月城 瀬那 -– tsukishiro sena Y.2 2-B
Doc : https://bit.ly/3Q8zaJc
dm 24/7 -> co/role
| Tsukishiro Sena (Y.2) 月城 瀬那
| SKA2025072 — ชมรมคหกรรม
“ えっ! 君もそのアニメ知ってるの!?”
📂 doc : bit.ly/3Q8zaJc
Talk role co etc. — dm 24/7 !
⚠ CW,TW : อาการบาดเจ็บของตัวละคร , การถูกทำร้ายร่างกาย , การถูกข่มขู่รีดไถ
ยามเย็นวันเสาร์อันเป็นช่วงเวลาเลิกงานกะเย็นของพนักงานพาร์ทไทม์วัยเรียน เม็ดฝนได้โปรยปรายลงมาพร้อมกับร่างร่างหนึ่งที่ปล่อยให้ทั้งกายของเขาสัมผัสกับหยาดน้ำเหล่านั้น
เป็นร่างสูงของเด็กหนุ่มที่คุณอาจคุ้นตา แต่นึกชื่ออย่างไรก็นึกไม่ออก บางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่เคยบอกคุณมาก่อน
+
⚠ CW,TW : อาการบาดเจ็บของตัวละคร , การถูกทำร้ายร่างกาย , การถูกข่มขู่รีดไถ
ยามเย็นวันเสาร์อันเป็นช่วงเวลาเลิกงานกะเย็นของพนักงานพาร์ทไทม์วัยเรียน เม็ดฝนได้โปรยปรายลงมาพร้อมกับร่างร่างหนึ่งที่ปล่อยให้ทั้งกายของเขาสัมผัสกับหยาดน้ำเหล่านั้น
เป็นร่างสูงของเด็กหนุ่มที่คุณอาจคุ้นตา แต่นึกชื่ออย่างไรก็นึกไม่ออก บางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่เคยบอกคุณมาก่อน
+
#SKA_Midterm | #SKA_Event | #SKA_Commu
เสียงออดคาบแรกดังขึ้น...ในโรงเรียนเงียบลงกว่าทุกวัน
เมื่อการสอบกลางภาคภาคเรียนที่ 1 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว..!
ขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจทำข้อสอบอย่างเต็มที่ล่ะ ( •̀ᴗ•́ )و🍀
🗓️ ระยะเวลาสอบ : 22 – 24 กรกฎาคม 2026
🕘 เวลาสอบ : 08.45 – 14.30 น.
#SKA_Midterm | #SKA_Event | #SKA_Commu
เสียงออดคาบแรกดังขึ้น...ในโรงเรียนเงียบลงกว่าทุกวัน
เมื่อการสอบกลางภาคภาคเรียนที่ 1 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว..!
ขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจทำข้อสอบอย่างเต็มที่ล่ะ ( •̀ᴗ•́ )و🍀
🗓️ ระยะเวลาสอบ : 22 – 24 กรกฎาคม 2026
🕘 เวลาสอบ : 08.45 – 14.30 น.
📅 ประจำเดือนกรกฎาคม
☀️ เข้าสู่ฤดูร้อนทั้งเดือน อากาศจะค่อนข้างร้อนและอบอ้าวเป็นส่วนใหญ่ บางวันอาจมีฝนตกเป็นช่วง ๆ อย่าลืมพกร่ม ดื่มน้ำให้เพียงพอ และดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ! ( •̀ᴗ•́ )و✨
🌦️ หากต้องเดินทางก็ระมัดระวังกันด้วยนะจิ๊บ! ( •ө• )੭⁾⁾
แล้วกระผมจะมารายงานสภาพอากาศให้ทุกท่านอีกครั้งในเดือนต่อไปนะครับจิ๊บ! ٩(ˊᗜˋ*)و
📅 ประจำเดือนกรกฎาคม
☀️ เข้าสู่ฤดูร้อนทั้งเดือน อากาศจะค่อนข้างร้อนและอบอ้าวเป็นส่วนใหญ่ บางวันอาจมีฝนตกเป็นช่วง ๆ อย่าลืมพกร่ม ดื่มน้ำให้เพียงพอ และดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ! ( •̀ᴗ•́ )و✨
🌦️ หากต้องเดินทางก็ระมัดระวังกันด้วยนะจิ๊บ! ( •ө• )੭⁾⁾
แล้วกระผมจะมารายงานสภาพอากาศให้ทุกท่านอีกครั้งในเดือนต่อไปนะครับจิ๊บ! ٩(ˊᗜˋ*)و
ตั้งใจจะไปคาราโอเกะแท้ ๆ แต่กลับมายืนคิดไม่ตกอยู่หน้าแผงกู๊ดซ์ของเกม RPG ที่ชอบซะอย่างนั้น
ส่วนสีหน้าก็เครียดใช้ได้
ทำยังไงดี...?
เก็บหรือไม่เก็บ...?
ตั้งใจจะไปคาราโอเกะแท้ ๆ แต่กลับมายืนคิดไม่ตกอยู่หน้าแผงกู๊ดซ์ของเกม RPG ที่ชอบซะอย่างนั้น
ส่วนสีหน้าก็เครียดใช้ได้
ทำยังไงดี...?
เก็บหรือไม่เก็บ...?
[ คุณ ] ที่กำลังมาทำธุระละแวกนี้ คุณได้เข้าร้านหนังสือด้วยเหตุผลบางอย่าง
เด็กนักเรียนพลุกพล่านเนื่องด้วยช่วงสอบมิดเทอม ใครๆก็ต่างมาซื้อหนังสือและแบบฝึกหัดทบทวนตัวเอง
ปัก--!
ก่อนคุณจะชนเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงคนนึง ทำให้หนังสือในมือของเขาร่วง
คุณหยิบขึ้นมาก็พบว่านั่นคือมังงะวายขนานแทร้...
คุณจึง...
[ คุณ ] ที่กำลังมาทำธุระละแวกนี้ คุณได้เข้าร้านหนังสือด้วยเหตุผลบางอย่าง
เด็กนักเรียนพลุกพล่านเนื่องด้วยช่วงสอบมิดเทอม ใครๆก็ต่างมาซื้อหนังสือและแบบฝึกหัดทบทวนตัวเอง
ปัก--!
ก่อนคุณจะชนเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงคนนึง ทำให้หนังสือในมือของเขาร่วง
คุณหยิบขึ้นมาก็พบว่านั่นคือมังงะวายขนานแทร้...
คุณจึง...
#SKA_Tanabata
7/7 | 19.00~
มิคิริยืนหน้ากิ่งไผ่ที่เต็มไปด้วยคำอธิษฐานหลากสี ในมือมีทันซาคุแผ่นเล็กเพียงแผ่นเดียว
เงยหน้าหาจุดที่สูงและไม่เด่นนัก
“…ตรงนั้น”
พึมพำเบา ๆ ก่อนเขย่งปลายเท้า ยืดแขนพยายามผูกทันซาคุขึ้นไป
ปลายนิ้วแตะได้แค่นิดเดียว แต่ยังไม่ถึง
เลยลองเขย่งอีกครั้ง แล้วอีกครั้ง
ทว่ากระดาษคำอธิษฐานก็ยังอยู่เหนือปลายนิ้วก็ยังไม่สามารถผูกได้สักที (…)
#SKA_Tanabata
7/7 | 19.00~
มิคิริยืนหน้ากิ่งไผ่ที่เต็มไปด้วยคำอธิษฐานหลากสี ในมือมีทันซาคุแผ่นเล็กเพียงแผ่นเดียว
เงยหน้าหาจุดที่สูงและไม่เด่นนัก
“…ตรงนั้น”
พึมพำเบา ๆ ก่อนเขย่งปลายเท้า ยืดแขนพยายามผูกทันซาคุขึ้นไป
ปลายนิ้วแตะได้แค่นิดเดียว แต่ยังไม่ถึง
เลยลองเขย่งอีกครั้ง แล้วอีกครั้ง
ทว่ากระดาษคำอธิษฐานก็ยังอยู่เหนือปลายนิ้วก็ยังไม่สามารถผูกได้สักที (…)
นี่ เลขาของข้า
ประเทศของเจ้าน่ะ มีเทศกาลที่ทุกคนจะมาเขียนคำขอและแขวนไว้บนต้นไผ่ด้วยนะ
ข้าไม่เคยขอพรอะไรแบบนี้มาก่อนเลย.. คำอธิษฐานเดียวที่ข้าคิดได้
คือขอให้เจ้าหายดี..
-ท่านจอมมาร โรมาโน โทยะ
นี่ เลขาของข้า
ประเทศของเจ้าน่ะ มีเทศกาลที่ทุกคนจะมาเขียนคำขอและแขวนไว้บนต้นไผ่ด้วยนะ
ข้าไม่เคยขอพรอะไรแบบนี้มาก่อนเลย.. คำอธิษฐานเดียวที่ข้าคิดได้
คือขอให้เจ้าหายดี..
-ท่านจอมมาร โรมาโน โทยะ
07/07 | ช่วงหัวค่ำ
"งานเทศกาลก็ต้อง一 เกม!!"
ซากุระไม่ได้สนใจธรรมเนียมหรือวัฒนธรรมอะไรมากมาย แต่ว่าหนึ่งสิ่งที่มักจะสนุกไปกับมันมากที่สุดคือการได้เล่นเกมทุกชนิด แถมยังได้ของรางวัลเต็มมือ(เพื่อน)
เขาเดินทางมาถึงหน้าบูธปาเป้าในที่สุด โดยไม่รู้เป้าหมายด้วยซ้ำ แม้แต่เพื่อนก็ไม่อยากได้ของขวัญอะไรแล้ว เขาจึงหันไป一
"มีรางวัลที่อยากได้ไหมครับ?"
07/07 | ช่วงหัวค่ำ
"งานเทศกาลก็ต้อง一 เกม!!"
ซากุระไม่ได้สนใจธรรมเนียมหรือวัฒนธรรมอะไรมากมาย แต่ว่าหนึ่งสิ่งที่มักจะสนุกไปกับมันมากที่สุดคือการได้เล่นเกมทุกชนิด แถมยังได้ของรางวัลเต็มมือ(เพื่อน)
เขาเดินทางมาถึงหน้าบูธปาเป้าในที่สุด โดยไม่รู้เป้าหมายด้วยซ้ำ แม้แต่เพื่อนก็ไม่อยากได้ของขวัญอะไรแล้ว เขาจึงหันไป一
"มีรางวัลที่อยากได้ไหมครับ?"
ไม่รู้ว่าเพราะวันเกิดผมดันตรงกับวันทานาบาตะหรือเปล่านะฮะ
ผมเลยแอบคิดเอาเองว่าคำอธิษฐานของตัวเองน่าจะมีค่าบัฟพิเศษเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
เพราะงั้นทุกปี ผมก็เลยเผลอขอไปว่า
[ ขอให้คำขอของทุกคนเป็นจริง ]
ถึงจะเป็นคำขอที่ออกจะโลภไปหน่อย
แต่ในวันทานาบาตะแบบนี้ ผมว่าคงไม่เป็นไรหรอกนะฮะ
ไม่รู้ว่าเพราะวันเกิดผมดันตรงกับวันทานาบาตะหรือเปล่านะฮะ
ผมเลยแอบคิดเอาเองว่าคำอธิษฐานของตัวเองน่าจะมีค่าบัฟพิเศษเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
เพราะงั้นทุกปี ผมก็เลยเผลอขอไปว่า
[ ขอให้คำขอของทุกคนเป็นจริง ]
ถึงจะเป็นคำขอที่ออกจะโลภไปหน่อย
แต่ในวันทานาบาตะแบบนี้ ผมว่าคงไม่เป็นไรหรอกนะฮะ
[19.00 น. | ศาลเจ้า ⛩️]
แสงจากโคมกระดาษทอดยาวไปตามทางเดิน ขณะที่เสียงกระดิ่งลมดังแทรกมากับสายลมอ่อนๆ
ชูเดินช้าๆท่ามกลางผู้คน ในมือถือดังโงะเอาไว้ ส่วนอีกมือกำแทนซากุที่ยังไม่ได้เขียนคำอธิษฐานใดๆ
“....”
เขาหยุดอยู่ใต้ต้นไผ่ พลางเงยหน้ามองข้อความของผู้คนที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม ก่อนจะก้มมองกระดาษในมือของตัวเองอีกครั้ง...
[19.00 น. | ศาลเจ้า ⛩️]
แสงจากโคมกระดาษทอดยาวไปตามทางเดิน ขณะที่เสียงกระดิ่งลมดังแทรกมากับสายลมอ่อนๆ
ชูเดินช้าๆท่ามกลางผู้คน ในมือถือดังโงะเอาไว้ ส่วนอีกมือกำแทนซากุที่ยังไม่ได้เขียนคำอธิษฐานใดๆ
“....”
เขาหยุดอยู่ใต้ต้นไผ่ พลางเงยหน้ามองข้อความของผู้คนที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม ก่อนจะก้มมองกระดาษในมือของตัวเองอีกครั้ง...
(โรลสั้นๆพาฮายามินกลับฝูงค้าบ)
---
19.00
เพราะมัวแต่สนใจของกินในร้านแผงลอยมากเกินไป รู้ตัวอีกทีก็พลัดหลงจากกลุ่มเพื่อนซะแล้วสิ (●´⌓`●)
พอหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มเพื่อนในฝูงคนก็เจอเข้ากับ 'คุณ' ที่ยืนอยู่คนเดียวไม่ไกลนัก เลยเดินเข้าไปทักทาย
"ฮ้าย~ หน้าคุ้น ๆ น้า หลงทางเหมือนกันเหรอ?" เขาเอ่ยแซว ไม่อยากเป็นเด็กหลงคนเดียวหรอกนะ
(โรลสั้นๆพาฮายามินกลับฝูงค้าบ)
---
19.00
เพราะมัวแต่สนใจของกินในร้านแผงลอยมากเกินไป รู้ตัวอีกทีก็พลัดหลงจากกลุ่มเพื่อนซะแล้วสิ (●´⌓`●)
พอหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มเพื่อนในฝูงคนก็เจอเข้ากับ 'คุณ' ที่ยืนอยู่คนเดียวไม่ไกลนัก เลยเดินเข้าไปทักทาย
"ฮ้าย~ หน้าคุ้น ๆ น้า หลงทางเหมือนกันเหรอ?" เขาเอ่ยแซว ไม่อยากเป็นเด็กหลงคนเดียวหรอกนะ
ท่ามกลางกระแสธารของความครึกครื้นที่ไหลบ่าไปอย่างรวดเร็ว ในแสงสลัวจากโคมไฟกระดาษ ภายใต้เงากิ่งไผ่ที่ประดับด้วยกระดาษหลากสีสัน
เธออยู่ในชุดยูกาตะสีเข้มลายดอกซุยเซนสีขาวดูเรียบง่าย
แววตาของเธอสลัวราง ริมฝีปากแต้มยิ้มบางเบา ราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา
"ถ้าโดนรู้คำอธิษฐาน มันจะไม่เป็นจริงใช่ไหมคะ "
เธอยิ้มอีกครั้ง
"...ล้อเล่นค่ะ"
ท่ามกลางกระแสธารของความครึกครื้นที่ไหลบ่าไปอย่างรวดเร็ว ในแสงสลัวจากโคมไฟกระดาษ ภายใต้เงากิ่งไผ่ที่ประดับด้วยกระดาษหลากสีสัน
เธออยู่ในชุดยูกาตะสีเข้มลายดอกซุยเซนสีขาวดูเรียบง่าย
แววตาของเธอสลัวราง ริมฝีปากแต้มยิ้มบางเบา ราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา
"ถ้าโดนรู้คำอธิษฐาน มันจะไม่เป็นจริงใช่ไหมคะ "
เธอยิ้มอีกครั้ง
"...ล้อเล่นค่ะ"
7กรกฎาคม 21.00~ ณ ศาลเจ้า
ภายใต้ความครึกครื้นของเทศกาล ณ มุมหนึ่งมีเสียงสะอื้นของเด็กชายผู้ดูจะเป็นวัยประถมสะอื้นเบาๆ
“คุณแม่…”
—สรุปจากเสียงที่แว่วมา ดูท่าจะหลงทางกับครอบครัวนะ
“ไม่เป็นไรนะ เราจะช่วยพาไปหาคุณแม่เอง!”
เด็กสาวในยูกาตะสีแดงยิ้มคล้ายพยายามปลอบประโลม
“เชื่อใจเราเถอะนะ“
+
7กรกฎาคม 21.00~ ณ ศาลเจ้า
ภายใต้ความครึกครื้นของเทศกาล ณ มุมหนึ่งมีเสียงสะอื้นของเด็กชายผู้ดูจะเป็นวัยประถมสะอื้นเบาๆ
“คุณแม่…”
—สรุปจากเสียงที่แว่วมา ดูท่าจะหลงทางกับครอบครัวนะ
“ไม่เป็นไรนะ เราจะช่วยพาไปหาคุณแม่เอง!”
เด็กสาวในยูกาตะสีแดงยิ้มคล้ายพยายามปลอบประโลม
“เชื่อใจเราเถอะนะ“
+
一 7月7日🎆
ในที่สุดวันทานาบาตะก็วนกลับมาอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ได้เดินเล่นในงานเป็นวันสุดท้ายแล้วเลยนัดใส่ชุดยูกาตะกับเพื่อนของเขา และแน่นอนว่าต้องได้เขียนคำอวยพรตามธรรมเนียมอย่างเคย
[ ขอให้ทุกคนมีความสุข! :) ]
ถึงเขาจะขออย่างนั้นทุกครั้งที่ลืมตาตื่นก็ตาม
"เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ!!"
一 7月7日🎆
ในที่สุดวันทานาบาตะก็วนกลับมาอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ได้เดินเล่นในงานเป็นวันสุดท้ายแล้วเลยนัดใส่ชุดยูกาตะกับเพื่อนของเขา และแน่นอนว่าต้องได้เขียนคำอวยพรตามธรรมเนียมอย่างเคย
[ ขอให้ทุกคนมีความสุข! :) ]
ถึงเขาจะขออย่างนั้นทุกครั้งที่ลืมตาตื่นก็ตาม
"เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ!!"
ไม่ว่าจะวันทานาบาตะหรือวันอื่น ๆ หากว่ามีเทศกาล แปลว่ามีของกินเยอะยังไงล่ะ!
พอมีอาหารให้เลือกเยอะแบบนี้แล้วก็ไม่ต้องมีปัญหาเหมือนทุก ๆ วันที่ต้องมาคิดว่าวันนี้จะกินอะไรดี
”แต่เยอะแบบนี้ ก็เลือกยากแฮะ“
เขาหาที่นั่ง ในระหว่างตัดสินใจก็มองไปรอบ ๆ เพื่อตัดสินใจ มือถือน้ำแตงโมปั่นจากร้านที่เดินผ่านมา
ไม่ว่าจะวันทานาบาตะหรือวันอื่น ๆ หากว่ามีเทศกาล แปลว่ามีของกินเยอะยังไงล่ะ!
พอมีอาหารให้เลือกเยอะแบบนี้แล้วก็ไม่ต้องมีปัญหาเหมือนทุก ๆ วันที่ต้องมาคิดว่าวันนี้จะกินอะไรดี
”แต่เยอะแบบนี้ ก็เลือกยากแฮะ“
เขาหาที่นั่ง ในระหว่างตัดสินใจก็มองไปรอบ ๆ เพื่อตัดสินใจ มือถือน้ำแตงโมปั่นจากร้านที่เดินผ่านมา
ท่ามกลางผู้คนมากมายในวันทานาบาตะ ตัวเธอในวันนี้ก็มาอยู่ร่วมฉลองวันทานาบาตะร่วมกับเพื่อนๆด้วยเช่นกัน
ถึงจะยืนท่ามกลางเพื่อนที่สูงเกินตัวเองไปถึง20เซน+จนตอนนี้เหมือนเป็นหลุมอวกาศก็เถอะ (…) เหมือนได้บอดี้การ์ดมาเที่ยวด้วยมากกว่าเลย
วันนี้ก็มากวาดรางวัลให้ได้เยอะๆเลยน้า ~
ท่ามกลางผู้คนมากมายในวันทานาบาตะ ตัวเธอในวันนี้ก็มาอยู่ร่วมฉลองวันทานาบาตะร่วมกับเพื่อนๆด้วยเช่นกัน
ถึงจะยืนท่ามกลางเพื่อนที่สูงเกินตัวเองไปถึง20เซน+จนตอนนี้เหมือนเป็นหลุมอวกาศก็เถอะ (…) เหมือนได้บอดี้การ์ดมาเที่ยวด้วยมากกว่าเลย
วันนี้ก็มากวาดรางวัลให้ได้เยอะๆเลยน้า ~
ในงานเทศกาลที่หนึ่งปีจะมีสักครั้ง ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาเพื่อที่จะเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศงานฉลองในครั้งนี้
แต่บริเวณต้นไผ่สำหรับแขวนคำอธิษฐาน ดูเหมือนจะมีเด็กสาวที่ยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนอยู่
ไม่ใช่เพราะนึกคำอธิษฐานไม่ออก แต่ดูจะยังเลือกสีกระดาษที่จะใช้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
(แวะมาลงจิเอริสกินงานทานาบาตะค่ะ🙌 ถ้าเดินเจอกันก็แวะทักทายกันได้ค่ะะ🫡)
ในงานเทศกาลที่หนึ่งปีจะมีสักครั้ง ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาเพื่อที่จะเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศงานฉลองในครั้งนี้
แต่บริเวณต้นไผ่สำหรับแขวนคำอธิษฐาน ดูเหมือนจะมีเด็กสาวที่ยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนอยู่
ไม่ใช่เพราะนึกคำอธิษฐานไม่ออก แต่ดูจะยังเลือกสีกระดาษที่จะใช้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
(แวะมาลงจิเอริสกินงานทานาบาตะค่ะ🙌 ถ้าเดินเจอกันก็แวะทักทายกันได้ค่ะะ🫡)
“เคยสงสัยรึเปล่า ? สิ่งลี้ลับ ปริศนา ตำนานเมือง ความเชื่อที่เคยได้ยินผ่านหูนั้นมีอยู่จริงหรือไม่"
"หรือแท้จริงแล้วเป็นเพียงเรื่องหลอกเด็ก แต่งขึ้นมาให้ได้กลัวขนหัวลุก "
"มาร่วมพิสูจน์ความจริงสิ่งเหล่านั้นไปด้วยกัน"
– ชมรมวิจัยสิ่งลี้ลับ
เปิดรับสมัครสมาชิกอย่างเป็นทางการ
📑 : bit.ly/4xXtRNR
“เคยสงสัยรึเปล่า ? สิ่งลี้ลับ ปริศนา ตำนานเมือง ความเชื่อที่เคยได้ยินผ่านหูนั้นมีอยู่จริงหรือไม่"
"หรือแท้จริงแล้วเป็นเพียงเรื่องหลอกเด็ก แต่งขึ้นมาให้ได้กลัวขนหัวลุก "
"มาร่วมพิสูจน์ความจริงสิ่งเหล่านั้นไปด้วยกัน"
– ชมรมวิจัยสิ่งลี้ลับ
เปิดรับสมัครสมาชิกอย่างเป็นทางการ
📑 : bit.ly/4xXtRNR
เก้าอี้ตัวหนึ่งหน้าร้านช้อนปลาทองเล็กถูกชายหนุ่มผมสีอ่อนจับจองอยู่ เขายื่นไม้ช้อนปลาที่กระดาษขาดเป็นรูให้คุณป้าเจ้าของร้าน
บนพื้นยังมีไม้ที่พังไปแล้วอีกเจ็ดอัน
แต่ดูจากสีหน้าแล้ว เจ้าตัวน่าจะยังไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ นะ
"ขอโทษนะครับคุณป้า ขอไม้เพิ่มอีกนะครับ"
(มาเลทมากYY แวะจอยสั้น ๆ กันได้นะคะ~)
เก้าอี้ตัวหนึ่งหน้าร้านช้อนปลาทองเล็กถูกชายหนุ่มผมสีอ่อนจับจองอยู่ เขายื่นไม้ช้อนปลาที่กระดาษขาดเป็นรูให้คุณป้าเจ้าของร้าน
บนพื้นยังมีไม้ที่พังไปแล้วอีกเจ็ดอัน
แต่ดูจากสีหน้าแล้ว เจ้าตัวน่าจะยังไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ นะ
"ขอโทษนะครับคุณป้า ขอไม้เพิ่มอีกนะครับ"
(มาเลทมากYY แวะจอยสั้น ๆ กันได้นะคะ~)
ถึงภายนอกจะพยายามทำตัวให้เรียบร้อย แต่ในใจกำลังบ่นอุบอิบ
ได้แต่งตัวสวย ๆ ก็ดีอยู่หรอกนะ… แต่ใส่แล้วไม่คล่องตัวชะมัดเลย?! ก้าวเท้าก็ได้แค่ทีละนิดเอง ยกแข้งยกขาลำบากจัง ≽/ᐠ •̀ ᴖ •́。マ≼
(แปะยูกิเอะสกินทานาบาตะค่ะ🎋✨ นาน ๆ ทียัยแก่นแก้วนี่จะแต่งเนื้อแต่งตัวเรียบร้อย ๆ กับเขาล่ะ!)
ถึงภายนอกจะพยายามทำตัวให้เรียบร้อย แต่ในใจกำลังบ่นอุบอิบ
ได้แต่งตัวสวย ๆ ก็ดีอยู่หรอกนะ… แต่ใส่แล้วไม่คล่องตัวชะมัดเลย?! ก้าวเท้าก็ได้แค่ทีละนิดเอง ยกแข้งยกขาลำบากจัง ≽/ᐠ •̀ ᴖ •́。マ≼
(แปะยูกิเอะสกินทานาบาตะค่ะ🎋✨ นาน ๆ ทียัยแก่นแก้วนี่จะแต่งเนื้อแต่งตัวเรียบร้อย ๆ กับเขาล่ะ!)
[โรลเปิด | 20.00น. | ศาลเจ้า]
ท่ามกลางแสงไฟของเทศกาลทานาบาตะ คุณบังเอิญพบกับผู้หญิงที่ดูคุ้นหน้าเข้า
เธอหยิบกระดาษขอพรขึ้นมา คิดว่าจะเขียนพอเป็นพิธีเท่านั้น
“ถ้าเขียนหลายข้อจะดูโลภไหมนะ…”
พูดพึมพำสลับกับมองข้อความบนกระดาษของคนอื่น
เจ้าตัวยืนคิดอยู่นานจนคนรอบข้างเดินผ่านไปคนแล้วคนเล่า ก็ไม่ได้เขียนสักที
(มาทักทายสั้นๆได้นะคะ!🩷)
[โรลเปิด | 20.00น. | ศาลเจ้า]
ท่ามกลางแสงไฟของเทศกาลทานาบาตะ คุณบังเอิญพบกับผู้หญิงที่ดูคุ้นหน้าเข้า
เธอหยิบกระดาษขอพรขึ้นมา คิดว่าจะเขียนพอเป็นพิธีเท่านั้น
“ถ้าเขียนหลายข้อจะดูโลภไหมนะ…”
พูดพึมพำสลับกับมองข้อความบนกระดาษของคนอื่น
เจ้าตัวยืนคิดอยู่นานจนคนรอบข้างเดินผ่านไปคนแล้วคนเล่า ก็ไม่ได้เขียนสักที
(มาทักทายสั้นๆได้นะคะ!🩷)
#เปิดโรล_SKA #SKA_tanabata
ในงานวัด ที่เต็มไปด้วยร้านรวง ส่งกลิ่นหอมอบอวนไปในอากาศ ผู้คนเดินพากันมามากมาย แต่ก็ไม่เยอะมากถึงขั้นโดนเบียดกัน และขณะที่เสียงภายแห่งงานเทศกาล ทานาบะตะ ค่อยๆดำเนินไปช้าๆ
จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ราวกับกำลังจะแข่งกับเสียงภายในงาน
"นี่ลุง ลดหน่อยไม่ได้รึไง เด็กตัวแค่นี้เอง ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คุณอาจพลันมองต้นเสียง
#เปิดโรล_SKA #SKA_tanabata
ในงานวัด ที่เต็มไปด้วยร้านรวง ส่งกลิ่นหอมอบอวนไปในอากาศ ผู้คนเดินพากันมามากมาย แต่ก็ไม่เยอะมากถึงขั้นโดนเบียดกัน และขณะที่เสียงภายแห่งงานเทศกาล ทานาบะตะ ค่อยๆดำเนินไปช้าๆ
จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ราวกับกำลังจะแข่งกับเสียงภายในงาน
"นี่ลุง ลดหน่อยไม่ได้รึไง เด็กตัวแค่นี้เอง ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คุณอาจพลันมองต้นเสียง
#SKA_Tanabata | #SKA_Event | #SKA_Commu
วันที่ 7 กรกฎาคม คือ วันทานาบาตะ หรือเทศกาลแห่งดวงดาว ตามตำนานเป็นวันที่ โอริฮิเมะ (สาวทอผ้า) และ ฮิโกโบชิ (หนุ่มเลี้ยงวัว) ได้พบกันเพียงปีละครั้งบนทางช้างเผือก
ผู้คนจึงนิยมเขียนคำอธิษฐานลงบน กระดาษทังซาคุ (短冊) แล้วแขวนไว้บนต้นไผ่ เพื่อขอพรและส่งความหวังไปถึงดวงดาว
#SKA_Tanabata | #SKA_Event | #SKA_Commu
วันที่ 7 กรกฎาคม คือ วันทานาบาตะ หรือเทศกาลแห่งดวงดาว ตามตำนานเป็นวันที่ โอริฮิเมะ (สาวทอผ้า) และ ฮิโกโบชิ (หนุ่มเลี้ยงวัว) ได้พบกันเพียงปีละครั้งบนทางช้างเผือก
ผู้คนจึงนิยมเขียนคำอธิษฐานลงบน กระดาษทังซาคุ (短冊) แล้วแขวนไว้บนต้นไผ่ เพื่อขอพรและส่งความหวังไปถึงดวงดาว
เด็กสาวในชุดสีเข้มเดินทอดน่องเตร็ดเตร่ ตามแสงไฟและกระดาษย้อมสีไปเรื่อย เพลิดเพลินกับเทศกาลแห่งดวงดาว แต่บนใบหน้ากลับวาดดวงจันทร์ ไม่ใช่ดวงดาว — แปลกดี ไม่รู้เลยว่าเธอคิดอะไรอยู่
เมื่อคุณเกิดเผลอหยุดมองและตั้งคำถาม เธอทำเพียงสบตาตอบ อมยิ้ม และเอ่ย
“ชอบชุดที่ฉันใส่อยู่เหรอ? ขอบคุณนะ ฉันดัดแปลงมันล่วงหน้าเดือนนึงเพื่อใส่มาวันนี้โดยเฉพาะเลย“
เด็กสาวในชุดสีเข้มเดินทอดน่องเตร็ดเตร่ ตามแสงไฟและกระดาษย้อมสีไปเรื่อย เพลิดเพลินกับเทศกาลแห่งดวงดาว แต่บนใบหน้ากลับวาดดวงจันทร์ ไม่ใช่ดวงดาว — แปลกดี ไม่รู้เลยว่าเธอคิดอะไรอยู่
เมื่อคุณเกิดเผลอหยุดมองและตั้งคำถาม เธอทำเพียงสบตาตอบ อมยิ้ม และเอ่ย
“ชอบชุดที่ฉันใส่อยู่เหรอ? ขอบคุณนะ ฉันดัดแปลงมันล่วงหน้าเดือนนึงเพื่อใส่มาวันนี้โดยเฉพาะเลย“