doc : https://shorturl.asia/JCbiQ
“ถ้าคิดว่าการที่เรามาสายมีเหตุผลพอก็ลองพูดมาค่ะ ครูจะรับฟัง“
.
.
.
เธียรธารา (เธียร) นิลเนตรานนท์
อาจารย์วิชาเวทย์มนตรา
ครึ่งยักษา | ๓๕ ปี | ๑๘๕ / ๗๓
เรือนผกามาศ
Doc in bio
ทักโคทางdm บวกได้ทุกทวิตค่ะ
_______________
"ชื่อเหรอคะ? เราชื่ออรุณค่ะ!"
"เรียกรุณเฉย ๆ ก็ได้นะคะ"
_______________
อรุณวดี วายุสกุล | รุณ/อรุณ
ปี 1 | เรือนทิวากร
มนุษย์ | 156/44
ทัก โค โรล เวิ่น - 24/7
Doc : inbio
CR : ชะ อุ้ย
_______________
"ชื่อเหรอคะ? เราชื่ออรุณค่ะ!"
"เรียกรุณเฉย ๆ ก็ได้นะคะ"
_______________
อรุณวดี วายุสกุล | รุณ/อรุณ
ปี 1 | เรือนทิวากร
มนุษย์ | 156/44
ทัก โค โรล เวิ่น - 24/7
Doc : inbio
CR : ชะ อุ้ย
ในประดากิจกรรมทั้งหมด ฐานของ ‘ลวงเล้นฟ้า’ อาจนับได้ว่าสงบสุขที่สุด อีกนัยหนึ่งคือท่อนไม้โล่ง ๆ กลางวงสายสิญจน์ที่อ้างว่ามีพญาลวงซ่อนตัวอยู่ไม่ได้รับความสนใจนัก อาจกล่าวได้ว่าคนที่แวะเวียนมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เป็นสแตมป์ที่ได้โดยง่ายมากกว่าตัวสัตว์วิเศษเสียอีก
ว่าแต่..ยักษิณีตนนั้นนั่งมองขอนไม้เปล่านั่นมานานเท่าไรแล้วนะ..?
ในประดากิจกรรมทั้งหมด ฐานของ ‘ลวงเล้นฟ้า’ อาจนับได้ว่าสงบสุขที่สุด อีกนัยหนึ่งคือท่อนไม้โล่ง ๆ กลางวงสายสิญจน์ที่อ้างว่ามีพญาลวงซ่อนตัวอยู่ไม่ได้รับความสนใจนัก อาจกล่าวได้ว่าคนที่แวะเวียนมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เป็นสแตมป์ที่ได้โดยง่ายมากกว่าตัวสัตว์วิเศษเสียอีก
ว่าแต่..ยักษิณีตนนั้นนั่งมองขอนไม้เปล่านั่นมานานเท่าไรแล้วนะ..?
เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น
เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา
สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน
+
เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น
เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา
สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน
+
ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?
ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?
|โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social|
ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง
อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย
“แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?”
กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’
(+)
|โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social|
ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง
อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย
“แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?”
กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’
(+)
เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้
ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน
ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง
+
เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้
ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน
ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง
+
ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้
ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา
แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ!
เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา
+
ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้
ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา
แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ!
เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา
+
สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚
( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )
สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚
( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )
โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social
หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์
"!?"
...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้
(+)
โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social
หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์
"!?"
...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้
(+)
กันสิตาทำความสะอาด ณ บริเวณหอสมุดก็จริง ทว่าครั้งนี้หล่อนได้ถูกไหว้วานให้ฝากขนหนังสือบางส่วนมาไว้ที่หอพิพิธภัณฑ์ หนักกว่าที่คาดประมาณไว้ แต่ก็ยังพอยกแบกไปได้
หลังจากที่หล่อนได้วางหนังสือเสร็จสับแล้วกำลังจะก้าวขาออกจากหอพิพิธภัณฑ์ หางตาของตนได้สะดุดกับเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ หากแต่ว่ามันไม่ได้สะท้อนออกมาเป็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของเจ้าตัว
+
กันสิตาทำความสะอาด ณ บริเวณหอสมุดก็จริง ทว่าครั้งนี้หล่อนได้ถูกไหว้วานให้ฝากขนหนังสือบางส่วนมาไว้ที่หอพิพิธภัณฑ์ หนักกว่าที่คาดประมาณไว้ แต่ก็ยังพอยกแบกไปได้
หลังจากที่หล่อนได้วางหนังสือเสร็จสับแล้วกำลังจะก้าวขาออกจากหอพิพิธภัณฑ์ หางตาของตนได้สะดุดกับเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ หากแต่ว่ามันไม่ได้สะท้อนออกมาเป็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของเจ้าตัว
+
3...
เจ้าของชื่ออย่างอินพยายามกลอกตามองหาอีกคนอย่างสุดความสามารถ ร่างกายของเธอตอนนี้แม้แต่กระดิกนิ้วมือก็ยังเต็มกลืนแล้ว การจะยืนขึ้นได้จึงเป็นเรื่องยาก—
'อินขอโทษนะ'
"อิ..น..ขอ..โท..."
คำขอโทษที่เพื่อนเอ่ยไว้ก่อนหน้ายังคงติดค้างในใจสุดท้ายจึงทำได้แค่เอ่ยคำพูดกลับไปเท่านั้น
แย่จริงๆที่เธอคิดจะเอาชนะมากขนาดนั้น
แย่จริงๆที่เธอคิดจะทำร้ายเพื่อนของตน...
(+)
3...
เจ้าของชื่ออย่างอินพยายามกลอกตามองหาอีกคนอย่างสุดความสามารถ ร่างกายของเธอตอนนี้แม้แต่กระดิกนิ้วมือก็ยังเต็มกลืนแล้ว การจะยืนขึ้นได้จึงเป็นเรื่องยาก—
'อินขอโทษนะ'
"อิ..น..ขอ..โท..."
คำขอโทษที่เพื่อนเอ่ยไว้ก่อนหน้ายังคงติดค้างในใจสุดท้ายจึงทำได้แค่เอ่ยคำพูดกลับไปเท่านั้น
แย่จริงๆที่เธอคิดจะเอาชนะมากขนาดนั้น
แย่จริงๆที่เธอคิดจะทำร้ายเพื่อนของตน...
(+)
หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ
มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง
+
หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ
มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง
+
หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ
มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง
+