(ดีใจที่ชอบคับ!)

เจ้าตัวชูสองนิ้วจากมือข้างว่าง
“ปีสองน่ะ วันนี้มีเรียนตอนบ่าย”

ไทนี่พูดจบก็พยายามเป่าให้ฟองใหญ่ขึ้นก่อนจะแตกตัวออกดัง โพล๊ะ จนแกละสองข้างกระดิกด้วยความตกใจ

“แล้วเยลลี่มีเรียนมั้ย?”

(ขอโทษที่มาตอบช้านะคะ🙏🥲)

ไทนี่มองตามที่อีกฝ่ายชี้แล้วส่ายหน้า
“ไม่รู้เหมือนกันนะ ถ้าเป็นใต้ทะเลก็ว่าไปอย่าง”

“เอาเถอะ ขอแค่ไม่โดนฉลามงาบก็พอแล้วแหละ👍✨”

ฝนยังคงกระหน่ำลงมาพัดเอาทั้งลม ใบปลิว สารพัดถุง และฉลามขวางทางเดินดิ้นกระแด่วๆอยู่เป็นระยะ

”ว่าแต่เธอพูดได้แค่กรุ้งกริ้งๆเหรอ?“

(มาตอบแล้วค้าบบบ ฮืออ🙇‍♀️)

“อืมม เพิ่งนึกว่าจะไปซื้ออะไรสักอย่างที่ร้านสะดวกซื้ออยู่นะคะเมื่อกี้นี้ งั้นไปด้วยกันเลยก็ได้”

เธอกล่าวแล้วก็ทำท่าจะเดินเลี้ยวไปทางร้านสะดวกซื้อทันที

“แล้วจะไปซื้ออะไรเหรอ?“

(ขอโทษที่หายไปนานนะคะ กลับมาแล้วค่ะ🙇‍♀️😭)

“อั้ยเอนไอ”
พูดพร้อมเกรียบกุ้งเต็มปาก ก่อนจะเห็นแจ็กเกตบ้านเดียวกันกับที่เธอใส่กันหนาว เจ้าตัวเคี้ยวจนหนำใจแล้วค่อยกลืนขนมลงคอเพื่อคุยดีๆ

“มาทำอะไรกลางฝนล่ะ?”

(น้องเขินคลสวยมากๆ ฝากด้วยนะคะ🙇‍♀️)

ฟุ่บ! เสียงถุงขนมกุ้งเกรียบกับหนังสือตกกระจายทันทีที่ได้ประชันหน้ากันกระทันหัน

“…”
สีหน้าที่ซีดจางก็ค่อยๆเริ่มมีสีขึ้นมาด้วยความเขินอาย ตาที่จะหลับแหล่มิหลับแหล่ก็เบิกโพลง

“อะ!!?? คะ..”
จบประโยคก็หันหลังเตรียมวิ่งทันที

“ตึกแฟชั่น? อยู่ตรงไหนหว่า..”
ก้มมองดูแผนที่ด้วยแล้วค่อยมองรอบๆ

“อืมมมม งั้นน่าจะทางนั้นมั้ง?”
“เอาเป็นว่าไปด้วยกันเลยดีกว่า ถ้าหลงจะได้ไม่เหงา 👍”

ท่ามกลางฝนที่ซัดลงมาไม่หยุด เธอก็เดินนำไปตามทางเรื่อยๆ พลางมองแผนที่เป็นระยะๆ

สมองใช้เวลาประมวลผลสักครู่แล้วมองพลาสเตอร์
“อ่ะ…อ้ออ ไม่ๆ ฉันไม่เป็นไร แต่ก็ขอรับไว้นะ น่ารักดีๆ“

มือสีซีดรับมาใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง จะบอกอีกฝ่ายว่าพิษตัวเองทำฉลามปากชาเลยเอาประแจตีฟันฉลามออกมาได้ก็คงรุนแรงเกินไป

ไม่พูดดีกว่า

“แล้วจะไปไหนเหรอ?“

“โอ้ ขอบใจๆ”
เจ้าตัวเก็บแขวนไว้ข้างเอวเหมือนเดิมแล้วยืดตัวบิดขี้เกียจ

ก่อนเงยหน้ามองจนสุดคอ ด้วยความสูงที่ต่างกันแบบสุดขั้ว

”ออกมาตอนนี้ค่อนข้างอันตรายเนอะ ว่ามั้ย ตะกี้ก็เพิ่งเคยได้ลองเข้าไปอยู่ในปากฉลามมาด้วยล่ะ เนี่ย“

โชว์ฟันฉลามที่เก็บมาให้ดู

(มาเล่นด้วยคับบบ)
ก๊อง! เสียงโลหะกระทบตัวฉลามจนปลิวไปอีกฝั่ง เมื่อมองพื้นดีๆ วัตถุที่ทำฉลามปลิวนั้นกลับเป็นประแจอันเบิ้ม

“ว้าาา โชคดียังแม่นนะเนี่ยยยย โออออเคคคคม้ายยยย?”
เสียงเอื่อยๆลากยาวมาพร้อมการวิ่งเหยาะๆมาหา ตัวเธอที่อีกข้างถือเบ็ดเก่าๆก็ก้มลงเก็บประแจมาแขวนกับเข็มขัดไว้

“ชุดกันฝนน่ารักจัง จะไปไหนเหรอ?”

“เยนยี่?..เยน..ยะ..อ้อ!” /ดีดนิ้วดังเป๊าะ
“ยินดีที่ได้รู้จักนะเยลลี่”
/รับหลอดมาเป่าด้วย
“ขอบใจ”
“แล้ว เยลลี่เรียนคณะอะไรเหรอ? ฉันอยู่สิศวะทำประตูล่ะ”