แค่มีเธอไปด้วย…ทริปธรรมดาก็กลายเป็นทริปที่น่าจดจำแล้ว 🥰🚗
#ชี้เป้าแกลง #เที่ยวแกลง #นัดเจอแกลง
พิกัดแกลง ทางเกวียน
#รับงานแกลง #รับงานระยอง
#สามย่านทางเกวียน
Id line:wynn889
line.me/ti/p/7wASaVI5E8
แค่มีเธอไปด้วย…ทริปธรรมดาก็กลายเป็นทริปที่น่าจดจำแล้ว 🥰🚗
#ชี้เป้าแกลง #เที่ยวแกลง #นัดเจอแกลง
พิกัดแกลง ทางเกวียน
#รับงานแกลง #รับงานระยอง
#สามย่านทางเกวียน
Id line:wynn889
line.me/ti/p/7wASaVI5E8
#ชี้เป้าแกลง #เที่ยวแกลง #นัดเจอแกลง
พิกัดแกลง ทางเกวียน
#รับงานแกลง #รับงานระยอง
#สามย่านทางเกวียน
Id line:wynn889
line.me/ti/p/7wASaVI5E8
#นัดเจอระยอง #แอบนัดแกลงทางเกวียน
#แอบนัดสามย่านแกลง
#ชี้เป้าแกลง #เที่ยวแกลง #นัดเจอแกลง
พิกัดแกลง ทางเกวียน
#รับงานแกลง #รับงานระยอง
#สามย่านทางเกวียน
Id line:wynn889
line.me/ti/p/7wASaVI5E8
#นัดเจอระยอง #แอบนัดแกลงทางเกวียน
#แอบนัดสามย่านแกลง
"โอ๊ย! มันเจ็บนะไอ้งี่เง่า! อิซางิแกดูสิมันหยิกฉันอะ" พอหันไปด่าไกเซอร์เสร็จ รินก็หันมาอ้อนอิซางิต่อ
"ไหน ๆ มาเพี้ยง ๆ เดี๋ยวก็หาย" แล้วอิซางิก็ก้มหน้าลงไปเป่าแขนตรงจุดที่รินชี้ประมาณ 2-3 ครั้ง
"ฉันเป่าให้แกด้วยเอาไหม?" ไกเซอร์แกล้งถามออกไป (138)
"โอ๊ย! มันเจ็บนะไอ้งี่เง่า! อิซางิแกดูสิมันหยิกฉันอะ" พอหันไปด่าไกเซอร์เสร็จ รินก็หันมาอ้อนอิซางิต่อ
"ไหน ๆ มาเพี้ยง ๆ เดี๋ยวก็หาย" แล้วอิซางิก็ก้มหน้าลงไปเป่าแขนตรงจุดที่รินชี้ประมาณ 2-3 ครั้ง
"ฉันเป่าให้แกด้วยเอาไหม?" ไกเซอร์แกล้งถามออกไป (138)
“ฟังนะสกวิชชี่ทำดีที่สุดเท่าที่เธอทำได้จำที่สอนได้มั้ยเป้าหมายมีไว้พุ่งชนให้คิดสะว่าเส้นชัยคือเจ้าชาย“
”แต่ถ้าเราจะแพ้ไม่เป็นไรให้แกล้งสลบเข้าใจนะ”
“ถ้าแพ้อย่าโทษตัวเอง ให้โทษสิ่งของลองโทษอย่างอื่นดู“
//สกวิชชี่พยีกหน้าร่างก่ยพร้อมบวกสุดๆ
“ฟังนะสกวิชชี่ทำดีที่สุดเท่าที่เธอทำได้จำที่สอนได้มั้ยเป้าหมายมีไว้พุ่งชนให้คิดสะว่าเส้นชัยคือเจ้าชาย“
”แต่ถ้าเราจะแพ้ไม่เป็นไรให้แกล้งสลบเข้าใจนะ”
“ถ้าแพ้อย่าโทษตัวเอง ให้โทษสิ่งของลองโทษอย่างอื่นดู“
//สกวิชชี่พยีกหน้าร่างก่ยพร้อมบวกสุดๆ
"ก็ท่านดึงหูข้าก่อนไม่ใช่รึ"
"งั้นท่านก็เป่าให้แห้งสิ"
พออีกคนชี้แก้มตนเอง เธอก็ฉีดน้ำใส่หน้าเขาไปอีกสักทีเพราะหมั้นไส้
"ก็ท่านดึงหูข้าก่อนไม่ใช่รึ"
"งั้นท่านก็เป่าให้แห้งสิ"
พออีกคนชี้แก้มตนเอง เธอก็ฉีดน้ำใส่หน้าเขาไปอีกสักทีเพราะหมั้นไส้
" ถ้าอายุ 30 กว่าแล้วยังกลัวเด็กแกล้งด้วยฟองสบู่ "
" โดดน้ำไหมครับ "
/ชี้มือไปทางริมตลิ่ง
" ถ้าอายุ 30 กว่าแล้วยังกลัวเด็กแกล้งด้วยฟองสบู่ "
" โดดน้ำไหมครับ "
/ชี้มือไปทางริมตลิ่ง
/เจ้าตัวยิ้มเสริมความน่าเชื่อถืออย่างกับกลัวว่าอีกคนจะไม่เชื่อเธอ
“ชื่อเป่าเป้ย เป็นรุ่นน้องคุน..พี่
”เราม.5“
/ชี้ดาวสองดวงบนปกคอเสื้อตัวเอง อันที่จริงตั้งแต่เจออีกคนนั่งอยู่เป้ยก็รู้แล้วว่าเป็นรุ่นพี่เลยลังเลเรื่องคำเรียกอยู่บ้าง
”เห็นว่าคุน..พี่ มีนัด? ใช่มั้ยนะ ตอนนี้ฝนซาแล้ว รีบมั้ยคะ”
“เอาร่มมั้ยถึงจะซาแต่ตากฝนคงไม่ค่อยดี”
/เจ้าตัวยิ้มเสริมความน่าเชื่อถืออย่างกับกลัวว่าอีกคนจะไม่เชื่อเธอ
“ชื่อเป่าเป้ย เป็นรุ่นน้องคุน..พี่
”เราม.5“
/ชี้ดาวสองดวงบนปกคอเสื้อตัวเอง อันที่จริงตั้งแต่เจออีกคนนั่งอยู่เป้ยก็รู้แล้วว่าเป็นรุ่นพี่เลยลังเลเรื่องคำเรียกอยู่บ้าง
”เห็นว่าคุน..พี่ มีนัด? ใช่มั้ยนะ ตอนนี้ฝนซาแล้ว รีบมั้ยคะ”
“เอาร่มมั้ยถึงจะซาแต่ตากฝนคงไม่ค่อยดี”
แกล้งจนพอใจแล้วก็หยุดแล้ววางแหมะไว้ที่โต๊ะกลาง ก่อนจะมานั่งเหยียดขายาวกับโซฟา พลางเปิดทีวี เลื่อนกดช่องไปเรื่อย
ความขี้เกียจและพลังงานต่ำกว่าปกติในระดับที่คงเหนียวติดโซฟาไปสักพัก …
แกล้งจนพอใจแล้วก็หยุดแล้ววางแหมะไว้ที่โต๊ะกลาง ก่อนจะมานั่งเหยียดขายาวกับโซฟา พลางเปิดทีวี เลื่อนกดช่องไปเรื่อย
ความขี้เกียจและพลังงานต่ำกว่าปกติในระดับที่คงเหนียวติดโซฟาไปสักพัก …
ถามกลับด้วยความไม่แน่ใจขณะใช้สองมือพยายามนับนิ้วไล่รายชื่อวิชา
แต่พอเห็นชายหนุ่มวัยเดียวกันแกล้งงอน ก็ทำให้ชาร์ล็อตเผลอหัวเราะออกมาอีกครั้งด้วยความเอ็นดู
ละทิ้งความพยายามในการจำชื่อวิชาเพื่อเปลี่ยนมาดีดนิ้วเรียวดัง 'เป๊าะ' พร้อมชี้ไปที่สมุดจดธรรมดา ๆ ในมือของฮิลล์แทน
“เลือกลายได้สมกับการเป็นพี่ปีเจ็ด”
ถามกลับด้วยความไม่แน่ใจขณะใช้สองมือพยายามนับนิ้วไล่รายชื่อวิชา
แต่พอเห็นชายหนุ่มวัยเดียวกันแกล้งงอน ก็ทำให้ชาร์ล็อตเผลอหัวเราะออกมาอีกครั้งด้วยความเอ็นดู
ละทิ้งความพยายามในการจำชื่อวิชาเพื่อเปลี่ยนมาดีดนิ้วเรียวดัง 'เป๊าะ' พร้อมชี้ไปที่สมุดจดธรรมดา ๆ ในมือของฮิลล์แทน
“เลือกลายได้สมกับการเป็นพี่ปีเจ็ด”
จนอีกฝ่ายกลับมาพร้อมชุดเสื้อกับกระโปรงก็ยกขึ้นมาดูแบบประหลาดใจ
”คิดว่านายจะเลือกชุดนั้นให้ซะอีก“ ชี้ทางชุดกระโปรงลายดอกสีฉูดฉาดที่อยู่อีกราว ก่อนจะถอดกระเป๋าครอสบอดี้ที่สะพายอยู่ส่งให้
”ฝากนี่หน่อย“ แล้วก็ถือชุดใหม่เดินเข้าห้องลอง
จนอีกฝ่ายกลับมาพร้อมชุดเสื้อกับกระโปรงก็ยกขึ้นมาดูแบบประหลาดใจ
”คิดว่านายจะเลือกชุดนั้นให้ซะอีก“ ชี้ทางชุดกระโปรงลายดอกสีฉูดฉาดที่อยู่อีกราว ก่อนจะถอดกระเป๋าครอสบอดี้ที่สะพายอยู่ส่งให้
”ฝากนี่หน่อย“ แล้วก็ถือชุดใหม่เดินเข้าห้องลอง
เขาคงไม่ถือสาหากคุณเอ่ยถาม แต่ถ้าถามก็คงได้คำตอบที่ไม่คาดคิดกลับไปอย่างแน่แท้
เมื่อได้ฟังเหตุผลของคุณก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย
"หืม?"
เหลือบมองโอจิโซบนพื้นพลางลูบคางครู่หนึ่งก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ
"อ้อ ที่ว่าโอจิโซจะช่วยปกป้องวิญญาณของเด็กที่เสียชีวิตไปน่ะเหรอครับ?"
ดวงตาสีน้ำทะเลลึกส่องประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เขาคงไม่ถือสาหากคุณเอ่ยถาม แต่ถ้าถามก็คงได้คำตอบที่ไม่คาดคิดกลับไปอย่างแน่แท้
เมื่อได้ฟังเหตุผลของคุณก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย
"หืม?"
เหลือบมองโอจิโซบนพื้นพลางลูบคางครู่หนึ่งก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ
"อ้อ ที่ว่าโอจิโซจะช่วยปกป้องวิญญาณของเด็กที่เสียชีวิตไปน่ะเหรอครับ?"
ดวงตาสีน้ำทะเลลึกส่องประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น
และน้องก็โดนพี่น้วย น้องเลยปาบอลน้ำใส่พี่อยู่ดี (อ่าว)
——
เพราะกลัวโดนช็อตเลยยืนห่าง ๆ พี่บอกว่ามันคือสายฟ้าที่เอาไว้ช็อตคนไม่ดีที่จะมาแกล้งคุณน้องต่างหาก
「งั้นก็ช็อตคนแถวนี้ก่อนเลยหนอ~」
「โอ้ยเนาะคนเรา ชงมางี้ตบไม่ถูกเลย~!」
「ถ้าเปียกอยู่จะเพิ่มประสิทธิภาพด้วยเน่อ♪」
「ก็อย่าชี้ลู่ทางน้องมันแบบน่านนน!!」
และน้องก็โดนพี่น้วย น้องเลยปาบอลน้ำใส่พี่อยู่ดี (อ่าว)
——
เพราะกลัวโดนช็อตเลยยืนห่าง ๆ พี่บอกว่ามันคือสายฟ้าที่เอาไว้ช็อตคนไม่ดีที่จะมาแกล้งคุณน้องต่างหาก
「งั้นก็ช็อตคนแถวนี้ก่อนเลยหนอ~」
「โอ้ยเนาะคนเรา ชงมางี้ตบไม่ถูกเลย~!」
「ถ้าเปียกอยู่จะเพิ่มประสิทธิภาพด้วยเน่อ♪」
「ก็อย่าชี้ลู่ทางน้องมันแบบน่านนน!!」