(โคตรจะเทพบุตร!)

(โห้ววว ผู้ลากมากดีมากกกกก)

(ปาก้าดีอย่างงี้นี่เองงง😌)

" ได้สิงั้นรบกวนด้วยล่ะนะ "

" ผมจะได้นอนฝันถึงคนในฝันอีก ไม่รู้ว่าคือใครแต่อยากเจอชะมัด "

" ฝันดีนะ อัลก้าเล็บหญ้าให้อร่อยล่ะ "

ว่าแล้วก็หลับตาพริ้ม

(ความลับ😉🤫)

" ขอบคุณนะที่พยายามกลั้นขำน่ะ "

อัสฟาส่ายหน้าเหนื่อยหน่ายกับการแกล้งเมื่อกี้ พลางนึกตลกขำในใจที่ปีนี้ตัวเองเป็นฝ่ายโดนเเกล้งซะแล้ว

"เห้อ ฉันไปล่ะ โชคดีในวันปฐมนิเทศนะ"

อัสฟาหัวเราะเบาในลำคอกับเสียงหัวเราะชอบใจของอีกฝ่าย

" อื้มอากาศดีจริงๆนั้นแหละนะ เหมาะสำหรับนอนฝันตอนเย็นมาก "

" นายก็มาแอบอู้เหมือนกันสินะ หญ้าอร่อยมั้ยนั้น "

(ด้ะเลออ)

อัสฟารู้สึกถึงสายตาที่เหมือนกำลังจ้องมองเขาอยู่ แต่เขาไม่ได้สนใจมากนักพลางคิดว่าคงคิดไปเองเสียมากกว่า

เวลานี้ทุกคนคงยุ่งอยู่กับการทัวร์หอหรือไม่ก็กิจกรรม ไม่มีใครมาเดินผ่านแถวนี้หรอก..

และยังคงอยู่นอนหลับถึงนางในฝันต่ออย่างสบายใจ

ได้ยินเสียงหลุดขำ ก็พลันนึกอ๋อฉุกคิดขึ้นได้

" อ๋อนายเองสินะ เล่นพิเรนแบบนี้ "

ให้ตายสิทำเอาตกใจหมดเลยนึกว่าเป็นคอสตูมชุดพิธีการใหม่ซะอีก

//เดินมาเจอหมอน

ตัดสินใจนอนหนุนหัวทับทันที

" อื้มมมม ท้องฟ้าโปร่งดีนี่ "

หลังจากโดนเดินชนก็หันไปมองอีกฝ่ายแบบงงงวย ??

"หืม?? ทำไมไม่ใส่ชุดพิธีการ..."

ปลายประโยคสุดท้ายเบาลงหลังจากเห็นนักเรียนอีกคนเดินผ่านในชุดเมดหูเเมวเหมือนกัน

อัสฟาขมวดคิ้วเป็นปม
นี่เขาผิดปกติหรือใครผิดปกติ???

(นุมาปัก)