(ฮือๆๆทริมเท่มาก จี้อึ้งจนสะดุดหอยเม่น)
(ฮือๆๆทริมเท่มาก จี้อึ้งจนสะดุดหอยเม่น)
หลังจากพิธีปฐมนิเทศ หลายๆคนคงไปเริ่มทำพิธีปลุกคาตาชิโระตัวใหม่รับการศึกษากันเเล้ว แต่อีกมุมหนึ่ง มีโยไคไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างนางิสะที่กำลังงีบหลับอย่างสบายใจ วางกระดาษลงอาคมไว้ข้างๆ จนคาตาชิโระปีก่อนของเธอต้องมาปลุก(?)
"นี่.. กี่โมงแล้วนะ"
สายตาเธอสบเข้ากับคุณพอดีที่ตื่นขึ้น
(บวกได้คับ โรลสั้นยาวได้หมดเยย)
หลังจากพิธีปฐมนิเทศ หลายๆคนคงไปเริ่มทำพิธีปลุกคาตาชิโระตัวใหม่รับการศึกษากันเเล้ว แต่อีกมุมหนึ่ง มีโยไคไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างนางิสะที่กำลังงีบหลับอย่างสบายใจ วางกระดาษลงอาคมไว้ข้างๆ จนคาตาชิโระปีก่อนของเธอต้องมาปลุก(?)
"นี่.. กี่โมงแล้วนะ"
สายตาเธอสบเข้ากับคุณพอดีที่ตื่นขึ้น
(บวกได้คับ โรลสั้นยาวได้หมดเยย)
(โรลปิด)
"ว่าไง?"
เชอรีนในชุดเชียร์เดินมาหาผู้ชนะการประมูลด้วยรอยยิ้มที่ยังแต่งแต้มอยู่บนหน้า มุมปากสองข้างนั้นคงจะชินกับการยกค้างเอาไว้จนเป็นนิสัยไปแล้วจึงไม่ได้ดูแปลกอะไร
"สุดท้ายฉันก็เดทกับคนในหอจนได้สินะ.." เธอเบือนหน้ามองอย่างอื่น ลำตัวขยับเบา ๆ เดี๋ยวก้มนิดเขย่งหน่อยเป็นเด็กอยู่ไม่สุข
"คืนนี้เลยมั้ย?" แล้วดวงตาคู่เดิมกลับมาสบกับเนโอโร่อยู่ดี
(โรลปิด)
"ว่าไง?"
เชอรีนในชุดเชียร์เดินมาหาผู้ชนะการประมูลด้วยรอยยิ้มที่ยังแต่งแต้มอยู่บนหน้า มุมปากสองข้างนั้นคงจะชินกับการยกค้างเอาไว้จนเป็นนิสัยไปแล้วจึงไม่ได้ดูแปลกอะไร
"สุดท้ายฉันก็เดทกับคนในหอจนได้สินะ.." เธอเบือนหน้ามองอย่างอื่น ลำตัวขยับเบา ๆ เดี๋ยวก้มนิดเขย่งหน่อยเป็นเด็กอยู่ไม่สุข
"คืนนี้เลยมั้ย?" แล้วดวงตาคู่เดิมกลับมาสบกับเนโอโร่อยู่ดี
ทรอยเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ ดวงตาฉายแววสงสัยทันทีที่ได้ยินชื่อ เอซ ที่น่าจะเป็น เจซ พี่ชายของเขา
เขาไม่อาจอ่านความคิดซับซ้อนที่ตีกันยุ่งเหยิงในหัวของเธอได้เลยสักนิด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่สาวตารื้นคนนี้กำลังนั่งเครียดจนคิ้วขมวดเรื่องอะไร
สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงยัยขี้งอนที่ปากเปรอะฟองนมนั่งตักเค้กเข้าปากทีละนิดอย่างใช้ความคิด
+
ทรอยเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ ดวงตาฉายแววสงสัยทันทีที่ได้ยินชื่อ เอซ ที่น่าจะเป็น เจซ พี่ชายของเขา
เขาไม่อาจอ่านความคิดซับซ้อนที่ตีกันยุ่งเหยิงในหัวของเธอได้เลยสักนิด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่สาวตารื้นคนนี้กำลังนั่งเครียดจนคิ้วขมวดเรื่องอะไร
สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงยัยขี้งอนที่ปากเปรอะฟองนมนั่งตักเค้กเข้าปากทีละนิดอย่างใช้ความคิด
+
(โรลเปิด แยกรูท เขตรูธวิลล์ 9-2A)
เก้าโมงเช้าวันจันทร์ โลกภายนอกเกิดเหตุการณ์โกลาหลขนาดย่อมขึ้นหลังจากที่เครื่องเทเลพอร์ตเสีย ส่วนแอชเชอร์ที่ทำงานที่บ้านไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขา
รู้ก็แต่คนขายชาประจำร้านหายไปไหน จนเวลาเปิดร้านแล้วก็ยังไม่กลับมา ตนเลยต้องมานั่งหน้าร้านแทนที่จะไปทำงานอยู่ที่โต๊ะหลังร้านตามปกติ (+)
(โรลเปิด แยกรูท เขตรูธวิลล์ 9-2A)
เก้าโมงเช้าวันจันทร์ โลกภายนอกเกิดเหตุการณ์โกลาหลขนาดย่อมขึ้นหลังจากที่เครื่องเทเลพอร์ตเสีย ส่วนแอชเชอร์ที่ทำงานที่บ้านไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขา
รู้ก็แต่คนขายชาประจำร้านหายไปไหน จนเวลาเปิดร้านแล้วก็ยังไม่กลับมา ตนเลยต้องมานั่งหน้าร้านแทนที่จะไปทำงานอยู่ที่โต๊ะหลังร้านตามปกติ (+)
เมื่อวานก็จีบลูกสาวนายตำรวจเปล่าหว่า ? หรือวันก่อนที่เดทกับเจ้าหน้าที่กระทรวง
สัปดาห์ที่แล้วก็เดทกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
เดือนก่อนก็พึ่งจีบลูกคนใหญ่คนโต
— ชิxหาย คดีเยอะเป็นหางว่าวจนคิดไม่ออกว่าจะโดนคดีไหนก่อน !?
ตอนนี้ก็คงมีแต่หวังพึ่งสองขาของตัวเองว่าจะรอดจากตำรวจคนนี้ไปได้ไกลแค่ไหน
เมื่อวานก็จีบลูกสาวนายตำรวจเปล่าหว่า ? หรือวันก่อนที่เดทกับเจ้าหน้าที่กระทรวง
สัปดาห์ที่แล้วก็เดทกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
เดือนก่อนก็พึ่งจีบลูกคนใหญ่คนโต
— ชิxหาย คดีเยอะเป็นหางว่าวจนคิดไม่ออกว่าจะโดนคดีไหนก่อน !?
ตอนนี้ก็คงมีแต่หวังพึ่งสองขาของตัวเองว่าจะรอดจากตำรวจคนนี้ไปได้ไกลแค่ไหน
#GodIsPNK_MUC
👨🏿⚖️ : พันล้าน ครั้งที่1!? พันล้าน ครั้งที่2 คือผมว่าคงไม่มีใครสู้แล้วละครับราคาชวนใจหายแบบนี้!! พันล้านครั้งที่3!!
ปิดประมูลเดทที่ พันล้าน!!!
โอโหคุณเป็นใครกันครับเนี้ย!!!! ผมนี่อึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลย!!
เอาละควงหนุ่มเงือกไปเดทได้เลยครับบบบบ!!! ขอแสดงความยินดีด้วยยย
#GodIsPNK_MUC
👨🏿⚖️ : พันล้าน ครั้งที่1!? พันล้าน ครั้งที่2 คือผมว่าคงไม่มีใครสู้แล้วละครับราคาชวนใจหายแบบนี้!! พันล้านครั้งที่3!!
ปิดประมูลเดทที่ พันล้าน!!!
โอโหคุณเป็นใครกันครับเนี้ย!!!! ผมนี่อึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลย!!
เอาละควงหนุ่มเงือกไปเดทได้เลยครับบบบบ!!! ขอแสดงความยินดีด้วยยย
ถึงได้เอาชื่อของพระเอกวรรณกรรมคลาสสิคตลอดกาลมาใช้แทนชื่อตัวเอง
แต่เขาไม่คิดจะถามชื่อของคุณหรอก
"ถามว่าฉันโสดไหมแบบนี้ เธอโสดหรือเปล่าล่ะ ? เราอาจจะได้เดทกันก็ได้"
ถึงได้เอาชื่อของพระเอกวรรณกรรมคลาสสิคตลอดกาลมาใช้แทนชื่อตัวเอง
แต่เขาไม่คิดจะถามชื่อของคุณหรอก
"ถามว่าฉันโสดไหมแบบนี้ เธอโสดหรือเปล่าล่ะ ? เราอาจจะได้เดทกันก็ได้"
โรลเปิด | ช่วงหัวค่ำ, หน้ากองไฟ
❕: ในโรลจะมีการเล่าเรื่องผี เรื่องโกส 👻
ดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำทำให้ผืนฟ้าถูกแทนที่ด้วยแสงจันทร์ และผืนดินถูกแทนที่ความอบอุ่นด้วยแสงจากกองไฟ
ภายใต้เสียงของท่อนไม้ที่แตกออกเมื่อปะทะกับความร้อนของไฟ หรือเสียงลมพัดลู่กับกิ่งไม้จนเกิดเสียงหวิวประหลาดๆ
[คุณ] ที่ผ่านมา หรืออาจจะพึ่งทำธุระเสร็จก็ดีได้ยินเข้ากับเสียงที่สาม
|
ยื่นแก้วให้
“นายก็อยากเข้าร่วมหรอ? ลัทธินิ้วศักดิ์สิทธิ์ของไอ้เนป?”
ยิ้มขำ มันก็มุกกากๆตลกๆนั่นแหละ แต่ดูคนจะชอบใจกันเขาก็เลยเล่นจนติดเข้าจริงๆ
”ขอบใจ ฉันแค่ว่างน่ะ“ ยิ้มตอบ
”เราเคยคุยกันในแชทหอนี่ใช่มั้ย? ฉันร็อค“
ยื่นมือไปเชคแฮนด์
ยื่นแก้วให้
“นายก็อยากเข้าร่วมหรอ? ลัทธินิ้วศักดิ์สิทธิ์ของไอ้เนป?”
ยิ้มขำ มันก็มุกกากๆตลกๆนั่นแหละ แต่ดูคนจะชอบใจกันเขาก็เลยเล่นจนติดเข้าจริงๆ
”ขอบใจ ฉันแค่ว่างน่ะ“ ยิ้มตอบ
”เราเคยคุยกันในแชทหอนี่ใช่มั้ย? ฉันร็อค“
ยื่นมือไปเชคแฮนด์
⠀⠀แสงแดดยามสายสาดส่องทอประกายลงมายังผืนเมืองจากท้องนภาอันปลอดโปร่ง ถึงกระนั้นลมเหมันต์กลับพัดพาความหนาวเหน็บเข้าต้อนรับอย่างฉับพลัน แม้ว่าจะเพิ่งเริ่มเข้าฤดูหนาวได้ไม่นาน ทว่าผู้คนต่างเริ่มสวมใส่เสื้อคลุมตัวหนาจนทั่วทั้งเมือง
⠀⠀แสงแดดยามสายสาดส่องทอประกายลงมายังผืนเมืองจากท้องนภาอันปลอดโปร่ง ถึงกระนั้นลมเหมันต์กลับพัดพาความหนาวเหน็บเข้าต้อนรับอย่างฉับพลัน แม้ว่าจะเพิ่งเริ่มเข้าฤดูหนาวได้ไม่นาน ทว่าผู้คนต่างเริ่มสวมใส่เสื้อคลุมตัวหนาจนทั่วทั้งเมือง
จนท้ายที่สุดก็มีคำพูดที่ออกมา เป็นคำพูดที่แผ่วเบาจนแทบจะใจความไม่ได้
“ม...ไม่” จบคำเจ้าตัวก็ก้าวเท้าถอยหลังพยายามที่จะหนี ใบหน้าพยายาทเบี่ยงหาทางหนี
วิ่งไปตรงไหนดี
ใครก็ได้ช่วยด้วย เราอยากกลับศาลเจ้าแล้ว...
+
จนท้ายที่สุดก็มีคำพูดที่ออกมา เป็นคำพูดที่แผ่วเบาจนแทบจะใจความไม่ได้
“ม...ไม่” จบคำเจ้าตัวก็ก้าวเท้าถอยหลังพยายามที่จะหนี ใบหน้าพยายาทเบี่ยงหาทางหนี
วิ่งไปตรงไหนดี
ใครก็ได้ช่วยด้วย เราอยากกลับศาลเจ้าแล้ว...
+
📱: " แล้วเร้าใจเธอรึเปล่าล่ะคนสวย ฮืมฮื้มม~ 😏😘💕 "
ฟรังโก้ เอ่ยตอบ พร้อมขยิบตาข้างหนึ่ง ส่งจูบเล่นกล้องอย่างเต็มที่ จนสาวๆและหนุ่มๆ(?) แฟนคลับในแชทของเขา พากันฟลัดข้อความแทบระเบิด
📱: " แล้วเร้าใจเธอรึเปล่าล่ะคนสวย ฮืมฮื้มม~ 😏😘💕 "
ฟรังโก้ เอ่ยตอบ พร้อมขยิบตาข้างหนึ่ง ส่งจูบเล่นกล้องอย่างเต็มที่ จนสาวๆและหนุ่มๆ(?) แฟนคลับในแชทของเขา พากันฟลัดข้อความแทบระเบิด
21.07 น. | เขตโคชู
เสียงโครมครามดังขึ้นอยู่สักครู่กลางดึกในตรอกซอยย่านการค้าชวนให้ผู้สัญจรไปมาฉงนใจว่ามีเหตุอะไรเกิดขึ้น
หากมองเข้ามาจะพบชายหนุ่มร่างสูงผู้เป็นต้นเหตุของการประทุษร้ายตู้กดน้ำเครื่องหนึ่งเอ่ยอย่างหงุดหงิด
"บ้าเอ้ย เครื่องห่วยแตกชะมัด"
หลังจากเตะตู้กดน้ำจนมันส่งเสียงราวกับพังลง กระป๋องหลากหลายก็หล่นลงมาจากช่องหยิบ มันพังลงจริงๆ
21.07 น. | เขตโคชู
เสียงโครมครามดังขึ้นอยู่สักครู่กลางดึกในตรอกซอยย่านการค้าชวนให้ผู้สัญจรไปมาฉงนใจว่ามีเหตุอะไรเกิดขึ้น
หากมองเข้ามาจะพบชายหนุ่มร่างสูงผู้เป็นต้นเหตุของการประทุษร้ายตู้กดน้ำเครื่องหนึ่งเอ่ยอย่างหงุดหงิด
"บ้าเอ้ย เครื่องห่วยแตกชะมัด"
หลังจากเตะตู้กดน้ำจนมันส่งเสียงราวกับพังลง กระป๋องหลากหลายก็หล่นลงมาจากช่องหยิบ มันพังลงจริงๆ
เด็กสาวพยักหน้าขึ้นลงระรัวตอบรับคำของอีกคนจนกลุ่มผมนุ่มฟูฟ่อง
!
" นั่นสิ แย่แล้วล่ะ ท-ทำยังไงกันดี... "
เธอว่าเสียงอ่อย หางคิ้วลู่ลงยามก้มมองคาตาชิโระแต้มสีในอุ้งมือ ก่อนจะเงยหน้ามองคุณอย่างตกตะลึง
ยิ้มร่า และตอบรับอย่างมีความหวัง
' มิซึกิจังสุดยอด!✨ ' ความในใจกึกก้องภายในใจเล็กๆของเด็กสาว
" อื้อ! "
ไม่รอช้าก็ขยับกายลุก ระมัดระวังไม่ให้ของสำคัญในมือหลุดลอย
เด็กสาวพยักหน้าขึ้นลงระรัวตอบรับคำของอีกคนจนกลุ่มผมนุ่มฟูฟ่อง
!
" นั่นสิ แย่แล้วล่ะ ท-ทำยังไงกันดี... "
เธอว่าเสียงอ่อย หางคิ้วลู่ลงยามก้มมองคาตาชิโระแต้มสีในอุ้งมือ ก่อนจะเงยหน้ามองคุณอย่างตกตะลึง
ยิ้มร่า และตอบรับอย่างมีความหวัง
' มิซึกิจังสุดยอด!✨ ' ความในใจกึกก้องภายในใจเล็กๆของเด็กสาว
" อื้อ! "
ไม่รอช้าก็ขยับกายลุก ระมัดระวังไม่ให้ของสำคัญในมือหลุดลอย
ดูเหมือนหัวข้อเส้นผมที่ตัวเองพ่นออกมาจะทำให้ไหลไปเรื่อยโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายโต้แย้งจนแทบเหมือนตลกคู่มันไซ
ดูเหมือนหัวข้อเส้นผมที่ตัวเองพ่นออกมาจะทำให้ไหลไปเรื่อยโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายโต้แย้งจนแทบเหมือนตลกคู่มันไซ
ฝ่ามือเอื้อมลูบปลายยอดนุ่มฟูอีกครั้งก่อนที่จะโบกมือลาให้กับร่างยิ้มร่าที่มีแระกายความสุขแตกต่างจากตอนแรกที่พบเจอกัน
"ยินดีเสมอเลยค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"
หลังจากที่อีกฝ่ายหายพ้นระยะสายตาไปแล้ว ร่างสะโอดสะองก็ค่อย ๆ ใช้มือไพล่หลังก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังที่ของตนเองบ้างด้วยรอยยิ้มและเสัยงเพลงฮัมในลำคอแผ่วเบา
( ขอบคุณเช่นกันนะคะที่เล่นกันจนจบรูทเลย เย่ๆ )
ฝ่ามือเอื้อมลูบปลายยอดนุ่มฟูอีกครั้งก่อนที่จะโบกมือลาให้กับร่างยิ้มร่าที่มีแระกายความสุขแตกต่างจากตอนแรกที่พบเจอกัน
"ยินดีเสมอเลยค่ะ แล้วเจอกันนะคะ"
หลังจากที่อีกฝ่ายหายพ้นระยะสายตาไปแล้ว ร่างสะโอดสะองก็ค่อย ๆ ใช้มือไพล่หลังก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังที่ของตนเองบ้างด้วยรอยยิ้มและเสัยงเพลงฮัมในลำคอแผ่วเบา
( ขอบคุณเช่นกันนะคะที่เล่นกันจนจบรูทเลย เย่ๆ )
ถ้าเอลิออท อัสบอร์นเหมือนเปลวไฟ— คุณก็คงเหมือนมหาสมุทรไร้ก้นบึ้งที่ทำได้เพียงจมดิ่งลง
สวยงามชวนหลงใหล และซ่อนบางอย่างไว้
"ถ้าคุณชอบ— ผมรู้จักร้านขนมที่เสิร์ฟชากลิ่นดอกไม้ ผมคิดว่ามันเหมาะกับคุณทีเดียว"
ปลายจมูกที่แตะกลีบดอกไม้เบาบาง、ช่างเป็นคนรู้จักใช้เสน่ห์มากกว่าภาพลักษณ์แรกเห็น
ถ้าเอลิออท อัสบอร์นเหมือนเปลวไฟ— คุณก็คงเหมือนมหาสมุทรไร้ก้นบึ้งที่ทำได้เพียงจมดิ่งลง
สวยงามชวนหลงใหล และซ่อนบางอย่างไว้
"ถ้าคุณชอบ— ผมรู้จักร้านขนมที่เสิร์ฟชากลิ่นดอกไม้ ผมคิดว่ามันเหมาะกับคุณทีเดียว"
ปลายจมูกที่แตะกลีบดอกไม้เบาบาง、ช่างเป็นคนรู้จักใช้เสน่ห์มากกว่าภาพลักษณ์แรกเห็น
เขาดูการทำหุ่นของคุณอย่างตั้งใจ จนมันเป็นรูปเป็นร่างเหมือนตัวเขาก็ถึงกับตื่นเต้น ยิ้มออกมาเมื่อได้รับมัน
"ว้าวว เจ๋งจาง ทริมทำตุ๊กตาได้เหมือนเฟียนเยยหละ"
"จี้จะเก็บไว้เป็นอย่างดีเลย!" อ้าปากงับมาไว้ในท้องเก็บของ ของสะสมแสนสำคัญ!
"แงะ ทริมก็วิ่งเหมือนจี้เหยอ!"
"เป็นคู่แข่งจี้นี่เอง!"
"ถึงจะเป็นเพื่อน จี้ก็จะไม่ออมมือหรอกนะ" ตั้งท่าวิ่ง ส่ายตัวฉึบๆ
เขาดูการทำหุ่นของคุณอย่างตั้งใจ จนมันเป็นรูปเป็นร่างเหมือนตัวเขาก็ถึงกับตื่นเต้น ยิ้มออกมาเมื่อได้รับมัน
"ว้าวว เจ๋งจาง ทริมทำตุ๊กตาได้เหมือนเฟียนเยยหละ"
"จี้จะเก็บไว้เป็นอย่างดีเลย!" อ้าปากงับมาไว้ในท้องเก็บของ ของสะสมแสนสำคัญ!
"แงะ ทริมก็วิ่งเหมือนจี้เหยอ!"
"เป็นคู่แข่งจี้นี่เอง!"
"ถึงจะเป็นเพื่อน จี้ก็จะไม่ออมมือหรอกนะ" ตั้งท่าวิ่ง ส่ายตัวฉึบๆ
"ตื่นคนหรือคะ?"
ดวงตาคู่สวยพินิจมองเข้าไปในชายเสื้อ จนพบกับคาตาชิโระอีกตัวแล้วก็เข้าใจ
"ถ้าตื่นกลัวล่ะก็..." ทสึคุโยะยื่นคาตาชิโระบนมือของตนไปใกล้คาตาชิโระอีกตัวที่ยังซุกอยู่ในชายเสื้อ ตั้งใจให้ทั้งสองตนสานสัมพันธ์กันฉันมิตร
"มีเพื่อนไว้อุ่นใจก่อนไปเริ่มงานน่าจะดีนะคะ?"
"ตื่นคนหรือคะ?"
ดวงตาคู่สวยพินิจมองเข้าไปในชายเสื้อ จนพบกับคาตาชิโระอีกตัวแล้วก็เข้าใจ
"ถ้าตื่นกลัวล่ะก็..." ทสึคุโยะยื่นคาตาชิโระบนมือของตนไปใกล้คาตาชิโระอีกตัวที่ยังซุกอยู่ในชายเสื้อ ตั้งใจให้ทั้งสองตนสานสัมพันธ์กันฉันมิตร
"มีเพื่อนไว้อุ่นใจก่อนไปเริ่มงานน่าจะดีนะคะ?"
“แค่กกก ปล่อยกู“
เธอดีดดิ้นไปมาพลาง พลันความทรงจำเก่าในอดีตชาติทั้งหมดจนถึงตอนตายกลับหวนคืนเข้ามาในจังหวะเดียวกัน
เธอเริ่มหายใจไม่ออกและแน่นหน้าอกราวกับเธอนั้นกำลังจะตายซ้ำสอง น้ำตาไหลนองทใบหน้าที่เคยสวย แต่บัดนี้กลับคงรูปกายสวยงามเอาไว้ไม่ได้
“พ..พี่ อึกก อยู่ที่ไหน..แค่กก ข้าจักตายอยู่แล้ว“
แต่สุดท้ายเธอก็หลุดจากแรงบีบของผีตนนั้นจนได้
“แค่กกก ปล่อยกู“
เธอดีดดิ้นไปมาพลาง พลันความทรงจำเก่าในอดีตชาติทั้งหมดจนถึงตอนตายกลับหวนคืนเข้ามาในจังหวะเดียวกัน
เธอเริ่มหายใจไม่ออกและแน่นหน้าอกราวกับเธอนั้นกำลังจะตายซ้ำสอง น้ำตาไหลนองทใบหน้าที่เคยสวย แต่บัดนี้กลับคงรูปกายสวยงามเอาไว้ไม่ได้
“พ..พี่ อึกก อยู่ที่ไหน..แค่กก ข้าจักตายอยู่แล้ว“
แต่สุดท้ายเธอก็หลุดจากแรงบีบของผีตนนั้นจนได้
เอ่ยพลางสบประสานสายตากับเขาตรง ๆ ฝ่ามือเรียวสวยแบออก วางแนบลงบนหลังมือหนาของโควมะ สัมผัสอุ่นจัดของเนื้อหนังและความหยาบกร้านของอดีตซามูไรตัดกับผิวนุ่มนวลของเธออย่างชัดเจน
ปลายนิ้วของทสึคุโยะค่อย ๆ ลากไล้ไปตามความยาวมือใหญ่ของเขา ลูบละเลียดผ่านกระดูกข้อนิ้วทีละข้อ นวดเฟ้นหนักเบาอย่างมีชั้นเชิง จวบจนปลายนิ้วของทั้งสองบรรจบกัน
+
เอ่ยพลางสบประสานสายตากับเขาตรง ๆ ฝ่ามือเรียวสวยแบออก วางแนบลงบนหลังมือหนาของโควมะ สัมผัสอุ่นจัดของเนื้อหนังและความหยาบกร้านของอดีตซามูไรตัดกับผิวนุ่มนวลของเธออย่างชัดเจน
ปลายนิ้วของทสึคุโยะค่อย ๆ ลากไล้ไปตามความยาวมือใหญ่ของเขา ลูบละเลียดผ่านกระดูกข้อนิ้วทีละข้อ นวดเฟ้นหนักเบาอย่างมีชั้นเชิง จวบจนปลายนิ้วของทั้งสองบรรจบกัน
+
เอลเลียนหัวเราะส่งท้ายให้กับท่าทีแบบนั้น โอลิเวอร์ก็ยังคงเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูจนถึงวินาทีสุดท้ายจริง ๆ
”เช่นกัน เธอเองก็อย่าอ่านหนังสือจนไม่ได้พักล่ะ“
เขาลุกขึ้น โบกมือลาให้บ้าง
“เอาไว้เจอกันที่โรงเรียนนะครับ โอลิเวอร์”
เอลเลียนส่งรอยยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้าย
อืม.. กลับบ้านเกิดคราวนี้เอาอะไรไปฝากดีนะ?
[ขอบคุณสำหรับรูทมากนะคะ 🫶✨😭]
เอลเลียนหัวเราะส่งท้ายให้กับท่าทีแบบนั้น โอลิเวอร์ก็ยังคงเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูจนถึงวินาทีสุดท้ายจริง ๆ
”เช่นกัน เธอเองก็อย่าอ่านหนังสือจนไม่ได้พักล่ะ“
เขาลุกขึ้น โบกมือลาให้บ้าง
“เอาไว้เจอกันที่โรงเรียนนะครับ โอลิเวอร์”
เอลเลียนส่งรอยยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้าย
อืม.. กลับบ้านเกิดคราวนี้เอาอะไรไปฝากดีนะ?
[ขอบคุณสำหรับรูทมากนะคะ 🫶✨😭]