มองแหวนที่น้องหยิบออกมา คงเป็นของสำคัญเพราะเจ้าตัวเก็บรักษาอย่างดี แหวนทับทิมสีม่วงเม็ดงามถูกบรรจงสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายได้อย่างพอดิบพอดี
“พี่กุลไม่ทิ้งไปไหนหรอก น้องเมยนั่นหละต้องอยู่ด้วยกันไปนานๆหนา“
เขาถือวิสาสะหยิบแหวนวงคู่กันอีกชิ้นมาสวมคืนให้คนตรงหน้า ก่อนลอบยิ้มเบาๆ 100 ปีก็ไม่รู้ว่าจะพอไหมสำหรับตน ริมฝีปากบางจรดลงบนนิ้วนางอีกฝ่ายแทนยอดหัวแหวน
มองแหวนที่น้องหยิบออกมา คงเป็นของสำคัญเพราะเจ้าตัวเก็บรักษาอย่างดี แหวนทับทิมสีม่วงเม็ดงามถูกบรรจงสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายได้อย่างพอดิบพอดี
“พี่กุลไม่ทิ้งไปไหนหรอก น้องเมยนั่นหละต้องอยู่ด้วยกันไปนานๆหนา“
เขาถือวิสาสะหยิบแหวนวงคู่กันอีกชิ้นมาสวมคืนให้คนตรงหน้า ก่อนลอบยิ้มเบาๆ 100 ปีก็ไม่รู้ว่าจะพอไหมสำหรับตน ริมฝีปากบางจรดลงบนนิ้วนางอีกฝ่ายแทนยอดหัวแหวน
เสียงงึมงำพึมพำเล็ดลอดออกมาเบาๆ ไม่นานนักดวงตาคู่เดิมก็เบนขึ้นมอง มือทั้งสองละออกจากใบหน้าก่อนจะเริ่มผลิยิ้มออกมาอีกครั้ง
“เพราะว่า…”
“ผมเป็นคนพูดเก่งไง”
“คุณตาสวยต้องไปฝึกการพูดมาให้เยอะๆแล้วล่ะครับ ถึงจะพูดทันผม”
“ฮึๆ…”
+
เสียงงึมงำพึมพำเล็ดลอดออกมาเบาๆ ไม่นานนักดวงตาคู่เดิมก็เบนขึ้นมอง มือทั้งสองละออกจากใบหน้าก่อนจะเริ่มผลิยิ้มออกมาอีกครั้ง
“เพราะว่า…”
“ผมเป็นคนพูดเก่งไง”
“คุณตาสวยต้องไปฝึกการพูดมาให้เยอะๆแล้วล่ะครับ ถึงจะพูดทันผม”
“ฮึๆ…”
+
" นาน "
" แต่เห็นด้วย "
นักเรียนมิใช่น้อยๆเห็นด้วยเรื่องความสวยงามที่ว่ามา พู่กันเรียกได้ว่าดั่งเดิมและงดงามอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เรื่องที่ต้องเขียนมากกว่า 500รายชื่อเช่นนี้สงสัยจะใช้เวลาพอสมควร
หากไม่ใช่คนเดิมเขียนลายมือคงแตกต่าง แต่หากเขียนคนเดียวคงได้ปวดข้อมือก่อนจะเปิดเทอม
" นาน "
" แต่เห็นด้วย "
นักเรียนมิใช่น้อยๆเห็นด้วยเรื่องความสวยงามที่ว่ามา พู่กันเรียกได้ว่าดั่งเดิมและงดงามอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เรื่องที่ต้องเขียนมากกว่า 500รายชื่อเช่นนี้สงสัยจะใช้เวลาพอสมควร
หากไม่ใช่คนเดิมเขียนลายมือคงแตกต่าง แต่หากเขียนคนเดียวคงได้ปวดข้อมือก่อนจะเปิดเทอม
“อ๊ะ... ไม่เลยฉันไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนค่ะ”
เธอกล่าวพร้อมกับโบกมือเล็กน้อยอย่างประหม่า พลางขยับกายตั้งตรงแต่ยังคงไม่กล้าสบตาเขาตรงๆนานเกินไปนักใบหน้าสวยยังคงซีดกลับพยายามส่งยิ้มบางๆ
“ไม่หรอกค่ะๆ เป็นฉันเองต่างหากที่เสียมารยาทฉันต้องขอโทษจริงๆ”
“อ๊ะ... ไม่เลยฉันไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนค่ะ”
เธอกล่าวพร้อมกับโบกมือเล็กน้อยอย่างประหม่า พลางขยับกายตั้งตรงแต่ยังคงไม่กล้าสบตาเขาตรงๆนานเกินไปนักใบหน้าสวยยังคงซีดกลับพยายามส่งยิ้มบางๆ
“ไม่หรอกค่ะๆ เป็นฉันเองต่างหากที่เสียมารยาทฉันต้องขอโทษจริงๆ”
― มือของเขายื่นไปรับสมุดที่เธอยื่นมาให้ และมองไปยังรูปภาพนั้น
แม้จะไม่ใช่รูปที่สวยจนต้องพินิจเช่นงานศิลป์ในหอ ―แต่ก็ตรึงตาและบันทึกลงไปในใจของเขาแล้ว
เขาแย้มยิ้มแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ
" ― ก็วาดเก่งจริงๆด้วยแหละนะ , อายาเนะจังเนี่ย "
― มือของเขายื่นไปรับสมุดที่เธอยื่นมาให้ และมองไปยังรูปภาพนั้น
แม้จะไม่ใช่รูปที่สวยจนต้องพินิจเช่นงานศิลป์ในหอ ―แต่ก็ตรึงตาและบันทึกลงไปในใจของเขาแล้ว
เขาแย้มยิ้มแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ
" ― ก็วาดเก่งจริงๆด้วยแหละนะ , อายาเนะจังเนี่ย "
พี่ไป บางใหญ่ นนทบุรี
วันที่ 28 มิย. ถึง 5 กค. 2569
นะคะ
💁♀️arisa0889746814
💁♀️arich419
พี่ไป บางใหญ่ นนทบุรี
วันที่ 28 มิย. ถึง 5 กค. 2569
นะคะ
💁♀️arisa0889746814
💁♀️arich419
อาจจะเพราะไม่คุ้นชินกับที่จึงต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่บ้างทำให้เมื่อคืนตาค้างนอนไม่หลับซักนิด
พอเห็นว่าช่วงเวลาสายนี้น่าจะไม่มีอะไรเลยแอบจรลีมาหาที่นอนพักสายตาซักครู่
ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน แต่เมื่อลืมตาขึ้นก็ต้องตาค้างเมื่อเห็นคุณที่มองอยู่
‘...’
‘สวยจังคนๆนี้’
“เอ่อ.. สวัสดีค่ะ”
”ซุยนะเผลอนอนขวางทางมั้ย?”
”หรือเผลอละเมอเสียงดัง?“
อาจจะเพราะไม่คุ้นชินกับที่จึงต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่บ้างทำให้เมื่อคืนตาค้างนอนไม่หลับซักนิด
พอเห็นว่าช่วงเวลาสายนี้น่าจะไม่มีอะไรเลยแอบจรลีมาหาที่นอนพักสายตาซักครู่
ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน แต่เมื่อลืมตาขึ้นก็ต้องตาค้างเมื่อเห็นคุณที่มองอยู่
‘...’
‘สวยจังคนๆนี้’
“เอ่อ.. สวัสดีค่ะ”
”ซุยนะเผลอนอนขวางทางมั้ย?”
”หรือเผลอละเมอเสียงดัง?“
คือแบบ 😭 ละมุนตุ้นหน้าฝรั่งแต่ทำผมเอเชียนเหมือนหลุดมาจากอนิเมะเลยมุง
น่ารักมาก ขาวผ่องอมชมพุไปหมด กุงง นี่คนป่าววะ
คือชีดึงสายตากุตั้งแต่นั่งอยู่เซนเตอร์แล้วอะ คนตั้งเยอะ เดินเข้ามากุหยุดมองคนนี้ไทาได้ 555 คือดี คือสวย คือน่ารัก ครบรสสัส ถุกต้องมาก อยุ่ให้มองนาน ๆ นะค่ะ 5555
คือแบบ 😭 ละมุนตุ้นหน้าฝรั่งแต่ทำผมเอเชียนเหมือนหลุดมาจากอนิเมะเลยมุง
น่ารักมาก ขาวผ่องอมชมพุไปหมด กุงง นี่คนป่าววะ
คือชีดึงสายตากุตั้งแต่นั่งอยู่เซนเตอร์แล้วอะ คนตั้งเยอะ เดินเข้ามากุหยุดมองคนนี้ไทาได้ 555 คือดี คือสวย คือน่ารัก ครบรสสัส ถุกต้องมาก อยุ่ให้มองนาน ๆ นะค่ะ 5555
กะพริบตาปริบ ๆ บ้านที่เขาอาศัยอยู่ตอนนี้ไม่มีสักคน ทำโน่นทำนี่เองกันหมด หมอนี่มันรวยจริง! ยิ่งเห็นอาหารในกล่องแล้วก็ยิ่งชัดเจน ประณีตทุกองค์ประกอบขนาดนี้ คงใช้เวลาทำนาน ไม่ก็ต้องมีหลายคนช่วยกันทำ นึกถึงฝีมือคนที่รู้จักดีขึ้นมาทันที
รู้งี้เอากล่องสวยกว่านี้มาดีกว่า...
แต่กล่องนี้ก็ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวคนมามุงทั้งห้อง ให้คนมามองกล่องนั้นกล่องเดียวพอ
กะพริบตาปริบ ๆ บ้านที่เขาอาศัยอยู่ตอนนี้ไม่มีสักคน ทำโน่นทำนี่เองกันหมด หมอนี่มันรวยจริง! ยิ่งเห็นอาหารในกล่องแล้วก็ยิ่งชัดเจน ประณีตทุกองค์ประกอบขนาดนี้ คงใช้เวลาทำนาน ไม่ก็ต้องมีหลายคนช่วยกันทำ นึกถึงฝีมือคนที่รู้จักดีขึ้นมาทันที
รู้งี้เอากล่องสวยกว่านี้มาดีกว่า...
แต่กล่องนี้ก็ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวคนมามุงทั้งห้อง ให้คนมามองกล่องนั้นกล่องเดียวพอ
หลังอีกฝ่ายกล่าวว่าเธอคือเซฟโซนสำหรับเขามานานแล้ว พวงแก้มขึ้นสีชมพูดูน่ารัก ริมฝีปากยกยิ้มบางเบา
ดีใจจัง ไม่คิดว่าคนอย่างเธอจะสามารถเป็นเซฟโซนสำหรับใครได้— ถ้าอย่างนั้นก็ต้องยิ่งทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดเลย
“ถ้านัตสึเมะคุงคิดไม่ออก ไว้ให้ดิฉันช่วยคิดรอยสักให้เอาไหมเจ้าคะ”
+
หลังอีกฝ่ายกล่าวว่าเธอคือเซฟโซนสำหรับเขามานานแล้ว พวงแก้มขึ้นสีชมพูดูน่ารัก ริมฝีปากยกยิ้มบางเบา
ดีใจจัง ไม่คิดว่าคนอย่างเธอจะสามารถเป็นเซฟโซนสำหรับใครได้— ถ้าอย่างนั้นก็ต้องยิ่งทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดเลย
“ถ้านัตสึเมะคุงคิดไม่ออก ไว้ให้ดิฉันช่วยคิดรอยสักให้เอาไหมเจ้าคะ”
+
"สเปคผม?"
นี่ก็เป็นรายการหาคู่ ไม่แปลกที่ไลล์จะถามแบบนั้น
เจ้าตัวเบนสายตาไปมองเพดาน ครุ่นคิดหาคำที่พอจะอธิบายภาพในหัว
แล้วก็ไม่ต้องคิดให้ถี่ถ้วนนานนัก เพราะบอดี้การ์ดหนุ่มคุ้นๆ ว่าเหมือนเขาก็เพิ่งจะเคยคุยเรื่องสเปคกับใครบางคนไปไม่นานมานี้
"ปกติผมไม่มีสเปคตายตัวครับ แต่ถ้าชอบเป็นพิเศษคงจะเป็นผมสีบลอนด์"
+
"สเปคผม?"
นี่ก็เป็นรายการหาคู่ ไม่แปลกที่ไลล์จะถามแบบนั้น
เจ้าตัวเบนสายตาไปมองเพดาน ครุ่นคิดหาคำที่พอจะอธิบายภาพในหัว
แล้วก็ไม่ต้องคิดให้ถี่ถ้วนนานนัก เพราะบอดี้การ์ดหนุ่มคุ้นๆ ว่าเหมือนเขาก็เพิ่งจะเคยคุยเรื่องสเปคกับใครบางคนไปไม่นานมานี้
"ปกติผมไม่มีสเปคตายตัวครับ แต่ถ้าชอบเป็นพิเศษคงจะเป็นผมสีบลอนด์"
+
"ผมเป็นคนเสนอแท้ๆ ทำไมไม่ได้เลือก"
บ่นอุบไปเบาๆ หนึ่งรอบกับตรรกะอีกฝ่าย และถึงกับไปไม่ถูกเพราะไม่ได้เตรียมตัวมาเล่นอะไรแบบนี้ด้วยซ้ำ
ควินก็เลยนั่งมองเครื่องดื่มที่ถูกวางเสิร์ฟไว้อยู่บนโต๊ะ จ้องสีสวยๆ นั้นนานอยู่กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าเกม Truth or Dare ต้องเริ่มเล่นยังไง
"ผมเลือก T ครับ"
"ถามมาได้เลย"
+
"ผมเป็นคนเสนอแท้ๆ ทำไมไม่ได้เลือก"
บ่นอุบไปเบาๆ หนึ่งรอบกับตรรกะอีกฝ่าย และถึงกับไปไม่ถูกเพราะไม่ได้เตรียมตัวมาเล่นอะไรแบบนี้ด้วยซ้ำ
ควินก็เลยนั่งมองเครื่องดื่มที่ถูกวางเสิร์ฟไว้อยู่บนโต๊ะ จ้องสีสวยๆ นั้นนานอยู่กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าเกม Truth or Dare ต้องเริ่มเล่นยังไง
"ผมเลือก T ครับ"
"ถามมาได้เลย"
+
พอสัมผัสได้ถึงมือและน้ำเสียงที่คุ้นเคยทำเอาหล่อนยิ้มกว้างเหมือนไม่ได้กังวลอะไรแทน
“ โอ้ว สวัสดีค่ะอควาที่รัก ทางนี้ก็พึ่งถึงไม่นานเองค่ะ ”
” จากที่ดูๆ แล้ว....“
” อะแฮ่ม คุณคนสวยเคยดูแนวอิโรติกทริลเลอร์มั้ยคะ? ”
หันมองตาใส ก่อนจะขยับจอมาให้ดูลิสต์หนังที่เคยดูมาก่อนแล้ว
[gone girl สามีถูกต้องสงสัยหลังจากภรรยาหายตัวไป]
+
พอสัมผัสได้ถึงมือและน้ำเสียงที่คุ้นเคยทำเอาหล่อนยิ้มกว้างเหมือนไม่ได้กังวลอะไรแทน
“ โอ้ว สวัสดีค่ะอควาที่รัก ทางนี้ก็พึ่งถึงไม่นานเองค่ะ ”
” จากที่ดูๆ แล้ว....“
” อะแฮ่ม คุณคนสวยเคยดูแนวอิโรติกทริลเลอร์มั้ยคะ? ”
หันมองตาใส ก่อนจะขยับจอมาให้ดูลิสต์หนังที่เคยดูมาก่อนแล้ว
[gone girl สามีถูกต้องสงสัยหลังจากภรรยาหายตัวไป]
+
เด็กจิ๋วโบกไม้โบกมือใหญ่ ไม่ได้เจอพี่คนสวยมานานหลายวัน แต่ไม่ลืมจะยกมือไหว้ทั้งสวัสดีจนคนอุ้มต้องหันกลับมามอง
‘เอาา สกายอยากได้’
“ขอบคุณป้าจวนยังคะ”
เขาก้มบอกน้องสาวก่อนจะรับตุ๊กตาหน้าตาไม่พึงประสงค์ที่อีกฝ่ายให้มาถือ ระหว่างนั้นสองมือเล็กๆของสกายก็ผนมขึ้นพร้อมขอบคุณเสียงใส
“พี่เก็บไปกี่บูธแล้วเนี่ย”
“ได้โคตรเยอะ”
เด็กจิ๋วโบกไม้โบกมือใหญ่ ไม่ได้เจอพี่คนสวยมานานหลายวัน แต่ไม่ลืมจะยกมือไหว้ทั้งสวัสดีจนคนอุ้มต้องหันกลับมามอง
‘เอาา สกายอยากได้’
“ขอบคุณป้าจวนยังคะ”
เขาก้มบอกน้องสาวก่อนจะรับตุ๊กตาหน้าตาไม่พึงประสงค์ที่อีกฝ่ายให้มาถือ ระหว่างนั้นสองมือเล็กๆของสกายก็ผนมขึ้นพร้อมขอบคุณเสียงใส
“พี่เก็บไปกี่บูธแล้วเนี่ย”
“ได้โคตรเยอะ”
มิตซึกิปรายตามองไปยังรอบ ๆ การที่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายน้อยลงก็จริง แต่ก็ยังคงเดินเข้าไปจับชายเสื้ออีกฝ่ายเพื่อให้อุ่นใจมากขึ้นอีกอยู่ดี
เจ้าตัวมองขึ้นไปยังท้องฟ้า
สวยจัง...
นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ออกมาแถวนี้..
ว่าแล้วก็ยิ้มบาง ๆ ออกมา ต้องยกความดีความชอบให้คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขานี่แหละนะ
“ โมโมะคุงเลือกสถานที่เก่งจังเลย ”
มิตซึกิปรายตามองไปยังรอบ ๆ การที่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายน้อยลงก็จริง แต่ก็ยังคงเดินเข้าไปจับชายเสื้ออีกฝ่ายเพื่อให้อุ่นใจมากขึ้นอีกอยู่ดี
เจ้าตัวมองขึ้นไปยังท้องฟ้า
สวยจัง...
นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ออกมาแถวนี้..
ว่าแล้วก็ยิ้มบาง ๆ ออกมา ต้องยกความดีความชอบให้คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขานี่แหละนะ
“ โมโมะคุงเลือกสถานที่เก่งจังเลย ”
มองคนสวยค่ะ ยิ่งสวยมากๆยิ่งต้องมองนานๆ
มองคนสวยค่ะ ยิ่งสวยมากๆยิ่งต้องมองนานๆ
"แต่ถ้าอยากไปจริงจังก็คงเป็นวันอื่น"
วันนี้เธอแค่อยากเดินเรื่อยๆ หยุดยืนมองอะไรได้นานๆโดยไม่ต้องทำอะไรมากมาย
"บ้านนินจาก็คงไม่พ้นการฝึกวิถีนินจาสินะ"
แต่...ถ้ามีคนชวนก็จะยอมไปทำอะไรๆสักหน่อย, หุบร่มกลับมาใช้เป็นไม้เท้าดังเดิม พร้อมที่จะเดินไปปลายทางที่ว่า
"ในเมื่อเรามาเจอกันแล้ว เน่จังขอไปด้วยนะ"
"แต่ถ้าอยากไปจริงจังก็คงเป็นวันอื่น"
วันนี้เธอแค่อยากเดินเรื่อยๆ หยุดยืนมองอะไรได้นานๆโดยไม่ต้องทำอะไรมากมาย
"บ้านนินจาก็คงไม่พ้นการฝึกวิถีนินจาสินะ"
แต่...ถ้ามีคนชวนก็จะยอมไปทำอะไรๆสักหน่อย, หุบร่มกลับมาใช้เป็นไม้เท้าดังเดิม พร้อมที่จะเดินไปปลายทางที่ว่า
"ในเมื่อเรามาเจอกันแล้ว เน่จังขอไปด้วยนะ"
"ฮึ ถูกต้องแล้วล่ะ โทวมะคุง"
ริรินะยกมือป้องปากหัวเราะคิกคักชอบใจกับคำชมของอีกฝ่าย ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ทำท่าราวกับเจ้าหญิงเอาแต่ใจที่คุ้นเคยกับคำชื่นชมเป็นอย่างดี
ก็รู้ตัวมาตั้งนานแล้วนี่นาว่าหน้าตาดี
"ตาถึงจริง ๆ เลยนะ"
รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้า ขณะที่สายตาไล่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพิจารณา
+
"ฮึ ถูกต้องแล้วล่ะ โทวมะคุง"
ริรินะยกมือป้องปากหัวเราะคิกคักชอบใจกับคำชมของอีกฝ่าย ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ทำท่าราวกับเจ้าหญิงเอาแต่ใจที่คุ้นเคยกับคำชื่นชมเป็นอย่างดี
ก็รู้ตัวมาตั้งนานแล้วนี่นาว่าหน้าตาดี
"ตาถึงจริง ๆ เลยนะ"
รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้า ขณะที่สายตาไล่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพิจารณา
+
เขาตกใจเฮือกเมื่อเธอทักทายมา มือสั่น ชีพจรเต้นรัว มองเธอตาไม่กระพริบ
ต้องพูดอะไรดี ต้องใช้คำศัพท์เเบบไหนถึงจะเหมาะ ว หว๋า ผู้หญิงคนนี้สวยจัง ย เเย่เเล้ว ปล่อยให้เธอรอคำตอบนานหรือเปล่า ทำยังไงดีๆๆ
“ อ เอ่อ ค คือ บัตรผม”
นิ่งไปชั่วขณะ
“ผ ผม ผมไม่ใข่คนขโมยนะ”
หัวไม่ประมวลผล เขารีบนำบัตรคนอื่นเเนบหน้าข้างตัวเอง ให้เห็นความเเตกต่าง
เขาตกใจเฮือกเมื่อเธอทักทายมา มือสั่น ชีพจรเต้นรัว มองเธอตาไม่กระพริบ
ต้องพูดอะไรดี ต้องใช้คำศัพท์เเบบไหนถึงจะเหมาะ ว หว๋า ผู้หญิงคนนี้สวยจัง ย เเย่เเล้ว ปล่อยให้เธอรอคำตอบนานหรือเปล่า ทำยังไงดีๆๆ
“ อ เอ่อ ค คือ บัตรผม”
นิ่งไปชั่วขณะ
“ผ ผม ผมไม่ใข่คนขโมยนะ”
หัวไม่ประมวลผล เขารีบนำบัตรคนอื่นเเนบหน้าข้างตัวเอง ให้เห็นความเเตกต่าง
คนกำลังอินกับวิวได้ไม่นาน ก็ต้องขมวดคิ้วไปมองตาม
ก่อนที่เขาจะเพลิดเพลินกับภาพบบรรยากาศตรงหน้าต่อ ปล่อยให้คนข้าง ๆ เขาได้เอนจอยกับการถ่ายรูป
"หือ?"
"มันก็ได้อยู่หรอก แต่ที่ก่อนหน้านั่นฉันทำหน้าแบบนั้นก็เพราะนายล้อฉันนี่.."
เขาเขม่นมองราวกับจะบอกว่า มันก็ไม่ได้ผิดที่เขาคนเดียวเสียทั้งหมดด้วย
+
คนกำลังอินกับวิวได้ไม่นาน ก็ต้องขมวดคิ้วไปมองตาม
ก่อนที่เขาจะเพลิดเพลินกับภาพบบรรยากาศตรงหน้าต่อ ปล่อยให้คนข้าง ๆ เขาได้เอนจอยกับการถ่ายรูป
"หือ?"
"มันก็ได้อยู่หรอก แต่ที่ก่อนหน้านั่นฉันทำหน้าแบบนั้นก็เพราะนายล้อฉันนี่.."
เขาเขม่นมองราวกับจะบอกว่า มันก็ไม่ได้ผิดที่เขาคนเดียวเสียทั้งหมดด้วย
+
อีกคนที่ต้องขอบคุณก็คือ @ Rainrily_Lalina เป็นไทโปที่เร็วมาก ๆ และน่ารักมาก ๆ ไม่ผิดหวังเลยค่า #รีวิวRLN
อีกคนที่ต้องขอบคุณก็คือ @ Rainrily_Lalina เป็นไทโปที่เร็วมาก ๆ และน่ารักมาก ๆ ไม่ผิดหวังเลยค่า #รีวิวRLN