จ้องมองคนข้างๆแทน

"งานที่นี้หรอครับ?"

(+)