"ล-แล้วตอนเหลือแค่เศษน้ำซุป...กับ..พวกผักและเนื้อ..ก็ยังเอาข้าวใส่เข้าไป...ทำเป็นริซอตโต้ได้อีกด้วย
"
"เหมาะกับ...อ-อากาศตอนค่ำ....มันหนาวน่ะครับ"
เขานิ่งไปแปปนึงก่อนจะชะงักขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มพูดเยอะเกินความจำเป็นแบบนั้นพอเป็นเรื่องที่ตัวเองชอบ
"ข..ขอโทษครับ...ที่..พ..พูดอะไรออกไปตามใจ..แบบนั้น"💦
เขารีบก้มหน้าก้มตาอีกครั้งกวาดใบไม้แห้งต่อด้วยความลกลนไปหมด
"
"เหมาะกับ...อ-อากาศตอนค่ำ....มันหนาวน่ะครับ"
เขานิ่งไปแปปนึงก่อนจะชะงักขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มพูดเยอะเกินความจำเป็นแบบนั้นพอเป็นเรื่องที่ตัวเองชอบ
"ข..ขอโทษครับ...ที่..พ..พูดอะไรออกไปตามใจ..แบบนั้น"💦
เขารีบก้มหน้าก้มตาอีกครั้งกวาดใบไม้แห้งต่อด้วยความลกลนไปหมด
October 12, 2026 at 6:55 PM
"ล-แล้วตอนเหลือแค่เศษน้ำซุป...กับ..พวกผักและเนื้อ..ก็ยังเอาข้าวใส่เข้าไป...ทำเป็นริซอตโต้ได้อีกด้วย
"
"เหมาะกับ...อ-อากาศตอนค่ำ....มันหนาวน่ะครับ"
เขานิ่งไปแปปนึงก่อนจะชะงักขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มพูดเยอะเกินความจำเป็นแบบนั้นพอเป็นเรื่องที่ตัวเองชอบ
"ข..ขอโทษครับ...ที่..พ..พูดอะไรออกไปตามใจ..แบบนั้น"💦
เขารีบก้มหน้าก้มตาอีกครั้งกวาดใบไม้แห้งต่อด้วยความลกลนไปหมด
"
"เหมาะกับ...อ-อากาศตอนค่ำ....มันหนาวน่ะครับ"
เขานิ่งไปแปปนึงก่อนจะชะงักขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มพูดเยอะเกินความจำเป็นแบบนั้นพอเป็นเรื่องที่ตัวเองชอบ
"ข..ขอโทษครับ...ที่..พ..พูดอะไรออกไปตามใจ..แบบนั้น"💦
เขารีบก้มหน้าก้มตาอีกครั้งกวาดใบไม้แห้งต่อด้วยความลกลนไปหมด
โชเฮพยักหน้าตอบรับสิ่งที่อีกคนเล่ามาเรื่องของลดราคา รวมถึงเรื่องร้านหยุดด้วยเช่นกัน
แต่พออีกคนทักว่าตัวเองก็ได้ของลดราคามาเหมือนกันพร้อมถามเขาเรื่องจะทำอะไรเป็นมื้อเย็นกินดี โชเฮก็เริ่มกระดิกหูนิดหน่อยพรางก้มหน้าก้มตาคิดๆ
มื้อเย็น....
"ข..ของผม...เป็น..ซ...ซ..แซลมอน..."
"ส่วนลำตัว..ก..กับท้องครับ"
"คิดว่า...จะเอา...ป..ไปทำ"
"อ่า..."
+
แต่พออีกคนทักว่าตัวเองก็ได้ของลดราคามาเหมือนกันพร้อมถามเขาเรื่องจะทำอะไรเป็นมื้อเย็นกินดี โชเฮก็เริ่มกระดิกหูนิดหน่อยพรางก้มหน้าก้มตาคิดๆ
มื้อเย็น....
"ข..ของผม...เป็น..ซ...ซ..แซลมอน..."
"ส่วนลำตัว..ก..กับท้องครับ"
"คิดว่า...จะเอา...ป..ไปทำ"
"อ่า..."
+
October 12, 2026 at 6:53 PM
โชเฮพยักหน้าตอบรับสิ่งที่อีกคนเล่ามาเรื่องของลดราคา รวมถึงเรื่องร้านหยุดด้วยเช่นกัน
แต่พออีกคนทักว่าตัวเองก็ได้ของลดราคามาเหมือนกันพร้อมถามเขาเรื่องจะทำอะไรเป็นมื้อเย็นกินดี โชเฮก็เริ่มกระดิกหูนิดหน่อยพรางก้มหน้าก้มตาคิดๆ
มื้อเย็น....
"ข..ของผม...เป็น..ซ...ซ..แซลมอน..."
"ส่วนลำตัว..ก..กับท้องครับ"
"คิดว่า...จะเอา...ป..ไปทำ"
"อ่า..."
+
แต่พออีกคนทักว่าตัวเองก็ได้ของลดราคามาเหมือนกันพร้อมถามเขาเรื่องจะทำอะไรเป็นมื้อเย็นกินดี โชเฮก็เริ่มกระดิกหูนิดหน่อยพรางก้มหน้าก้มตาคิดๆ
มื้อเย็น....
"ข..ของผม...เป็น..ซ...ซ..แซลมอน..."
"ส่วนลำตัว..ก..กับท้องครับ"
"คิดว่า...จะเอา...ป..ไปทำ"
"อ่า..."
+
"ครั๊บ"
"ไม่ลำบากเลยครั๊บ"
เผลอเสียงหลงหลังโดนชมไปหลายทบ
เพียงแค่สบตา แว่นเขาก็ขึ้นฟ้าเพราะความเขินอาย ทว่า.. หากวางตาไปที่อื่นก็ดูจะเสียมารยาทต่ออีกฝ่ายไปด้วย จึงพยายามอดกลั้นเพื่อที่จะพูดคุยต่อ
"ครับ เด็กๆน่ารักกันมากๆเลยครับ ไม่ค่อยซนเท่าไรแหะๆ..."
อีกครั้งที่เขาเผลอลูบท้ายทอยตนเอง
"ข.. ขอบคุณครับ"
เอาล่ะ.. ทำยังไงต่อดี
"ขอให้สุขภาพแข็งแรง กินข้าวอร่อยครับ"
"ไม่ลำบากเลยครั๊บ"
เผลอเสียงหลงหลังโดนชมไปหลายทบ
เพียงแค่สบตา แว่นเขาก็ขึ้นฟ้าเพราะความเขินอาย ทว่า.. หากวางตาไปที่อื่นก็ดูจะเสียมารยาทต่ออีกฝ่ายไปด้วย จึงพยายามอดกลั้นเพื่อที่จะพูดคุยต่อ
"ครับ เด็กๆน่ารักกันมากๆเลยครับ ไม่ค่อยซนเท่าไรแหะๆ..."
อีกครั้งที่เขาเผลอลูบท้ายทอยตนเอง
"ข.. ขอบคุณครับ"
เอาล่ะ.. ทำยังไงต่อดี
"ขอให้สุขภาพแข็งแรง กินข้าวอร่อยครับ"
October 12, 2026 at 5:57 PM
"ครั๊บ"
"ไม่ลำบากเลยครั๊บ"
เผลอเสียงหลงหลังโดนชมไปหลายทบ
เพียงแค่สบตา แว่นเขาก็ขึ้นฟ้าเพราะความเขินอาย ทว่า.. หากวางตาไปที่อื่นก็ดูจะเสียมารยาทต่ออีกฝ่ายไปด้วย จึงพยายามอดกลั้นเพื่อที่จะพูดคุยต่อ
"ครับ เด็กๆน่ารักกันมากๆเลยครับ ไม่ค่อยซนเท่าไรแหะๆ..."
อีกครั้งที่เขาเผลอลูบท้ายทอยตนเอง
"ข.. ขอบคุณครับ"
เอาล่ะ.. ทำยังไงต่อดี
"ขอให้สุขภาพแข็งแรง กินข้าวอร่อยครับ"
"ไม่ลำบากเลยครั๊บ"
เผลอเสียงหลงหลังโดนชมไปหลายทบ
เพียงแค่สบตา แว่นเขาก็ขึ้นฟ้าเพราะความเขินอาย ทว่า.. หากวางตาไปที่อื่นก็ดูจะเสียมารยาทต่ออีกฝ่ายไปด้วย จึงพยายามอดกลั้นเพื่อที่จะพูดคุยต่อ
"ครับ เด็กๆน่ารักกันมากๆเลยครับ ไม่ค่อยซนเท่าไรแหะๆ..."
อีกครั้งที่เขาเผลอลูบท้ายทอยตนเอง
"ข.. ขอบคุณครับ"
เอาล่ะ.. ทำยังไงต่อดี
"ขอให้สุขภาพแข็งแรง กินข้าวอร่อยครับ"
อิซุมิยืนทะเลาะกับเจ้าก้อนภัยพิบัติขาวตรงนั้นอยู่ชั่วครู่ ก็พอจะรับรู้วิธีอุ้มที่ถูกต้องได้บ้างแล้ว จึงทำให้เจ้าแมวในมือค่อยๆสงบลง
มือข้างหนึ่งวางซ้อนด้านล่างประคองเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นลูบไล้ขนมันไปมาเบาๆ
ได้ยินเสียงทักพร้อมสัมผัสนุ่มจากผ้าเช็ดหน้าก็ทำเอาต้องหยีตาน้อยๆทันที
"..ข..ขอบคุณ..ครับ"
" อาซาฮิยามะซัง..."
พูดถึงห้องพยาบาลแล้วก็แอบขนลุกขึ้นมาไม่ได้
+
มือข้างหนึ่งวางซ้อนด้านล่างประคองเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นลูบไล้ขนมันไปมาเบาๆ
ได้ยินเสียงทักพร้อมสัมผัสนุ่มจากผ้าเช็ดหน้าก็ทำเอาต้องหยีตาน้อยๆทันที
"..ข..ขอบคุณ..ครับ"
" อาซาฮิยามะซัง..."
พูดถึงห้องพยาบาลแล้วก็แอบขนลุกขึ้นมาไม่ได้
+
October 12, 2026 at 5:22 PM
อิซุมิยืนทะเลาะกับเจ้าก้อนภัยพิบัติขาวตรงนั้นอยู่ชั่วครู่ ก็พอจะรับรู้วิธีอุ้มที่ถูกต้องได้บ้างแล้ว จึงทำให้เจ้าแมวในมือค่อยๆสงบลง
มือข้างหนึ่งวางซ้อนด้านล่างประคองเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นลูบไล้ขนมันไปมาเบาๆ
ได้ยินเสียงทักพร้อมสัมผัสนุ่มจากผ้าเช็ดหน้าก็ทำเอาต้องหยีตาน้อยๆทันที
"..ข..ขอบคุณ..ครับ"
" อาซาฮิยามะซัง..."
พูดถึงห้องพยาบาลแล้วก็แอบขนลุกขึ้นมาไม่ได้
+
มือข้างหนึ่งวางซ้อนด้านล่างประคองเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นลูบไล้ขนมันไปมาเบาๆ
ได้ยินเสียงทักพร้อมสัมผัสนุ่มจากผ้าเช็ดหน้าก็ทำเอาต้องหยีตาน้อยๆทันที
"..ข..ขอบคุณ..ครับ"
" อาซาฮิยามะซัง..."
พูดถึงห้องพยาบาลแล้วก็แอบขนลุกขึ้นมาไม่ได้
+
"ผ..ผมไม่มีเงิน..ซ...ซื้อของดี.."
"ข..ข..ขนาดนั้นหรอครับ"
เขาหูลู่ลงพอได้ยินเรื่องของแพงๆ แงพที่สุดในชีวิตเขาที่ซื้อมาคงไม่พ้นของเล่นและของใช้ให้เด็กๆโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้หรอก สำหรับเขาต้องประหยุดสุดชีวิตเลย
"มันเป็น...ข..ของลดราคาครับ"
"แค่..โชคดีที่มันเป็นของสด....ม...ไม่ใช่ของค้างสต๊อกน่ะครับ"
เขาก้มหน้าก้มตานิดหน่อยเบี่ยงสายตาไปจดจ่อกับการกวาดใบไม้แห้งต่อ
+
"ข..ข..ขนาดนั้นหรอครับ"
เขาหูลู่ลงพอได้ยินเรื่องของแพงๆ แงพที่สุดในชีวิตเขาที่ซื้อมาคงไม่พ้นของเล่นและของใช้ให้เด็กๆโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้หรอก สำหรับเขาต้องประหยุดสุดชีวิตเลย
"มันเป็น...ข..ของลดราคาครับ"
"แค่..โชคดีที่มันเป็นของสด....ม...ไม่ใช่ของค้างสต๊อกน่ะครับ"
เขาก้มหน้าก้มตานิดหน่อยเบี่ยงสายตาไปจดจ่อกับการกวาดใบไม้แห้งต่อ
+
October 12, 2026 at 5:07 PM
"ผ..ผมไม่มีเงิน..ซ...ซื้อของดี.."
"ข..ข..ขนาดนั้นหรอครับ"
เขาหูลู่ลงพอได้ยินเรื่องของแพงๆ แงพที่สุดในชีวิตเขาที่ซื้อมาคงไม่พ้นของเล่นและของใช้ให้เด็กๆโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้หรอก สำหรับเขาต้องประหยุดสุดชีวิตเลย
"มันเป็น...ข..ของลดราคาครับ"
"แค่..โชคดีที่มันเป็นของสด....ม...ไม่ใช่ของค้างสต๊อกน่ะครับ"
เขาก้มหน้าก้มตานิดหน่อยเบี่ยงสายตาไปจดจ่อกับการกวาดใบไม้แห้งต่อ
+
"ข..ข..ขนาดนั้นหรอครับ"
เขาหูลู่ลงพอได้ยินเรื่องของแพงๆ แงพที่สุดในชีวิตเขาที่ซื้อมาคงไม่พ้นของเล่นและของใช้ให้เด็กๆโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้หรอก สำหรับเขาต้องประหยุดสุดชีวิตเลย
"มันเป็น...ข..ของลดราคาครับ"
"แค่..โชคดีที่มันเป็นของสด....ม...ไม่ใช่ของค้างสต๊อกน่ะครับ"
เขาก้มหน้าก้มตานิดหน่อยเบี่ยงสายตาไปจดจ่อกับการกวาดใบไม้แห้งต่อ
+
(ขอโทษที่ตอบช้านะคะ😭)
“ข ขอโทษด้วยค่ะ…” ที่เข้าใจผิด..
“งั้นเหรอคะ..”
กระพริบตาปริบๆ ช้อนตามองคนตรงหน้า เอียงตัวซ้ายขวาทีดูใบหน้าอีกคนให้ชัดๆ
เรา..รู้จักมั้ยนะ
“ถ้าแค่ชื่อนากามูระมีถมเถไปอยู่นะคะ อาจจะแค่ชื่อซ้ำก็ได้น่ะค่ะ“
เกาแก้ม ไปไม่ถูกกับสถานการณ์เท่าไหร่ มองคนวิ่งไปตามทางก็พึ่งนึกได้
”เดี๋ยวจะถึงเวลาปฐมนิเทศแล้วนะคะ รีบไปกันก่อนดีมั้ยคะ?!“
ทำท่าชี้ๆทางเดิน
“ข ขอโทษด้วยค่ะ…” ที่เข้าใจผิด..
“งั้นเหรอคะ..”
กระพริบตาปริบๆ ช้อนตามองคนตรงหน้า เอียงตัวซ้ายขวาทีดูใบหน้าอีกคนให้ชัดๆ
เรา..รู้จักมั้ยนะ
“ถ้าแค่ชื่อนากามูระมีถมเถไปอยู่นะคะ อาจจะแค่ชื่อซ้ำก็ได้น่ะค่ะ“
เกาแก้ม ไปไม่ถูกกับสถานการณ์เท่าไหร่ มองคนวิ่งไปตามทางก็พึ่งนึกได้
”เดี๋ยวจะถึงเวลาปฐมนิเทศแล้วนะคะ รีบไปกันก่อนดีมั้ยคะ?!“
ทำท่าชี้ๆทางเดิน
October 12, 2026 at 2:20 PM
(ขอโทษที่ตอบช้านะคะ😭)
“ข ขอโทษด้วยค่ะ…” ที่เข้าใจผิด..
“งั้นเหรอคะ..”
กระพริบตาปริบๆ ช้อนตามองคนตรงหน้า เอียงตัวซ้ายขวาทีดูใบหน้าอีกคนให้ชัดๆ
เรา..รู้จักมั้ยนะ
“ถ้าแค่ชื่อนากามูระมีถมเถไปอยู่นะคะ อาจจะแค่ชื่อซ้ำก็ได้น่ะค่ะ“
เกาแก้ม ไปไม่ถูกกับสถานการณ์เท่าไหร่ มองคนวิ่งไปตามทางก็พึ่งนึกได้
”เดี๋ยวจะถึงเวลาปฐมนิเทศแล้วนะคะ รีบไปกันก่อนดีมั้ยคะ?!“
ทำท่าชี้ๆทางเดิน
“ข ขอโทษด้วยค่ะ…” ที่เข้าใจผิด..
“งั้นเหรอคะ..”
กระพริบตาปริบๆ ช้อนตามองคนตรงหน้า เอียงตัวซ้ายขวาทีดูใบหน้าอีกคนให้ชัดๆ
เรา..รู้จักมั้ยนะ
“ถ้าแค่ชื่อนากามูระมีถมเถไปอยู่นะคะ อาจจะแค่ชื่อซ้ำก็ได้น่ะค่ะ“
เกาแก้ม ไปไม่ถูกกับสถานการณ์เท่าไหร่ มองคนวิ่งไปตามทางก็พึ่งนึกได้
”เดี๋ยวจะถึงเวลาปฐมนิเทศแล้วนะคะ รีบไปกันก่อนดีมั้ยคะ?!“
ทำท่าชี้ๆทางเดิน
เขาก็ดันเดินชนกับ [คุณ] เข้าอย่างจัง รีบเงยหน้าขึ้นสบตากับคนชนเข้าให้ทันควัน
" ข-ขอโทษนะครับ "
(มาโดนชนได้นะครับ-)
" ข-ขอโทษนะครับ "
(มาโดนชนได้นะครับ-)
October 11, 2026 at 8:32 PM
เขาก็ดันเดินชนกับ [คุณ] เข้าอย่างจัง รีบเงยหน้าขึ้นสบตากับคนชนเข้าให้ทันควัน
" ข-ขอโทษนะครับ "
(มาโดนชนได้นะครับ-)
" ข-ขอโทษนะครับ "
(มาโดนชนได้นะครับ-)
October 11, 2026 at 7:16 PM
#scaregame_muc
“ฮือออ ข..ขอบคุณครับ”
//เจ้าตัวแอบงอแงเล็กน้อยแต่ก็รีบเช็ดน้ำตา
“ถึงครั้งนี้จะแพ้… ต…แต่ถ้ามีรอบหน้าผมจะไม่พลาดหรอกน่ะ!”
*อันนี้ถือว่าไวมากแล้วครับ👀✨*
“ฮือออ ข..ขอบคุณครับ”
//เจ้าตัวแอบงอแงเล็กน้อยแต่ก็รีบเช็ดน้ำตา
“ถึงครั้งนี้จะแพ้… ต…แต่ถ้ามีรอบหน้าผมจะไม่พลาดหรอกน่ะ!”
*อันนี้ถือว่าไวมากแล้วครับ👀✨*
October 11, 2026 at 3:22 PM
#scaregame_muc
“ฮือออ ข..ขอบคุณครับ”
//เจ้าตัวแอบงอแงเล็กน้อยแต่ก็รีบเช็ดน้ำตา
“ถึงครั้งนี้จะแพ้… ต…แต่ถ้ามีรอบหน้าผมจะไม่พลาดหรอกน่ะ!”
*อันนี้ถือว่าไวมากแล้วครับ👀✨*
“ฮือออ ข..ขอบคุณครับ”
//เจ้าตัวแอบงอแงเล็กน้อยแต่ก็รีบเช็ดน้ำตา
“ถึงครั้งนี้จะแพ้… ต…แต่ถ้ามีรอบหน้าผมจะไม่พลาดหรอกน่ะ!”
*อันนี้ถือว่าไวมากแล้วครับ👀✨*
#scaregame_muc
[ บ้านOH | โรลเปิด ]
🧿🦑”ท…ทุกคนครับ ผมกลับมาแล้ว“
//ร็อกเชลเดินเข้ามาในสภาพไม่เรียบร้อยเท่าไหร่
🧿🦑”ข..ขอโทษที่ทำให้ทุกคน ผิดหวังนะครับ“
//เจ้าตัวพยายามจะเช็ดน้ำตาและพูดต่อ
🧿🦑”น…ในฐานะตัวแทนรอบแรกผมได้พลาดพลั้งไป และไม่สามารถนำชัยชนะมาได้ ต้องขอโทษจริงๆครับ!“
//หลังพูดจบเข้าก็โค้งตัวลงทันที
[ บ้านOH | โรลเปิด ]
🧿🦑”ท…ทุกคนครับ ผมกลับมาแล้ว“
//ร็อกเชลเดินเข้ามาในสภาพไม่เรียบร้อยเท่าไหร่
🧿🦑”ข..ขอโทษที่ทำให้ทุกคน ผิดหวังนะครับ“
//เจ้าตัวพยายามจะเช็ดน้ำตาและพูดต่อ
🧿🦑”น…ในฐานะตัวแทนรอบแรกผมได้พลาดพลั้งไป และไม่สามารถนำชัยชนะมาได้ ต้องขอโทษจริงๆครับ!“
//หลังพูดจบเข้าก็โค้งตัวลงทันที
October 11, 2026 at 2:50 PM
#scaregame_muc
[ บ้านOH | โรลเปิด ]
🧿🦑”ท…ทุกคนครับ ผมกลับมาแล้ว“
//ร็อกเชลเดินเข้ามาในสภาพไม่เรียบร้อยเท่าไหร่
🧿🦑”ข..ขอโทษที่ทำให้ทุกคน ผิดหวังนะครับ“
//เจ้าตัวพยายามจะเช็ดน้ำตาและพูดต่อ
🧿🦑”น…ในฐานะตัวแทนรอบแรกผมได้พลาดพลั้งไป และไม่สามารถนำชัยชนะมาได้ ต้องขอโทษจริงๆครับ!“
//หลังพูดจบเข้าก็โค้งตัวลงทันที
[ บ้านOH | โรลเปิด ]
🧿🦑”ท…ทุกคนครับ ผมกลับมาแล้ว“
//ร็อกเชลเดินเข้ามาในสภาพไม่เรียบร้อยเท่าไหร่
🧿🦑”ข..ขอโทษที่ทำให้ทุกคน ผิดหวังนะครับ“
//เจ้าตัวพยายามจะเช็ดน้ำตาและพูดต่อ
🧿🦑”น…ในฐานะตัวแทนรอบแรกผมได้พลาดพลั้งไป และไม่สามารถนำชัยชนะมาได้ ต้องขอโทษจริงๆครับ!“
//หลังพูดจบเข้าก็โค้งตัวลงทันที
เขาพยักหน้ารับคำฝากและก้มลงไปก้มหน้าก้มตาแกะถั่วอย่างขมักเขม้น ไม่นานนักก็ได้เฮเซลนัทดิบแกะแล้วมาถึงสองกำใหญ่ ๆ
น้ำเสียงร่าเริงจะเรียกให้ลูอีสเงยหน้าจากกองถั่วขึ้นมามอง สีหน้าเบิกบานใจของบอนนี่เด็กหนุ่มก็ดีใจตามไปด้วยที่ไม่ต้องกินถั่วดิบแล้ว
"ผมก็แกะเสร็จแล้วครับ"
เขาบอกด้วยสีหน้าภูมิใจก่อนจะโกยถั่วเต็มสองฝ่ามือให้คนเป็นรุ่นพี่ดู แล้วจึงลดมือลงมองอีกฝ่ายตั้งกระทะ
"ต้องทำยังไงหรอครับ"
น้ำเสียงร่าเริงจะเรียกให้ลูอีสเงยหน้าจากกองถั่วขึ้นมามอง สีหน้าเบิกบานใจของบอนนี่เด็กหนุ่มก็ดีใจตามไปด้วยที่ไม่ต้องกินถั่วดิบแล้ว
"ผมก็แกะเสร็จแล้วครับ"
เขาบอกด้วยสีหน้าภูมิใจก่อนจะโกยถั่วเต็มสองฝ่ามือให้คนเป็นรุ่นพี่ดู แล้วจึงลดมือลงมองอีกฝ่ายตั้งกระทะ
"ต้องทำยังไงหรอครับ"
October 11, 2026 at 2:38 PM
เขาพยักหน้ารับคำฝากและก้มลงไปก้มหน้าก้มตาแกะถั่วอย่างขมักเขม้น ไม่นานนักก็ได้เฮเซลนัทดิบแกะแล้วมาถึงสองกำใหญ่ ๆ
น้ำเสียงร่าเริงจะเรียกให้ลูอีสเงยหน้าจากกองถั่วขึ้นมามอง สีหน้าเบิกบานใจของบอนนี่เด็กหนุ่มก็ดีใจตามไปด้วยที่ไม่ต้องกินถั่วดิบแล้ว
"ผมก็แกะเสร็จแล้วครับ"
เขาบอกด้วยสีหน้าภูมิใจก่อนจะโกยถั่วเต็มสองฝ่ามือให้คนเป็นรุ่นพี่ดู แล้วจึงลดมือลงมองอีกฝ่ายตั้งกระทะ
"ต้องทำยังไงหรอครับ"
น้ำเสียงร่าเริงจะเรียกให้ลูอีสเงยหน้าจากกองถั่วขึ้นมามอง สีหน้าเบิกบานใจของบอนนี่เด็กหนุ่มก็ดีใจตามไปด้วยที่ไม่ต้องกินถั่วดิบแล้ว
"ผมก็แกะเสร็จแล้วครับ"
เขาบอกด้วยสีหน้าภูมิใจก่อนจะโกยถั่วเต็มสองฝ่ามือให้คนเป็นรุ่นพี่ดู แล้วจึงลดมือลงมองอีกฝ่ายตั้งกระทะ
"ต้องทำยังไงหรอครับ"
"ได้ยินเช่นนั้นกระผมก็สบายใจขอรับ" ยิ้มแหะๆ อย่างน้อยก็มีเธอที่เปี่ยมล้นเอนเนอจี้แทนตัวเขาที่ตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยจะหลับ แต่ไม่พูดออกไปจะดีกว่า
ก่อนจะตาตื่นเมื่อถูกถาม
ดันมีเอนเนอจี้ขึ้นมาซะอย่างงั้น
"ข ขอรับ!" หางด้านหลังปัดป่ายไปมา
อย่างกับสุนัขเลยล่ะ
+
ก่อนจะตาตื่นเมื่อถูกถาม
ดันมีเอนเนอจี้ขึ้นมาซะอย่างงั้น
"ข ขอรับ!" หางด้านหลังปัดป่ายไปมา
อย่างกับสุนัขเลยล่ะ
+
October 11, 2026 at 1:16 PM
"ได้ยินเช่นนั้นกระผมก็สบายใจขอรับ" ยิ้มแหะๆ อย่างน้อยก็มีเธอที่เปี่ยมล้นเอนเนอจี้แทนตัวเขาที่ตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยจะหลับ แต่ไม่พูดออกไปจะดีกว่า
ก่อนจะตาตื่นเมื่อถูกถาม
ดันมีเอนเนอจี้ขึ้นมาซะอย่างงั้น
"ข ขอรับ!" หางด้านหลังปัดป่ายไปมา
อย่างกับสุนัขเลยล่ะ
+
ก่อนจะตาตื่นเมื่อถูกถาม
ดันมีเอนเนอจี้ขึ้นมาซะอย่างงั้น
"ข ขอรับ!" หางด้านหลังปัดป่ายไปมา
อย่างกับสุนัขเลยล่ะ
+
เธอหลับปี๋อย่างนึกกลัวคนตรงหน้า พอได้ยินเสียงถอนหายใจจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองจนเห็นทางตรงหน้าที่สะดวกขึ้น
“อะ เอะ-เอ๊ะ???”
เจ้าปลามองทางนั้นตาปริบๆ สลับกับชายร่างโตที่เพิ่งจะขยับร่างนั้นเพื่อเปิดทางให้
“เอ่อ..ข-ขอบพระคุณเจ้าค่ะ💦”
ทว่าแม้ทางจะสะดวกแต่สำหรับสายตัวตัวจิ๋วมันก็มองเห็นรายชื่อได้ยากเช่นเดิม จำต้องเขย่งเท้าอย่างน่าสงสารท่ามกลางฝูงชน
ฮึบ—
(หนูก็ตัวเท่านิเองง่ะ😞🤏)
“อะ เอะ-เอ๊ะ???”
เจ้าปลามองทางนั้นตาปริบๆ สลับกับชายร่างโตที่เพิ่งจะขยับร่างนั้นเพื่อเปิดทางให้
“เอ่อ..ข-ขอบพระคุณเจ้าค่ะ💦”
ทว่าแม้ทางจะสะดวกแต่สำหรับสายตัวตัวจิ๋วมันก็มองเห็นรายชื่อได้ยากเช่นเดิม จำต้องเขย่งเท้าอย่างน่าสงสารท่ามกลางฝูงชน
ฮึบ—
(หนูก็ตัวเท่านิเองง่ะ😞🤏)
October 11, 2026 at 12:46 PM
เธอหลับปี๋อย่างนึกกลัวคนตรงหน้า พอได้ยินเสียงถอนหายใจจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองจนเห็นทางตรงหน้าที่สะดวกขึ้น
“อะ เอะ-เอ๊ะ???”
เจ้าปลามองทางนั้นตาปริบๆ สลับกับชายร่างโตที่เพิ่งจะขยับร่างนั้นเพื่อเปิดทางให้
“เอ่อ..ข-ขอบพระคุณเจ้าค่ะ💦”
ทว่าแม้ทางจะสะดวกแต่สำหรับสายตัวตัวจิ๋วมันก็มองเห็นรายชื่อได้ยากเช่นเดิม จำต้องเขย่งเท้าอย่างน่าสงสารท่ามกลางฝูงชน
ฮึบ—
(หนูก็ตัวเท่านิเองง่ะ😞🤏)
“อะ เอะ-เอ๊ะ???”
เจ้าปลามองทางนั้นตาปริบๆ สลับกับชายร่างโตที่เพิ่งจะขยับร่างนั้นเพื่อเปิดทางให้
“เอ่อ..ข-ขอบพระคุณเจ้าค่ะ💦”
ทว่าแม้ทางจะสะดวกแต่สำหรับสายตัวตัวจิ๋วมันก็มองเห็นรายชื่อได้ยากเช่นเดิม จำต้องเขย่งเท้าอย่างน่าสงสารท่ามกลางฝูงชน
ฮึบ—
(หนูก็ตัวเท่านิเองง่ะ😞🤏)
"ข ขอบคุณครับ" โน้มศีรษะลงเล็กน้อยพลางเอ่ยตอบ ก่อนจะเผลอยิ้มแห้งส่งไปให้
'หน้าตาของฉันดูมีความสามารถด้านศิลปะขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร' ขบคิดประโยคนั้นเพียงในใจ
"เกรงว่าผมคงจะช่วยท่านไม่ได้เสียแล้วล่ะครับ"
"พอดีว่าของผมเอง... ก็ยังว่างเปล่าอยู่เลยเหมือนกัน"
เขายกแผ่นคาตาชิโระของตนเองที่ยังไม่มีรอยตัดแต่งใด ๆ ขึ้นมาถือแสดงให้อีกฝ่ายดูเป็นหลักฐาน
"ไร้รอยเลยล่ะครับ"
'หน้าตาของฉันดูมีความสามารถด้านศิลปะขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร' ขบคิดประโยคนั้นเพียงในใจ
"เกรงว่าผมคงจะช่วยท่านไม่ได้เสียแล้วล่ะครับ"
"พอดีว่าของผมเอง... ก็ยังว่างเปล่าอยู่เลยเหมือนกัน"
เขายกแผ่นคาตาชิโระของตนเองที่ยังไม่มีรอยตัดแต่งใด ๆ ขึ้นมาถือแสดงให้อีกฝ่ายดูเป็นหลักฐาน
"ไร้รอยเลยล่ะครับ"
October 10, 2026 at 8:34 PM
"ข ขอบคุณครับ" โน้มศีรษะลงเล็กน้อยพลางเอ่ยตอบ ก่อนจะเผลอยิ้มแห้งส่งไปให้
'หน้าตาของฉันดูมีความสามารถด้านศิลปะขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร' ขบคิดประโยคนั้นเพียงในใจ
"เกรงว่าผมคงจะช่วยท่านไม่ได้เสียแล้วล่ะครับ"
"พอดีว่าของผมเอง... ก็ยังว่างเปล่าอยู่เลยเหมือนกัน"
เขายกแผ่นคาตาชิโระของตนเองที่ยังไม่มีรอยตัดแต่งใด ๆ ขึ้นมาถือแสดงให้อีกฝ่ายดูเป็นหลักฐาน
"ไร้รอยเลยล่ะครับ"
'หน้าตาของฉันดูมีความสามารถด้านศิลปะขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร' ขบคิดประโยคนั้นเพียงในใจ
"เกรงว่าผมคงจะช่วยท่านไม่ได้เสียแล้วล่ะครับ"
"พอดีว่าของผมเอง... ก็ยังว่างเปล่าอยู่เลยเหมือนกัน"
เขายกแผ่นคาตาชิโระของตนเองที่ยังไม่มีรอยตัดแต่งใด ๆ ขึ้นมาถือแสดงให้อีกฝ่ายดูเป็นหลักฐาน
"ไร้รอยเลยล่ะครับ"
โยบาเมะที่เอามือกุมท้องอยู่ พอได้ยินคำทักกล่าวจากอีกฝ่ายที่พูดไปในทางแซวๆ ก็รู้สึกกระวนกระวาย ละอายใจมาก
“ข ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ;;”
เธอก้มหน้าก้มตา ขดตัวงอมากขึ้น จนตัวจะกลายเป็นลูกบอลแล้ว
แต่ประโยคหลังที่อีกฝ่ายพูดต่อมาทำให้เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ใบหูลู่ตก กระดิกขึ้นเล็กน้อย
“ข ขอบคุณมากเจ้าค่ะ…”
ยังมีสีหน้าอมทุกข์อยู่ แต่เธอก็ยกมือขึ้นไปรับลูกอมจากมือของอีกฝ่ายมา
“ข ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ;;”
เธอก้มหน้าก้มตา ขดตัวงอมากขึ้น จนตัวจะกลายเป็นลูกบอลแล้ว
แต่ประโยคหลังที่อีกฝ่ายพูดต่อมาทำให้เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ใบหูลู่ตก กระดิกขึ้นเล็กน้อย
“ข ขอบคุณมากเจ้าค่ะ…”
ยังมีสีหน้าอมทุกข์อยู่ แต่เธอก็ยกมือขึ้นไปรับลูกอมจากมือของอีกฝ่ายมา
October 10, 2026 at 5:11 PM
โยบาเมะที่เอามือกุมท้องอยู่ พอได้ยินคำทักกล่าวจากอีกฝ่ายที่พูดไปในทางแซวๆ ก็รู้สึกกระวนกระวาย ละอายใจมาก
“ข ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ;;”
เธอก้มหน้าก้มตา ขดตัวงอมากขึ้น จนตัวจะกลายเป็นลูกบอลแล้ว
แต่ประโยคหลังที่อีกฝ่ายพูดต่อมาทำให้เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ใบหูลู่ตก กระดิกขึ้นเล็กน้อย
“ข ขอบคุณมากเจ้าค่ะ…”
ยังมีสีหน้าอมทุกข์อยู่ แต่เธอก็ยกมือขึ้นไปรับลูกอมจากมือของอีกฝ่ายมา
“ข ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ;;”
เธอก้มหน้าก้มตา ขดตัวงอมากขึ้น จนตัวจะกลายเป็นลูกบอลแล้ว
แต่ประโยคหลังที่อีกฝ่ายพูดต่อมาทำให้เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ใบหูลู่ตก กระดิกขึ้นเล็กน้อย
“ข ขอบคุณมากเจ้าค่ะ…”
ยังมีสีหน้าอมทุกข์อยู่ แต่เธอก็ยกมือขึ้นไปรับลูกอมจากมือของอีกฝ่ายมา
"ร เราขอโทษ เป็นไรมั้ย"
"ข ขาดหรือป่าว "
เห็นอีกฝ่ายนิ่งค้างไม่ตอบสนองยิ่งทำให้เธอเริ่มล่กตามในใจยิ่งขึ้นไปอีก
"เอาไงดี เอาไงดี เรามีคาตาชิโะของเราอีกใบนึงนะ ยังไม่ได้เติมเลย จะใช้แทนกันได้มั้ยนะ เอ๊ะได้มั้ยนะหรือไม่ได้💦💦💦"
อ๊าาาาา ทำยังไงดีล่ะะะ
"ข ขาดหรือป่าว "
เห็นอีกฝ่ายนิ่งค้างไม่ตอบสนองยิ่งทำให้เธอเริ่มล่กตามในใจยิ่งขึ้นไปอีก
"เอาไงดี เอาไงดี เรามีคาตาชิโะของเราอีกใบนึงนะ ยังไม่ได้เติมเลย จะใช้แทนกันได้มั้ยนะ เอ๊ะได้มั้ยนะหรือไม่ได้💦💦💦"
อ๊าาาาา ทำยังไงดีล่ะะะ
October 10, 2026 at 2:26 PM
"ร เราขอโทษ เป็นไรมั้ย"
"ข ขาดหรือป่าว "
เห็นอีกฝ่ายนิ่งค้างไม่ตอบสนองยิ่งทำให้เธอเริ่มล่กตามในใจยิ่งขึ้นไปอีก
"เอาไงดี เอาไงดี เรามีคาตาชิโะของเราอีกใบนึงนะ ยังไม่ได้เติมเลย จะใช้แทนกันได้มั้ยนะ เอ๊ะได้มั้ยนะหรือไม่ได้💦💦💦"
อ๊าาาาา ทำยังไงดีล่ะะะ
"ข ขาดหรือป่าว "
เห็นอีกฝ่ายนิ่งค้างไม่ตอบสนองยิ่งทำให้เธอเริ่มล่กตามในใจยิ่งขึ้นไปอีก
"เอาไงดี เอาไงดี เรามีคาตาชิโะของเราอีกใบนึงนะ ยังไม่ได้เติมเลย จะใช้แทนกันได้มั้ยนะ เอ๊ะได้มั้ยนะหรือไม่ได้💦💦💦"
อ๊าาาาา ทำยังไงดีล่ะะะ
เสียงทักของอีกฝ่ายทำให้หนูขอเธอกระดิกขึ้นมาเล็กน้อย
โยบาเมะเงยขึ้นตาการได้ยินเมื่อกี้ก็พบท่านหญิงที่ตัวสูงลิ่วกำลังโน้มตัวลงมาเพื่อมอบก้อนสีไข่ไก่เเบนๆที่มีแต้มจุดสีดพน้ำตาลจำนวนหนึ่ง
เธอที่อาศัยอยู่ภูเขาไม่รู้จักสิ่งที่อีกฝ่ายมอบมาให้
เสียงท้องยังคงร้องออกมาจนต้องเอามือเล็กๆกุมไว้
“ข ขอบคุณมากๆเลยนะเจ้าคะ”
เธอยื่นมือขึ้นไปรับของจากคนตัวสูงกว่า ก่อนจะมองมันอย่างพิจารณาด้วยความสนใจ
โยบาเมะเงยขึ้นตาการได้ยินเมื่อกี้ก็พบท่านหญิงที่ตัวสูงลิ่วกำลังโน้มตัวลงมาเพื่อมอบก้อนสีไข่ไก่เเบนๆที่มีแต้มจุดสีดพน้ำตาลจำนวนหนึ่ง
เธอที่อาศัยอยู่ภูเขาไม่รู้จักสิ่งที่อีกฝ่ายมอบมาให้
เสียงท้องยังคงร้องออกมาจนต้องเอามือเล็กๆกุมไว้
“ข ขอบคุณมากๆเลยนะเจ้าคะ”
เธอยื่นมือขึ้นไปรับของจากคนตัวสูงกว่า ก่อนจะมองมันอย่างพิจารณาด้วยความสนใจ
October 10, 2026 at 1:58 PM
เสียงทักของอีกฝ่ายทำให้หนูขอเธอกระดิกขึ้นมาเล็กน้อย
โยบาเมะเงยขึ้นตาการได้ยินเมื่อกี้ก็พบท่านหญิงที่ตัวสูงลิ่วกำลังโน้มตัวลงมาเพื่อมอบก้อนสีไข่ไก่เเบนๆที่มีแต้มจุดสีดพน้ำตาลจำนวนหนึ่ง
เธอที่อาศัยอยู่ภูเขาไม่รู้จักสิ่งที่อีกฝ่ายมอบมาให้
เสียงท้องยังคงร้องออกมาจนต้องเอามือเล็กๆกุมไว้
“ข ขอบคุณมากๆเลยนะเจ้าคะ”
เธอยื่นมือขึ้นไปรับของจากคนตัวสูงกว่า ก่อนจะมองมันอย่างพิจารณาด้วยความสนใจ
โยบาเมะเงยขึ้นตาการได้ยินเมื่อกี้ก็พบท่านหญิงที่ตัวสูงลิ่วกำลังโน้มตัวลงมาเพื่อมอบก้อนสีไข่ไก่เเบนๆที่มีแต้มจุดสีดพน้ำตาลจำนวนหนึ่ง
เธอที่อาศัยอยู่ภูเขาไม่รู้จักสิ่งที่อีกฝ่ายมอบมาให้
เสียงท้องยังคงร้องออกมาจนต้องเอามือเล็กๆกุมไว้
“ข ขอบคุณมากๆเลยนะเจ้าคะ”
เธอยื่นมือขึ้นไปรับของจากคนตัวสูงกว่า ก่อนจะมองมันอย่างพิจารณาด้วยความสนใจ
"อาา อาาาา"
พอมองดูดีๆ ชายตรงหน้านั้นช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนคนที่ตัวเองไปก่อคดีสักอย่างไว้
ใบหน้าซีดขาว เลือดบนวิ่งหนีกันไปหลบ
เกรบอ้าปากค้าง พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง
ยังโกรธอยู่รึเปล่านะ ยังโกรธอยู่แน่เลย
"ข-ขอโทษครับ!"
เสียงดังฟังชัดจนกระรอกที่โพรงต้นไม้ด้านหลังทำลูกโอ๊คตก
"ล..แล้วก็ครั้งก่อน ขอบคุณนะครับ"
น้ำเสียงแผ่วราวขอวอนให้อภัยให้ซ้ำๆ
"คะ คือ ว่างมั้ยครับ?"
พอมองดูดีๆ ชายตรงหน้านั้นช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนคนที่ตัวเองไปก่อคดีสักอย่างไว้
ใบหน้าซีดขาว เลือดบนวิ่งหนีกันไปหลบ
เกรบอ้าปากค้าง พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง
ยังโกรธอยู่รึเปล่านะ ยังโกรธอยู่แน่เลย
"ข-ขอโทษครับ!"
เสียงดังฟังชัดจนกระรอกที่โพรงต้นไม้ด้านหลังทำลูกโอ๊คตก
"ล..แล้วก็ครั้งก่อน ขอบคุณนะครับ"
น้ำเสียงแผ่วราวขอวอนให้อภัยให้ซ้ำๆ
"คะ คือ ว่างมั้ยครับ?"
October 10, 2026 at 1:34 PM
"อาา อาาาา"
พอมองดูดีๆ ชายตรงหน้านั้นช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนคนที่ตัวเองไปก่อคดีสักอย่างไว้
ใบหน้าซีดขาว เลือดบนวิ่งหนีกันไปหลบ
เกรบอ้าปากค้าง พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง
ยังโกรธอยู่รึเปล่านะ ยังโกรธอยู่แน่เลย
"ข-ขอโทษครับ!"
เสียงดังฟังชัดจนกระรอกที่โพรงต้นไม้ด้านหลังทำลูกโอ๊คตก
"ล..แล้วก็ครั้งก่อน ขอบคุณนะครับ"
น้ำเสียงแผ่วราวขอวอนให้อภัยให้ซ้ำๆ
"คะ คือ ว่างมั้ยครับ?"
พอมองดูดีๆ ชายตรงหน้านั้นช่างคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนคนที่ตัวเองไปก่อคดีสักอย่างไว้
ใบหน้าซีดขาว เลือดบนวิ่งหนีกันไปหลบ
เกรบอ้าปากค้าง พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง
ยังโกรธอยู่รึเปล่านะ ยังโกรธอยู่แน่เลย
"ข-ขอโทษครับ!"
เสียงดังฟังชัดจนกระรอกที่โพรงต้นไม้ด้านหลังทำลูกโอ๊คตก
"ล..แล้วก็ครั้งก่อน ขอบคุณนะครับ"
น้ำเสียงแผ่วราวขอวอนให้อภัยให้ซ้ำๆ
"คะ คือ ว่างมั้ยครับ?"
โยบาเมะก้มหน้าก้มตาพยักหัวหงึกๆรับฟังคำแนะนำจากอีกฝ่าย
ขณะที่พงกหัวตอบอีกฝ่าย ถุงขนมปังก็เกิดไหลตกลงมา โยบาเมะจึงรีบขว้าเอาไว้อย่างใจหาย
ขนมปังก้อนใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายกับกระดองเต่าสีเขียว เป็นขนมปังที่ดูแปลกตาสำหรับคนอย่างเธอที่อยู่บนเขามาตลอด
เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสนใจ
”สิ่งนี้.. มันเรียกว่าอะไรหรือเจ้าคะ?“
เธอเงยหน้า เอียงคอสอบถามใบหน้างามตรงหน้า
ขณะที่พงกหัวตอบอีกฝ่าย ถุงขนมปังก็เกิดไหลตกลงมา โยบาเมะจึงรีบขว้าเอาไว้อย่างใจหาย
ขนมปังก้อนใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายกับกระดองเต่าสีเขียว เป็นขนมปังที่ดูแปลกตาสำหรับคนอย่างเธอที่อยู่บนเขามาตลอด
เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสนใจ
”สิ่งนี้.. มันเรียกว่าอะไรหรือเจ้าคะ?“
เธอเงยหน้า เอียงคอสอบถามใบหน้างามตรงหน้า
October 10, 2026 at 8:07 AM
โยบาเมะก้มหน้าก้มตาพยักหัวหงึกๆรับฟังคำแนะนำจากอีกฝ่าย
ขณะที่พงกหัวตอบอีกฝ่าย ถุงขนมปังก็เกิดไหลตกลงมา โยบาเมะจึงรีบขว้าเอาไว้อย่างใจหาย
ขนมปังก้อนใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายกับกระดองเต่าสีเขียว เป็นขนมปังที่ดูแปลกตาสำหรับคนอย่างเธอที่อยู่บนเขามาตลอด
เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสนใจ
”สิ่งนี้.. มันเรียกว่าอะไรหรือเจ้าคะ?“
เธอเงยหน้า เอียงคอสอบถามใบหน้างามตรงหน้า
ขณะที่พงกหัวตอบอีกฝ่าย ถุงขนมปังก็เกิดไหลตกลงมา โยบาเมะจึงรีบขว้าเอาไว้อย่างใจหาย
ขนมปังก้อนใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายกับกระดองเต่าสีเขียว เป็นขนมปังที่ดูแปลกตาสำหรับคนอย่างเธอที่อยู่บนเขามาตลอด
เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสนใจ
”สิ่งนี้.. มันเรียกว่าอะไรหรือเจ้าคะ?“
เธอเงยหน้า เอียงคอสอบถามใบหน้างามตรงหน้า
เมื่ออีกฝ่ายนั้นยกคาตาชิโระขึ้นมาโชว์ ก้อนศีรษะกลมก็ผงะออกเล็กน้อย
"ด..ดีจังเลยค่ะ"
"แต่ว่า...เมื่อกี้เจ็บไหมคะ?"
เธอเอียงคอน้อยๆเหมือนจะคุยกับคาตาชิโระของอีกฝ่าย แต่ก็ตามมาด้วยท่าทีลนลานทันที
"อ้ะ! ยังไม่ได้ปลูกคาตาชิโระซังขึ้นมานี่นา"
"ข ข..ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ"
ดูท่าเธอจะเงอะงะกับการเปิดเทอมครั้งแรกนะ
"ด..ดีจังเลยค่ะ"
"แต่ว่า...เมื่อกี้เจ็บไหมคะ?"
เธอเอียงคอน้อยๆเหมือนจะคุยกับคาตาชิโระของอีกฝ่าย แต่ก็ตามมาด้วยท่าทีลนลานทันที
"อ้ะ! ยังไม่ได้ปลูกคาตาชิโระซังขึ้นมานี่นา"
"ข ข..ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ"
ดูท่าเธอจะเงอะงะกับการเปิดเทอมครั้งแรกนะ
October 10, 2026 at 7:12 AM
เมื่ออีกฝ่ายนั้นยกคาตาชิโระขึ้นมาโชว์ ก้อนศีรษะกลมก็ผงะออกเล็กน้อย
"ด..ดีจังเลยค่ะ"
"แต่ว่า...เมื่อกี้เจ็บไหมคะ?"
เธอเอียงคอน้อยๆเหมือนจะคุยกับคาตาชิโระของอีกฝ่าย แต่ก็ตามมาด้วยท่าทีลนลานทันที
"อ้ะ! ยังไม่ได้ปลูกคาตาชิโระซังขึ้นมานี่นา"
"ข ข..ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ"
ดูท่าเธอจะเงอะงะกับการเปิดเทอมครั้งแรกนะ
"ด..ดีจังเลยค่ะ"
"แต่ว่า...เมื่อกี้เจ็บไหมคะ?"
เธอเอียงคอน้อยๆเหมือนจะคุยกับคาตาชิโระของอีกฝ่าย แต่ก็ตามมาด้วยท่าทีลนลานทันที
"อ้ะ! ยังไม่ได้ปลูกคาตาชิโระซังขึ้นมานี่นา"
"ข ข..ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ"
ดูท่าเธอจะเงอะงะกับการเปิดเทอมครั้งแรกนะ
(ขอแวะมาด้วยค่ะ🥺)
นานามิยืนอึกอักอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไปนั่งตรงข้าม
“ข ขอรบกวนด้วยนะคะ.. แบบว่า ต้องหยิบตรงนี้เอ่อ..สินะคะ” ถึงจะไม่รู้ว่าความคิดดูดวงตั้งแต่วันแรกจะดีรึเปล่า
แต่อันที่จริงเธอค่อนข้างตื่นเต้นกับเปิดเทอม แม้จะเป็นปีสุดท้ายแล้วก็ตาม มือกวาดรอบไพ่แล้วหยิบขึ้นมา
เธอกระพริบตาที หลบตาที แบบนี้แปลว่ายังไงนะ..
“บ แบบว่าเปิดเทอมวันแรกจะราบรื่นดีรึเปล่าคะ..”
นานามิยืนอึกอักอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไปนั่งตรงข้าม
“ข ขอรบกวนด้วยนะคะ.. แบบว่า ต้องหยิบตรงนี้เอ่อ..สินะคะ” ถึงจะไม่รู้ว่าความคิดดูดวงตั้งแต่วันแรกจะดีรึเปล่า
แต่อันที่จริงเธอค่อนข้างตื่นเต้นกับเปิดเทอม แม้จะเป็นปีสุดท้ายแล้วก็ตาม มือกวาดรอบไพ่แล้วหยิบขึ้นมา
เธอกระพริบตาที หลบตาที แบบนี้แปลว่ายังไงนะ..
“บ แบบว่าเปิดเทอมวันแรกจะราบรื่นดีรึเปล่าคะ..”
October 9, 2026 at 2:31 PM
(ขอแวะมาด้วยค่ะ🥺)
นานามิยืนอึกอักอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไปนั่งตรงข้าม
“ข ขอรบกวนด้วยนะคะ.. แบบว่า ต้องหยิบตรงนี้เอ่อ..สินะคะ” ถึงจะไม่รู้ว่าความคิดดูดวงตั้งแต่วันแรกจะดีรึเปล่า
แต่อันที่จริงเธอค่อนข้างตื่นเต้นกับเปิดเทอม แม้จะเป็นปีสุดท้ายแล้วก็ตาม มือกวาดรอบไพ่แล้วหยิบขึ้นมา
เธอกระพริบตาที หลบตาที แบบนี้แปลว่ายังไงนะ..
“บ แบบว่าเปิดเทอมวันแรกจะราบรื่นดีรึเปล่าคะ..”
นานามิยืนอึกอักอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไปนั่งตรงข้าม
“ข ขอรบกวนด้วยนะคะ.. แบบว่า ต้องหยิบตรงนี้เอ่อ..สินะคะ” ถึงจะไม่รู้ว่าความคิดดูดวงตั้งแต่วันแรกจะดีรึเปล่า
แต่อันที่จริงเธอค่อนข้างตื่นเต้นกับเปิดเทอม แม้จะเป็นปีสุดท้ายแล้วก็ตาม มือกวาดรอบไพ่แล้วหยิบขึ้นมา
เธอกระพริบตาที หลบตาที แบบนี้แปลว่ายังไงนะ..
“บ แบบว่าเปิดเทอมวันแรกจะราบรื่นดีรึเปล่าคะ..”
"ข-ขอบคุณ คึ-ค่ะ..."
เสียงเบาหวิวเอ่ย เมื่อตนตัดสินใจรับสิ่งที่ยื่นให้มา เธอนำมันกอดไว้ที่อกแล้วสบตาคุณครู่หนึ่งคล้ายลังเลว่าควรพูดสิ่งใดต่อ
"ฮ-เฮ เธอร์"
สาวเจ้าทำเพียงกดหน้าลงเมื่อสิ้นคำ ไม่รู้ว่าเธอต้องการหมายถึงอะไร จู่ๆได้เอ่ยชื่อพันธ์ดอกไม้แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
อยากเป็นเพื่อนกับคุณหรือไม่ล้วนแล้วก็สุดที่จะรู้
เสียงเบาหวิวเอ่ย เมื่อตนตัดสินใจรับสิ่งที่ยื่นให้มา เธอนำมันกอดไว้ที่อกแล้วสบตาคุณครู่หนึ่งคล้ายลังเลว่าควรพูดสิ่งใดต่อ
"ฮ-เฮ เธอร์"
สาวเจ้าทำเพียงกดหน้าลงเมื่อสิ้นคำ ไม่รู้ว่าเธอต้องการหมายถึงอะไร จู่ๆได้เอ่ยชื่อพันธ์ดอกไม้แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
อยากเป็นเพื่อนกับคุณหรือไม่ล้วนแล้วก็สุดที่จะรู้
October 9, 2026 at 1:09 PM
"ข-ขอบคุณ คึ-ค่ะ..."
เสียงเบาหวิวเอ่ย เมื่อตนตัดสินใจรับสิ่งที่ยื่นให้มา เธอนำมันกอดไว้ที่อกแล้วสบตาคุณครู่หนึ่งคล้ายลังเลว่าควรพูดสิ่งใดต่อ
"ฮ-เฮ เธอร์"
สาวเจ้าทำเพียงกดหน้าลงเมื่อสิ้นคำ ไม่รู้ว่าเธอต้องการหมายถึงอะไร จู่ๆได้เอ่ยชื่อพันธ์ดอกไม้แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
อยากเป็นเพื่อนกับคุณหรือไม่ล้วนแล้วก็สุดที่จะรู้
เสียงเบาหวิวเอ่ย เมื่อตนตัดสินใจรับสิ่งที่ยื่นให้มา เธอนำมันกอดไว้ที่อกแล้วสบตาคุณครู่หนึ่งคล้ายลังเลว่าควรพูดสิ่งใดต่อ
"ฮ-เฮ เธอร์"
สาวเจ้าทำเพียงกดหน้าลงเมื่อสิ้นคำ ไม่รู้ว่าเธอต้องการหมายถึงอะไร จู่ๆได้เอ่ยชื่อพันธ์ดอกไม้แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
อยากเป็นเพื่อนกับคุณหรือไม่ล้วนแล้วก็สุดที่จะรู้
(แจมจ้ะ)
นวลนางในร่างวิฬาน้อยเดินตัวจ้อยผ่านกองเศษใบไม้สีชาดที่โรยร่วงตามพื้น คู่สายตาสุกสกาวเหลือบมองขึ้นสบกับดวงเนตรสีเฉดเดียวกับใบไม้ที่ร่วงหลง
“ข ขอโทษเมี๊ยว”
แมวน้อยกล่าวเสียงสั่น อุ้งสีครีมสลับแสดและดำสั่นเทาขณะเธอหยุดยืน คาตาชิโระตัวจิ๋วที่หลุดร่วงในจังหวะที่เธอย่ำผ่านกองใบไม้หยุดลงที่ตรงหน้า
ใจจะกลับร่างคนแล้วยื่นให้ก็ไม่กล้า แต่ให้ยืนจังกัาเช่นนี้น่าหวาดกลัว
นวลนางในร่างวิฬาน้อยเดินตัวจ้อยผ่านกองเศษใบไม้สีชาดที่โรยร่วงตามพื้น คู่สายตาสุกสกาวเหลือบมองขึ้นสบกับดวงเนตรสีเฉดเดียวกับใบไม้ที่ร่วงหลง
“ข ขอโทษเมี๊ยว”
แมวน้อยกล่าวเสียงสั่น อุ้งสีครีมสลับแสดและดำสั่นเทาขณะเธอหยุดยืน คาตาชิโระตัวจิ๋วที่หลุดร่วงในจังหวะที่เธอย่ำผ่านกองใบไม้หยุดลงที่ตรงหน้า
ใจจะกลับร่างคนแล้วยื่นให้ก็ไม่กล้า แต่ให้ยืนจังกัาเช่นนี้น่าหวาดกลัว
October 8, 2026 at 5:56 PM
(แจมจ้ะ)
นวลนางในร่างวิฬาน้อยเดินตัวจ้อยผ่านกองเศษใบไม้สีชาดที่โรยร่วงตามพื้น คู่สายตาสุกสกาวเหลือบมองขึ้นสบกับดวงเนตรสีเฉดเดียวกับใบไม้ที่ร่วงหลง
“ข ขอโทษเมี๊ยว”
แมวน้อยกล่าวเสียงสั่น อุ้งสีครีมสลับแสดและดำสั่นเทาขณะเธอหยุดยืน คาตาชิโระตัวจิ๋วที่หลุดร่วงในจังหวะที่เธอย่ำผ่านกองใบไม้หยุดลงที่ตรงหน้า
ใจจะกลับร่างคนแล้วยื่นให้ก็ไม่กล้า แต่ให้ยืนจังกัาเช่นนี้น่าหวาดกลัว
นวลนางในร่างวิฬาน้อยเดินตัวจ้อยผ่านกองเศษใบไม้สีชาดที่โรยร่วงตามพื้น คู่สายตาสุกสกาวเหลือบมองขึ้นสบกับดวงเนตรสีเฉดเดียวกับใบไม้ที่ร่วงหลง
“ข ขอโทษเมี๊ยว”
แมวน้อยกล่าวเสียงสั่น อุ้งสีครีมสลับแสดและดำสั่นเทาขณะเธอหยุดยืน คาตาชิโระตัวจิ๋วที่หลุดร่วงในจังหวะที่เธอย่ำผ่านกองใบไม้หยุดลงที่ตรงหน้า
ใจจะกลับร่างคนแล้วยื่นให้ก็ไม่กล้า แต่ให้ยืนจังกัาเช่นนี้น่าหวาดกลัว
"อ๊ะ..!"
ความตกใจนัยน์ตาของโทโมกิเปลี่ยนเป็น [ 🛑 ]
"ข-ขอโทษครับ! ผ-ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาขัดจังหวะ...!"
เขาสะดุ้งเฮือก รีบหดคอลงพร้อมกับก้มหัวโค้ง จนผมเผ้าปรกหน้าปรกตา ท่าทางหงอลงอย่างเห็นได้ชัด
ความตกใจนัยน์ตาของโทโมกิเปลี่ยนเป็น [ 🛑 ]
"ข-ขอโทษครับ! ผ-ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาขัดจังหวะ...!"
เขาสะดุ้งเฮือก รีบหดคอลงพร้อมกับก้มหัวโค้ง จนผมเผ้าปรกหน้าปรกตา ท่าทางหงอลงอย่างเห็นได้ชัด
October 8, 2026 at 5:55 PM
"อ๊ะ..!"
ความตกใจนัยน์ตาของโทโมกิเปลี่ยนเป็น [ 🛑 ]
"ข-ขอโทษครับ! ผ-ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาขัดจังหวะ...!"
เขาสะดุ้งเฮือก รีบหดคอลงพร้อมกับก้มหัวโค้ง จนผมเผ้าปรกหน้าปรกตา ท่าทางหงอลงอย่างเห็นได้ชัด
ความตกใจนัยน์ตาของโทโมกิเปลี่ยนเป็น [ 🛑 ]
"ข-ขอโทษครับ! ผ-ผมไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาขัดจังหวะ...!"
เขาสะดุ้งเฮือก รีบหดคอลงพร้อมกับก้มหัวโค้ง จนผมเผ้าปรกหน้าปรกตา ท่าทางหงอลงอย่างเห็นได้ชัด
#PreScareGame_MUC
ด้อมๆมองๆ เสียงน้ำแกลลอนชวนสะกิดหูเขาจนต้องหันมองขระเดินกลับหอยังต้องหยุดชะงัก
หืมๆๆน่าเดิมตามซะจิง อีกฝ่ายกำลังทำอะไรกันนะ
ตัดสิ้นใจแล้วนกฟ้าก็ดึงฮูดช่วยปิดสีสะดุดตาตัวเองแล้วสะกดรอยตามหลังไปช้าๆตามภาษาอยากสอดรู้สอดเห้น-
ด้อมๆมองๆ เสียงน้ำแกลลอนชวนสะกิดหูเขาจนต้องหันมองขระเดินกลับหอยังต้องหยุดชะงัก
หืมๆๆน่าเดิมตามซะจิง อีกฝ่ายกำลังทำอะไรกันนะ
ตัดสิ้นใจแล้วนกฟ้าก็ดึงฮูดช่วยปิดสีสะดุดตาตัวเองแล้วสะกดรอยตามหลังไปช้าๆตามภาษาอยากสอดรู้สอดเห้น-
October 8, 2026 at 3:33 PM
#PreScareGame_MUC
ด้อมๆมองๆ เสียงน้ำแกลลอนชวนสะกิดหูเขาจนต้องหันมองขระเดินกลับหอยังต้องหยุดชะงัก
หืมๆๆน่าเดิมตามซะจิง อีกฝ่ายกำลังทำอะไรกันนะ
ตัดสิ้นใจแล้วนกฟ้าก็ดึงฮูดช่วยปิดสีสะดุดตาตัวเองแล้วสะกดรอยตามหลังไปช้าๆตามภาษาอยากสอดรู้สอดเห้น-
ด้อมๆมองๆ เสียงน้ำแกลลอนชวนสะกิดหูเขาจนต้องหันมองขระเดินกลับหอยังต้องหยุดชะงัก
หืมๆๆน่าเดิมตามซะจิง อีกฝ่ายกำลังทำอะไรกันนะ
ตัดสิ้นใจแล้วนกฟ้าก็ดึงฮูดช่วยปิดสีสะดุดตาตัวเองแล้วสะกดรอยตามหลังไปช้าๆตามภาษาอยากสอดรู้สอดเห้น-