ขอระบายหน่อย 😭
- ก่อน mv ออกทุกคนเดาว่าลูก้าจะทำให้ทิลนึกถึงใคร ตอนนี้ทุกคนได้คำตอบแล้ว 🥹 (แล้วคือขยี้หนักมาก ลูก้า แกนี่มัน…😭😭😭)
- ตอนมิจิดูภาพในจอและเห็นทิลแข่งกับลูก้า มีช็อตนึงที่สีหน้ามิจิเปลี่ยน เราขอตีความว่ามิจิน่าจะรู้แล้วว่าอีวาน…
- ทิลถูก…บริเวณคอต่อหน้ามิจิ เหมือนกับภาพของซูมันฉายมาอีกรอบเลยอ่ะ แล้วมิจิต้องเห็นภาพแบบนี้ 2 ครั้ง
ขอระบายหน่อย 😭
- ก่อน mv ออกทุกคนเดาว่าลูก้าจะทำให้ทิลนึกถึงใคร ตอนนี้ทุกคนได้คำตอบแล้ว 🥹 (แล้วคือขยี้หนักมาก ลูก้า แกนี่มัน…😭😭😭)
- ตอนมิจิดูภาพในจอและเห็นทิลแข่งกับลูก้า มีช็อตนึงที่สีหน้ามิจิเปลี่ยน เราขอตีความว่ามิจิน่าจะรู้แล้วว่าอีวาน…
- ทิลถูก…บริเวณคอต่อหน้ามิจิ เหมือนกับภาพของซูมันฉายมาอีกรอบเลยอ่ะ แล้วมิจิต้องเห็นภาพแบบนี้ 2 ครั้ง
เมอร์ลิน
คนปกติที่ไหนเขาจะตามจีบคนอื่นด้วยการขโมยปากกาขนนกกันล่ะยัยบ้านี่
/ จบ
เมอร์ลิน
คนปกติที่ไหนเขาจะตามจีบคนอื่นด้วยการขโมยปากกาขนนกกันล่ะยัยบ้านี่
/ จบ
ฮยอนอาเว้นจังหวะก่อนจะหันไปรับพายฟักทองที่ลูก้าป้อนให้เข้าปาก
“เห็นอีวานตามจีบทิลตั้งแต่ยังไม่รู้บ้านฮอกวอตส์ของตัวเองจนตอนนี้ทิลก็รู้ตัวสักทีว่าการที่อีวานขโมยปากกาขนนกของทิลไม่ใช่การกลั่นแกล้ง!”
ประโยคสุดท้ายทำเอาลูก้าที่นั่งเงียบมานานถึงกับคิ้วกระตุก
ฮยอนอาเว้นจังหวะก่อนจะหันไปรับพายฟักทองที่ลูก้าป้อนให้เข้าปาก
“เห็นอีวานตามจีบทิลตั้งแต่ยังไม่รู้บ้านฮอกวอตส์ของตัวเองจนตอนนี้ทิลก็รู้ตัวสักทีว่าการที่อีวานขโมยปากกาขนนกของทิลไม่ใช่การกลั่นแกล้ง!”
ประโยคสุดท้ายทำเอาลูก้าที่นั่งเงียบมานานถึงกับคิ้วกระตุก
หญิงสาวมองอีกฝ่ายสีหน้าเรียบเฉยปลายนิ้วเคาะลงกับโต๊ะดังเป็นจังหวะ
ความจริงทิลจะรู้ตัวบ้างไหมนะว่าไม่ใช่แค่พวกผีประจำบ้านที่ต่างพูดถึงกัน
ซูอาพนันได้เลยว่าต่อให้เดินไปถามนักเรียนคนไหนพวกเขาก็จะตอบมาเป็นเสียงเดียวกันหมดว่าทิลซีกเกอร์บ้านกริฟฟินดอร์กำลังคบกับอีวานจากบ้านสลิธีรินอยู่
/ จบ
หญิงสาวมองอีกฝ่ายสีหน้าเรียบเฉยปลายนิ้วเคาะลงกับโต๊ะดังเป็นจังหวะ
ความจริงทิลจะรู้ตัวบ้างไหมนะว่าไม่ใช่แค่พวกผีประจำบ้านที่ต่างพูดถึงกัน
ซูอาพนันได้เลยว่าต่อให้เดินไปถามนักเรียนคนไหนพวกเขาก็จะตอบมาเป็นเสียงเดียวกันหมดว่าทิลซีกเกอร์บ้านกริฟฟินดอร์กำลังคบกับอีวานจากบ้านสลิธีรินอยู่
/ จบ
“ฉันรู้สึกมาสักพักแล้ว ช่วงนี้นายดูมีชีวิตชีวาขึ้นนะ” ซูอาว่าพล่างขณะที่มือยังคงบรรจงขีดเขียนเนื้อหาเรียงความลงในกระดาษ
“คบกับอีวานแล้วเหรอ”
ตึง!
ขวดน้ำหมึกล้มลงทำให้การบ้านบนโต๊ะของพ่อมดหนุ่มเละไม่เป็นท่า ทิลหน้าตื่นทำตัวไม่ถูก
มื้อเช้าภายในห้องโถงใหญ่ไม่ค่อยคึกคักเท่าไหร่นักอาจเป็นเพราะมันไม่ใช่เวลาที่คนปกติเขาจะตื่นกัน
“ฉันรู้สึกมาสักพักแล้ว ช่วงนี้นายดูมีชีวิตชีวาขึ้นนะ” ซูอาว่าพล่างขณะที่มือยังคงบรรจงขีดเขียนเนื้อหาเรียงความลงในกระดาษ
“คบกับอีวานแล้วเหรอ”
ตึง!
ขวดน้ำหมึกล้มลงทำให้การบ้านบนโต๊ะของพ่อมดหนุ่มเละไม่เป็นท่า ทิลหน้าตื่นทำตัวไม่ถูก
มื้อเช้าภายในห้องโถงใหญ่ไม่ค่อยคึกคักเท่าไหร่นักอาจเป็นเพราะมันไม่ใช่เวลาที่คนปกติเขาจะตื่นกัน
อีวานเงยหน้าขึ้นรอยยิ้มประดับบนใบหน้าสายตาแสดงออกชัดเจนว่าตื่นเต้นสุดๆ ก่อนจะหุบยิ้มฉับทันทีหลังจากทิลเอ่ยประโยคถัดไป
“แต่ฉันต้องเป็นคนทำ ทีนี้นายก็หันหลังไปได้แล้ว”
/ จบ ตัดเข้าโคมไฟ
อีวานเงยหน้าขึ้นรอยยิ้มประดับบนใบหน้าสายตาแสดงออกชัดเจนว่าตื่นเต้นสุดๆ ก่อนจะหุบยิ้มฉับทันทีหลังจากทิลเอ่ยประโยคถัดไป
“แต่ฉันต้องเป็นคนทำ ทีนี้นายก็หันหลังไปได้แล้ว”
/ จบ ตัดเข้าโคมไฟ
“ฉันมีเวลาไม่มากถึงมิจีจะกลับมาแล้วแต่ตอนบ่ายฉันก็ต้องไปช่วยงานในครัวอยู่ดี”
อีวานไม่ตอบกลับอะไรยืนตีหน้าเศร้าหูลู่หางตกอย่างนั้นราวๆ เกือบห้านาทีและเป็นทิลอีกตามเคยที่แพ้ลูกอ้อนพวกนี้ทุกครั้ง
คนตัวเล็กกว่าหลบสายตาอีกคนเหลือบมองนาฬิกาบนพนังหน้าห้อง
สิบเอ็ดโมงสิบแปดนาที
“ฉันมีเวลาไม่มากถึงมิจีจะกลับมาแล้วแต่ตอนบ่ายฉันก็ต้องไปช่วยงานในครัวอยู่ดี”
อีวานไม่ตอบกลับอะไรยืนตีหน้าเศร้าหูลู่หางตกอย่างนั้นราวๆ เกือบห้านาทีและเป็นทิลอีกตามเคยที่แพ้ลูกอ้อนพวกนี้ทุกครั้ง
คนตัวเล็กกว่าหลบสายตาอีกคนเหลือบมองนาฬิกาบนพนังหน้าห้อง
สิบเอ็ดโมงสิบแปดนาที
ใช่
ทิลและอีวานตกลงปลงใจกันเมื่อฤดูหนาวของปีที่แล้วแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร มีทั้งคนรู้และคนที่ไม่รู้ อาจเป็นเพราะพวกเขาสองคนไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่
ใช่
ทิลและอีวานตกลงปลงใจกันเมื่อฤดูหนาวของปีที่แล้วแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่ได้เป็นความลับอะไร มีทั้งคนรู้และคนที่ไม่รู้ อาจเป็นเพราะพวกเขาสองคนไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่
งานวัฒนธรรมในช่วงปลายปีมาเร็วกว่าที่คิดจนน่าตกใจ เผลอแปปเดียวก็เข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ผลิซะแล้ว
ทุกอย่างยุ่งวุ่นวายจนมิจีที่ครองตำแหน่งหัวหน้าห้องและนักกีฬาโรงเรียนทำงานหนักจนแทบจะเกือบครบหนึ่งอาทิตย์ก่อนเริ่มงานและตอนนี้เหมือนเธอเจอปัญหาเข้าแล้ว
‘ขอร้องเถอะนะทิล ฉันมีแสดงเปิดงานช่วงเช้าฉันไม่อยากรบกวนนายแต่ว่าตอนนี้เราไม่มีคนอื่นแล้ว‘
งานวัฒนธรรมในช่วงปลายปีมาเร็วกว่าที่คิดจนน่าตกใจ เผลอแปปเดียวก็เข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ผลิซะแล้ว
ทุกอย่างยุ่งวุ่นวายจนมิจีที่ครองตำแหน่งหัวหน้าห้องและนักกีฬาโรงเรียนทำงานหนักจนแทบจะเกือบครบหนึ่งอาทิตย์ก่อนเริ่มงานและตอนนี้เหมือนเธอเจอปัญหาเข้าแล้ว
‘ขอร้องเถอะนะทิล ฉันมีแสดงเปิดงานช่วงเช้าฉันไม่อยากรบกวนนายแต่ว่าตอนนี้เราไม่มีคนอื่นแล้ว‘
ทิลได้ฝากรอยจูบนี้ไว้หลังมือของอีวาน อีวานตกใจกับการกระทำที่คาดไม่ถึง หน้าของอีวานแดงแจ๋ อีวานของเขาและเขาก็เป็นของอีวาน จากนี้จะเป็นยังไงไม่รู้ แต่ตอนนี้เราเป็นของกันแล้วกัน
ทิลได้ฝากรอยจูบนี้ไว้หลังมือของอีวาน อีวานตกใจกับการกระทำที่คาดไม่ถึง หน้าของอีวานแดงแจ๋ อีวานของเขาและเขาก็เป็นของอีวาน จากนี้จะเป็นยังไงไม่รู้ แต่ตอนนี้เราเป็นของกันแล้วกัน