Acc for : #SKSN_CUMMU
Doc : https://shorturl.asia/nbF1d
ป้า : @wila-sksn.bsky.social
“ อยากกินเหรอ? “
” อย่าไปแย่งกับคุณป้าล่ะ ระวังจะไม่ได้ก้าวเท้าออกจากเรือนนะ “
” มารยาทในวงข้าวสำคัญมากรู้ไหม... “
=============
รวิทย์ - อัศวนนท์ มหิโรภาสุริยันต์ [มนุษย์]
ป้า - @wila-sksn.bsky.social
=============
role co dm - 24/7
น่าแปลกใจแต่วันนี้พนารับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงไปของร่างกาย
เธอโตขึ้น!
สูงขึ้นมาจากเดิมประมาณสิบกว่าเซน แถมยังแข็งแรงขึ้นอีกด้วย!
"ผนึกทำอะไรข้าไม่ได้แล้ว วะฮ่าฮ่าาา!"
หลงคิดไปเองว่าตนหลุดจากผนึกแล้วร่างกายถึงได้โตขึ้นมาก เหมาะสมสำหรับสมิงผู้แข็งแกร่ง(?)สุดๆ
"ข้าจะเป็นเจ้าป่า! ข้าจะยึดครองทั้งหมู่บ้านเลยคอยดู!!"
ว่าแล้วก็ยืนขำเพ้อเจ้อไปเรื่อยต่อ
น่าแปลกใจแต่วันนี้พนารับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงไปของร่างกาย
เธอโตขึ้น!
สูงขึ้นมาจากเดิมประมาณสิบกว่าเซน แถมยังแข็งแรงขึ้นอีกด้วย!
"ผนึกทำอะไรข้าไม่ได้แล้ว วะฮ่าฮ่าาา!"
หลงคิดไปเองว่าตนหลุดจากผนึกแล้วร่างกายถึงได้โตขึ้นมาก เหมาะสมสำหรับสมิงผู้แข็งแกร่ง(?)สุดๆ
"ข้าจะเป็นเจ้าป่า! ข้าจะยึดครองทั้งหมู่บ้านเลยคอยดู!!"
ว่าแล้วก็ยืนขำเพ้อเจ้อไปเรื่อยต่อ
เช้านี้สร้างเรื่องปั่นป่วนไปทั่วหมู่บ้าน เมื่อทุกคนตื่นขึ้นมาในรูปลักษณ์และลักษณะที่ต่างไปจากเดิม
แว่วเสียงตามสายว่าเป็นความผิดพลาดทางเทคนิคเล็กน้อยของอาคมม่านหมอกของหมู่บ้าน..
ขอแค่ทนให้จบวันนี้ไปได้ก็คงคืนสภาพเดิมได้ หวังว่านะ..
*คำเตือน : ดอคปวดหัว ปวดตาอย่างมาก*
Doc : docs.google.com/document/d/1...
เช้านี้สร้างเรื่องปั่นป่วนไปทั่วหมู่บ้าน เมื่อทุกคนตื่นขึ้นมาในรูปลักษณ์และลักษณะที่ต่างไปจากเดิม
แว่วเสียงตามสายว่าเป็นความผิดพลาดทางเทคนิคเล็กน้อยของอาคมม่านหมอกของหมู่บ้าน..
ขอแค่ทนให้จบวันนี้ไปได้ก็คงคืนสภาพเดิมได้ หวังว่านะ..
*คำเตือน : ดอคปวดหัว ปวดตาอย่างมาก*
Doc : docs.google.com/document/d/1...
/ ตื่นมากลายเป็นหญิงสาว (?)
“เฮ้อ ผู้หญิงรู้สึกเป็นแบบนี้หรือนี่”
/ ไม่ได้ดูตกใจ ดูสงสัยกับทุกอย่าง
(มาบวกได้ น๊ะ )
/ ตื่นมากลายเป็นหญิงสาว (?)
“เฮ้อ ผู้หญิงรู้สึกเป็นแบบนี้หรือนี่”
/ ไม่ได้ดูตกใจ ดูสงสัยกับทุกอย่าง
(มาบวกได้ น๊ะ )
โรลเปิด | แยกรูท | +ได้ค้าบ
เกิดเหตุพิสดารกลใดไม่อาจทราบได้ แต่พอตื่นมาอีกที ก็รู้สึกหนักๆที่หน้าอก ผมก็ยาวคลอเคลียไปกับต้นคอ…
‘ ใครเล่นอะไรพิเรนทร์อีกวะ?! ‘
เขาคิดในใจอย่างหงุดหงิด แต่สุดท้ายก็ลุกไปเก็บผักมาขายที่ตลาดต่อแล้วก็นั่งหงิกๆหลังแผงผัก…
(cms : thymxn)
โรลเปิด | แยกรูท | +ได้ค้าบ
เกิดเหตุพิสดารกลใดไม่อาจทราบได้ แต่พอตื่นมาอีกที ก็รู้สึกหนักๆที่หน้าอก ผมก็ยาวคลอเคลียไปกับต้นคอ…
‘ ใครเล่นอะไรพิเรนทร์อีกวะ?! ‘
เขาคิดในใจอย่างหงุดหงิด แต่สุดท้ายก็ลุกไปเก็บผักมาขายที่ตลาดต่อแล้วก็นั่งหงิกๆหลังแผงผัก…
(cms : thymxn)
ตื่นมาแต่เช้าวันนี้ดูตัวหนักแปลกๆ
“อืม..”
ค่อยๆพลิกไปพลิกเหมือนสิ่งที่เคยมีอยู่ตรงอกหายไป..
เอ๊ะ..
ก่อนจะวิ่งไปชะโงกดูหน้าตัวเองก็
”กรี๊ดดดด“
หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงก็ทราบว่า เรื่องแบบนี้น่ะเข้าใจได้(หรอ) ก็เลยไปหาเสื้อผ้ามาส่วมเอาไว้ รู้สึกไม่มั่นใจนิดหน่อย
ก่อนจะมาพบคุณแล้วดันเผลอทัก
”สวัสดีจ๊ะ..เออะ..“
(บวกได้น้า ลืมชื่อคุนนักวาดคับฮือคมชนานแล้ว)
ตื่นมาแต่เช้าวันนี้ดูตัวหนักแปลกๆ
“อืม..”
ค่อยๆพลิกไปพลิกเหมือนสิ่งที่เคยมีอยู่ตรงอกหายไป..
เอ๊ะ..
ก่อนจะวิ่งไปชะโงกดูหน้าตัวเองก็
”กรี๊ดดดด“
หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงก็ทราบว่า เรื่องแบบนี้น่ะเข้าใจได้(หรอ) ก็เลยไปหาเสื้อผ้ามาส่วมเอาไว้ รู้สึกไม่มั่นใจนิดหน่อย
ก่อนจะมาพบคุณแล้วดันเผลอทัก
”สวัสดีจ๊ะ..เออะ..“
(บวกได้น้า ลืมชื่อคุนนักวาดคับฮือคมชนานแล้ว)
คานิวาอันเป็นที่รักในเรือนเหมือนจะใกล้หมดลงทำให้หมายักษ์เช่นมันจำใจจำเเลงร่างเป็นมนุษย์อย่างที่ไม่ได้ทำมาเเรมเดือนเหมือนฝึกซ้อมกลายๆ
ชายหนุ่มสีหน้าเคร่งเครียดพร้อมกับเคี้ยวคานิว่าคำสุดท้ายมองถุงคานิว่าที่ว่างเปล่า
"ถึงเวลาออกนอกหมูบ้านไปซื้อเเล้วรึ?"
คานิวาอันเป็นที่รักในเรือนเหมือนจะใกล้หมดลงทำให้หมายักษ์เช่นมันจำใจจำเเลงร่างเป็นมนุษย์อย่างที่ไม่ได้ทำมาเเรมเดือนเหมือนฝึกซ้อมกลายๆ
ชายหนุ่มสีหน้าเคร่งเครียดพร้อมกับเคี้ยวคานิว่าคำสุดท้ายมองถุงคานิว่าที่ว่างเปล่า
"ถึงเวลาออกนอกหมูบ้านไปซื้อเเล้วรึ?"
ภายใต้ความมืดของผืนป่าที่มืดจนยากที่จะมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายใน หากมองจ้องเข้าไปอย่างตั้งใจแล้ว ใต้ร่มไม้ขนาดใหญ่จะเห็นร่างของเด็กน้อยคนหนึ่ง มือเล็กถือตุ๊กตาชูไปมาราวกับกำลังละเล่นหรือคุยกับใครอื่นอยู่
บรรยากาศทุกอย่างเงียบสงบมีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านและใบไม้ที่เสียดสีกันเพียงเท่านั้น ทันทีที่เสียงฝีเท้าได้ก้าวเข้ามาร่างเล็กก็หันมามองที่ต้นตอด้วยความสงสัย
"...?"
ภายใต้ความมืดของผืนป่าที่มืดจนยากที่จะมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายใน หากมองจ้องเข้าไปอย่างตั้งใจแล้ว ใต้ร่มไม้ขนาดใหญ่จะเห็นร่างของเด็กน้อยคนหนึ่ง มือเล็กถือตุ๊กตาชูไปมาราวกับกำลังละเล่นหรือคุยกับใครอื่นอยู่
บรรยากาศทุกอย่างเงียบสงบมีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านและใบไม้ที่เสียดสีกันเพียงเท่านั้น ทันทีที่เสียงฝีเท้าได้ก้าวเข้ามาร่างเล็กก็หันมามองที่ต้นตอด้วยความสงสัย
"...?"
เวลาเย็น ณ ริมบึงของหมู่บ้าน ไม่ห่างจากชายป่านัก
คุณพบเห็นบุคคลสวมหน้ากากม้าประหลาด ๆ กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการคัดแยกของป่าตรงหน้าเขา พร้อมกับพึมพำกับตัวเองอย่างเคร่งเครียด
“ เห็ดอะหยังเนี้ย กิ๋นดั้ยก่วะ… ( เห็ดอะไรเนี้ย กินได้ไหมวะ) ”
( สามารถเข้ามาทักทาย/กวนได้เลยนะคะ🙌 )
( cms. @__rriki )
เวลาเย็น ณ ริมบึงของหมู่บ้าน ไม่ห่างจากชายป่านัก
คุณพบเห็นบุคคลสวมหน้ากากม้าประหลาด ๆ กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการคัดแยกของป่าตรงหน้าเขา พร้อมกับพึมพำกับตัวเองอย่างเคร่งเครียด
“ เห็ดอะหยังเนี้ย กิ๋นดั้ยก่วะ… ( เห็ดอะไรเนี้ย กินได้ไหมวะ) ”
( สามารถเข้ามาทักทาย/กวนได้เลยนะคะ🙌 )
( cms. @__rriki )
๏ ซอสามสาย แซ่ซ้อง ก้องค่ำคืน
ลาวดวงเดือน เอื้อนสะอื้น ชวนครวญใคร่
ปลายนิ้วกรีด สายหางซอ ระส่ำใจ
ให้เสียงนี้ ปลอบท่านให้ หลับฝันดี
( + รีแอค/มานั่งฟังเงียบๆ ได้นะคะ)
๏ ซอสามสาย แซ่ซ้อง ก้องค่ำคืน
ลาวดวงเดือน เอื้อนสะอื้น ชวนครวญใคร่
ปลายนิ้วกรีด สายหางซอ ระส่ำใจ
ให้เสียงนี้ ปลอบท่านให้ หลับฝันดี
( + รีแอค/มานั่งฟังเงียบๆ ได้นะคะ)
‘ ผูกความทุกข์ ให้คลายหาย ไปจากกัน ผูกสุขสันต์ ให้ยืนยาว ทุกเพลา ’
กิจกรรมอีเวนท์หลักคอมมูวันที่ 21 สิงหาคม 2569 ณ เวียงกฤษณา ศาลากาสะลองและตลาดน้ำริมตลิ่ง
สามารถเล่นได้ตั้งแต่วันที่ 21 สิงหาคม และสามารถเล่นหรือลงรูปภาพย้อนหลังได้
Doc : docs.google.com/document/d/1...
‘ ผูกความทุกข์ ให้คลายหาย ไปจากกัน ผูกสุขสันต์ ให้ยืนยาว ทุกเพลา ’
กิจกรรมอีเวนท์หลักคอมมูวันที่ 21 สิงหาคม 2569 ณ เวียงกฤษณา ศาลากาสะลองและตลาดน้ำริมตลิ่ง
สามารถเล่นได้ตั้งแต่วันที่ 21 สิงหาคม และสามารถเล่นหรือลงรูปภาพย้อนหลังได้
Doc : docs.google.com/document/d/1...
หรือถ้ามีข้อสงสัย สิ่งไม่แน่ใจละกลัวลงไปจะโดนเตือน สามารถทักมาหลังไมค์ซ่อนกฤษณาได้เลย ขอบคุณทุกท่านที่ปรับตัวไปด้วยกันนะ 🎀
หรือถ้ามีข้อสงสัย สิ่งไม่แน่ใจละกลัวลงไปจะโดนเตือน สามารถทักมาหลังไมค์ซ่อนกฤษณาได้เลย ขอบคุณทุกท่านที่ปรับตัวไปด้วยกันนะ 🎀
: @bulan-sksn.bsky.social
: @bulan-sksn.bsky.social
เถ้าถ่านขนสิ่งของที่ล่ามาได้เมื่อคืนมาตั้งแผงขายเเลกเปลี่ยนสิ่งของยามเช้า บนโต๊ะไม้มีทั้งเนื้อสัตว์ สมุนไพร พืชผักและเมล็ดพันธุ์ต่างๆตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบอย่างล่ะนิดละหน่อย
"เจ้าต้องการซื้อสิ่งใด? หรือเเต่ต้องการลูบหัวข้ากันล่ะ?"
มันเอ่ยถามผู้ที่เเวะเวียนเข้ามาด้วยรอยยิ้มเล็กๆ
เถ้าถ่านขนสิ่งของที่ล่ามาได้เมื่อคืนมาตั้งแผงขายเเลกเปลี่ยนสิ่งของยามเช้า บนโต๊ะไม้มีทั้งเนื้อสัตว์ สมุนไพร พืชผักและเมล็ดพันธุ์ต่างๆตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบอย่างล่ะนิดละหน่อย
"เจ้าต้องการซื้อสิ่งใด? หรือเเต่ต้องการลูบหัวข้ากันล่ะ?"
มันเอ่ยถามผู้ที่เเวะเวียนเข้ามาด้วยรอยยิ้มเล็กๆ
อรุณเช้ายามเมื่อดวงสุริยันเคลื่อนพ้นขอบฟ้า ร่างหนึ่งดำผุดดำว่ายในบ่อบัวโดยในอ้อมแขนหอบดอกบัวทั้งที่บานแล้วและยังไม่บานอยู่เต็มอก
เสียงเดินของคุณเรียกความสนใจของชาย'ตาบอด'ได้เป็นอย่างดี เมยหันไปหาคุณราวกับมองเห็น
"คนที่อยู่บนนั้น ช่วยรับดอกบัวขึ้นไปทีได้มั้ยจ๊ะ?"
อรุณเช้ายามเมื่อดวงสุริยันเคลื่อนพ้นขอบฟ้า ร่างหนึ่งดำผุดดำว่ายในบ่อบัวโดยในอ้อมแขนหอบดอกบัวทั้งที่บานแล้วและยังไม่บานอยู่เต็มอก
เสียงเดินของคุณเรียกความสนใจของชาย'ตาบอด'ได้เป็นอย่างดี เมยหันไปหาคุณราวกับมองเห็น
"คนที่อยู่บนนั้น ช่วยรับดอกบัวขึ้นไปทีได้มั้ยจ๊ะ?"
(คุณ) เดินใจลอยแล้วสะดุดล้ม เสียหลักถลาไปข้างหน้า มือเจ้ากรรมดันไป "โบ๊ะ" เข้าที่กลางหัวของกาจที่เดินอยู่พอดีเป๊ะ
กาจตัวแข็งทื่อทันที ค่อยๆหันมามองด้วยสายตาคาดโทษ ก่อนจะเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความหมั่นไส้
"ใครมันกล้าตบ.. เล่นของสูงเร้อะ"
(+ได้คั้บ)
(คุณ) เดินใจลอยแล้วสะดุดล้ม เสียหลักถลาไปข้างหน้า มือเจ้ากรรมดันไป "โบ๊ะ" เข้าที่กลางหัวของกาจที่เดินอยู่พอดีเป๊ะ
กาจตัวแข็งทื่อทันที ค่อยๆหันมามองด้วยสายตาคาดโทษ ก่อนจะเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความหมั่นไส้
"ใครมันกล้าตบ.. เล่นของสูงเร้อะ"
(+ได้คั้บ)
/วาง
"ไม่เสี่ยงดีกว่า"
/วาง
"ไม่เสี่ยงดีกว่า"
สภาพก็จะหมามอมหน่อยๆ...
สภาพก็จะหมามอมหน่อยๆ...
"ข้าไม่เกรงใจล่ะ!"
พูดให้พอเป็นมารยาทแล้วก็รีบหยิบช้อนขึ้นมาตักจ้วงข้าวรัวๆ
"อร่อยชะมัด! เจ้ามนุษย์ทำเองรึเปล่าเนี่ย?"
ชมว่าอาหารที่กินอยู่นั้นอร่อยถูกปากเลย ระหว่างนั้นก็ตามองการ์ตูนบนจอทีวีไปด้วย แต่สักพักความเร็วในการกินข้าวก็เริ่มถอยลง
เผลอตั้งใจดูการ์ตูนจนอมข้าวน่ะ(...)
"ข้าไม่เกรงใจล่ะ!"
พูดให้พอเป็นมารยาทแล้วก็รีบหยิบช้อนขึ้นมาตักจ้วงข้าวรัวๆ
"อร่อยชะมัด! เจ้ามนุษย์ทำเองรึเปล่าเนี่ย?"
ชมว่าอาหารที่กินอยู่นั้นอร่อยถูกปากเลย ระหว่างนั้นก็ตามองการ์ตูนบนจอทีวีไปด้วย แต่สักพักความเร็วในการกินข้าวก็เริ่มถอยลง
เผลอตั้งใจดูการ์ตูนจนอมข้าวน่ะ(...)
"ข้าไม่เกรงใจล่ะ!"
พูดให้พอเป็นมารยาทแล้วก็รีบหยิบช้อนขึ้นมาตักจ้วงข้าวรัวๆ
"อร่อยชะมัด! เจ้ามนุษย์ทำเองรึเปล่าเนี่ย?"
ชมว่าอาหารที่กินอยู่นั้นอร่อยถูกปากเลย ระหว่างนั้นก็ตามองการ์ตูนบนจอทีวีไปด้วย แต่สักพักความเร็วในการกินข้าวก็เริ่มถอยลง
เผลอตั้งใจดูการ์ตูนจนอมข้าวน่ะ(...)
เราอนุโลมให้ชายเดินเปลือยอกหญิงเห็นเนินอกก็ยอมให้มากแล้วกรุณาอย่ามากไปกว่านี้ คอมมูซ่อนกฤษณาไม่ใช่คอมมู 18+ หากท่านอยากลงภาพโป๊ ท่านสามารถลงได้ในเฟสบุ๊คของท่าน
+
เราอนุโลมให้ชายเดินเปลือยอกหญิงเห็นเนินอกก็ยอมให้มากแล้วกรุณาอย่ามากไปกว่านี้ คอมมูซ่อนกฤษณาไม่ใช่คอมมู 18+ หากท่านอยากลงภาพโป๊ ท่านสามารถลงได้ในเฟสบุ๊คของท่าน
+
"...มีอะไรรึเปล่า?"
"...ขอโทษที่ทำให้กลัว"
-------------------------
ไตรศูรย์ | 23 ปี | ครึ่งคน-ครึ่งยักษ์ | หมอยา(ฝึกหัด)
DOC: shorturl.at/B1noK
(ทัก/โค/โรลได้ตามอัธยาศัย ไม่กัคับ)
"...มีอะไรรึเปล่า?"
"...ขอโทษที่ทำให้กลัว"
-------------------------
ไตรศูรย์ | 23 ปี | ครึ่งคน-ครึ่งยักษ์ | หมอยา(ฝึกหัด)
DOC: shorturl.at/B1noK
(ทัก/โค/โรลได้ตามอัธยาศัย ไม่กัคับ)