”สนใจแลกดาวกันไหมครับ? ไหนๆ ก็ได้คุยกันแล้ว(^^☆“
”สนใจแลกดาวกันไหมครับ? ไหนๆ ก็ได้คุยกันแล้ว(^^☆“
ผิวสีม่วงอ่อนแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดอมฟ้า พร้อมใบหน้าเศร้าหมอง ก่อนหยดน้ำสีใสจะเอ่อล้นออกจากตาอย่างหมดไม่อยู่ ซ้ำร้าย เขายังตกหลุมรักใครก็ตามที่ยืนอยู่ข้างกาย
"เจ้าบ่าว...ของฉัน"
ผิวสีม่วงอ่อนแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดอมฟ้า พร้อมใบหน้าเศร้าหมอง ก่อนหยดน้ำสีใสจะเอ่อล้นออกจากตาอย่างหมดไม่อยู่ ซ้ำร้าย เขายังตกหลุมรักใครก็ตามที่ยืนอยู่ข้างกาย
"เจ้าบ่าว...ของฉัน"
เจ้าของผมสีแดงหันตามเสียง ใช้เวลาอยู่นานกว่าเขาจะจำได้
“ มะ แมวส้มใส่แว่น อ๊ะ! คาจิซังนี้เอง! แลกดาวกัยเถอะ ”
พลั้นฮิอิโระตาแป๋วเดินต้อยๆไปหาทันที บัดนี้บรรยากาศร่มเย็นผมสีแดงผสมกับแสงบรรยากาศสีฟ้าจนคล้ายออกสีม่วง
“ โยฮาชิจังน่ารักจังเลย^.^ ดูเหมือนจะเป็นเด็กดีมากๆเลยแฮะ สงสัยจะชอบคาจิซังสินะ! ”
ว่าแล้วก็แวะเอ็นดูสิ่งมีชีวิตตัวเล็กข้างไหล่อีกฝ่าย
เจ้าของผมสีแดงหันตามเสียง ใช้เวลาอยู่นานกว่าเขาจะจำได้
“ มะ แมวส้มใส่แว่น อ๊ะ! คาจิซังนี้เอง! แลกดาวกัยเถอะ ”
พลั้นฮิอิโระตาแป๋วเดินต้อยๆไปหาทันที บัดนี้บรรยากาศร่มเย็นผมสีแดงผสมกับแสงบรรยากาศสีฟ้าจนคล้ายออกสีม่วง
“ โยฮาชิจังน่ารักจังเลย^.^ ดูเหมือนจะเป็นเด็กดีมากๆเลยแฮะ สงสัยจะชอบคาจิซังสินะ! ”
ว่าแล้วก็แวะเอ็นดูสิ่งมีชีวิตตัวเล็กข้างไหล่อีกฝ่าย
เขาเดินหันหลังถอยออกมาหนึ่งก้าว แหงนมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง
"ครั้งหน้าคุณอาจจะได้เล่นกับเจ้าจิ้งจอกตัวเดิมอีกก็ได้นะครับ?"
"แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น พวกเราคงต้องกลับแคมป์กันก่อน ฟ้าใกล้มืดแล้วนะ"
เริ่มก้าวออกมาพลางพยักเพยิดให้คุณเดินตามมาด้วย
"จะมาด้วยกันไหมครับ?" ทำท่าทางสบายๆต่างจากเมื่อครู่ ดูจะหยอกเย้าจนพอใจแล้วล่ะนะ
เขาเดินหันหลังถอยออกมาหนึ่งก้าว แหงนมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง
"ครั้งหน้าคุณอาจจะได้เล่นกับเจ้าจิ้งจอกตัวเดิมอีกก็ได้นะครับ?"
"แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น พวกเราคงต้องกลับแคมป์กันก่อน ฟ้าใกล้มืดแล้วนะ"
เริ่มก้าวออกมาพลางพยักเพยิดให้คุณเดินตามมาด้วย
"จะมาด้วยกันไหมครับ?" ทำท่าทางสบายๆต่างจากเมื่อครู่ ดูจะหยอกเย้าจนพอใจแล้วล่ะนะ
"แฮนด์เชนก็น่าสนใจนะคะ แต่พี่ยังไม่เคยใส่แบบนี้เลย มันจะโดนเกี่ยวขาดไหมน้า..."
"อันนี้หรือคะ? สวยดีจัง" หยิบแฮนด์เชนสายสร้อยสีทองและประดับด้วยหินสีชมพู
"ดูแลยากไหมคะ?" ถามอย่างสนใจ แต่เธอกลัวจะทำมันพังนี่สิ
"แฮนด์เชนก็น่าสนใจนะคะ แต่พี่ยังไม่เคยใส่แบบนี้เลย มันจะโดนเกี่ยวขาดไหมน้า..."
"อันนี้หรือคะ? สวยดีจัง" หยิบแฮนด์เชนสายสร้อยสีทองและประดับด้วยหินสีชมพู
"ดูแลยากไหมคะ?" ถามอย่างสนใจ แต่เธอกลัวจะทำมันพังนี่สิ
เด็กหนุ่มก้มศีรษะให้น้อย ๆ แล้วพลิกให้ทั้งสองได้อ่าน
[ขอบคุณมากนะสำหรับคำอวยพรนะครับ]
เขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะเขียนข้อความต่อด้วยความประหม่า
+
เด็กหนุ่มก้มศีรษะให้น้อย ๆ แล้วพลิกให้ทั้งสองได้อ่าน
[ขอบคุณมากนะสำหรับคำอวยพรนะครับ]
เขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะเขียนข้อความต่อด้วยความประหม่า
+
พอจะแย้งเรื่องคนแปลก แต่รอบตัวมีแต่คนแปลกจริงอย่างคนตรงหน้าว่ามา พูดไปคงดูตลกมากกว่า
“ฮะๆ ถึงจะแปลกแต่น่าสนใจนะ”
เขาหงายฝ่ามือขึ้น เจ้าโยฮาชิเดินตัวดุ๊กดิ๊กจากไหล่มายืนอย่างรวดเร็ว
“ไม่คุ้นเหรอ? ให้โยฮาชิยื่นส่วนหัวใกล้ปากขวดโหล..แบบนี้”
ดวงดาวสีม่วงอมฟ้าบนปลายของมันหล่นลงไปในโหลแก้วใส ตกกระทบกันดัง ‘กรุ๊งกริ๊ง~’ ใสกังวาน
”ง่ายใช่ไหม?“
พอจะแย้งเรื่องคนแปลก แต่รอบตัวมีแต่คนแปลกจริงอย่างคนตรงหน้าว่ามา พูดไปคงดูตลกมากกว่า
“ฮะๆ ถึงจะแปลกแต่น่าสนใจนะ”
เขาหงายฝ่ามือขึ้น เจ้าโยฮาชิเดินตัวดุ๊กดิ๊กจากไหล่มายืนอย่างรวดเร็ว
“ไม่คุ้นเหรอ? ให้โยฮาชิยื่นส่วนหัวใกล้ปากขวดโหล..แบบนี้”
ดวงดาวสีม่วงอมฟ้าบนปลายของมันหล่นลงไปในโหลแก้วใส ตกกระทบกันดัง ‘กรุ๊งกริ๊ง~’ ใสกังวาน
”ง่ายใช่ไหม?“
ยืนจ้องอยู่ตรงนั้นว่าจะเลือกอะไรดีเลยหยิบหมวกสีชมพูม่วงกับสีฟ้ามา
"อยากได้เทียนหอมจัง..."
ยืนจ้องอยู่ตรงนั้นว่าจะเลือกอะไรดีเลยหยิบหมวกสีชมพูม่วงกับสีฟ้ามา
"อยากได้เทียนหอมจัง..."
“ เอวาวาดคุณลุงก่ะ! “
สีเทียนสีฟ้า สีน้ำเงินและสีม่วง ถูกระบายเป็นสีของเปลวเพลิง ใบหน้ายิ้มแย้มที่เธอเห็นตอนคุณสอนสะกดคำ
ถึงเส้นจะมีเบี้ยวไปบ้างแต่ก็เห็นได้ถึงความพยายาม
” สวยไหมกะ? “
ถามไปยิ้มไปกระโดดกางปีกน้อยๆให้ได้เห็น
“ เอวาวาดคุณลุงก่ะ! “
สีเทียนสีฟ้า สีน้ำเงินและสีม่วง ถูกระบายเป็นสีของเปลวเพลิง ใบหน้ายิ้มแย้มที่เธอเห็นตอนคุณสอนสะกดคำ
ถึงเส้นจะมีเบี้ยวไปบ้างแต่ก็เห็นได้ถึงความพยายาม
” สวยไหมกะ? “
ถามไปยิ้มไปกระโดดกางปีกน้อยๆให้ได้เห็น
เธอพึมพำตอบ หัวคิ้วกดลงเล็กน้อยพร้อมยกมือขึ้นกุมปลายคางขณะใช้ความคิด คล้ายจะนิ่งไปครู่หนึ่งหลังเรนเดลล์เปรยถึงสิ่งที่อาจเป็นเนื้อหาของตำราโบราณที่หายไป
ดวงตาเทอร์ควอยซ์ช้อนสบกับนัยน์สีม่วงเหลือบฟ้า เธอรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร
“เวทย์ต้องห้ามกับการหายตัวอย่างรวดเร็ว”
ลำพังแค่เวทมนตร์เทเลพอร์ตก็อันตรายมากพอแล้ว ถ้าผสานเวทมนตร์ต้องห้ามไปด้วยล่ะก็...
+
เธอพึมพำตอบ หัวคิ้วกดลงเล็กน้อยพร้อมยกมือขึ้นกุมปลายคางขณะใช้ความคิด คล้ายจะนิ่งไปครู่หนึ่งหลังเรนเดลล์เปรยถึงสิ่งที่อาจเป็นเนื้อหาของตำราโบราณที่หายไป
ดวงตาเทอร์ควอยซ์ช้อนสบกับนัยน์สีม่วงเหลือบฟ้า เธอรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร
“เวทย์ต้องห้ามกับการหายตัวอย่างรวดเร็ว”
ลำพังแค่เวทมนตร์เทเลพอร์ตก็อันตรายมากพอแล้ว ถ้าผสานเวทมนตร์ต้องห้ามไปด้วยล่ะก็...
+
เห็นอีกฝ่ายบอกไม่ต้องพูดอะไรแล้วเธอก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ขยับมือลูบหัวอีกฝ่ายแทน ดวงตาสีฟ้าหลับตาลงในขณะที่เริ่มฮัมเสียงกล่อมปลอบประโลมอีกฝ่าย
"หากร่างกายจมดิ่งลึกลงกลางสายธารกว้างใหญ่ ♫"
"หากว่ามีสักวันที่ราตรีนั้นมืดมิด ♪"
"จะยังมีฉันคอยซับน้ำตาเมื่อเธอรวดร้าว ♫"
youtu.be/1vlnm51wwGE?...
เห็นอีกฝ่ายบอกไม่ต้องพูดอะไรแล้วเธอก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ขยับมือลูบหัวอีกฝ่ายแทน ดวงตาสีฟ้าหลับตาลงในขณะที่เริ่มฮัมเสียงกล่อมปลอบประโลมอีกฝ่าย
"หากร่างกายจมดิ่งลึกลงกลางสายธารกว้างใหญ่ ♫"
"หากว่ามีสักวันที่ราตรีนั้นมืดมิด ♪"
"จะยังมีฉันคอยซับน้ำตาเมื่อเธอรวดร้าว ♫"
youtu.be/1vlnm51wwGE?...
เอลเลียนคว้านาฬิกาพกขึ้นมาดู ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนสีจากสีฟ้าสดใสเป็นสีม่วงอมส้ม บอกว่าคงได้เวลากลับบ้านแล้ว
”เย็นมากแล้ว ผมอาจจะ.. ต้องเสียมารยาทขอตัวกลับไปให้อาหารแมวที่บ้านก่อน“
เขาคลี่ยิ้ม ยื่นมือให้อย่างสุภาพ
”ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ คุณเกเบรียล“
“ถ้าเกิดว่า.. ผมมีธุระไปที่กรมคมนาคมล่ะก็ อาจจะแวะไปทักทายคุณนะครับ“
เอลเลียนคว้านาฬิกาพกขึ้นมาดู ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนสีจากสีฟ้าสดใสเป็นสีม่วงอมส้ม บอกว่าคงได้เวลากลับบ้านแล้ว
”เย็นมากแล้ว ผมอาจจะ.. ต้องเสียมารยาทขอตัวกลับไปให้อาหารแมวที่บ้านก่อน“
เขาคลี่ยิ้ม ยื่นมือให้อย่างสุภาพ
”ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ คุณเกเบรียล“
“ถ้าเกิดว่า.. ผมมีธุระไปที่กรมคมนาคมล่ะก็ อาจจะแวะไปทักทายคุณนะครับ“
พลางชี้ชวนให้เธอมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงยามเย็น
ชายหนุ่มก้าวลงจากอานม้า ก่อนจะยื่นมือทั้งสองไปหาคุณหนูบนหลังม้าเพื่อเตรียมช่วยประคองเธอลงมา
พลางชี้ชวนให้เธอมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงยามเย็น
ชายหนุ่มก้าวลงจากอานม้า ก่อนจะยื่นมือทั้งสองไปหาคุณหนูบนหลังม้าเพื่อเตรียมช่วยประคองเธอลงมา
ราวกับฟ้าที่กำลังผ่าลงมากลางตัวของเธอ มอนสเตอร์ที่เกลียดดอกไม้กลับกันกลับบอกว่าอยากจะซื้อให้ใครสักตน
ดอกไม้ที่เป็นดอกเดียวกันกับที่เธอชอบ.. สายตาที่สั่นคลอนภายใต้ผ้าคลุ่มที่ปลิ้วอ่อนๆ
เขา..ไม่หรอ เธอไม่ได้คิดเข้าข้างตนเองก่อนจะรีบดูดน้ำในแก้วจนหมดรวดเดียวแก้ความรู้สึกประหลาดนี้
"เฮ้ มันอร่อยออก
+
ราวกับฟ้าที่กำลังผ่าลงมากลางตัวของเธอ มอนสเตอร์ที่เกลียดดอกไม้กลับกันกลับบอกว่าอยากจะซื้อให้ใครสักตน
ดอกไม้ที่เป็นดอกเดียวกันกับที่เธอชอบ.. สายตาที่สั่นคลอนภายใต้ผ้าคลุ่มที่ปลิ้วอ่อนๆ
เขา..ไม่หรอ เธอไม่ได้คิดเข้าข้างตนเองก่อนจะรีบดูดน้ำในแก้วจนหมดรวดเดียวแก้ความรู้สึกประหลาดนี้
"เฮ้ มันอร่อยออก
+
เขา ดั่งเมฆาแผ่ริ้วสูงใหญ่เหนือผืนฟ้า หมอกย่ำเยื้องเดินดินเช่นนางคงไม่อาจเอื้อมถึง
ได้เพียงอิงอาศัยร่มเงาเขาด้วยนอบน้อม
สีเทาอันเจือจาง ม่วงอันคลุมเครือ ราวเขม่าควันอวลเมฆขาว , ความเศร้าหมอง
เขา ดั่งเมฆาแผ่ริ้วสูงใหญ่เหนือผืนฟ้า หมอกย่ำเยื้องเดินดินเช่นนางคงไม่อาจเอื้อมถึง
ได้เพียงอิงอาศัยร่มเงาเขาด้วยนอบน้อม
สีเทาอันเจือจาง ม่วงอันคลุมเครือ ราวเขม่าควันอวลเมฆขาว , ความเศร้าหมอง
" มาเริ่มกันเลยเนอะ "
เซนต์ให้สัญญาณเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มนั่งจุ่มบนพื้นหญ้าสะอาดกับลามิอา ,เพื่อช่วยกันสุมหัวว่าทำแบบนั้นถูกไหม แบบนี้ถูกหรือเปล่า
" มาเริ่มกันเลยเนอะ "
เซนต์ให้สัญญาณเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มนั่งจุ่มบนพื้นหญ้าสะอาดกับลามิอา ,เพื่อช่วยกันสุมหัวว่าทำแบบนั้นถูกไหม แบบนี้ถูกหรือเปล่า
“อะ แต่เคยมีนี่นา ฉันว่าฟ้าสีม่วงแดงก็สวยพอๆกับแบบสีเขียวนะ~ แบบว่าสวยคนละแบบน่ะ!”
“อะ แต่เคยมีนี่นา ฉันว่าฟ้าสีม่วงแดงก็สวยพอๆกับแบบสีเขียวนะ~ แบบว่าสวยคนละแบบน่ะ!”