(🤣🤣 ไม่ค้องห่วงนะลูกควิน เจ๊จะเป็นเสียงในหัวเธอให้เอง)

"เห็นพูดแบบนี้ประจำเลย ไหน ไหน ไม่เห็นจะโดนอะไรเลย"

เธอพูดด้วยท่าทางลอยหน้าลอยตายิ้มแป้นจนตาปิด จงใจให้ดูน่าหมั่นไส้เป็นพิเศษ

ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในที่คนเยอะด้วยเธอจะทำท่าเต้นๆกวนส้น-แกล้งเขาเพิ่มอีก

"นาร์น่ะขี้โม้~~ แบร่ๆ"

แต่ตอนนี้ทำได้แค่นี้ไปก่อน คิกๆๆ

(บ้าน10หลังลูก10คน คน คน คน~~~ /เสียงในหัวing)

เธอได้ยินแบบนั้นก็คิดตามแล้วก็พยักหน้าไปด้วย ทั้งๆที่เธอมองแค่ว่าเขาเป็นคนลุยๆแท้ แต่เขากลับมองไปลึกกว่านั้นอีกแหะ

"ก็จริงนะคะ เป็นอาชีพที่เหมาะกับสองบ้านนี้จริงๆนั่นล่ะ นาร์เนี่ยวิเคราะห์เก่งจังนะคะ"

ตบมือแปะๆเบาๆอย่างภูมิใจในตัวเขาขึ้นมาเฉยๆเลยอย่างกับเป็นลูกตัวเอง

"เสียดายเกือบเท่แล้วถ้าไม่ร้องเป็นแมวเสียงหลงแบบเมื่อกี้ก่อน"

ทั้งๆที่เป็นคนแกล้งเขาเองแต่ก็อดหัวเราะไม่ได้

"แหน่ะรู้นะเจ้าเด็กดื้อ~~"

เธอไม่ว่าเปล่าก็จิ้มเอวเขาไปทีนึงอย่างหมั่นไส้

"มองว่าเค้าอาจจะไปอยู่สลิธีรีนเลยหรอ...ก็ ไม่แน่นะ"

"แต่ขอโทษด้วยเค้าเด็กเรเวนคลอล่ะ ถือว่าเดาถูกครึ่งนึงแล้วกันนะ"

เธอเอ่ยอย่างภูมิใจ คุยกันไปจนทั้งคู่ต่อแถวได้เข้ามาในร้านสักที มันเป็นคล้ายการแสดงโชว์ที่สามารถโต้ตอบกันได้

แล้วเหมือนว่ารอบนี้จะมีแค่เขากับเธอนะที่ได้เข้าไปเหมือนเป็นรอบพิเศษเลย

(ที่รักเค้าเองล่ะ 🥰😘🙈/กอดๆปิดหน้าไม่ให้ใครเห็น)

(คิดว่าคงเห็นกันไปแล้ว แต่เอารูปมาอัพทิ้งไว้ + อวดย้อนหลัง)

(นาร์จริงๆแล้วมีหน้าตาเป็นเอเลี่ยนที่ผสมระหว่างหมา+แมวครับ)

(อัญมณีบนหน้าผากไม่ได้มีมาแต่เกิด แต่เกิดจากการผ่าตัดหลังเข้าลัทธิเฮลเมเรียน เพื่อรับพลังได้ดีขึ้น)

(คมช.)

เธอหัวเราะกับการแซวตาแก่ขี้ลำเอียงแจกแต้มให้แต่ตัวเอก

"ก็ว่าไปความเป็นจริงนาร์อาจจะทำแต้มให้บ้านได้เยอะกว่าตัวเอกก็ได้นะ"

"หรือว่าเห็นแบบนี้แล้วจะเป็นพวกดื้อเงียบกันนะ"

เขาแซวคนอื่นแต่ในหัวเธอมีแต่อยากจะแซวเขาเนี่ยสิ ยิ่งเห็นความภูมิใจที่อยู่บ้านขี้โกงนี่อีก หมั่นไส้

"แล้วเค้าล่ะๆ นาร์คิดว่าเค้าอยู่บ้านไหน"

"อย่างเค้าเนี่ยต้องเป็นไม้ยาวที่ยืดหยุ่นหวดได้เท่านั้น"

แม้ตอนพูดถึงจะไม่ได้นึงถึงไม้ที่เอาไปร่ายคาถาก็เถอะ แต่มันก็คงเหมือนๆกันนั่นล่ะ อย่างน้อยเธอก็คิดอย่างนั้น

"จะว่าไปแล้วนาร์เนี่ยจะได้อยู่บ้านอะไรกันนะ"

"อืม~ เค้าขอเดาว่า...กริฟฟินดอร์!!"

สาวเจ้าโดดโหยงเหยงชี้ข้ามหัวผู้คนไปที่ร้านเล็กๆด้านหน้าที่ดูจะมีคนเยอะทีเดียว

"ดูนั่นสิคะนาร์ ตรงนั้นมีคนถือไม้กายสิทธิ์ออกมาด้วย"

เธอดูท่าจะตื่นเต้นมากทีเดียว แทบจะทำมือที่จับไว้ด้วยกันหลุดจากกันเพราะตื่นเต้นเกินไปเลย

"นาร์ว่าเราจะได้ไม้อะไรคะ หรือว่าถ้าเราเอาไปใส่เวทย์มนต์คาถาของจริงจะเป็นยังไง"

แววตาเป็นประกายมองตรงไปด้านหน้าในขณะที่เดินไปที่ร้านขายไม้กายสิทธิ์

ว่าแค่นั้นเธอก็โบกมือลาแล้ววิ่งหนีกลับห้องตัวเองที่ห่างไปแค่ห้องเดียว

"เชียร์อยู่นะคะ~~"

เสียงตะโกนพูดกับไลล์ที่คงจะยืนงงอยู่ดังมาไกลๆตามคนที่วิ่งไป

"ว๊ายยย เห็นมั้ยบอกแล้วว่าต้องใช้พลังแห่งรัก"

เธอยกเค้กหมุนตัวแล้วร้องคำว่าเย่เงียบๆเบาๆไปด้วยเหมือนขอเล่นเด็กใส่ถ่าน

"เอานี่เค้ก แล้วก็นี่กับนี่"

"เหลือคืนสุดท้ายก่อนเรือจอดแล้ว ขอให้สนุกนะ"

เธอยัดเค้กให้ควินถือ และทีนเอจบ็อกเซ็ตที่พ่อแม่เอาไว้ให้ลูกสาวลูกชายวัยออกไปเที่ยวกลางคืนที่มีพร้อมของป้องกันและน้ำเมา มันโดนแงะและเติมของใส่ลงไปด้วน ยาวิเศษของเอเลี่ยนไงล่ะ
(+)

"ไหนๆก็มาแล้ว นี่ค่ะเค้กคำอธิษฐาน ต้องเป่าไปอธิษฐานไปถึงจะได้ผล"

"รบกวนคุณช่วยเจ้าควินมันหน่อยนะคะ สำ- เอ้ย อ่อนแอเกิ๊น"

ไม่ว่าเปล่าก็ยื่นเค้กที่มีเทียนสูงเลยหัวไปเมื่อยกมาระดับสายตาแบบนี้ให้คนตรงหน้า พร้อมส่งสายตาจิกหัวให้ควินเข้ามาเป่ากับไลล์เป็นคู่กันดีๆ

"คำอธิษฐานคู่รัก โอมจงเป็นจริง, เป่าเลยค่ะ!"

มือเจ้ากรรมไม่ใยดีเฉดหัวควินออกไปให้พ้นทาง แถมยังพูดออกมาแบบไม่มีเกรงใจว่า

"เอ้าก็คนเดียวเป่าไม่ได้ก็ต้องใช้แรงรักช่วยไง"

"ใช่มั้ยคะคุณไลล์"

เธอหันไปยิ้มแป้นให้อีกคนที่มาใหม่ตรงหน้าหลังจากเฉดหัวควินทิ้งไปแล้ว

"แหม~~ ทำไมเค้าไม่แปลกใจเลยน้าว่าคนคนนั้นของควินเนี่ยจะเป็นคุณ"

"ควินก็แบบนี้ล่ะค่ะ เรื่องสำคัญของตัวเองก็ปล่อยปะละเลยไปหมด คนรอบตัวแบบเราๆก็ต้องมาคอยเตือน"
(+)

(ทักแห่งเรียน เทียนแห่งรัก ขขวก.ไง😘😏)

@mmm-lailor.bsky.social

"ไม่ได้!! หนึ่งเค้ก หนึ่งเทียน หนึ่งคำอธิษฐาน"

สาวเจ้ารีบแย้งอย่างไม่ยอมโดย และดื้อจะมองเข้าไปด้านในห้องว่าใครกันนะเป็นรูมเมทที่รักของเจ้าตัวดีตรงหน้าเธอ

"ไปเรียกมาเลยหรือจะให้เจ๊ตะโกนเข้าไปเอง"

ไม่รอช้าเธอก็ใช้มือข้างนึงดันหัวควินให้หลบไปอีกทาง แล้วตะโกนอย่างหน้าไม่อาย

"ขอโทษนะคะคนในห้อง... ขวัญใจที่รักของเจ้าควิน!!!"

"ช่วยมาอธิษฐานวันเกิดเป็นเพื่อนน้องได้มั้ยคะ"

"จะบ้าหรอใครเขาให้ใช้ถังดับเพลิงมั่วๆกัน"

ไม่ว่าเปล่าเธอก็ยกมือตีแขนเจ้าบอดี้การ์ดตัวดีไปทีนึงแบบไม่ออมแรงด้วย ถึกอยู่แล้วไม่เจ็บหรอก

"เอาเร็วๆเมื่อยนะเนี่ย"

"ไม่งั้นนน ...ไปเรียกที่รักเตงมาช่วยเป่าสิ"

เธอยกยิ้มเจ้าเล่ห์ และแอบยืดคอมองเข้าไปในห้องที่ควรจะเป็นของคู่รักที่ได้รางวัล

เห็นแบบนั้นก็อดขำไม่ได้ สงสัยปอดดับแปลงพิเศษของเจ้าบอดี้การ์ดตัวดีจะไม่มีแรงพอที่จะเป่าเทียนพรรษาได้

"เอ้าๆ เป่าให้มันมีแรงหน่อย เบาเป็นคนแก่เลย"

"ทำตามเจ๊นะ หายใจเข้าและออก ฮู่ว และ ฟู่ ฮู่ว และ ฟู่ !"

ทั้งๆที่ถือเค้กอยู่เธอก็ยังอุตส่าห์ใช้มือข้างนึงทำท่าเหมือนพระในวัดเส้าหลินพร้อมกางขาย่อแบบไม่เกรงใจคน

สาวเจ้ารีบกระโดดออกจากกล่อง แล้วสไลด์ตัวไปขัดประตูไว้พร้อมกับเค้าเทียนพรรษาในมือ

"เฮ้ยๆ"

"ช้าก่อนถ้ายังไม่ได้เป่าเค้กนะไอ้ฟักต้มมะนาว"

เธอยืนขึ้นและจ่อเค้าที่มีเทียนเล่มใหญ่สูงเลยหัวเมื่อถือมันระดับเดียวกับสายตาไปให้เจ้าบอดี้การ์ดคนสำคัญ(?)ตรงหน้า

"จะเป่าเทียนนี้ดีๆหรอจะเป่าเจ๊จ๊ะ"

(ทราบซึ้งให้เหมือนซึ้งนึ่งมะนาว😘)

(/เปิดตัวอย่างอลังการing)

ทันทีที่คนที่รอเปิดประตูออกมา...ได้ยินเสียงว่ามีใครก็ตามออกมาจากห้องเธอก็กระโดดออกมาจากกล่องแล้วตะโกนว่า

"ME OR เทียนพรรษา!!!"