น้ำเสียงที่เปล่งออกมาฟังดูสดใสอย่างปิดไม่มิด

ว่าจบเขาก็ยกแก้วขึ้นจิบอีกครั้งอย่างช้าๆ และทะนุถนอมราวกับกลัวว่าจะเผลอทำของอร่อยหกเสียก่อน

“ผมขอเติมอีกแก้วได้รึเปล่าครับ?”

ธีโอหันไปมองดิออนพร้อมส่งสายตาออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว เป็นนิสัยที่มักหลุดออกมาเสมอเวลาต้องการอะไรบางอย่างจริงๆ

ไม่นานนัก ร่างสูงก็ค่อยๆยกแก้วขึ้นจิบอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่ของเหลวสีอ่อนสัมผัสปลายลิ้น รสชาติหวานละมุนก็แผ่กระจายไปทั่วช่องปาก พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ตามมาอย่างพอดีจนทำให้เขาเข้าใจทันทีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงแนะนำมัน

ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยกับรสชาติใหม่ที่เพิ่งได้ลิ้มลอง ก่อนจะค่อยๆลดแก้วลงช้าๆ

“อื้ม!”

“อร่อยมากเลย~”

“ผมชอบนะครับ”

+

ธีโอรับแก้วไวน์มาจากมือของอีกฝ่ายอย่างระมัดระวังราวกับว่าหากเผลอออกแรงมากเกินไปแก้วบางใบนั้นอาจแตกคามือได้

ดวงตาสีน้ำเงินเหลือบมองวิธีจับแก้วของดิออนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแอบเลียนแบบอย่างแนบเนียน แม้ท่าทางจะยังดูเก้ๆ กังๆ อยู่บ้างก็ตาม

“ของจากบ้านเกิดคุณดิออนงั้นหรอครับ?”

เขาทวนคำพูดของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะละสายตาจากไวน์ในมือขึ้นไปสบดวงตาสีม่วงที่กำลังเฝ้ารอให้เขาลองชิม

+

ทันทีที่อีกฝ่ายเอ่ยชื่อเครื่องดื่มที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ธีโอก็เผลอจินตนาการถึงมันไปไกล ในหัวของเขาปรากฏภาพมาร์ชเมลโลว์สีขาวสลับชมพูวาดด้วยสีเทียนอย่างยุ่งเหยิง ราวกับเด็กคนหนึ่งกำลังพยายามอธิบายขนมหวานชิ้นโปรดผ่านภาพวาด

แต่เมื่อเครื่องดื่มที่ดิออนสั่งถูกเลื่อนมาตรงหน้า ภาพในจินตนาการทั้งหมดก็พังทลายลงในพริบตา

+

ธีโอเอ่ยหยอกกลับด้วยน้ำเสียงขบขัน ก่อนจะก้าวเดินไปยังจุดหมายพร้อมผายมือเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายได้แสดงความเชี่ยวชาญอย่างเต็มที่

“ไหนๆ ก็ขอดูหน่อยสิครับ ว่าคุณดิออนจะแนะนำไวน์ให้ผมได้ถูกใจอย่างที่พูดไว้จริงหรือเปล่า”

รอยยิ้มขี้แกล้งผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อหวาน ก่อนที่เขาจะหันไปมองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายอย่างรอคอยคำตอบ

ดวงตาสีน้ำเงินกวาดมองบรรยากาศภายในงานตามคนข้างกาย ก่อนจะหันไปตามทิศทางที่ดิออนชี้เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยชวน

“ไวน์งั้นเหรอครับ…”

เขาเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังชั่งใจ แต่ไหน ๆ ก็มาถึงงานแล้ว หากไม่ลองดื่มสักหน่อยก็คงน่าเสียดายไม่น้อย

“ได้สิครับ แต่คุณต้องช่วยแนะนำให้ผมด้วยนะครับ คุณกูรูเรื่องไวน์”

+

เมื่อถูกเอ่ยชมว่าปากหวาน ธีโอก็หัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางก้าวเดินอย่างสม่ำเสมอจนเข้ามาถึงด้านในของงาน แสงไฟระยิบระยับจากงานกาล่าช่วยขับให้บรรยากาศรอบตัวดูโรแมนติกยิ่งขึ้น

ทันทีที่เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นข้างกาย ธีโอก็หันไปส่งยิ้มบาง ๆ ให้ดิออนอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับเบา ๆ

“ครับ สวยมากเลยล่ะ”

+

สิ้นคำร่างสูงก็ยื่นมือออกไปจับมือของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ สอดมือของดิออนเข้าที่แขนของตน

“ไปกันเถอะครับ”

“ผมอดใจที่จะเข้าไปข้างในไม่ไหวแล้วล่ะครับ”

หลังจากนั้น ทั้งสองจึงค่อยๆก้าวเดินเข้าสู่งานกาล่าพร้อมกันอย่างเชื่องช้า

เมื่อก้าวพ้นประตูเข้ามาด้านใน เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบาก็ดังคลอไปทั่วบริเวณผู้คนมากมายกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศหรูหราและบทสนทนาที่ดำเนินไปอย่างมีชีวิตชีวา

แต่ทันทีที่อีกฝ่ายเอ่ยคำชมออกมา ความประหม่าก็แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว ธีโอยกมือขึ้นเกาแก้มเบา ๆ พลางขยับปีกสีแดงสดของตนเล็กน้อย

“คุณดิออนชมกันเกินไปแล้วครับ แหะ ๆ”

“คุณเองก็ดูสง่างามและดูดีเหมือนกันเลยนะครับ”

เขาส่งยิ้มอบอุ่นกลับไป ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงใจ

“ทั้งสวย ทั้งสง่า… จนผมนึกคำไหนมาเปรียบเทียบไม่ได้แล้วล่ะ”

+

ร่างสูงในชุดสูทโค้ทยาวสีขาวสะอาดตา ซึ่งดูแปลกตาไปจากลุคปกติของเขา ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองตามต้นเสียงที่เอ่ยทัก

ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้เห็นคนตรงหน้าในชุดที่งดงามและประณีต รวมถึงสร้อยคอที่เขาเคยมอบให้เมื่อครั้งก่อน รอยยิ้มบางเบาจึงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัว

“ไม่เลยครับ คุณดิออน”

“ผมเพิ่งมาถึงเองครับ”

+

Theo Macavain🦜 & Dion Valentine😈🍷

คำพูดของอีกคนทำเอาชายหนุ่มนิ่งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์

…

จุ๊บ…หรอ?

ไม่รู้ว่าเพราะความเมา หรือเพราะความรู้สึกที่เอ่อล้นอยู่ภายในกันแน่ ที่ทำให้เรียวขาค่อยๆก้าวเข้าไปหา ก่อนจะเอื้อมมือดึงอีกฝ่ายให้โน้มลงมาเล็กน้อย

และในวินาทีนั้นเอง ริมฝีปากนุ่มก็แตะลงบนริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

(+)

+

“หรือว่ามา ที่มารวมกันครั้งนี้คือรอบแรกของพวกเรากันหมดเลย?”

เขาเอ่ยถามพลางเอียงศรีษะเล็กน้อยด้วยความสงสัย

@kylammm.bsky.social

ธีโอมองภาพร่างสูงตรงหน้าที่พยายามทำตัวให้หน้ารัก ก็ไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ทำหน้าเอื้อมระอากับท่าทางนั้น

ร่างโปร่งหันกลับไปสั่งเมนูให้กับพนักงานตามที่ทั้งสองว่าพร้อมกับจบด้วยเมนูของตัวเองที่สั่งนมคาราเมลหวานน้อย

ร่างสูงหมุนตัวกลับมาก่อนจะเดินตรงไปที่โต๊ะและนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับไคล์

“จะว่าไป”

เขาเว้นช่วงไปครู่นึงพลางทำท่าครุ่นคิด

“คุณไคล์กับปอนตะได้ลองไปเที่ยวที่ไหนกันมาแล้วบ้างรึยังครับ”