#SHR_Roleplay
(โรลสั้นๆได้นะคะ 👉👈)
“ร รอซักครู่นะครับ!“
/คว้าห่วงยางชูชีพ
/โยนห่วงยางให้ผู้ประสบภัย
/ลมพัดกลับมาครอบตัวเองแทน
“ว้ากกกกก”
“ช่วยด้วยยยยย”
/ร่วมเป็นผู้ประสบภัยอีก 1ea
#SHR_Roleplay
(โรลสั้นๆได้นะคะ 👉👈)
“ร รอซักครู่นะครับ!“
/คว้าห่วงยางชูชีพ
/โยนห่วงยางให้ผู้ประสบภัย
/ลมพัดกลับมาครอบตัวเองแทน
“ว้ากกกกก”
“ช่วยด้วยยยยย”
/ร่วมเป็นผู้ประสบภัยอีก 1ea
ในขณะที่มาโมรุกำลังเดินแจกจ่ายผ้าห่มเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย มีบางสิ่งสะดุดตาเขาเข้าจนทำให้ต้องเหลียวมองกลับไป
คงจะหนาวสินะ… บางทีนายอาจต้องการมัน
ก็เป็นผู้ประสบภัยเหมือนกันนี่นา
ในขณะที่มาโมรุกำลังเดินแจกจ่ายผ้าห่มเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย มีบางสิ่งสะดุดตาเขาเข้าจนทำให้ต้องเหลียวมองกลับไป
คงจะหนาวสินะ… บางทีนายอาจต้องการมัน
ก็เป็นผู้ประสบภัยเหมือนกันนี่นา
“เฮ้อ ให้ตายสิโชคไม่ดีเล๊ย~ ฉันพยายามช่วยแล้วนะ แต่เชือกมันดันขาดตั้งสองรอบ สงสัยทำบุญกับคนไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย”
เขาเองก็อยากช่วยผู้ประสบภัยตาดำๆ ที่ลอยคออยู่ในน้ำ แต่ดูเหมือนตอนนี้จะถอดใจเสียแล้วล่ะ
“เอ้า อย่ามองกันแบบนี้สิ! ขยับกล้ามเนื้อซะ แล้วว่ายน้ำขึ้นฝังไป ” 🫵🏻
ว่าแล้วจึงเอนหลังลงพื้น วันนี้อากาศน่านอนจริงเชียว
“พยายามเข้าล่ะ หาวว----”
“เฮ้อ ให้ตายสิโชคไม่ดีเล๊ย~ ฉันพยายามช่วยแล้วนะ แต่เชือกมันดันขาดตั้งสองรอบ สงสัยทำบุญกับคนไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย”
เขาเองก็อยากช่วยผู้ประสบภัยตาดำๆ ที่ลอยคออยู่ในน้ำ แต่ดูเหมือนตอนนี้จะถอดใจเสียแล้วล่ะ
“เอ้า อย่ามองกันแบบนี้สิ! ขยับกล้ามเนื้อซะ แล้วว่ายน้ำขึ้นฝังไป ” 🫵🏻
ว่าแล้วจึงเอนหลังลงพื้น วันนี้อากาศน่านอนจริงเชียว
“พยายามเข้าล่ะ หาวว----”
#SHR_Roleplay
(โรลเปิด)
ท่ามกลางเหตุสุดวิสัยบนเรือที่กำลังชุลมุน
ชุนกำโจกะในมือแน่น เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปช่วยเหลือทุกคนแม้ว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากไม่แพ้กัน
ทว่าเสียงร้องตะโกนลั่นจากทางด้านหลังกลับทำให้ต้องสะดุ้ง ชุนรีบตั้งท่ารับมือทันทีแต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับเป็นบุคคลที่รูปร่างหน้าตาคล้ายเขาราวกับแกะ กำลังโวยวายควานหาแว่นตาอย่างวุ่นวาย
#SHR_Roleplay
(โรลเปิด)
ท่ามกลางเหตุสุดวิสัยบนเรือที่กำลังชุลมุน
ชุนกำโจกะในมือแน่น เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปช่วยเหลือทุกคนแม้ว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากไม่แพ้กัน
ทว่าเสียงร้องตะโกนลั่นจากทางด้านหลังกลับทำให้ต้องสะดุ้ง ชุนรีบตั้งท่ารับมือทันทีแต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับเป็นบุคคลที่รูปร่างหน้าตาคล้ายเขาราวกับแกะ กำลังโวยวายควานหาแว่นตาอย่างวุ่นวาย
โชคดีที่โชทาโร่มาถึงเกาะก่อนเกิดเหตุการณ์ เขาจึงรีบเตรียมอุปกรณ์และขนออกมาที่ท่าน้ำทันที ทว่าหางตากลับเหลือไปเห็น โยไคที่กำลังตีลังกาสามตลบและหมุนหัว 361 องศาบนพื้น! ตัวเองจึงรีบวิ่งไปปรบมือและร่วมเต้นด้วยความชอบใจ
“ เท่มาก! โอลด์สคูลเลยนี่นา เอ๊ะเดี๋ยว ไม่สิ ! “
รู้ตัวอีกทีก็เผลอปล่อยเพื่อนๆ ลอยคอไปไกล
“ ขอโทษ! มาแล้วๆ “
โชคดีที่โชทาโร่มาถึงเกาะก่อนเกิดเหตุการณ์ เขาจึงรีบเตรียมอุปกรณ์และขนออกมาที่ท่าน้ำทันที ทว่าหางตากลับเหลือไปเห็น โยไคที่กำลังตีลังกาสามตลบและหมุนหัว 361 องศาบนพื้น! ตัวเองจึงรีบวิ่งไปปรบมือและร่วมเต้นด้วยความชอบใจ
“ เท่มาก! โอลด์สคูลเลยนี่นา เอ๊ะเดี๋ยว ไม่สิ ! “
รู้ตัวอีกทีก็เผลอปล่อยเพื่อนๆ ลอยคอไปไกล
“ ขอโทษ! มาแล้วๆ “
ชิโอริทำสีหน้าสับสนกับทุกสิ่งรอบกาย ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเหล่าโยไคที่พึ่งโจมตีเรือไปเมื่อกี้ที่ทำเธอตื่นตระหนก
หรือเพื่อนร่วมทางที่เดินทางมาด้วยกระจัดจายกันไปหมดเพราะเรือแตก
แถมเธอก็แต่งตัวมาเต็มยศซะด้วยสิ
"ชุดเปียกหมดแล้ว...ทำยังไงดีล่ะเนี้ย...."
ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ซะแล้วล่ะ...
'ปี 1 ของฉันในโรงเรียนใหม่ไม่สดใสเลยซักนิดค่ะ...'
ชิโอริทำสีหน้าสับสนกับทุกสิ่งรอบกาย ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเหล่าโยไคที่พึ่งโจมตีเรือไปเมื่อกี้ที่ทำเธอตื่นตระหนก
หรือเพื่อนร่วมทางที่เดินทางมาด้วยกระจัดจายกันไปหมดเพราะเรือแตก
แถมเธอก็แต่งตัวมาเต็มยศซะด้วยสิ
"ชุดเปียกหมดแล้ว...ทำยังไงดีล่ะเนี้ย...."
ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ซะแล้วล่ะ...
'ปี 1 ของฉันในโรงเรียนใหม่ไม่สดใสเลยซักนิดค่ะ...'
เขาจะดูเป็นพวกไม่ชอบให้ความช่วยเหลือใคร แต่นี่ก็เป็นข้ออ้างชั้นดีในการไม่เข้าร่วมปฐมนิเทศ
เชือกหนึ่งถูกโยนลงไป พลันขาดทันตา
เชือกเส้นที่สองถูกโยนต่อ เช่นเดิม 'ขาด'
เขาและผู้นั้นได้แต่มองกันด้วยสายตาเลื่อนลอย
'ดูเหมือนจะไม่อยากให้ช่วยใครสินะ'
"ช่วยทำให้มันจบ ๆ ได้มั้ยครับ"
แปล:ขึ้นเองได้มั้ย หรือไม่ก็จมน้ำไปซะ
(จอยได้นะคับ 🥺💦)
เขาจะดูเป็นพวกไม่ชอบให้ความช่วยเหลือใคร แต่นี่ก็เป็นข้ออ้างชั้นดีในการไม่เข้าร่วมปฐมนิเทศ
เชือกหนึ่งถูกโยนลงไป พลันขาดทันตา
เชือกเส้นที่สองถูกโยนต่อ เช่นเดิม 'ขาด'
เขาและผู้นั้นได้แต่มองกันด้วยสายตาเลื่อนลอย
'ดูเหมือนจะไม่อยากให้ช่วยใครสินะ'
"ช่วยทำให้มันจบ ๆ ได้มั้ยครับ"
แปล:ขึ้นเองได้มั้ย หรือไม่ก็จมน้ำไปซะ
(จอยได้นะคับ 🥺💦)
#SHR_Roleplay
[โรลเปิด | แยกรูท | บวกได้เลยนะคะ💕]
ชายหนุ่มที่กำลังช่วย ”คุณ“ จากเหตุการณ์บนเรืออย่างสุดกำลัง แต่สายตาก็ต้องไปสะดุดกับบางสิ่งที่อยู่ท้ายเรือ
“Amazing! นั่นโยไคนี่!?“
เขาไม่ได้ดูกลัวเลยเหมือนกำลังรู้สึกว้าวมากกว่านะ
”โยไคตกปลาได้ด้วยเหรอ?“
เขาเอ่ยขึ้นมา
(มาแจมโรลสั้นๆกันดั้ยนะคะ🥺🫶)
#SHR_Roleplay
[โรลเปิด | แยกรูท | บวกได้เลยนะคะ💕]
ชายหนุ่มที่กำลังช่วย ”คุณ“ จากเหตุการณ์บนเรืออย่างสุดกำลัง แต่สายตาก็ต้องไปสะดุดกับบางสิ่งที่อยู่ท้ายเรือ
“Amazing! นั่นโยไคนี่!?“
เขาไม่ได้ดูกลัวเลยเหมือนกำลังรู้สึกว้าวมากกว่านะ
”โยไคตกปลาได้ด้วยเหรอ?“
เขาเอ่ยขึ้นมา
(มาแจมโรลสั้นๆกันดั้ยนะคะ🥺🫶)
#SHR_Roleplay
[ แยกรูท : เฉพาะปีสอง ]
10.55 - 11.20
เมื่อพิธีเริ่มต้นเสร็จสิ้นลง เอย์เอนเดินขึ้นมาบนเวที เขายิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง
"สวัสดีนะเด็กน้อยที่น่ารักทุกคน ปีนี้ทุกคนปีสองแล้ว ทุกคนเติบโตขึ้นมาได้อย่างงดงามเลย"
เขาพูดก่อนจะยิ้มให้คุณที่อยู่ตรงหน้าเขา เอย์เอนหยิบบางอย่างขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม
(+)
#SHR_Roleplay
[ แยกรูท : เฉพาะปีสอง ]
10.55 - 11.20
เมื่อพิธีเริ่มต้นเสร็จสิ้นลง เอย์เอนเดินขึ้นมาบนเวที เขายิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง
"สวัสดีนะเด็กน้อยที่น่ารักทุกคน ปีนี้ทุกคนปีสองแล้ว ทุกคนเติบโตขึ้นมาได้อย่างงดงามเลย"
เขาพูดก่อนจะยิ้มให้คุณที่อยู่ตรงหน้าเขา เอย์เอนหยิบบางอย่างขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม
(+)
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ขาของนักเรียนห้อง 3-A ปีนี้ดูจะถูกชะตากับสาหร่ายก้นทะเลกันเป็นว่าเล่น ทั้งๆที่ปีนี้หวังไว้ว่าจะเป็นรุ่นพี่สุดเท่ที่คอยช่วยเหลือทุกคนแท้ๆ แต่ดูเหมือนหนทางการเป็นพี่คนโตสุดคูลจะยังอยู่อีกไกลแสนไกล
สู้ต่อไปนะ! เหล่านักเรียนปี 3 ห้อง A !
(ผปค.ซ้าย: @shr-kaedeharu.bsky.social
ขวา: @shinkai-shr.bsky.social )
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ขาของนักเรียนห้อง 3-A ปีนี้ดูจะถูกชะตากับสาหร่ายก้นทะเลกันเป็นว่าเล่น ทั้งๆที่ปีนี้หวังไว้ว่าจะเป็นรุ่นพี่สุดเท่ที่คอยช่วยเหลือทุกคนแท้ๆ แต่ดูเหมือนหนทางการเป็นพี่คนโตสุดคูลจะยังอยู่อีกไกลแสนไกล
สู้ต่อไปนะ! เหล่านักเรียนปี 3 ห้อง A !
(ผปค.ซ้าย: @shr-kaedeharu.bsky.social
ขวา: @shinkai-shr.bsky.social )
ปิดเทอมไปเสียนาน นานจนเธออาจจะลืมไปแล้วว่าการมาที่เกาะนี้ต้องนั่งเรือมา แต่นั่งเรืออยู่ดี ๆ ก็ดันกลายเป็นผู้ประสบภัยซะงั้น
แต่เธอคงชินแล้วมั้ง
จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่กดลงบนศีรษะ เมื่อยื่นมือไปแตะก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสลื่น ๆ
"ปลาหมึก ?"
แต่พยายามดึงแค่ไหนก็ไม่ออก สถานการณ์ก็ไม่มั่นคง แล้วมันก็หลับบนหัวไปซะอย่างงั้น
"ฉันไม่ใช่แม่เธอนะเจ้าตัวเล็ก"
ปิดเทอมไปเสียนาน นานจนเธออาจจะลืมไปแล้วว่าการมาที่เกาะนี้ต้องนั่งเรือมา แต่นั่งเรืออยู่ดี ๆ ก็ดันกลายเป็นผู้ประสบภัยซะงั้น
แต่เธอคงชินแล้วมั้ง
จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่กดลงบนศีรษะ เมื่อยื่นมือไปแตะก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสลื่น ๆ
"ปลาหมึก ?"
แต่พยายามดึงแค่ไหนก็ไม่ออก สถานการณ์ก็ไม่มั่นคง แล้วมันก็หลับบนหัวไปซะอย่างงั้น
"ฉันไม่ใช่แม่เธอนะเจ้าตัวเล็ก"
#SHR_Roleplay
“ นิ่งไว้ ความช่วยเหลือกำลังจะมาถึง ”
โดยปกติเก็นจะไม่โผล่มาทำงานภาคสนามนัก แต่ในเมื่อเป็นอาจารย์มานานแล้วก็ต้องเป็นที่พึ่งของนักเรียนให้ได้สิ
“ เตรียมตัวรับเชือกนะ “
แต่เงื่อนที่ผูกไปมันถูกต้องหรือเปล่าเนี่ย ช่างเถอะ จับเชือกได้ก็พอแล้ว
ทว่า เขาไม่ได้สังเกตเชือกที่ปลายเท้า รู้ตัวอีกทีก็โดนแรงเหวี่ยงตัวเองทำให้ล้มซะแล้ว
” ให้ตายสิ... “
#SHR_Roleplay
“ นิ่งไว้ ความช่วยเหลือกำลังจะมาถึง ”
โดยปกติเก็นจะไม่โผล่มาทำงานภาคสนามนัก แต่ในเมื่อเป็นอาจารย์มานานแล้วก็ต้องเป็นที่พึ่งของนักเรียนให้ได้สิ
“ เตรียมตัวรับเชือกนะ “
แต่เงื่อนที่ผูกไปมันถูกต้องหรือเปล่าเนี่ย ช่างเถอะ จับเชือกได้ก็พอแล้ว
ทว่า เขาไม่ได้สังเกตเชือกที่ปลายเท้า รู้ตัวอีกทีก็โดนแรงเหวี่ยงตัวเองทำให้ล้มซะแล้ว
” ให้ตายสิ... “
( โรลสั้นๆ | แจมได้นะคะ 🥺 )
รูรุที่มาถึงเกาะก่อนหน้านั้นได้เจอกับเหตุการณ์ที่เหลือจะเชื่อ จู่ๆมันเกิดอะไรขึ้—
ก่อนสายตาจะสังเกตไปที่ใครสักคนกำลังต้องการควาทช่วยเหลือ ( คุณ )
“ รูรุมาแล้วว! ᕕ༼ •̀︿•́༽ᕗ ” โดดน้ำลงไปช่วย
แต่ลืมไปว่าตัวเองยังใส่สูท แต่เมื่อช่วยสำเร็จ มันดันมีสาหร่ายมาพันขาซะอย่างนั้น
“ ช่วยด้ว— ”
( โรลสั้นๆ | แจมได้นะคะ 🥺 )
รูรุที่มาถึงเกาะก่อนหน้านั้นได้เจอกับเหตุการณ์ที่เหลือจะเชื่อ จู่ๆมันเกิดอะไรขึ้—
ก่อนสายตาจะสังเกตไปที่ใครสักคนกำลังต้องการควาทช่วยเหลือ ( คุณ )
“ รูรุมาแล้วว! ᕕ༼ •̀︿•́༽ᕗ ” โดดน้ำลงไปช่วย
แต่ลืมไปว่าตัวเองยังใส่สูท แต่เมื่อช่วยสำเร็จ มันดันมีสาหร่ายมาพันขาซะอย่างนั้น
“ ช่วยด้ว— ”
(จอยได้ครับ ◞ ◟)
เหมือนจะได้ยินเสียงเพรียกดังขึ้น ร่างของเด็กหนุ่มหันขวับไปตามเสียงเรียกนั้น เหมือนถูกชักจูงให้ตามไป แม้จะคิดแผนมากมาย ทำคนเดียวคงไม่ทัน วิ่งไปดูก่อนดีกว่า
และแน่นอนว่าสิ่งที่ปรากฏ แทนที่จะเป็นอะไรอย่างที่คิด มันกลับเป็นแค่ถังน้ำลอยตุ๊บป่องอยู่บนผิวน้ำ
“…”
> งง งานการไม่ทำแล้ว นี่ผมโดนหลอกมามองถังน้ำหรอนี่
(จอยได้ครับ ◞ ◟)
เหมือนจะได้ยินเสียงเพรียกดังขึ้น ร่างของเด็กหนุ่มหันขวับไปตามเสียงเรียกนั้น เหมือนถูกชักจูงให้ตามไป แม้จะคิดแผนมากมาย ทำคนเดียวคงไม่ทัน วิ่งไปดูก่อนดีกว่า
และแน่นอนว่าสิ่งที่ปรากฏ แทนที่จะเป็นอะไรอย่างที่คิด มันกลับเป็นแค่ถังน้ำลอยตุ๊บป่องอยู่บนผิวน้ำ
“…”
> งง งานการไม่ทำแล้ว นี่ผมโดนหลอกมามองถังน้ำหรอนี่
#SHR_Roleplay
เพราะว่าล้มเหลวจากการพยายามช่วยคนอื่นบนเรือใหญ่ แถมโจกะเขายังไม่เหมาะกับการใช้งานในที่แบบนี้ด้วย เลยมาช่วยเช็คผู้ประสบภัยบนฝั่งแทน
หนึ่ง สอง สาม มีคนมา หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง สาม สี่ *สูดหายใจ* หนึ่ง สอง
หก??
"ช่วยหยุดเดินไปมาได้ไห!..ครับ"
เผลอเสียงดังขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจก่อนจะลดเสียงลงแล้วช้อนตามองแบบเนือยๆ
#SHR_Roleplay
เพราะว่าล้มเหลวจากการพยายามช่วยคนอื่นบนเรือใหญ่ แถมโจกะเขายังไม่เหมาะกับการใช้งานในที่แบบนี้ด้วย เลยมาช่วยเช็คผู้ประสบภัยบนฝั่งแทน
หนึ่ง สอง สาม มีคนมา หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง สาม สี่ *สูดหายใจ* หนึ่ง สอง
หก??
"ช่วยหยุดเดินไปมาได้ไห!..ครับ"
เผลอเสียงดังขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจก่อนจะลดเสียงลงแล้วช้อนตามองแบบเนือยๆ
วันแรกของการย้ายมาอยู่กับญาติที่เกาะคาคุริโยจิก็เจอเรื่องวุนวายเลยแหะ ดวงจะซวยไปไหน..
" แย่จังเลยนะ.. จะตกน้ำกลางทางก่อนถึงเกาะไหมเนี่ย "
หวังว่าแมวของเขา มิสโกลดี้จะยังไม่ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนช็อคไปนะ
...ว่าแต่ปกติโยไคเขาทำอะไรแบบนี้กันหรอ?
วันแรกของการย้ายมาอยู่กับญาติที่เกาะคาคุริโยจิก็เจอเรื่องวุนวายเลยแหะ ดวงจะซวยไปไหน..
" แย่จังเลยนะ.. จะตกน้ำกลางทางก่อนถึงเกาะไหมเนี่ย "
หวังว่าแมวของเขา มิสโกลดี้จะยังไม่ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนช็อคไปนะ
...ว่าแต่ปกติโยไคเขาทำอะไรแบบนี้กันหรอ?
#SHR_Roleplay
หลังจากที่ถูกประกาศเรียกตัวช่วยเหลือเหตุเรือล่ม โชเมย์จึงได้อาสารับหน้าที่นับจำนวนผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือ
แต่ทว่าก็คาดไม่ถึงกับความยากลำบากที่ต้องเผชิญ
ความวุ่นวายในหมู่ผู้คนทำให้ยากที่จะนับจำนวนให้ครบเสร็จสรรพได้
ชายหนุ่มเหงื่อตกพ้อมยิ้มแห้ง
"ท..ทุกคนใจเย็นๆก่อนนะครับ...💦"
[มาแจมได้นะคับบ!! ทั้งผู้ช่วยเหลือทั้งผู้ประสบภัยเรยย✨]
#SHR_Roleplay
หลังจากที่ถูกประกาศเรียกตัวช่วยเหลือเหตุเรือล่ม โชเมย์จึงได้อาสารับหน้าที่นับจำนวนผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือ
แต่ทว่าก็คาดไม่ถึงกับความยากลำบากที่ต้องเผชิญ
ความวุ่นวายในหมู่ผู้คนทำให้ยากที่จะนับจำนวนให้ครบเสร็จสรรพได้
ชายหนุ่มเหงื่อตกพ้อมยิ้มแห้ง
"ท..ทุกคนใจเย็นๆก่อนนะครับ...💦"
[มาแจมได้นะคับบ!! ทั้งผู้ช่วยเหลือทั้งผู้ประสบภัยเรยย✨]
#SHR_Roleplay
[โรลเปิด แจมได้ครับ}
ในขณะที่โดฮยอนนั้นกำลังไล่เลียงผู้ต่าง ๆบนเรืออย่างตั้งใจเป็นพิเศษ
"...."
สายตาของเขาเหลือบไปเห็นอะไรแปลกประหลาดที่ท้ายเรือ จึงหันสายตาตามไปจากนั้นจึงเตรียมอาวุธโซ่ของตัวเองขึ้นมาเตรียมตัวและเดินไปหาสิ่งนั้นเงียบ ๆ
"...อะไรของแม่งวะ?"
สิ่งนั้น โยไค มัน...กำลังตกปลาอยู่...ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ?
#SHR_Roleplay
[โรลเปิด แจมได้ครับ}
ในขณะที่โดฮยอนนั้นกำลังไล่เลียงผู้ต่าง ๆบนเรืออย่างตั้งใจเป็นพิเศษ
"...."
สายตาของเขาเหลือบไปเห็นอะไรแปลกประหลาดที่ท้ายเรือ จึงหันสายตาตามไปจากนั้นจึงเตรียมอาวุธโซ่ของตัวเองขึ้นมาเตรียมตัวและเดินไปหาสิ่งนั้นเงียบ ๆ
"...อะไรของแม่งวะ?"
สิ่งนั้น โยไค มัน...กำลังตกปลาอยู่...ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ?
สัญญาณการเตือนภัยแน่นอนว่าทุกคนที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องพร้อมใจกระโดดขึ้นเพื่อไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย
แต่ว่านะ....
เจ้าตัวเมื่อกี้นี้มันอะไรกัน...
"ทำไปทำไมน่ะเจ้านั้น...."
นั้นสิทำไปทำไม...
สัญญาณการเตือนภัยแน่นอนว่าทุกคนที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องพร้อมใจกระโดดขึ้นเพื่อไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย
แต่ว่านะ....
เจ้าตัวเมื่อกี้นี้มันอะไรกัน...
"ทำไปทำไมน่ะเจ้านั้น...."
นั้นสิทำไปทำไม...
" .... อ— "
โชคดีที่ตอนตกเรือลงมาเธอเกาะกระเป๋าใส่อาวุธไว้ทันจึงไม่ทำให้จมลงไป ก็มีเผลอกลืนสำลักน้ำไปบ้าง
.
.
.
กริ๊ง~ กริ๊ง~
เหมือนจะได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊งฝ่าคลื่นลมมาแต่เมื่อเธอถามผู้ประสบภัยโดยรอบกลับสรุปว่ามีเพียงเธอที่ได้ยิน
สงสัยคงจะลอยคออยู่ในทะเลนานเกินไป จนเริ่มหูแว่วเสียแล้ว ลาก่อนนะชีวิตวัยรุ่นของฉัน—
" .... อ— "
โชคดีที่ตอนตกเรือลงมาเธอเกาะกระเป๋าใส่อาวุธไว้ทันจึงไม่ทำให้จมลงไป ก็มีเผลอกลืนสำลักน้ำไปบ้าง
.
.
.
กริ๊ง~ กริ๊ง~
เหมือนจะได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊งฝ่าคลื่นลมมาแต่เมื่อเธอถามผู้ประสบภัยโดยรอบกลับสรุปว่ามีเพียงเธอที่ได้ยิน
สงสัยคงจะลอยคออยู่ในทะเลนานเกินไป จนเริ่มหูแว่วเสียแล้ว ลาก่อนนะชีวิตวัยรุ่นของฉัน—
โรลเปิด/แยกรูท
ระหว่างช่วยผู้ประสบภัย(คุณ)เขาโยนห่วงลงไปหวังช่วยแต่กลับโดนเขาแทน
“อะอ่าว“
สายตาเต็มไปด้วยความงงว่าทำไมเป็นแบบนี้
โรลเปิด/แยกรูท
ระหว่างช่วยผู้ประสบภัย(คุณ)เขาโยนห่วงลงไปหวังช่วยแต่กลับโดนเขาแทน
“อะอ่าว“
สายตาเต็มไปด้วยความงงว่าทำไมเป็นแบบนี้