|🦊โค โรล เวิ่น ชวน➜DM|
|🦊แอคทีฟ จ. - ศ.|❌ส. อ.|17.00-0.00 PM
|🦊Doc: https://bit.ly/49F8HJW
╔════════════════╗
徹也 波田 • Hata Tetsuya
Y2|187 cm|🦊
╚════════════════╝
? ฮืม...
"พึ่งรู้ว่ากลับทางเดียวกันนะเนี่ย"
"ไว้พรุ่งนี้มาด้วยกันอีกไหม?"
"แต่มีเงื่อนไขนะ ต้องไปกินข้าวเย็นกับฉัน"
"งั้นถือว่าตกลงแล้วนะ"
——————
|🦊โค โรล เวิ่น ชวน➜DM|
|🦊Doc: bit.ly/49F8HJW
[ ค่ำคืนแห่งแสงสี Radiant Night ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว ! ]
⋆⁺₊⋆ ☾⋆⁺₊⋆
หากต้องการรับประสบการณ์แปลกใหม่ แสงสียามค่ำคืนและรสชาติของความอันตรายที่ซ่อนอยู่
ถ้าพร้อมก็เปิดประตูเข้ามาหาคำตอบเลยสิ ~ ?
______________________________________________________
[ ค่ำคืนแห่งแสงสี Radiant Night ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว ! ]
⋆⁺₊⋆ ☾⋆⁺₊⋆
หากต้องการรับประสบการณ์แปลกใหม่ แสงสียามค่ำคืนและรสชาติของความอันตรายที่ซ่อนอยู่
ถ้าพร้อมก็เปิดประตูเข้ามาหาคำตอบเลยสิ ~ ?
______________________________________________________
”แม้จะมาจากความขี้โม้ของคุณก็เถอะ“
ยัง…ยัง…ไม่เลิกแซะ(…)
”ส่วนอีกอย่างก็คือ ไม่รู้ว่าอยากจะได้อะไรด้วยดังนั้น—”
คำตอบก็คงไม่พ้น คืนเงิน เดินเล่น
…หรือ…
”จะข้ามไปผูกต้นไผ่เลยก็ได้ครับ“
ฉันนึกถึงเงินในกระเป๋าที่พกมาอื้อ เตรียมละลายทรัพย์หรรษา
"...ฉันเลี้ยงแค่เด็ก ๆ นะคะ"
แน่นอนว่าฉันก็ต้องเซฟเงินไว้เที่ยวเล่นด้วยสิ!
"ถ้าคุณแม่รออยู่ เด็ก ๆ โทรหาคุณแม่ก่อนดีไหม"
ฉันเสนอ
"ถ้ากลัวโดนดุ เดี๋ยวพี่สาวช่วยคุยให้"
—จะได้บอกเรื่องเกือบโดนโกงด้วย
”ไหนๆก็เจอกระเป๋าเงินแล้วนี่เนอะ“
แต่แอปเปิ้ลนี่ยังไงก็ไม่ยอมคืนมาเลยนะเจ้าขี้โม้นี่! (ꐦ ˶ˆᗜˆ˵ ) 🫱💢✨
"โดนขโมย หรือทำหาย? หรือนายลืมเอามา"
มองหน้านายที่ใส่หน้ากาก สีหน้าของอากิสึถ้ามันสามารถสื่อเป็นคำพูดได้คงบอกว่า[นายเป็นคนที่โดนสวรรค์ลงโทษมาหรือไง]
แต่จากกิริยาและน้ำเสียงของอากิสึ ไม่ได้แสดงออกถึงความรู้สึกด้านลบเลย และแน่นอนไม่มีบวก นอกจากบวกกับใครซักคน-
"หืม?"
ภาพสวยมากเลยครับ ( TДT) ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆมากๆเลยครับ
//อินโทเวิร์ดทำตัวมะถูก ฮืออออ)
ภาพสวยมากเลยครับ ( TДT) ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆมากๆเลยครับ
//อินโทเวิร์ดทำตัวมะถูก ฮืออออ)
/ถอดคืน แล้วก็จะไปละ
/ถอดคืน แล้วก็จะไปละ
อากิสึเริ่มรู้สึกแปลกๆหวังว่าจะไม่ได้มีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลหรอกใช่ไหม
เขาหาตังที่จะจ่ายที่เหลือต่อ แต่ในจังหวะนั้นก็มีจังหวะที่มือของเขา จับแขนยูกาตะของฮาตะไว้เชิง [อย่าคิดจะหนีไปพร้อมกับขนมที่ฝากไว้และมาให้สวดสักทีสิ]
“600…ย…เยน…คับ“
คงเหลือแค่ซื้อเครื่องดื่มกับ อาหารหรือไม่ก็เล่นเกมนิดๆหน่อยแล้วสิ—
เมื่อตัวโน้ตเริ่มประสานเป็นบทเพลง ที่ตราตรึงจนกังวาลอยู่ในห้วงภวังค์
พบกับการแสดงสดของพวกเรา วันที่ 8 - 10 กรกฎาคม ณ ลานกิจกรรม
#SKA_Orchestra
#SKA_Club
o 0 O [ไม่ ไม่ ไม่ ไม่รู้หรอกนะว่านายจะสื่ออะไร แต่อย่ามองมาทางนี้สิ!]
สุดท้าย
.
.
.
.
.
อากิสึก็มาอยู่ข้างๆอีกฝ่ายแล้วถือกระเป๋าตังของตัวเองพร้อมจะจ่ายเงินให้กับเด็กๆเป็นที่เรียบร้อย
“นายนี้มัน…นี้ฉันเห็นว่าเป็นเพราะเด็กๆนะ-” เขาถอนหายใจไปทีนึงก่อนจะถามเจ้าของร้าน “เท่าไหร่นะคับคุณลุง?”
เด็กสาวในชุดสีเข้มเดินทอดน่องเตร็ดเตร่ ตามแสงไฟและกระดาษย้อมสีไปเรื่อย เพลิดเพลินกับเทศกาลแห่งดวงดาว แต่บนใบหน้ากลับวาดดวงจันทร์ ไม่ใช่ดวงดาว — แปลกดี ไม่รู้เลยว่าเธอคิดอะไรอยู่
เมื่อคุณเกิดเผลอหยุดมองและตั้งคำถาม เธอทำเพียงสบตาตอบ อมยิ้ม และเอ่ย
“ชอบชุดที่ฉันใส่อยู่เหรอ? ขอบคุณนะ ฉันดัดแปลงมันล่วงหน้าเดือนนึงเพื่อใส่มาวันนี้โดยเฉพาะเลย“
เด็กสาวในชุดสีเข้มเดินทอดน่องเตร็ดเตร่ ตามแสงไฟและกระดาษย้อมสีไปเรื่อย เพลิดเพลินกับเทศกาลแห่งดวงดาว แต่บนใบหน้ากลับวาดดวงจันทร์ ไม่ใช่ดวงดาว — แปลกดี ไม่รู้เลยว่าเธอคิดอะไรอยู่
เมื่อคุณเกิดเผลอหยุดมองและตั้งคำถาม เธอทำเพียงสบตาตอบ อมยิ้ม และเอ่ย
“ชอบชุดที่ฉันใส่อยู่เหรอ? ขอบคุณนะ ฉันดัดแปลงมันล่วงหน้าเดือนนึงเพื่อใส่มาวันนี้โดยเฉพาะเลย“
ไม่ว่าจะวันทานาบาตะหรือวันอื่น ๆ หากว่ามีเทศกาล แปลว่ามีของกินเยอะยังไงล่ะ!
พอมีอาหารให้เลือกเยอะแบบนี้แล้วก็ไม่ต้องมีปัญหาเหมือนทุก ๆ วันที่ต้องมาคิดว่าวันนี้จะกินอะไรดี
”แต่เยอะแบบนี้ ก็เลือกยากแฮะ“
เขาหาที่นั่ง ในระหว่างตัดสินใจก็มองไปรอบ ๆ เพื่อตัดสินใจ มือถือน้ำแตงโมปั่นจากร้านที่เดินผ่านมา
ไม่ว่าจะวันทานาบาตะหรือวันอื่น ๆ หากว่ามีเทศกาล แปลว่ามีของกินเยอะยังไงล่ะ!
พอมีอาหารให้เลือกเยอะแบบนี้แล้วก็ไม่ต้องมีปัญหาเหมือนทุก ๆ วันที่ต้องมาคิดว่าวันนี้จะกินอะไรดี
”แต่เยอะแบบนี้ ก็เลือกยากแฮะ“
เขาหาที่นั่ง ในระหว่างตัดสินใจก็มองไปรอบ ๆ เพื่อตัดสินใจ มือถือน้ำแตงโมปั่นจากร้านที่เดินผ่านมา
—กิ่งไผ่ลู่ลมพลิ้วไหว, นำพาเอาถ้อยคำอธิษฐานมากมายที่ถูกฝากฝังไว้บนแผ่นกระดาษทังซะกุหลากหลายสีสันให้ลอยล่อง ราวกับอยากจะนำพาให้หมู่ดวงดารารับรู้และช่วยตอบรับความฝันเหล่านั้นให้เป็นจริง
แม้ในใจจะแอบหวังให้ความปรารถนาสัมฤทธิ์ผล แต่ตัวเขาเลือกที่จะไม่นั่งรอคอยอยู่ฝ่ายเดียว เพราะสิ่งสำคัญที่อยากจะได้ สุดท้ายก็ต้องแลกมาด้วยความพยายามของตัวเองอยู่ดี
— 7月7日
—กิ่งไผ่ลู่ลมพลิ้วไหว, นำพาเอาถ้อยคำอธิษฐานมากมายที่ถูกฝากฝังไว้บนแผ่นกระดาษทังซะกุหลากหลายสีสันให้ลอยล่อง ราวกับอยากจะนำพาให้หมู่ดวงดารารับรู้และช่วยตอบรับความฝันเหล่านั้นให้เป็นจริง
แม้ในใจจะแอบหวังให้ความปรารถนาสัมฤทธิ์ผล แต่ตัวเขาเลือกที่จะไม่นั่งรอคอยอยู่ฝ่ายเดียว เพราะสิ่งสำคัญที่อยากจะได้ สุดท้ายก็ต้องแลกมาด้วยความพยายามของตัวเองอยู่ดี
— 7月7日
[19.00 น. | ศาลเจ้า ⛩️]
แสงจากโคมกระดาษทอดยาวไปตามทางเดิน ขณะที่เสียงกระดิ่งลมดังแทรกมากับสายลมอ่อนๆ
ชูเดินช้าๆท่ามกลางผู้คน ในมือถือดังโงะเอาไว้ ส่วนอีกมือกำแทนซากุที่ยังไม่ได้เขียนคำอธิษฐานใดๆ
“....”
เขาหยุดอยู่ใต้ต้นไผ่ พลางเงยหน้ามองข้อความของผู้คนที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม ก่อนจะก้มมองกระดาษในมือของตัวเองอีกครั้ง...
[19.00 น. | ศาลเจ้า ⛩️]
แสงจากโคมกระดาษทอดยาวไปตามทางเดิน ขณะที่เสียงกระดิ่งลมดังแทรกมากับสายลมอ่อนๆ
ชูเดินช้าๆท่ามกลางผู้คน ในมือถือดังโงะเอาไว้ ส่วนอีกมือกำแทนซากุที่ยังไม่ได้เขียนคำอธิษฐานใดๆ
“....”
เขาหยุดอยู่ใต้ต้นไผ่ พลางเงยหน้ามองข้อความของผู้คนที่พลิ้วไหวไปตามแรงลม ก่อนจะก้มมองกระดาษในมือของตัวเองอีกครั้ง...
ไม่รู้ว่าเพราะวันเกิดผมดันตรงกับวันทานาบาตะหรือเปล่านะฮะ
ผมเลยแอบคิดเอาเองว่าคำอธิษฐานของตัวเองน่าจะมีค่าบัฟพิเศษเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
เพราะงั้นทุกปี ผมก็เลยเผลอขอไปว่า
[ ขอให้คำขอของทุกคนเป็นจริง ]
ถึงจะเป็นคำขอที่ออกจะโลภไปหน่อย
แต่ในวันทานาบาตะแบบนี้ ผมว่าคงไม่เป็นไรหรอกนะฮะ
ไม่รู้ว่าเพราะวันเกิดผมดันตรงกับวันทานาบาตะหรือเปล่านะฮะ
ผมเลยแอบคิดเอาเองว่าคำอธิษฐานของตัวเองน่าจะมีค่าบัฟพิเศษเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
เพราะงั้นทุกปี ผมก็เลยเผลอขอไปว่า
[ ขอให้คำขอของทุกคนเป็นจริง ]
ถึงจะเป็นคำขอที่ออกจะโลภไปหน่อย
แต่ในวันทานาบาตะแบบนี้ ผมว่าคงไม่เป็นไรหรอกนะฮะ
(โรลสั้นๆพาฮายามินกลับฝูงค้าบ)
---
19.00
เพราะมัวแต่สนใจของกินในร้านแผงลอยมากเกินไป รู้ตัวอีกทีก็พลัดหลงจากกลุ่มเพื่อนซะแล้วสิ (●´⌓`●)
พอหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มเพื่อนในฝูงคนก็เจอเข้ากับ 'คุณ' ที่ยืนอยู่คนเดียวไม่ไกลนัก เลยเดินเข้าไปทักทาย
"ฮ้าย~ หน้าคุ้น ๆ น้า หลงทางเหมือนกันเหรอ?" เขาเอ่ยแซว ไม่อยากเป็นเด็กหลงคนเดียวหรอกนะ
(โรลสั้นๆพาฮายามินกลับฝูงค้าบ)
---
19.00
เพราะมัวแต่สนใจของกินในร้านแผงลอยมากเกินไป รู้ตัวอีกทีก็พลัดหลงจากกลุ่มเพื่อนซะแล้วสิ (●´⌓`●)
พอหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มเพื่อนในฝูงคนก็เจอเข้ากับ 'คุณ' ที่ยืนอยู่คนเดียวไม่ไกลนัก เลยเดินเข้าไปทักทาย
"ฮ้าย~ หน้าคุ้น ๆ น้า หลงทางเหมือนกันเหรอ?" เขาเอ่ยแซว ไม่อยากเป็นเด็กหลงคนเดียวหรอกนะ
[โรลเปิด | 20.00น. | ศาลเจ้า]
ท่ามกลางแสงไฟของเทศกาลทานาบาตะ คุณบังเอิญพบกับผู้หญิงที่ดูคุ้นหน้าเข้า
เธอหยิบกระดาษขอพรขึ้นมา คิดว่าจะเขียนพอเป็นพิธีเท่านั้น
“ถ้าเขียนหลายข้อจะดูโลภไหมนะ…”
พูดพึมพำสลับกับมองข้อความบนกระดาษของคนอื่น
เจ้าตัวยืนคิดอยู่นานจนคนรอบข้างเดินผ่านไปคนแล้วคนเล่า ก็ไม่ได้เขียนสักที
(มาทักทายสั้นๆได้นะคะ!🩷)
[โรลเปิด | 20.00น. | ศาลเจ้า]
ท่ามกลางแสงไฟของเทศกาลทานาบาตะ คุณบังเอิญพบกับผู้หญิงที่ดูคุ้นหน้าเข้า
เธอหยิบกระดาษขอพรขึ้นมา คิดว่าจะเขียนพอเป็นพิธีเท่านั้น
“ถ้าเขียนหลายข้อจะดูโลภไหมนะ…”
พูดพึมพำสลับกับมองข้อความบนกระดาษของคนอื่น
เจ้าตัวยืนคิดอยู่นานจนคนรอบข้างเดินผ่านไปคนแล้วคนเล่า ก็ไม่ได้เขียนสักที
(มาทักทายสั้นๆได้นะคะ!🩷)
7กรกฎาคม 21.00~ ณ ศาลเจ้า
ภายใต้ความครึกครื้นของเทศกาล ณ มุมหนึ่งมีเสียงสะอื้นของเด็กชายผู้ดูจะเป็นวัยประถมสะอื้นเบาๆ
“คุณแม่…”
—สรุปจากเสียงที่แว่วมา ดูท่าจะหลงทางกับครอบครัวนะ
“ไม่เป็นไรนะ เราจะช่วยพาไปหาคุณแม่เอง!”
เด็กสาวในยูกาตะสีแดงยิ้มคล้ายพยายามปลอบประโลม
“เชื่อใจเราเถอะนะ“
+
7กรกฎาคม 21.00~ ณ ศาลเจ้า
ภายใต้ความครึกครื้นของเทศกาล ณ มุมหนึ่งมีเสียงสะอื้นของเด็กชายผู้ดูจะเป็นวัยประถมสะอื้นเบาๆ
“คุณแม่…”
—สรุปจากเสียงที่แว่วมา ดูท่าจะหลงทางกับครอบครัวนะ
“ไม่เป็นไรนะ เราจะช่วยพาไปหาคุณแม่เอง!”
เด็กสาวในยูกาตะสีแดงยิ้มคล้ายพยายามปลอบประโลม
“เชื่อใจเราเถอะนะ“
+
ท่ามกลางผู้คนมากมายในวันทานาบาตะ ตัวเธอในวันนี้ก็มาอยู่ร่วมฉลองวันทานาบาตะร่วมกับเพื่อนๆด้วยเช่นกัน
ถึงจะยืนท่ามกลางเพื่อนที่สูงเกินตัวเองไปถึง20เซน+จนตอนนี้เหมือนเป็นหลุมอวกาศก็เถอะ (…) เหมือนได้บอดี้การ์ดมาเที่ยวด้วยมากกว่าเลย
วันนี้ก็มากวาดรางวัลให้ได้เยอะๆเลยน้า ~
ท่ามกลางผู้คนมากมายในวันทานาบาตะ ตัวเธอในวันนี้ก็มาอยู่ร่วมฉลองวันทานาบาตะร่วมกับเพื่อนๆด้วยเช่นกัน
ถึงจะยืนท่ามกลางเพื่อนที่สูงเกินตัวเองไปถึง20เซน+จนตอนนี้เหมือนเป็นหลุมอวกาศก็เถอะ (…) เหมือนได้บอดี้การ์ดมาเที่ยวด้วยมากกว่าเลย
วันนี้ก็มากวาดรางวัลให้ได้เยอะๆเลยน้า ~
一 7月7日🎆
ในที่สุดวันทานาบาตะก็วนกลับมาอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ได้เดินเล่นในงานเป็นวันสุดท้ายแล้วเลยนัดใส่ชุดยูกาตะกับเพื่อนของเขา และแน่นอนว่าต้องได้เขียนคำอวยพรตามธรรมเนียมอย่างเคย
[ ขอให้ทุกคนมีความสุข! :) ]
ถึงเขาจะขออย่างนั้นทุกครั้งที่ลืมตาตื่นก็ตาม
"เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ!!"
一 7月7日🎆
ในที่สุดวันทานาบาตะก็วนกลับมาอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ได้เดินเล่นในงานเป็นวันสุดท้ายแล้วเลยนัดใส่ชุดยูกาตะกับเพื่อนของเขา และแน่นอนว่าต้องได้เขียนคำอวยพรตามธรรมเนียมอย่างเคย
[ ขอให้ทุกคนมีความสุข! :) ]
ถึงเขาจะขออย่างนั้นทุกครั้งที่ลืมตาตื่นก็ตาม
"เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ!!"
"พอดีแค่แวะมาน่ะ...." //จะหนี
"พอดีแค่แวะมาน่ะ...." //จะหนี
ร่วมกิจกรรมของชมรมโดยการสุ่มพร็อพและโจทย์ในการแสดง
แล้วปลดปล่อยจินตนาการของคุณให้โลดแล่นบนเวที
ดาวดวงต่อไป อาจเป็นคุณ! 🌟
ปล. หรือจะนำพร็อพมาถ่ายรูปเฉย ๆ ก็ได้เหมือนกันนะ
————————————
ลิงก์ชินดัน: th.shindanmaker.com/1265847
#SKA_Club #SKA_Drama
ร่วมกิจกรรมของชมรมโดยการสุ่มพร็อพและโจทย์ในการแสดง
แล้วปลดปล่อยจินตนาการของคุณให้โลดแล่นบนเวที
ดาวดวงต่อไป อาจเป็นคุณ! 🌟
ปล. หรือจะนำพร็อพมาถ่ายรูปเฉย ๆ ก็ได้เหมือนกันนะ
————————————
ลิงก์ชินดัน: th.shindanmaker.com/1265847
#SKA_Club #SKA_Drama
ท่ามกลางกระแสธารของความครึกครื้นที่ไหลบ่าไปอย่างรวดเร็ว ในแสงสลัวจากโคมไฟกระดาษ ภายใต้เงากิ่งไผ่ที่ประดับด้วยกระดาษหลากสีสัน
เธออยู่ในชุดยูกาตะสีเข้มลายดอกซุยเซนสีขาวดูเรียบง่าย
แววตาของเธอสลัวราง ริมฝีปากแต้มยิ้มบางเบา ราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา
"ถ้าโดนรู้คำอธิษฐาน มันจะไม่เป็นจริงใช่ไหมคะ "
เธอยิ้มอีกครั้ง
"...ล้อเล่นค่ะ"
ท่ามกลางกระแสธารของความครึกครื้นที่ไหลบ่าไปอย่างรวดเร็ว ในแสงสลัวจากโคมไฟกระดาษ ภายใต้เงากิ่งไผ่ที่ประดับด้วยกระดาษหลากสีสัน
เธออยู่ในชุดยูกาตะสีเข้มลายดอกซุยเซนสีขาวดูเรียบง่าย
แววตาของเธอสลัวราง ริมฝีปากแต้มยิ้มบางเบา ราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา
"ถ้าโดนรู้คำอธิษฐาน มันจะไม่เป็นจริงใช่ไหมคะ "
เธอยิ้มอีกครั้ง
"...ล้อเล่นค่ะ"
ยังยืนงงอยู่ ระหว่างเห็นยัยนั้นโดนลากไปเก็บ
ยังยืนงงอยู่ ระหว่างเห็นยัยนั้นโดนลากไปเก็บ
#เปิดโรล_SKA #SKA_tanabata
ในงานวัด ที่เต็มไปด้วยร้านรวง ส่งกลิ่นหอมอบอวนไปในอากาศ ผู้คนเดินพากันมามากมาย แต่ก็ไม่เยอะมากถึงขั้นโดนเบียดกัน และขณะที่เสียงภายแห่งงานเทศกาล ทานาบะตะ ค่อยๆดำเนินไปช้าๆ
จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ราวกับกำลังจะแข่งกับเสียงภายในงาน
"นี่ลุง ลดหน่อยไม่ได้รึไง เด็กตัวแค่นี้เอง ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คุณอาจพลันมองต้นเสียง
#เปิดโรล_SKA #SKA_tanabata
ในงานวัด ที่เต็มไปด้วยร้านรวง ส่งกลิ่นหอมอบอวนไปในอากาศ ผู้คนเดินพากันมามากมาย แต่ก็ไม่เยอะมากถึงขั้นโดนเบียดกัน และขณะที่เสียงภายแห่งงานเทศกาล ทานาบะตะ ค่อยๆดำเนินไปช้าๆ
จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ราวกับกำลังจะแข่งกับเสียงภายในงาน
"นี่ลุง ลดหน่อยไม่ได้รึไง เด็กตัวแค่นี้เอง ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คุณอาจพลันมองต้นเสียง