7/7 I 2-A I Y.2 - Susanoo
▬▬ι════════ﺤ
Acc for - SHR_Commu
โค/เวิ่น/โรล DM OK
[PIN📌]
"........"
".............."
銭盛 光生 / Zenimori Koūsei 🀢
▬▬ι════════ﺤ
Co-op / role / talk -> DM 24/7
⛩️ Doc: www.shorturl.asia/gcw0pu
(ฝากคุณชายติดสถานะใบ้ด้วยนะคะ เผื่อวันนึงจะได้เม้าด้วยกันกับทุกคน)
Chibi lineart by Chocolataak Choco
17 Apr 2026 (ระยะเวลาในคอมมู)
ถึงเวลาให้แห่งการเปิดม่านของกิจกรรมชมรม
ถึงคราวที่เหล่านักเรียนและอาจารย์จักได้ก้าวออกนอกบทเรียน เพื่อพานพบแก่สิ่งใหม่ และผูกสัมพันธ์กับผู้อื่น
จงเลือกเส้นทางที่เรียกหาเจ้า แล้วก้าวเข้ารู้ชมรมที่เจ้าปรารถนา
🔗Links : docs.google.com/spreadsheets...
17 Apr 2026 (ระยะเวลาในคอมมู)
ถึงเวลาให้แห่งการเปิดม่านของกิจกรรมชมรม
ถึงคราวที่เหล่านักเรียนและอาจารย์จักได้ก้าวออกนอกบทเรียน เพื่อพานพบแก่สิ่งใหม่ และผูกสัมพันธ์กับผู้อื่น
จงเลือกเส้นทางที่เรียกหาเจ้า แล้วก้าวเข้ารู้ชมรมที่เจ้าปรารถนา
🔗Links : docs.google.com/spreadsheets...
ยาเระ ยาเระ~ 🗣️🌹🌹🌹🌹✨
------------
@shr-hoozuki.bsky.social
ยาเระ ยาเระ~ 🗣️🌹🌹🌹🌹✨
------------
@shr-hoozuki.bsky.social
“หืม…? อย่ากลัวผมไปเลย~”
“แต่จำไว้เถอะนะว่า... เมื่อไหร่ที่ก้าวข้ามผ่านโทริอิสีแดงนั่นมา อาจจะไม่มีที่ให้หนีไปแล้ว”
『 白狐よ
朱鳥居越え
影祓へ
稲荷の神の
御名を掲げよ 』
———•———•———•———•———
白狐 実生 | Hakuko Mifuyu | ฮาคุโกะ มิฟุยุ
Student Y.3 - Tsukuyomi
Doc in Bio
Talk/Co/Role -> DM
#SHR_Commu
“หืม…? อย่ากลัวผมไปเลย~”
“แต่จำไว้เถอะนะว่า... เมื่อไหร่ที่ก้าวข้ามผ่านโทริอิสีแดงนั่นมา อาจจะไม่มีที่ให้หนีไปแล้ว”
『 白狐よ
朱鳥居越え
影祓へ
稲荷の神の
御名を掲げよ 』
———•———•———•———•———
白狐 実生 | Hakuko Mifuyu | ฮาคุโกะ มิฟุยุ
Student Y.3 - Tsukuyomi
Doc in Bio
Talk/Co/Role -> DM
#SHR_Commu
“…”
“ไม่มีอะไรจะพูดหรอก…”
(เพราะขี้เกียจ)
❄️東雲 幸村 ชิโนโนเมะ ยูคิมูระ
❄️3-A ・183/77
❄️ชมรมคิวโด
❄️สึคุโยมิ
Co-Role Talk Flirt DM 24/7
Doc : www.shorturl.asia/2d0hda
“…”
“ไม่มีอะไรจะพูดหรอก…”
(เพราะขี้เกียจ)
❄️東雲 幸村 ชิโนโนเมะ ยูคิมูระ
❄️3-A ・183/77
❄️ชมรมคิวโด
❄️สึคุโยมิ
Co-Role Talk Flirt DM 24/7
Doc : www.shorturl.asia/2d0hda
"คุณเองก็ชอบต่อสู้เหรอ งั้นเรามาฝึกกันหน่อยดีไหมคะ?"
"หือ.. ซื้อ10ชิ้นถูกกว่าเหรอคะ งั้นเอา30ชิ้นเลยค่ะ"//กำลังโดนหลอกing
西園寺 朝美 | Saionji Asami
Y1 | Tsukuyomi
.....................
Doc in bio
co-op/role/talk ➞ DM
"คุณเองก็ชอบต่อสู้เหรอ งั้นเรามาฝึกกันหน่อยดีไหมคะ?"
"หือ.. ซื้อ10ชิ้นถูกกว่าเหรอคะ งั้นเอา30ชิ้นเลยค่ะ"//กำลังโดนหลอกing
西園寺 朝美 | Saionji Asami
Y1 | Tsukuyomi
.....................
Doc in bio
co-op/role/talk ➞ DM
「 ความอ่อนแอไม่ใช่ข้ออ้าง... 」
矢神 椿 — ยางามิ สึบากิ
○ ปี 3, ชมรมจัดดอกไม้
● หอสึคุโยมิ
Doc, shorturl.at/VVzYR
「 ความอ่อนแอไม่ใช่ข้ออ้าง... 」
矢神 椿 — ยางามิ สึบากิ
○ ปี 3, ชมรมจัดดอกไม้
● หอสึคุโยมิ
Doc, shorturl.at/VVzYR
#SHR_Roleplay
จู่ ๆ ก็เกิดสถานการณ์ด่วน โดยที่โคยูกิเองก็ต้องมาร่วมช่วยเหลือผู้คนด้วย
และบริเวณเรือลำเล็กลำหนึ่ง ที่มีผู้คนโวยวายขอความช่วยเหลืออยู่นั่นเอง ที่เธอเลือกเข้าไปช่วยเป็นที่แรก
“จ-ใจเย็น ๆ นะคะ!”
ตะโกนพยายามปลอบขวัญผู้คนก่อนจะหันไปเห็นบางอย่างอยู่ท้ายเรือ
หรือจะไปตกปลาด้วยดีนะ..?
#SHR_Roleplay
จู่ ๆ ก็เกิดสถานการณ์ด่วน โดยที่โคยูกิเองก็ต้องมาร่วมช่วยเหลือผู้คนด้วย
และบริเวณเรือลำเล็กลำหนึ่ง ที่มีผู้คนโวยวายขอความช่วยเหลืออยู่นั่นเอง ที่เธอเลือกเข้าไปช่วยเป็นที่แรก
“จ-ใจเย็น ๆ นะคะ!”
ตะโกนพยายามปลอบขวัญผู้คนก่อนจะหันไปเห็นบางอย่างอยู่ท้ายเรือ
หรือจะไปตกปลาด้วยดีนะ..?
"เอ้ะ?...."
อิจิกะชะงักไปเมื่อเห็นโยไคตัวจิ๋วนั่งอยู่บนห่วงยางที่ลอยมาตรงหน้าเธอ ก่อนที่มันจะหันมามองเธอด้วยดวงตากลมโตสีแดงราวกับกำลังบอกว่าฉันกำลังใช้อยู่นะ! อิจิกะอมยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยมือจากห่วงยางช้าๆ
"ตายจริงขอโทษด้วยนะจ้ะ.. เธอใช้อยู่สินะ~😊"
"เอ้ะ?...."
อิจิกะชะงักไปเมื่อเห็นโยไคตัวจิ๋วนั่งอยู่บนห่วงยางที่ลอยมาตรงหน้าเธอ ก่อนที่มันจะหันมามองเธอด้วยดวงตากลมโตสีแดงราวกับกำลังบอกว่าฉันกำลังใช้อยู่นะ! อิจิกะอมยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยมือจากห่วงยางช้าๆ
"ตายจริงขอโทษด้วยนะจ้ะ.. เธอใช้อยู่สินะ~😊"
#SHR_Roleplay
โรลเปิด | หลังเหตุการณ์วุ่นวายเริ่มสงบลงบางส่วน
มาฮิโระที่เดินทางมาถึงเกาะด้วยเรือชูชีพก่อนที่เรือสำราญจะจมกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปมาอยู่บริเวณนั้น
—โจกะของเขาไม่ค่อยเหมาะกับการใช้ในสถานที่ที่ผู้คนพลุกพล่านเท่าไรนัก แทนที่จะไปสู้กับโยไค จึงทำได้เพียงช่วยคนแถวนั้นแจกผ้าขนหนูแก่ทุกคนที่ตัวเปียก
“คุณ…ตรงนั้น —ช่วยรับผ้าขนหนูไว้ด้วยนะครับ…”
#SHR_Roleplay
โรลเปิด | หลังเหตุการณ์วุ่นวายเริ่มสงบลงบางส่วน
มาฮิโระที่เดินทางมาถึงเกาะด้วยเรือชูชีพก่อนที่เรือสำราญจะจมกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปมาอยู่บริเวณนั้น
—โจกะของเขาไม่ค่อยเหมาะกับการใช้ในสถานที่ที่ผู้คนพลุกพล่านเท่าไรนัก แทนที่จะไปสู้กับโยไค จึงทำได้เพียงช่วยคนแถวนั้นแจกผ้าขนหนูแก่ทุกคนที่ตัวเปียก
“คุณ…ตรงนั้น —ช่วยรับผ้าขนหนูไว้ด้วยนะครับ…”
「ปฐมบทครั้งสุดท้ายของหุ่นเชิด」
ท่ามกลางเหล่านักเรียนหน้าเก่าหน้าใหม่ที่เดินกันขวักไขว่ แสงแดดยามเช้าสาดส่องอย่างสดใสไร้เมฆมาบดบัง—ในที่สุดความวุ่นวายทั้งหมดก็จบลง
เมกุโระ เคนโซยืนอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น ยกยิ้มจนเผยเห็นฟันเขี้ยวอันเป็นเอกลักษณ์ สายตาเบนไปจับจ้องที่หน้าประตูรั้วทางเข้าของสถาบัน
“เอาล่ะ—ปีสุดท้ายแล้ว จะมีเรื่องราวแบบไหนรออยู่กันนะ?”
「ปฐมบทครั้งสุดท้ายของหุ่นเชิด」
ท่ามกลางเหล่านักเรียนหน้าเก่าหน้าใหม่ที่เดินกันขวักไขว่ แสงแดดยามเช้าสาดส่องอย่างสดใสไร้เมฆมาบดบัง—ในที่สุดความวุ่นวายทั้งหมดก็จบลง
เมกุโระ เคนโซยืนอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น ยกยิ้มจนเผยเห็นฟันเขี้ยวอันเป็นเอกลักษณ์ สายตาเบนไปจับจ้องที่หน้าประตูรั้วทางเข้าของสถาบัน
“เอาล่ะ—ปีสุดท้ายแล้ว จะมีเรื่องราวแบบไหนรออยู่กันนะ?”
#SHR_Roleplay
[โรลสั้น|จอยได้น้า]
จากการทราบถึงปัญหาที่กำลังเกิดขึ้น เธอก็พยายามเข้าไปช่วยเหลือผู้คนที่กำลังลำบาก ทั้งช่วยพาพวกเขาขึ้นมาจากทะเลและตรวจสอบสภาพว่ามีสิ่งใดเสียหายหรือไม่
ทว่าเมื่อหันไปพบเข้ากับ 'คุณ' เธอก็หยุดลงเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา แล้ถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย
"คุณคงลำบากแย่เลยสินะคะ ฉันขออนุญาตช่วยคุณนะคะ หากคุณต้องการ"
#SHR_Roleplay
[โรลสั้น|จอยได้น้า]
จากการทราบถึงปัญหาที่กำลังเกิดขึ้น เธอก็พยายามเข้าไปช่วยเหลือผู้คนที่กำลังลำบาก ทั้งช่วยพาพวกเขาขึ้นมาจากทะเลและตรวจสอบสภาพว่ามีสิ่งใดเสียหายหรือไม่
ทว่าเมื่อหันไปพบเข้ากับ 'คุณ' เธอก็หยุดลงเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา แล้ถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย
"คุณคงลำบากแย่เลยสินะคะ ฉันขออนุญาตช่วยคุณนะคะ หากคุณต้องการ"
[โรลปิด]
"ตายจริง..."
คิเคียวลอยตุ๊บป่องอยู่เหนือผืนทะเล เธอกอดโจกะไว้แน่น ชิดกับเสื้อชูชีพที่พยุงเธอไว้
เธอมองเรือสำราญที่กำลังจมลงด้วยแววตาอาลัย เดรสตัวสวยของเธออยู่บนเรือทั้งนั้น แต่อย่างน้อยทุกคนก็รอดชีวิตมาได้ ของนอกกายน่ะไม่สำคัญหรอก
...โชคดีไปที่มอเตอร์ไซค์ยอดรักจะส่งมาทีหลังกับเรืออีกลำ ไม่อย่างนั้นเธอคงร้องไห้ไปแล้ว
+
[โรลปิด]
"ตายจริง..."
คิเคียวลอยตุ๊บป่องอยู่เหนือผืนทะเล เธอกอดโจกะไว้แน่น ชิดกับเสื้อชูชีพที่พยุงเธอไว้
เธอมองเรือสำราญที่กำลังจมลงด้วยแววตาอาลัย เดรสตัวสวยของเธออยู่บนเรือทั้งนั้น แต่อย่างน้อยทุกคนก็รอดชีวิตมาได้ ของนอกกายน่ะไม่สำคัญหรอก
...โชคดีไปที่มอเตอร์ไซค์ยอดรักจะส่งมาทีหลังกับเรืออีกลำ ไม่อย่างนั้นเธอคงร้องไห้ไปแล้ว
+
(มาแปะใบโคให้ลูกสาวค่ะ
🔄 เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน
💜, ✉️,💬สนใจโค (เดี๋ยวก๊อก ๆ ไปหาค่ะ)
ถ้าอยากเสนอตำแหน่งโคอื่น ๆ ก็มาได้เลย หรือถ้าคิดตำแหน่งโคไม่ออกมีบริการช่วยคิดให้ฟรีค่ะ🙆♀️
อ่าน doc ประกอบการตัดสินใจได้บนไบโอค่ะ✨)
(มาแปะใบโคให้ลูกสาวค่ะ
🔄 เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน
💜, ✉️,💬สนใจโค (เดี๋ยวก๊อก ๆ ไปหาค่ะ)
ถ้าอยากเสนอตำแหน่งโคอื่น ๆ ก็มาได้เลย หรือถ้าคิดตำแหน่งโคไม่ออกมีบริการช่วยคิดให้ฟรีค่ะ🙆♀️
อ่าน doc ประกอบการตัดสินใจได้บนไบโอค่ะ✨)
เสียงโหวกเหวกดังระงมจากนักเรียนใหม่ที่กำลังก้าวเท้ามาเยือนยังเกาะคาคุริโยจิมะ ซึ่งในครานี้คงเรียกได้ว่าเป็นผู้ประสบภัยได้เต็มปาก...
เหล่านักเรียนปี 2 และปี 3 ที่ตั้งหลักอยู่บนเกาะ ต่างพากันเร่งฝีเท้าลงไปยื่นมือให้การช่วยเหลือผู้คนที่กำลังจมลงสู้ห้วงน้ำลึก
ทว่า...ไม่ใช่ทุกคน...
"ช ช่วยด้วย--"
"ช่วยด้วย!"
อา...
โชคร้ายจังนะ....
(ผู้ประสบภัยก็สู้ๆ✌🏻😭)
เสียงโหวกเหวกดังระงมจากนักเรียนใหม่ที่กำลังก้าวเท้ามาเยือนยังเกาะคาคุริโยจิมะ ซึ่งในครานี้คงเรียกได้ว่าเป็นผู้ประสบภัยได้เต็มปาก...
เหล่านักเรียนปี 2 และปี 3 ที่ตั้งหลักอยู่บนเกาะ ต่างพากันเร่งฝีเท้าลงไปยื่นมือให้การช่วยเหลือผู้คนที่กำลังจมลงสู้ห้วงน้ำลึก
ทว่า...ไม่ใช่ทุกคน...
"ช ช่วยด้วย--"
"ช่วยด้วย!"
อา...
โชคร้ายจังนะ....
(ผู้ประสบภัยก็สู้ๆ✌🏻😭)
ในตอนที่อาจารย์กำลังกล่าวทักทายในชั้นโฮมรูม เด็กชายสองคนหลังห้องคงใจลอยไกลมากไปหน่อย
(มาลงเก็บพวกหงอกตัวแสบหลังห้องค่ะ 🙆♀️
ขวา @seiya-shr.bsky.social )
ในตอนที่อาจารย์กำลังกล่าวทักทายในชั้นโฮมรูม เด็กชายสองคนหลังห้องคงใจลอยไกลมากไปหน่อย
(มาลงเก็บพวกหงอกตัวแสบหลังห้องค่ะ 🙆♀️
ขวา @seiya-shr.bsky.social )
“เฮ้อ ให้ตายสิโชคไม่ดีเล๊ย~ ฉันพยายามช่วยแล้วนะ แต่เชือกมันดันขาดตั้งสองรอบ สงสัยทำบุญกับคนไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย”
เขาเองก็อยากช่วยผู้ประสบภัยตาดำๆ ที่ลอยคออยู่ในน้ำ แต่ดูเหมือนตอนนี้จะถอดใจเสียแล้วล่ะ
“เอ้า อย่ามองกันแบบนี้สิ! ขยับกล้ามเนื้อซะ แล้วว่ายน้ำขึ้นฝังไป ” 🫵🏻
ว่าแล้วจึงเอนหลังลงพื้น วันนี้อากาศน่านอนจริงเชียว
“พยายามเข้าล่ะ หาวว----”
“เฮ้อ ให้ตายสิโชคไม่ดีเล๊ย~ ฉันพยายามช่วยแล้วนะ แต่เชือกมันดันขาดตั้งสองรอบ สงสัยทำบุญกับคนไม่ขึ้นจริงๆ ด้วย”
เขาเองก็อยากช่วยผู้ประสบภัยตาดำๆ ที่ลอยคออยู่ในน้ำ แต่ดูเหมือนตอนนี้จะถอดใจเสียแล้วล่ะ
“เอ้า อย่ามองกันแบบนี้สิ! ขยับกล้ามเนื้อซะ แล้วว่ายน้ำขึ้นฝังไป ” 🫵🏻
ว่าแล้วจึงเอนหลังลงพื้น วันนี้อากาศน่านอนจริงเชียว
“พยายามเข้าล่ะ หาวว----”
'ง่วงชะมัด'
เพราะเสียงแจ้งเตือนภัยทำให้เขาจำเป็นต้องถ่อมาถึงที่นี่ทั้งแบบนี้
ซ้ำร้ายเพื่อนที่ควรจะมาด้วยกันก็หายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้
ช่างเถอะ ทำให้เสร็จแล้วก็กลับไปนอนต่อดีกว่า
—
หลังจากพยายามช่วยเหลือผู้ประสบภัยทั้งหลายบนเรือแล้วก็เตรียมที่จะเผ่นกลับฝั่ง หางตาเจ้ากรรมก็ดันเห็นอะไรบางอย่างที่ไม่ควรอยู่ที่นี่
" ... "
โยไคตกปลา? สงสัยเขาจะยังเมาขี้ตาอยู่แน่ๆ
'ง่วงชะมัด'
เพราะเสียงแจ้งเตือนภัยทำให้เขาจำเป็นต้องถ่อมาถึงที่นี่ทั้งแบบนี้
ซ้ำร้ายเพื่อนที่ควรจะมาด้วยกันก็หายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้
ช่างเถอะ ทำให้เสร็จแล้วก็กลับไปนอนต่อดีกว่า
—
หลังจากพยายามช่วยเหลือผู้ประสบภัยทั้งหลายบนเรือแล้วก็เตรียมที่จะเผ่นกลับฝั่ง หางตาเจ้ากรรมก็ดันเห็นอะไรบางอย่างที่ไม่ควรอยู่ที่นี่
" ... "
โยไคตกปลา? สงสัยเขาจะยังเมาขี้ตาอยู่แน่ๆ
" ดีใจที่ได้พบคุณในวันนี้นะคะ "
" คืนนี้สงบจังเลยนะคะว่ามั้ย? "
⋆。゚☁︎。⋆。 ゚☾ ゚。⋆
月原 夜架 | สึกิฮาระ โยรุกะ
Tsukuyomi🌕 | Y.2-C
_________________________
Doc in bio
Co-op/Role/เวิ่น DM OK!
" ดีใจที่ได้พบคุณในวันนี้นะคะ "
" คืนนี้สงบจังเลยนะคะว่ามั้ย? "
⋆。゚☁︎。⋆。 ゚☾ ゚。⋆
月原 夜架 | สึกิฮาระ โยรุกะ
Tsukuyomi🌕 | Y.2-C
_________________________
Doc in bio
Co-op/Role/เวิ่น DM OK!
#SHR_Roleplay
โรลเปิด | บริเวณท่าเรือ
คิโยมิว่ายน้ำไม่แข็ง..ไม่สิ แทบไม่เป็น
ใครจะไปนึกว่าเปิดมาก็เจอเหตุให้ตัวเองต้องมาลอยบุ๋งๆกลางทะเลกัน?! แถมโดนอุมิโบสึแลบลิ้นเย้ยใส่อีกต่างหาก ಥ_ಥ💢
“แค่ก— ช- ช่วยด้—”
โอ้ยยยยย อนาถถถ!
> ว่ายมาช่วย?
> โยนชูชีพ/ของให้เกาะ?
#SHR_Roleplay
โรลเปิด | บริเวณท่าเรือ
คิโยมิว่ายน้ำไม่แข็ง..ไม่สิ แทบไม่เป็น
ใครจะไปนึกว่าเปิดมาก็เจอเหตุให้ตัวเองต้องมาลอยบุ๋งๆกลางทะเลกัน?! แถมโดนอุมิโบสึแลบลิ้นเย้ยใส่อีกต่างหาก ಥ_ಥ💢
“แค่ก— ช- ช่วยด้—”
โอ้ยยยยย อนาถถถ!
> ว่ายมาช่วย?
> โยนชูชีพ/ของให้เกาะ?
" ฉันรับมือไม่ได้เก่งทุกเรื่องหรอก "
" แต่ถ้ามีเรื่องไหนที่ฉันพอจะช่วยได้ ฉันก็อยากช่วยให้เต็มที่เพียงเท่านั้น "
澄護 神弦 | 𝐒𝐮𝐦𝐚𝐦𝐨𝐫𝐢 𝐊𝐚𝐦𝐢𝐭𝐬𝐮𝐫𝐮
年 3 組 A | tsukuyomi ☾
Doc in Bio
Co / Role → DM
" ฉันรับมือไม่ได้เก่งทุกเรื่องหรอก "
" แต่ถ้ามีเรื่องไหนที่ฉันพอจะช่วยได้ ฉันก็อยากช่วยให้เต็มที่เพียงเท่านั้น "
澄護 神弦 | 𝐒𝐮𝐦𝐚𝐦𝐨𝐫𝐢 𝐊𝐚𝐦𝐢𝐭𝐬𝐮𝐫𝐮
年 3 組 A | tsukuyomi ☾
Doc in Bio
Co / Role → DM
Pic & Note #1
[ จงหวาดกลัวเพื่อจะได้ระวัง จงกล้าหาญเพื่อจะได้ก้าวต่อ
และจงอย่าลืมว่า ผู้ที่กลัวความตาย ย่อมรู้คุณค่าของการมีชีวิต ]
คำพูดที่ง่ายๆให้ศิษย์ได้จดจำว่าความกลัวนั้นก็ยังมีส่วนที่ดีอยู่
ผู้ที่ไม่กลัวย่อมประมาทและอย่าละอายที่จะหวาดกลัว
มันคือสิ่งที่ทำให้เธอมองเห็นอันตราย
แต่เมื่อถึงเวลาต้องก้าว จงอย่าปล่อยให้ความกลัวเป็นผู้เลือกทางให้เธอ
เมื่อถึงเวลานั้น เธอจะกล้าหาญ
Pic & Note #1
[ จงหวาดกลัวเพื่อจะได้ระวัง จงกล้าหาญเพื่อจะได้ก้าวต่อ
และจงอย่าลืมว่า ผู้ที่กลัวความตาย ย่อมรู้คุณค่าของการมีชีวิต ]
คำพูดที่ง่ายๆให้ศิษย์ได้จดจำว่าความกลัวนั้นก็ยังมีส่วนที่ดีอยู่
ผู้ที่ไม่กลัวย่อมประมาทและอย่าละอายที่จะหวาดกลัว
มันคือสิ่งที่ทำให้เธอมองเห็นอันตราย
แต่เมื่อถึงเวลาต้องก้าว จงอย่าปล่อยให้ความกลัวเป็นผู้เลือกทางให้เธอ
เมื่อถึงเวลานั้น เธอจะกล้าหาญ
(นึกไม่ออกจะให้มิวะใส่ชุดอะไร
จะมา+/รีแอคสั้น ๆ ได้นะคะ)
“ปล่อยนะ… ปล่อยสิ” เด็กสาวหลุดเสียงพึมพำเบา ๆ ออกมาท่ามกลางความวุ่นวาย
มือเรียวสวยพยายามดึงสิ่งมีชีวิตบนหัวออก แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไรก็ไม่หลุดเสียที เห็นทีว่าอาจเป็นผมของเธอนั้นแหละ ที่จะหลุดก่อนหนวดหมึกบนหัว
สุดท้ายหล่อนก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วปล่อยวางให้มันเกาะไป
(นึกไม่ออกจะให้มิวะใส่ชุดอะไร
จะมา+/รีแอคสั้น ๆ ได้นะคะ)
“ปล่อยนะ… ปล่อยสิ” เด็กสาวหลุดเสียงพึมพำเบา ๆ ออกมาท่ามกลางความวุ่นวาย
มือเรียวสวยพยายามดึงสิ่งมีชีวิตบนหัวออก แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไรก็ไม่หลุดเสียที เห็นทีว่าอาจเป็นผมของเธอนั้นแหละ ที่จะหลุดก่อนหนวดหมึกบนหัว
สุดท้ายหล่อนก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วปล่อยวางให้มันเกาะไป
#SHR_Roleplay
|หลังจากพักกลางวัน วันปฐมนิเทศ|
หลังจากเหตุเมื่อเช้าที่วุ่นวาย ตอนนี้ก็กลับมาสงบอีกครั้งแล้ว พวกเด็กที่มาใหม่คงจะต้องปรับตัวกันน่าดู
โคโตฮะเดินรอบๆโรงเรียนหลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ
ก่อนสายตาจะเห็นใครบางคน(คุณ)ยืนอยู่คนเดียว
"ยะโฮ่~"
"เมื่อเช้าเหนื่อยหน่อยนะคะ~"
"ฉุกละหุกไปหมดเลย"
(แวะมาเล่นกันได้นะคั๊บ)
#SHR_Roleplay
|หลังจากพักกลางวัน วันปฐมนิเทศ|
หลังจากเหตุเมื่อเช้าที่วุ่นวาย ตอนนี้ก็กลับมาสงบอีกครั้งแล้ว พวกเด็กที่มาใหม่คงจะต้องปรับตัวกันน่าดู
โคโตฮะเดินรอบๆโรงเรียนหลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ
ก่อนสายตาจะเห็นใครบางคน(คุณ)ยืนอยู่คนเดียว
"ยะโฮ่~"
"เมื่อเช้าเหนื่อยหน่อยนะคะ~"
"ฉุกละหุกไปหมดเลย"
(แวะมาเล่นกันได้นะคั๊บ)