DOC: https://shorturl.asia/td3IK
(ผปคคนเดียวกับ: @shr-alekseimorozov.bsky.social )
#shr_commu
เธออยากมั่นใจว่าชายคนนี้ยังเป็น ' คุณพ่อ ' ของเธออยู่
@shr-alekseimorozov.bsky.social
(2 / 3 )
เธออยากมั่นใจว่าชายคนนี้ยังเป็น ' คุณพ่อ ' ของเธออยู่
@shr-alekseimorozov.bsky.social
(2 / 3 )
โรลเปิด | ☀️หอพักอามาเทระสึ(ฝั่งผู้ชาย) | วันอาทิตย์ เวลา 11:31 น.
—-
ในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เหล่านักเรียนทั้งหลายได้พักผ่อนกัน ที่โต๊ะของพื้นที่ส่วนกลางหอพักอามาเทระสึ ถูกเติมเต็มไปด้วยกล่องซูชินับสิบ ข้างๆไม่ไกลคือเจ้าของของมันที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่
โซวมะหันมามองผู้ที่ถูกดึงดูดด้วยซูชิเหล่านี้ก่อนจะยิ้มและกดวางสายโทรศัพท์
“พอดีมีคนแค้นเลยส่งมาให้น่ะ”
(+)
โรลเปิด | ☀️หอพักอามาเทระสึ(ฝั่งผู้ชาย) | วันอาทิตย์ เวลา 11:31 น.
—-
ในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เหล่านักเรียนทั้งหลายได้พักผ่อนกัน ที่โต๊ะของพื้นที่ส่วนกลางหอพักอามาเทระสึ ถูกเติมเต็มไปด้วยกล่องซูชินับสิบ ข้างๆไม่ไกลคือเจ้าของของมันที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่
โซวมะหันมามองผู้ที่ถูกดึงดูดด้วยซูชิเหล่านี้ก่อนจะยิ้มและกดวางสายโทรศัพท์
“พอดีมีคนแค้นเลยส่งมาให้น่ะ”
(+)
(มาแปะใบโคแบบเร่งด่วนให้เรย์โกะจังฮะ🥺 เป็นสาวเก็กขรึมแต่ตัวจริงใจดีนะคะ มาเล่นด้วยกันเยอะๆน้า👋
🌸อ่านดอคได้ที่ bio นะฮะ สนใจนอกเหนือจากในใบเสนอมาได้เลย! รูมเมทก็ยังรับนะคะ👀)
🔁 = เนียนรู้จัก / ช่วยหาเพื่อน
❤️ หรือ DM 📨 = สนใจโค
(เดี๋ยวก๊อก ๆ ไปนะคะ)
(มาแปะใบโคแบบเร่งด่วนให้เรย์โกะจังฮะ🥺 เป็นสาวเก็กขรึมแต่ตัวจริงใจดีนะคะ มาเล่นด้วยกันเยอะๆน้า👋
🌸อ่านดอคได้ที่ bio นะฮะ สนใจนอกเหนือจากในใบเสนอมาได้เลย! รูมเมทก็ยังรับนะคะ👀)
🔁 = เนียนรู้จัก / ช่วยหาเพื่อน
❤️ หรือ DM 📨 = สนใจโค
(เดี๋ยวก๊อก ๆ ไปนะคะ)
#SHR_Roleplay
หลังเลิกเรียนของวันปฐมนิเทศ อากาศวันนี้ไม่ค่อยดีนัก ในอาคารในร่ม คุณเจอเด็กสาวคนนึงหน้าตาหลอนๆ ย่อตัวมาโบกมือทักทาย
“ โย่ว ”
“ อยากรู้ความลับอะไรบางอย่างไหม”
#SHR_Roleplay
หลังเลิกเรียนของวันปฐมนิเทศ อากาศวันนี้ไม่ค่อยดีนัก ในอาคารในร่ม คุณเจอเด็กสาวคนนึงหน้าตาหลอนๆ ย่อตัวมาโบกมือทักทาย
“ โย่ว ”
“ อยากรู้ความลับอะไรบางอย่างไหม”
#SHR_Roleplay
(โรลสั้นๆได้นะคะ 👉👈)
“ร รอซักครู่นะครับ!“
/คว้าห่วงยางชูชีพ
/โยนห่วงยางให้ผู้ประสบภัย
/ลมพัดกลับมาครอบตัวเองแทน
“ว้ากกกกก”
“ช่วยด้วยยยยย”
/ร่วมเป็นผู้ประสบภัยอีก 1ea
#SHR_Roleplay
(โรลสั้นๆได้นะคะ 👉👈)
“ร รอซักครู่นะครับ!“
/คว้าห่วงยางชูชีพ
/โยนห่วงยางให้ผู้ประสบภัย
/ลมพัดกลับมาครอบตัวเองแทน
“ว้ากกกกก”
“ช่วยด้วยยยยย”
/ร่วมเป็นผู้ประสบภัยอีก 1ea
[ โฮมรูม : 2-C ]
ปีนี้มีเด็กๆที่ขึ้นชั้นปีมากันอีกหลายคน เป็นเกียรติอย่างมากที่เขาได้มีโอกาสดูแลประจำชั้นนี้ มาฮิโระกล่าวหน้าชั้นขณะที่คอยเฝ้ามองเหล่านักเรียนไปด้วย
" หวังว่าพวกเธอจะสนุกกับชีวิตในรั้วโรงเรียนครับ "
[ โฮมรูม : 2-C ]
ปีนี้มีเด็กๆที่ขึ้นชั้นปีมากันอีกหลายคน เป็นเกียรติอย่างมากที่เขาได้มีโอกาสดูแลประจำชั้นนี้ มาฮิโระกล่าวหน้าชั้นขณะที่คอยเฝ้ามองเหล่านักเรียนไปด้วย
" หวังว่าพวกเธอจะสนุกกับชีวิตในรั้วโรงเรียนครับ "
"คุณเองก็ชอบต่อสู้เหรอ งั้นเรามาฝึกกันหน่อยดีไหมคะ?"
"หือ.. ซื้อ10ชิ้นถูกกว่าเหรอคะ งั้นเอา30ชิ้นเลยค่ะ"//กำลังโดนหลอกing
西園寺 朝美 | Saionji Asami
Y1 | Tsukuyomi
.....................
Doc in bio
co-op/role/talk ➞ DM
"คุณเองก็ชอบต่อสู้เหรอ งั้นเรามาฝึกกันหน่อยดีไหมคะ?"
"หือ.. ซื้อ10ชิ้นถูกกว่าเหรอคะ งั้นเอา30ชิ้นเลยค่ะ"//กำลังโดนหลอกing
西園寺 朝美 | Saionji Asami
Y1 | Tsukuyomi
.....................
Doc in bio
co-op/role/talk ➞ DM
#SHR_Roleplay
(โรลเปิด)
ท่ามกลางเหตุสุดวิสัยบนเรือที่กำลังชุลมุน
ชุนกำโจกะในมือแน่น เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปช่วยเหลือทุกคนแม้ว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากไม่แพ้กัน
ทว่าเสียงร้องตะโกนลั่นจากทางด้านหลังกลับทำให้ต้องสะดุ้ง ชุนรีบตั้งท่ารับมือทันทีแต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับเป็นบุคคลที่รูปร่างหน้าตาคล้ายเขาราวกับแกะ กำลังโวยวายควานหาแว่นตาอย่างวุ่นวาย
#SHR_Roleplay
(โรลเปิด)
ท่ามกลางเหตุสุดวิสัยบนเรือที่กำลังชุลมุน
ชุนกำโจกะในมือแน่น เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปช่วยเหลือทุกคนแม้ว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากไม่แพ้กัน
ทว่าเสียงร้องตะโกนลั่นจากทางด้านหลังกลับทำให้ต้องสะดุ้ง ชุนรีบตั้งท่ารับมือทันทีแต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับเป็นบุคคลที่รูปร่างหน้าตาคล้ายเขาราวกับแกะ กำลังโวยวายควานหาแว่นตาอย่างวุ่นวาย
ทางด้านซากิที่อยู่บนฝั่งได้มองยังภาพที่เกิดขึ้นพลางจับที่ปลายดาบหมายจะหาทางลงไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงตะโกนมาจากบางแห่งว่า พบตัวอุมิโบสึ ไม่รอช้าหญิงสาววิ่งโจนไปราวกับไม่หวั่นเกรงโยไคแห่งท้องทะเลนั้น
ทว่าเมื่อไปถึง..เธอกลับพบเพียงถังน้ำที่ลอยอยู่
จนลดดาบในมือลงแทบไม่ทัน
“..คะ?”
“อุมิ..โบสึ?”
ทางด้านซากิที่อยู่บนฝั่งได้มองยังภาพที่เกิดขึ้นพลางจับที่ปลายดาบหมายจะหาทางลงไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงตะโกนมาจากบางแห่งว่า พบตัวอุมิโบสึ ไม่รอช้าหญิงสาววิ่งโจนไปราวกับไม่หวั่นเกรงโยไคแห่งท้องทะเลนั้น
ทว่าเมื่อไปถึง..เธอกลับพบเพียงถังน้ำที่ลอยอยู่
จนลดดาบในมือลงแทบไม่ทัน
“..คะ?”
“อุมิ..โบสึ?”
ระหว่างเดินทางไปยังเกาะ ไคโตะทอดสายตามองออกไปยังทะเลเบื้องหน้า ก่อนจะพบกับเงาดำของอะไรบางอย่าง เขาเพ่งพินิจอยู่สักครู่ จนพบว่าเป็นร่างของโยไคตนหนึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่
“ เอ๊ะ... โยไค ว่ายน้ำท่ากรรเชียงหรอ? ”
ระหว่างเดินทางไปยังเกาะ ไคโตะทอดสายตามองออกไปยังทะเลเบื้องหน้า ก่อนจะพบกับเงาดำของอะไรบางอย่าง เขาเพ่งพินิจอยู่สักครู่ จนพบว่าเป็นร่างของโยไคตนหนึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่
“ เอ๊ะ... โยไค ว่ายน้ำท่ากรรเชียงหรอ? ”
เรือเล็กที่บรรจุเหล่าผู้ประสบภัยค่อยแล่นเทียบท่าครั้งละลำสองลำ
แม้อีเรเน่จะได้ข่าวสารมาว่าสถานการณ์ไม่ได้ย่ำแย่ แต่หัวใจหล่อนยังเต้นระรัวจนดังก้องหัว สองมือที่กุมกันอยู่ก็ชุ่มด้วยเหงื่อจากความกลัว
... ดีแล้วที่อาสาอยู่เฝ้าฝั่งแทน ถึงนั่งเรือไปหน้างานก็คงช่วยอะไรมากไม่ได้
สุดท้ายก็ออกแรงบีบมือตนแน่นดึงสติ แล้วจึงกวาดสายตานับจำนวนคนที่มาถึงฝั่งแล้ว
เรือเล็กที่บรรจุเหล่าผู้ประสบภัยค่อยแล่นเทียบท่าครั้งละลำสองลำ
แม้อีเรเน่จะได้ข่าวสารมาว่าสถานการณ์ไม่ได้ย่ำแย่ แต่หัวใจหล่อนยังเต้นระรัวจนดังก้องหัว สองมือที่กุมกันอยู่ก็ชุ่มด้วยเหงื่อจากความกลัว
... ดีแล้วที่อาสาอยู่เฝ้าฝั่งแทน ถึงนั่งเรือไปหน้างานก็คงช่วยอะไรมากไม่ได้
สุดท้ายก็ออกแรงบีบมือตนแน่นดึงสติ แล้วจึงกวาดสายตานับจำนวนคนที่มาถึงฝั่งแล้ว
คุมิไม่ได้จมลงไปซะทีเดียว พอหัวโผล่ขึ้นมาบนน้ำได้สิ่งที่เขาไม่ลืมเลยคือเลือกทำสิ่งเดียวกับที่คนตรงหน้าทำกับเขา
"ถ้าฉันจะจมเธอก็ต้องจมไปพร้อมกับฉัน"
คุมิไม่ได้จมลงไปซะทีเดียว พอหัวโผล่ขึ้นมาบนน้ำได้สิ่งที่เขาไม่ลืมเลยคือเลือกทำสิ่งเดียวกับที่คนตรงหน้าทำกับเขา
"ถ้าฉันจะจมเธอก็ต้องจมไปพร้อมกับฉัน"
ปิดเทอมไปเสียนาน นานจนเธออาจจะลืมไปแล้วว่าการมาที่เกาะนี้ต้องนั่งเรือมา แต่นั่งเรืออยู่ดี ๆ ก็ดันกลายเป็นผู้ประสบภัยซะงั้น
แต่เธอคงชินแล้วมั้ง
จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่กดลงบนศีรษะ เมื่อยื่นมือไปแตะก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสลื่น ๆ
"ปลาหมึก ?"
แต่พยายามดึงแค่ไหนก็ไม่ออก สถานการณ์ก็ไม่มั่นคง แล้วมันก็หลับบนหัวไปซะอย่างงั้น
"ฉันไม่ใช่แม่เธอนะเจ้าตัวเล็ก"
ปิดเทอมไปเสียนาน นานจนเธออาจจะลืมไปแล้วว่าการมาที่เกาะนี้ต้องนั่งเรือมา แต่นั่งเรืออยู่ดี ๆ ก็ดันกลายเป็นผู้ประสบภัยซะงั้น
แต่เธอคงชินแล้วมั้ง
จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่กดลงบนศีรษะ เมื่อยื่นมือไปแตะก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสลื่น ๆ
"ปลาหมึก ?"
แต่พยายามดึงแค่ไหนก็ไม่ออก สถานการณ์ก็ไม่มั่นคง แล้วมันก็หลับบนหัวไปซะอย่างงั้น
"ฉันไม่ใช่แม่เธอนะเจ้าตัวเล็ก"
( มาจอยได้ |โรลแยกรูท )
"หืม..."
หลังจากเรือกำลังจะพังด้วยเหตุสุดวิสัย คุมิเลือกที่จะนั่งกินอาหาร ก่อนจะค่อยๆ ลงจากเรือที่นั่งมา
เขาฮัมเพลงอยู่อย่างนั้นพร้อมใส่เสื้อชูชีพนั่งอยู่บนซากเรือที่จม พอลอยมาใกล้จะถึงหน้าเกาะ เขารีบกรอกไวน์เข้าปากจนหมด ก่อนจะทักทายคุณที่อยู่ตรงนั้น
"โย่วเพื่อน วันแรกก็เฮงซวยเลยว่ะ"
( มาจอยได้ |โรลแยกรูท )
"หืม..."
หลังจากเรือกำลังจะพังด้วยเหตุสุดวิสัย คุมิเลือกที่จะนั่งกินอาหาร ก่อนจะค่อยๆ ลงจากเรือที่นั่งมา
เขาฮัมเพลงอยู่อย่างนั้นพร้อมใส่เสื้อชูชีพนั่งอยู่บนซากเรือที่จม พอลอยมาใกล้จะถึงหน้าเกาะ เขารีบกรอกไวน์เข้าปากจนหมด ก่อนจะทักทายคุณที่อยู่ตรงนั้น
"โย่วเพื่อน วันแรกก็เฮงซวยเลยว่ะ"
ขณะที่โยไคตัวน้อยเจอของเล่นใหม่และกำลังลอยน้ำอย่างสนุกสนาน !
เหมือนจะมีใครบางคนเคลื่อนเข้ามาหา
... แย่แล้วสิ
สู้ ๆ นะโยไคจิ๋ว
ขณะที่โยไคตัวน้อยเจอของเล่นใหม่และกำลังลอยน้ำอย่างสนุกสนาน !
เหมือนจะมีใครบางคนเคลื่อนเข้ามาหา
... แย่แล้วสิ
สู้ ๆ นะโยไคจิ๋ว
(นึกไม่ออกจะให้มิวะใส่ชุดอะไร
จะมา+/รีแอคสั้น ๆ ได้นะคะ)
“ปล่อยนะ… ปล่อยสิ” เด็กสาวหลุดเสียงพึมพำเบา ๆ ออกมาท่ามกลางความวุ่นวาย
มือเรียวสวยพยายามดึงสิ่งมีชีวิตบนหัวออก แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไรก็ไม่หลุดเสียที เห็นทีว่าอาจเป็นผมของเธอนั้นแหละ ที่จะหลุดก่อนหนวดหมึกบนหัว
สุดท้ายหล่อนก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วปล่อยวางให้มันเกาะไป
(นึกไม่ออกจะให้มิวะใส่ชุดอะไร
จะมา+/รีแอคสั้น ๆ ได้นะคะ)
“ปล่อยนะ… ปล่อยสิ” เด็กสาวหลุดเสียงพึมพำเบา ๆ ออกมาท่ามกลางความวุ่นวาย
มือเรียวสวยพยายามดึงสิ่งมีชีวิตบนหัวออก แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไรก็ไม่หลุดเสียที เห็นทีว่าอาจเป็นผมของเธอนั้นแหละ ที่จะหลุดก่อนหนวดหมึกบนหัว
สุดท้ายหล่อนก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วปล่อยวางให้มันเกาะไป
โชคดีที่โชทาโร่มาถึงเกาะก่อนเกิดเหตุการณ์ เขาจึงรีบเตรียมอุปกรณ์และขนออกมาที่ท่าน้ำทันที ทว่าหางตากลับเหลือไปเห็น โยไคที่กำลังตีลังกาสามตลบและหมุนหัว 361 องศาบนพื้น! ตัวเองจึงรีบวิ่งไปปรบมือและร่วมเต้นด้วยความชอบใจ
“ เท่มาก! โอลด์สคูลเลยนี่นา เอ๊ะเดี๋ยว ไม่สิ ! “
รู้ตัวอีกทีก็เผลอปล่อยเพื่อนๆ ลอยคอไปไกล
“ ขอโทษ! มาแล้วๆ “
โชคดีที่โชทาโร่มาถึงเกาะก่อนเกิดเหตุการณ์ เขาจึงรีบเตรียมอุปกรณ์และขนออกมาที่ท่าน้ำทันที ทว่าหางตากลับเหลือไปเห็น โยไคที่กำลังตีลังกาสามตลบและหมุนหัว 361 องศาบนพื้น! ตัวเองจึงรีบวิ่งไปปรบมือและร่วมเต้นด้วยความชอบใจ
“ เท่มาก! โอลด์สคูลเลยนี่นา เอ๊ะเดี๋ยว ไม่สิ ! “
รู้ตัวอีกทีก็เผลอปล่อยเพื่อนๆ ลอยคอไปไกล
“ ขอโทษ! มาแล้วๆ “
สารตราหนึ่งเอกา วจนาแห่งภิญญา
เชื้อเชิญสู่แดนข้า ณ เกาะแดนอันห่างไกล
หนึ่งเหรียญตราปรีชา จักนำพาตัวเจ้าไป
สู่แดนแห่งหนไหน มอบแด่ผู้เฝ้าเภตรา
04.xx น. — ห่างจากเกาะคาคุริโยจิ
ในเวลาใกล้รุ่งสาง เรือยังคงแล่นผ่านผืนน้ำอันสงบเงียบก่อนแปรเปลี่ยนเป็นลมโหม นักเรียนใหม่ต่างพูดคุยถึงชีวิตในโรงเรียนที่กำลังจะเริ่มต้น
สารตราหนึ่งเอกา วจนาแห่งภิญญา
เชื้อเชิญสู่แดนข้า ณ เกาะแดนอันห่างไกล
หนึ่งเหรียญตราปรีชา จักนำพาตัวเจ้าไป
สู่แดนแห่งหนไหน มอบแด่ผู้เฝ้าเภตรา
04.xx น. — ห่างจากเกาะคาคุริโยจิ
ในเวลาใกล้รุ่งสาง เรือยังคงแล่นผ่านผืนน้ำอันสงบเงียบก่อนแปรเปลี่ยนเป็นลมโหม นักเรียนใหม่ต่างพูดคุยถึงชีวิตในโรงเรียนที่กำลังจะเริ่มต้น
(เวร่าใช้ตาได้แค่ข้างเดียว..)
(เวร่าใช้ตาได้แค่ข้างเดียว..)
ภาพครอบครัวที่มีรอยไหม้ตรงกลาง เวร่ากับมักซิมตอนเด็กที่คิดจะซ่อมแซ่มรูปถ่ายนั้น พวกเขาจึงใช้สีเทียนวาด'ใบหน้า'ของคุณพ่อ พร้อมกับหาเทปมาติดเอาไว้
ตอนพ่ออเล็กเซย์เห็นภาพไหม้
เขาหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเลย
ภาพครอบครัวที่มีรอยไหม้ตรงกลาง เวร่ากับมักซิมตอนเด็กที่คิดจะซ่อมแซ่มรูปถ่ายนั้น พวกเขาจึงใช้สีเทียนวาด'ใบหน้า'ของคุณพ่อ พร้อมกับหาเทปมาติดเอาไว้
ตอนพ่ออเล็กเซย์เห็นภาพไหม้
เขาหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขเลย
ผู้เล่นที่ตัวละครได้รับการ “ยืนยันเรียบร้อยแล้ว” สามารถใช้แท็กด้านล่างเพื่อสร้างใบโคและพูดคุยร่วมกับผู้เล่นท่านอื่นได้ ระหว่างรอการประกาศเปิดคอมมูอย่างเป็นทางการในวันที่12 กันยายน2569
แท็กสำหรับการสร้างใบโค
#SHR_Co-op
ผู้เล่นที่ตัวละครได้รับการ “ยืนยันเรียบร้อยแล้ว” สามารถใช้แท็กด้านล่างเพื่อสร้างใบโคและพูดคุยร่วมกับผู้เล่นท่านอื่นได้ ระหว่างรอการประกาศเปิดคอมมูอย่างเป็นทางการในวันที่12 กันยายน2569
แท็กสำหรับการสร้างใบโค
#SHR_Co-op
อามาเทราสึเฝ้ามองจากเหนือผืนฟ้า สึคุโยมิรอคอยอยู่ภายใต้ความมืด ซูซาโนะโอะปล่อยให้สายลมพัดพาเสียงเรียกลอยไป
หากเจ้าพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกแห่งการปราบโยไค เหลือเวลาอีกเพียงอีก 2 ราตรี
ก่อนประตูแห่งซันชิน ฮาราอิจะปิดลง
หากเจ้าปรารถนาจะร่วมเดินทางในครั้งนี้
นี่คือเวลาที่เจ้าจักต้องก้าวออกมา
อามาเทราสึเฝ้ามองจากเหนือผืนฟ้า สึคุโยมิรอคอยอยู่ภายใต้ความมืด ซูซาโนะโอะปล่อยให้สายลมพัดพาเสียงเรียกลอยไป
หากเจ้าพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกแห่งการปราบโยไค เหลือเวลาอีกเพียงอีก 2 ราตรี
ก่อนประตูแห่งซันชิน ฮาราอิจะปิดลง
หากเจ้าปรารถนาจะร่วมเดินทางในครั้งนี้
นี่คือเวลาที่เจ้าจักต้องก้าวออกมา
..ตั้งหน้าตั้งตารอเด็กๆอย่างตื่นเต้นฝุดๆไปเลยล่ะ ! หื้ม ?
กำลังตามหาอาจารย์หรือบุคลากรงั้นเหรอ อย่าได้ห่วง ! ตอนนี้คุณพ่อได้ทำลิสต์รายชื่ออาจารย์ /บุคลากร #shr_commu เรียบร้อยแล้ว !
หากมีคนมาเพิ่ม พ่อจะเพิ่มพวกเขาทันที
..ตั้งหน้าตั้งตารอเด็กๆอย่างตื่นเต้นฝุดๆไปเลยล่ะ ! หื้ม ?
กำลังตามหาอาจารย์หรือบุคลากรงั้นเหรอ อย่าได้ห่วง ! ตอนนี้คุณพ่อได้ทำลิสต์รายชื่ออาจารย์ /บุคลากร #shr_commu เรียบร้อยแล้ว !
หากมีคนมาเพิ่ม พ่อจะเพิ่มพวกเขาทันที