"ฮ่าๆ เธอนี่ทำตัวแปลกเหลือเกินจ่ะ"
ᕙ( •̀ ᗜ •́ )ᕗ────୨ৎ────ᕙ( •̀ ᗜ •́ )ᕗ
เส้นด้าย | ฐปตา ญาดี
เรือนทิวากร | ปี๑
มนุษย์ | 170,64
ᕙ( •̀ ᗜ •́ )ᕗ────୨ৎ────ᕙ( •̀ ᗜ •́ )ᕗ
DM ได้เสมอเลยนะครับ โคได้ทักได้ !
เสียงเรอดังลั่นใส่ใบหน้าศศิธร
ที่แย่กว่านั้นคือมันไม่ได้มาแค่เสียง
มันมีกลิ่น กลิ่นของส้มตำปูปลาร้าที่กินไปเมื่อเย็นที่ค้างคาอยู่ในปากเพราะยังไม่ทันได้แปรงฟัน
อึ่ง
(//คลานเข่าไปหา)
(//คลานเข่าไปหา)
วัณฬาได้เห็นความจริงที่ตนหนีมาโดยตลอด
การเป็นผู้สืบทอด การเป็นผู้ขับขาน
…
“ จ้ะ ”
“ ..พี่เห็นเหมือนเราเลย ”
“ เราทั้งคู่ดู… มีความสุขดีนะจ๊ะ ”
โกหกทั้งเพ
วันหนึ่งที่สภาพอากาศเป็นใจ แสงแดดอ่อนๆทำให้ญาดาเกิดนึกอยากจะออกมาเดินเล่นบ้าง ทันใดนั้นเอง เธอได้เจอกับรุ่นน้องคนหนึ่งที่มีผมสีขาว
กำลังย่างปลาอย่างสบายใจ
"อ๊ะ พี่ส๋าว มากินด้วยกันมั๊ยจ๊ะ ชั้นจับปลาดุกได้หลายตัวเลยจ่ะ"
วันหนึ่งที่สภาพอากาศเป็นใจ แสงแดดอ่อนๆทำให้ญาดาเกิดนึกอยากจะออกมาเดินเล่นบ้าง ทันใดนั้นเอง เธอได้เจอกับรุ่นน้องคนหนึ่งที่มีผมสีขาว
กำลังย่างปลาอย่างสบายใจ
"อ๊ะ พี่ส๋าว มากินด้วยกันมั๊ยจ๊ะ ชั้นจับปลาดุกได้หลายตัวเลยจ่ะ"
โรลปิด @vrkn-wanla.bsky.social
ทั้งสองเดินเข้ามาที่หอตำราชั้นสอง ตามคำชวนของผู้เป็นรุ่นน้อง
"ที่นี่แหละจ่ะ ที่เค้าว่ากันว่ามีกระจกที่มองเห็นตัวเราในอนาคตอยุ่"
เส้นด้ายจับคางตัวเองเบาๆ
"ของแบบนั้นมันจะมีจริงๆใช่มั้ยนะจ๊ะ อื้มม..... "
โรลปิด @vrkn-wanla.bsky.social
ทั้งสองเดินเข้ามาที่หอตำราชั้นสอง ตามคำชวนของผู้เป็นรุ่นน้อง
"ที่นี่แหละจ่ะ ที่เค้าว่ากันว่ามีกระจกที่มองเห็นตัวเราในอนาคตอยุ่"
เส้นด้ายจับคางตัวเองเบาๆ
"ของแบบนั้นมันจะมีจริงๆใช่มั้ยนะจ๊ะ อื้มม..... "
กันสิตาทำความสะอาด ณ บริเวณหอสมุดก็จริง ทว่าครั้งนี้หล่อนได้ถูกไหว้วานให้ฝากขนหนังสือบางส่วนมาไว้ที่หอพิพิธภัณฑ์ หนักกว่าที่คาดประมาณไว้ แต่ก็ยังพอยกแบกไปได้
หลังจากที่หล่อนได้วางหนังสือเสร็จสับแล้วกำลังจะก้าวขาออกจากหอพิพิธภัณฑ์ หางตาของตนได้สะดุดกับเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ หากแต่ว่ามันไม่ได้สะท้อนออกมาเป็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของเจ้าตัว
+
กันสิตาทำความสะอาด ณ บริเวณหอสมุดก็จริง ทว่าครั้งนี้หล่อนได้ถูกไหว้วานให้ฝากขนหนังสือบางส่วนมาไว้ที่หอพิพิธภัณฑ์ หนักกว่าที่คาดประมาณไว้ แต่ก็ยังพอยกแบกไปได้
หลังจากที่หล่อนได้วางหนังสือเสร็จสับแล้วกำลังจะก้าวขาออกจากหอพิพิธภัณฑ์ หางตาของตนได้สะดุดกับเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ หากแต่ว่ามันไม่ได้สะท้อนออกมาเป็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของเจ้าตัว
+
[อีเว้นต์พิเศษ]
วิชาประวัติศาตร์
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN
“ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว "
“บุคคลก็เช่นกัน”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
[อีเว้นต์พิเศษ]
วิชาประวัติศาตร์
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN
“ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว "
“บุคคลก็เช่นกัน”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
เธอขำเบา ๆ อย่างอารมณ์ดีเพราะมันคือการสู้กันอย่างสมเกียรติน่ะสิ!
"ถ้าฉันล้มพับไป ฝากด้วยนะจ๊ะ!"
เส้นด้ายรีบพุ่งเข้าชาร์จบุหงา พอเห็นว่าไมาน่าจะทัน ”เลน!“ เธอเปลี่ยนเป็นดินนิ่มๆเพื่อให้บุหงาล้มลงโดยที่ศรีษะไม่กระแทก
ถึงสติเธอจะเลือนลางแต่ความโอบอ้อมอารีที่เธอได้รับ เธอรู้สึกถึงมันอย่างเต็มอก
ตื่นมาต้องขอบคุณอีกรอบแล้วล่ะ
เธอขำเบา ๆ อย่างอารมณ์ดีเพราะมันคือการสู้กันอย่างสมเกียรติน่ะสิ!
"ถ้าฉันล้มพับไป ฝากด้วยนะจ๊ะ!"
เส้นด้ายรีบพุ่งเข้าชาร์จบุหงา พอเห็นว่าไมาน่าจะทัน ”เลน!“ เธอเปลี่ยนเป็นดินนิ่มๆเพื่อให้บุหงาล้มลงโดยที่ศรีษะไม่กระแทก
ถึงสติเธอจะเลือนลางแต่ความโอบอ้อมอารีที่เธอได้รับ เธอรู้สึกถึงมันอย่างเต็มอก
ตื่นมาต้องขอบคุณอีกรอบแล้วล่ะ
“ โอ้ … ”
สิ่งที่คิดออกในหัวล่าสุดมีเท่านี้จริง ๆ
[โรลเปิด | แยกรูท | 25-26 เมษา]
สำหรับการทดสอบที่เวียนวนมาในปีนี้ เธียรได้รับมอบหมายให้คุมฐานพิเศษซึ่งอนุญาตให้นักเรียนเลือกหนึ่งจากหุ่นพยนต์ทั้งสามรูปแบบมาประลองฝีมือ
แต่ว่ากันว่าหากคุณผ่านการทดสอบและมีผลงานที่ดี เธออาจจะยอมลงสนามประมือกับคุณด้วยตนเองก็เป็นได้
อยากลองท้าทายดูไหมล่ะ?
โรลปิด : @vrkn-wanla.bsky.social =====================
"อ๊ะ พี่วัณฬานี่จ๊ะ! พี่วัณฬา! ด้ายกำลังตามหาพี่อยู่พอดีเลย!“
เส้นด้ายเดินไปมาในโรงเรียนเพื่อตามหารุ่นพี่คนเดียวที่น่าจะให้คำปรึกษาเรื่องการเดินบนน้ำได้สำหรับเธอ จนในที่สุดก็เจอ
“มาเตรียมตัวสอบหรอจ๊ะพี่”
โรลปิด : @vrkn-wanla.bsky.social =====================
"อ๊ะ พี่วัณฬานี่จ๊ะ! พี่วัณฬา! ด้ายกำลังตามหาพี่อยู่พอดีเลย!“
เส้นด้ายเดินไปมาในโรงเรียนเพื่อตามหารุ่นพี่คนเดียวที่น่าจะให้คำปรึกษาเรื่องการเดินบนน้ำได้สำหรับเธอ จนในที่สุดก็เจอ
“มาเตรียมตัวสอบหรอจ๊ะพี่”
#สู่เรือนเจ้า_vrkn
คุณที่เดินมามองซ้ายมองขวาบนรถไฟ กำลังตัดสินใจว่าจะนั่งที่ไหนดี
เจอกับเด็กสาวไม่คุ้นหน้า ยิ้มให้คุณอย่างเป็นมิตร เธอตบที่เบาะข้างๆเธอ
"มานั่งด้วยกันสิจ๊ะ ตรงนี้ยังว่างนะ"
#สู่เรือนเจ้า_vrkn
คุณที่เดินมามองซ้ายมองขวาบนรถไฟ กำลังตัดสินใจว่าจะนั่งที่ไหนดี
เจอกับเด็กสาวไม่คุ้นหน้า ยิ้มให้คุณอย่างเป็นมิตร เธอตบที่เบาะข้างๆเธอ
"มานั่งด้วยกันสิจ๊ะ ตรงนี้ยังว่างนะ"
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา
เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา
เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ…
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
#สู่เรือนเจ้า_VRKN
วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา
เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา
เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ…
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
( ถ้าเห็นแล้วอย่าลืมมารับขนมใส่ไส้นะคะ 🤲🏻 )
( โรลปิดกับ @sendai-vrkn.bsky.social )
[ ๑๗.๐๐ น. | สะพานริมบึงของโรงเรียน ]
— ดาวเดือนเลือนดับลับฟ้า
ท้องนภาแลสว่างกระจ่างใส
มวลปักษาลาถิ่นบินออกไกล
คงจะไปหาเหยื่อเผื่อลูกน้อย
เสียงขับร้องทำนองเพลงไทยเดิมดังแว่วมาตามลม แดดสุดท้ายของวันทอแสงสวยจับบนผิวน้ำเบื้องล่างระยิบระยับ
+
( โรลปิดกับ @sendai-vrkn.bsky.social )
[ ๑๗.๐๐ น. | สะพานริมบึงของโรงเรียน ]
— ดาวเดือนเลือนดับลับฟ้า
ท้องนภาแลสว่างกระจ่างใส
มวลปักษาลาถิ่นบินออกไกล
คงจะไปหาเหยื่อเผื่อลูกน้อย
เสียงขับร้องทำนองเพลงไทยเดิมดังแว่วมาตามลม แดดสุดท้ายของวันทอแสงสวยจับบนผิวน้ำเบื้องล่างระยิบระยับ
+
@sendai-vrkn.bsky.social
@vrkn-baramee.bsky.social
@vrnk-khanomphing.bsky.social
เป็นรูมเมทที่นานๆทีเค้าจะมานั่งดูเส้นด้ายทำงานฝีมือจากดินล่ะ
เราอ่านที่เค้าโคมาแล้วก็ใจฟูมาก มันต้องเป็นวันที่สงบมากแน่ๆเลย🥰)
เป็นรูมเมทที่นานๆทีเค้าจะมานั่งดูเส้นด้ายทำงานฝีมือจากดินล่ะ
เราอ่านที่เค้าโคมาแล้วก็ใจฟูมาก มันต้องเป็นวันที่สงบมากแน่ๆเลย🥰)
เส้นด้ายที่ไล่ซื้อของจนเหงื่อเต็มตัวหวังจะมากินข้าวกับน้ำอัดลมเย็นๆเอาแรงเสียหน่อย แต่ที่ดันเต็มทุกที่ซะนี่ จะเหลือก็แต่ตรงนี้ที่มีที่นั่งอีกที่นึงว่างอยู่เธอจึงเดินไปขอนั่งด้วย
"ขอโทษนะจ๊ะ ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่าจ๊ะ"
#จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด
@vrkn-unchan.bsky.social
เส้นด้ายที่ไล่ซื้อของจนเหงื่อเต็มตัวหวังจะมากินข้าวกับน้ำอัดลมเย็นๆเอาแรงเสียหน่อย แต่ที่ดันเต็มทุกที่ซะนี่ จะเหลือก็แต่ตรงนี้ที่มีที่นั่งอีกที่นึงว่างอยู่เธอจึงเดินไปขอนั่งด้วย
"ขอโทษนะจ๊ะ ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่าจ๊ะ"
#จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด
@vrkn-unchan.bsky.social