"รับทราบค่า"

ส่งหมวกคืนให้เจ้าของ ไม่เผลอหยิบไปด้วยแน่นอน

"เดี๋ยวหนูขอตัวก่อนนะคะ กิจกรรมสนุกมากเลยค่ะ! เป็นกำลังใจให้กับการ...เอาตัวรอดจากนักล่าค่าหัวนะคะ!"

โค้งเล็กน้อยก่อนจะถอยออกจากบูธไป จะได้ให้คนอื่นมาเล่นบ้าง

"จากบูธควิซใช่ไหมคะ? มีของรางวัลสุดยอดขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย"

"เอ๊ะ ให้หนูถือได้เหรอคะ" รับมาแบบเกรงใจ ไม่เคยเล่นคทาของเรื่องนี้มาก่อนเลยค่อย ๆ หมุนดูว่าตกแต่งอะไรบ้าง มีปุ่มกดตรงไหนบ้าง แกว่งวน ๆ เบา ๆ ก่อนจะส่งคืนเจ้าของ

"ขอบคุณรุ่นพี่ที่ให้ลองถือนะคะ!"

"แบบนี้รุ่นพี่ก็กัปตันที่ครอบครองพลังแห่งดวงจันทร์แล้ว!"

(ถ้าคุณพี่ว่าแบบนั้น หนูก็จะนั่งกินเค้กฉลองไปด้วยยย ❤️❤️)

"ถ้าลงไปนอนในนั้นจริง ๆ น่าจะปวดหลังน่าดูเลยนะคะ..."

"อ้ะ หรือว่าถ้าหากหนูทำพลาด ก็จะ...?!"

ว่าแล้วก็ลองคิดภาพตามว่าถ้าหากตัวเองทำภารกิจจับกัปตันล้มเหลว... คนที่ไปนอนในนั้นอาจจะเป็นตัวเธอเองหรือเปล่านะ?!

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้บาดเจ็บมากก็โล่งอกไป ชมรมนี้เขาเล่นใหญ่สุด ๆ เลยแฮะ

"ตอนเดินหาของหนูตื่นเต้นสุด ๆ ค่ะ ทั้งการแสดง จัดฉาก ชุด พร๊อบ ทำออกมาดีสมจริงสุด ๆ จนอินไปด้วยเลย!"

"แต่ตอนนี้ขอรับสมบัติไปแล้วนะคะกัปตัน ฮิฮิ"

มองไปรอบบูธก็มีแต่ความรู้สึกประทับใจอัดแน่นเต็มไปหมด นี่สินะบุงคะไซของโรงเรียนซาโตกะ คุณภาพอัดแน่นทุกบูธเลย!

เดินผ่านทางมาแถว ๆ บูธชมรมวอลเลย์บอล และก็บังเอิญได้ยินเมโลดี้คุ้นหูจากการ์ตูนวัยเด็กสักเรื่องดังขึ้นมา

และเมื่อมองตามที่มาของเสียง...

"อ้ะ รุ่นพี่โยฟุเนะนี่เอง?"

ภาพของรุ่นพี่ที่ใส่ชุดกัปตันโจรสลัด กับคทาสาวน้อยเวทมนตร์แห่งดวงจันทร์ อยู่ตรงหน้าแล้ว

(สุขสันต์วันเกิดนะคะ!! ขอให้คุณพี่อาเกฮะมีความสุขมาก ๆ เลยยย❤️❤️✨✨🌟🌟)

(น่าร้ากกกก สุขสันต์วันเกิดนะคะ!)

และของรางวัลที่ได้รับมาก็คืออออ

"เย้~ ดินสอใหม่! น่ารักจัง ขอบคุณนะคะ!"