เกือบจับแทบไม่ทันนแะ ตัวก็ใช่ว่าจะเบาๆเล็กๆสักหน่อยเจ้านากตะกละนี่

เขาอดหัวร่อไม่ได้ พลางจับเจ้านากกลมขึ้นมาอุ้มดีๆคล้ายอุ้มเด็กไว้แนบอก

"ไปๆ กลับไปที่เรือนข้าก่อน เดี๋ยวจะแบ่งปลาในกระชังให้"

แอบลูบๆบีบๆขนนิ่มไปด้วยระหว่างเดิน

โดยเลียจมูกอีกแน่ะ

พอเพ่งมองดีๆแล้ว...ตาแป๋วคุ้นจริง

"จิ๊ดริ๊ด...จิ๊ดริ๊ด?!"

อ้าปากค้างเลยทีเดียว

"ไปทำอะไรอีท่าไหนถึงกลาเยป็นก้อนฝ้ายแบบนี้ไปได้เล่า"

(ทำไมเพิ่งมาเหนน น่าเอ็นดูมากก😭😭😭)

/เห็นเจ้านกดีใจพูดใหญ่ก็ยิ้มจาง ๆ
/ดูไปดูมาก็ช่างจ้อเหมือนผีที่รู้จัก กลิ่นก็คล้าย (?)
/แต่แบบนี้มันให้อาหารยาก เห็นเชื่องดีเลยหยิบให้มากินในตะกร้า
/มองผ่าน ๆ แล้วก็เหมือนสลัดนกจานหรู(?)

"งั้นหรือจ๊ะ...."

"คนข้างนอกใช้เจ้าเครื่องแบบนี้กันทุกคนเลยสิน้า..."

สำหรับหมู่บ้ายที่โทรทัศร์ยังมีนับเครื่องได้ก็นับว่าน่าตื่นตาตื่นใจ

ชะอุ่ย---

"แหะๆ...โดนจับได้แล้วซี..."

เกาแก้มแกร่กๆ

"ต แต่ แต่ฉันไม่ได้ดื่มจนเมาเลยนะ จริงๆนะ!!"

เห็นมั้ยว่ายังพูดจาคุยรู้เรื่อง!

(พี่คร้ามมองอะไร👀)

(แหม่ ชมไปก็ไม่มีอะไรให้หรอกจ้ะUU)

(ขอมาแปะย้อนหลังอีเว้นท์หน่อย แวะแซวแวะคุยวงเล้บก็ได้คับUU)

อุ่ย--

ได้แต่หลบตาไปอีกด้านหนึ่ง โยนๆวางไหเหล้าไว้ตรงชานพักศาลาเสีย ทำทีม่ายรู้เรื่อง

เมื่ออีกฝ่ายชวนเขาก็นั่งแหมะลงข้างๆพอดี โชคดีที่ว่าคืนนี้ไม่ได้ดื่มมาหนักนักเลยยังดูปกติ

"เจ้านี่น่ะเหรอที่คุณตำรวจใช้ทำงาน"

มองแท็บเล็ตอย่างสงสัย หน้าตาคล้ายไม้กระดานนัก แต่ดันมีแสงวาบๆด้วย

"เหมือนจอโทรทัศน์ที่เล็กลงเลยจ้ะ"

"งั้นหรือ ขยันจังเลยหนา เข้าป่าตั้งแต่ก่อนไก่โห่แบบนี้เนี่ย"

เขาหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นเจ้าถ่ายคลอเคลียมือ น่าเอ็นดูจริงเชียว><

"อ่า อยากได้ผักป่ามาแกงสักหน่อยน่ะจ้ะ ถ้าให้ดีก็อยากจะลองมองหาหน่อไม้ด้วย นึกอยากแกงกินขึ้นมา..."

(อยากนอนให้จู่โจมหน้าตลอดไป😭😭😭)

ถูกบางสิ่งแสนนุ่มฟูอย่างกับก้อนฝ้ายจู่โจมโดยไม่รู้ตัว

"เอ๋...เอ๋!? ตัวอะไรเนี่ย?"

พยายามหยิบออก ถ ถึงจะนุ่ท แต่ก็ กระโจนใส่หน้าแบบนี่มันก็!?😭

/ปัดๆๆ

"หัวฉันไม่ใช่รังนะ😾"

/ทำไมวันนี้นกมันวอแวมากกว่าปกติ
/สงสัยจะคิดไปเอง🤔

"...ใช่จ้ะ ส่งของจ้ะ"

ยิ้มรับ ขยับแอบไหเหล้าที่หิ้วมาไว้ข้างหลัง แหะๆ--

"แล้วพี่คีรีเล่ามาทำอะไร ไหงนอนแผ่พังพาบอย่างนี้เล่า?"

ชะเง้อชะแง้มองไอแพดที่ถืออยู่อย่างสนอกสนใจพอควร

พอสิ้นหน้าที่เด็กดีขี้อ้อนแสนน่าเอ็นดู เจ้าตัวก็คว้ารับจอกอย่างไวตามประสาขี้เหล้าหน้าละอ่อนคนหนึ่ง

"แหม พี่ชายชวนขนาดนี้"

"ฉันจะปฏิเสธให้เสียน้ำใจได้ยังไงจ๊ะ"

ยิ้มกว้างพลางเขยิบมานั่งอิงใกล้ๆทันที ก่อนยกเหล้าในจอกขึ้นกระดกลงคอ

"เหล้าของพี่เนี่ยอร่อยทุกครั้งเลยหนา"

ดื่มเหล้าชมจันทร์เองก็ดีไม่เลว~

ดีใจก็ดีใจ ดีใจก็ได้😭

"แกชอบก็ดีแล้วจ้ะ..."

"เอ่อ....อย่างน้อยคราวหน้าขอเป็นพวกหนูนาแทนได้มั้ย..."

อย่างน้อยก็ยังดีกว่ากิ้งก่านั่นแหละ เขาจะเอาไปทำอะไรกันเล่า😭

(ก่อนอื่นเลยจับมือที่หยุมตรงนั้นออกก่อนนะถ่าน-- ม ม มันคงไม่ได้เป็นเช่นนี้ตลอดไปกระมัง😭 /แปะบ่าปลอบ)

(เอ็นดูเจ้า่าน อย่างน้อยก็ยังหน้าตาดีเหมือนเดิมนะTT)

"เห็นเขาว่ายิ่งให้ก็ยิ่งได้ไม่ใช่หรือจ๊ะ"

เขาหัวเราะตอบเบาๆ ดูจะเป็นคนไม่ค่อยคิดมากอะไรจริงๆ

"โห มาไกลจริงด้วย จากกรุงเทพแน่ะ"

พยักหน้าหงึกๆ ไอ้เขาก็ไม่เคยออกจากหมู่บ้านนี้เลยด้วยซี่

"ฉันเป็นช่างปั้นหม้ออยู่ก่อนถึงตลาดแน่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็วิ่งมาหาได้เลยนะจ๊ะ"

ทำท่ายืดอกเสียด้วย อีกฝ่ายจากบ้านมาไกลทั้งทีเขาก็ต้องอยากช่วยเหลือเป็นธรรมดา!