เขามองอีกฝ่ายนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เม้มริมฝีปากเล็กน้อยราวกับกำลังกลั้นความรู้สึก ก่อนจะหันหนีอีกคนไปทางแม่น้ำ

เมื่อรวบรวมความกล้าได้ เขาจึงหันกลับมาเผชิญหน้าอีกครั้ง

“ พี่ชอบจันทร์เจ้านะ ”

“ เปิดใจให้พี่ได้ไหม ”

แสงอาทิตย์ยามเย็นคล้อยต่ำ ทอประกายอบอุ่นอยู่เบื้องหลัง ราวกับช่วงเวลานี้ถูกเฝ้ารอมาเนิ่นนาน เพื่อให้คำสารภาพนั้นได้ถูกเอ่ยออกไปในวันที่ท้องฟ้างดงามที่สุด

จริง