เหตุการณ์ 1 : ทำมือถือหล่นพื้นแบบเอาหน้าลง ฉันไม่กรี๊ด เพราะมือถือกรี๊ดแทนแล้ว

เหตุการณ์ 2 : ไปส่งของปณ. ระหว่างพยามยามยกมือถือแสกนจ่ายเงินให้ติดแบบสุดล่ก เงยหน้ามาอีกที พนง.มองหลังมือถือแล้วกลั้นขำแบบฮึ้บบ!!... ขำได้ค่ะพี่ เอาเรย

ความหรูหราในยุคสมัยใหม่
- ไม่ต้องใช้เวลาอย่างเร่งรีบ
- อากาศ อาหาร น้ำ สะอาด มีให้ใช้ไม่ขาดแคลน
- ความเงียบสงบ ไม่มีสิ่งรบกวนจาก เสียง แสงไฟ โนติมือถือและอีเมล
- มีสุขภาพดีทั้งกายและจิตใจ
- มีเวลาพักผ่อนทำสิ่งที่ชอบสิ่งที่รัก ทำตามฝันได้ ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะเรียนจะลองอะไรสักอย่างแล้วทำไปทำไม ทำแล้วได้เงินไหม

” ระแวงไปใย กูไม่กัดดอก “

/ดึงเชือกถุงออกแล้วจึงหยิบกำไลตะขาบสีเงินขึ้นมาถือไว้

/คว้ามืออีกคนไว้หมับ กลัวว่าจะดึงหนี

”อะนี่ ค่าชดเชยเสื้อของมึงที่กูทำขาดไปวันก่อน“

“สั่งทำไว้นานแล้ว เพิ่งจะมีโอกาสเอามาให้”

/ว่าแล้วจึงประคองข้อมือสวมกำไลให้ ก่อนจะท่องคาถาอวยพร

/กะแล้วเชียวว่าต้องใส่ได้พอดี

#OWeek_MUC Day7

โรลปิด | with @clarisseclaire-muc.bsky.social

ในช่วงที่คอนเสิร์ตยังไม่เริ่ม มีนักศึกษาเดินกันไปมาในบริเวณงานเพื่อทำกิจกรรมกัน

เอสเทอร์มายื่นสูบบุหรี่รอรุ่นน้องคนหนึ่งที่นัดกันไว้แถวๆหน้าทางเข้างาน เนื่องด้วยเจ้าตัวจะมาคืนเงินที่ไปไถมา

แต่ไปๆมาๆเหมือนจะโดนชวนให้มาเป็นคู่เดตด้วยสะงั้น?

“…ยัยบื้อนั้น หลงหรือเปล่าเนี่ย?”

เอสหยิบมือถือขึ้นมาเช็คดูอีกครั้ง

"แล้วก็อีกอย่างเดสสึหวา !"
"นิโกะคุง ! ไม่ใช่ ! คนไม่ดี ! สักหน่อย ! เดสสึหวาาา—— !"

ปากก็ทำแก้มป่องบอกว่าโกรธอยู่ แต่มือก็ยังจะเอื้อมไปหยิกแก้มคนตรงหน้า

ไม่รู้ล่ะ แต่จังหวะนั้นเธอก็ทำการจ่ายเงินให้คนที่พึ่งโดนหยิกแก้มไปเมื่อครู่อีกรอบ ก่อนจะช่วยเขาเดินถือของออกมาจากร้าน

ผ๋ม พยายามละ … ด้วยข้อจำกัดของเครื่องเจาะรูทำให้มันเย็บเล่มได้เท่านี้ 😂 เพราะงั้น # บันทึกท่องบูรพา มันจะสภาพหนังสือทำมือที่อ่านว่า ทำมือจริงๆ… คุณภาพทำมือด้วย lol

ถือซะว่าเป็นเวอรชั่นสะสมละกัน เดี๋ยวผ๋มมีตังซื้อเครื่องเข้าเล่มแล้ว จะไม่มีเวอร์นี้ให้เห็นแล้ว

ใครอยากได้ควาทเอ็กคลูซีฟก็ช่วยอุดหนุนกันได้ ผ๋มจะได้มีเงินไปซื้อเครื่อง

ส่วนราคาคิดว่าคงยืนที่ 150 แหละ 112 หน้า a6

[ ย่านการค้าชิโอคาเสะ | 8.00 ]
( + ได้นะคะะ)

ยังเช้าตรู่เหมือนเดิม เออร์มิงในชุดกิโมโนก็ออกมาที่ตลอดตั้งแต่เช้าตรู่

เดินเลาะไปร้านนู้นทีร้านนี้ที มือก็ถือถุงกระดาษที่ใส่ของจำนวนหนึ่ง จนกระทั่งมาหยุดลงที่ร้านขายผลไม้ เค้าตัดสินใจจะซื้อผลไม้ เพื่อนำไปเป็นวัตถุดิบสำหรับทำขนมวันนี้ แต่ตอนนั้นที่เหรียญกลิ้งออกจากกระเป๋าเงินพอดี

“โอ้ะ! อ้ะ!”

เค้ายืนเก้งๆกังๆเพราะของเต็มไม้เต็มมือไปหมด

#ย้อนอ่านจจส ตอนที่24

..... ค่ะ เป็นตอนของจุนเป แต่เราได้รู้เรื่องยูจิเพิ่มเยอะเลยนะคะ ในแฟนท่อมพาเรดยูจิยังเซฟเบอร์เพื่อนไม่เป็นเลย คนเพิ่งหัดใช้มือถือก็ยังงี้ล่ะนะ

ตอนแรกนึกว่ายูจิเป็นพ่อเฒ่าจากยุคเฮย์อันที่ไหนอิเซไกมาถึงไม่ถนัดเรื่องเทคโนโลยี แต่เอาจริงๆก็น่าจะเพราะจนล่ะนะ เพิ่งมีเงินพอจะซื้อมือถือได้ตอนได้เงินจากการทำเควสต์ตีผีหลังเข้าโรงเรียนไสยเวทนี่ล่ะค่า

📱🔥 มือถือเครื่องเดียว ก็เป็นเจ้าของธุรกิจได้!

ไม่ต้องมีหน้าร้าน
ไม่ต้องสต๊อกสินค้า
ก็เริ่มต้นได้ทันที 💸✨

แค่มีใจที่อยากเริ่ม
โอกาสก็อยู่ในมือคุณแล้ว ❤️

ทำง่าย ทำที่ไหนก็ได้
เหมาะกับทุกอาชีพ

👉 เริ่มต้นวันนี้กับแอปมณีแดง
แล้วเปลี่ยนมือถือให้กลายเป็นเครื่องทำเงิน 🚀

#มณีแดง
#มือถือทำเงิน
#เจ้าของธุรกิจ
#รายได้เสริม
#เริ่มง่ายได้เงินจริง

📱👉https://kaisorn.bizmontra.com/

อิญปตัวดี ประเทศนี้ทำกุมือถือเต็มละ จะจ่ายห่าเหวอะไรก็ทำแอป สะสมแต้มก็แอป มึงรวมๆ กันไว้ที่เดียวได้ไหม ตอนนี้หน้าจอมือถือคือแอปสุปเป้อ แอปจ่ายเงินออนไลน์ แอปสะสมแจบ้าบอคอแตก้ม บ้าบอคอแตกเต็มไปหมด กุงง

ที่ตั้งท่าจะเดินเข้ามากอดเจ้าตัวออกไปอีกคน

'มันแย่ตรงไหนอิซางิ ก็ถ้าพวกฉันไม่ทำแบบนี้ แล้วนายจะรู้ได้ยังไง ว่าคนพวกนั้นที่มาคบกับนาย มันรักนายที่เป็นตัวนายจริง ๆ ไม่ใช่รักเพราะชื่อเสียง เงินทองที่นายมี' เรโอะแย้งออกไปพร้อมกับวางโทรศัพท์มือถือของตัวเองลงบนโซฟา (37)

- เอาไปลงทุนกับอะไรที่ไม่ทำเงิน
- พิมพ์ปฏิทิน

คำถามคือ แต่ละวันเราได้ใช้กันมะ ถ้าไม่ใช่พวกคนจีนหรือสายมู มีกำหนดการก็ทำบนคอมบนมือถือกันหมด

ผมเล่นไท่กี่เกมแล้ว ที่เหลือผมขอนอเกมในอนาคตที่มันทำอะไรแตกต่างจากเจนนี้หน่อย ถ้าค่ายเกมมือถือเลิกบ้าทำอะไรตามๆกันเพื่อเอาแต่เงินคนเล่น ป่านนี้เกมมือถือน่าจะไปไกลแล้ว

ไมค์ไม่เคยพกเงินสดแต่พกกระเป๋าตังหรูติดตัวตลอดเวลาเวลาเพื่อนขอยืมตังไมค์ก็มักบอก"เอามือถือมาโอนไม่ได้พกตังสด"แต่กระเป๋าเขาที่เพื่อนเห็นกลับหนาเหมือนมีแบ็งค์เป็นปึกๆในนั้น

ในฐานะไอดอลหนุ่มทุกคนรู้ว่าเขามีเงินเยอะแค่ไหน มันจึงไม่น่าแปลกอะไรที่กระเป๋านั้นจะฟอง

"ไมค์ทำกระเป๋าตกค่ะ"แมรี่กล่าวก่อนก้มเก็บกระเป๋าหนาที่ตกพื้น

"อย่านะหยิบมันนะครับ!"ไมค์ตะโกนเมื่อกระเป๋าหรูถูกยกขึ้น

มือถือเครื่องแรกซื้อตอนเรียนโทปีแรก (เงินพ่อแม่) จำยี่ห้อไม่ได้แล้ว เป็นจอขาวดำ ปุ่มกด เสียงเรียกเข้ายังไม่เป็นเมโลดี้ หน้าจอแต่งอะไรไม่ได้เลย ฟังค์ชั่นปุ่มกดคือทำได้มากสุดคือตั้งเบอร์โทรด่วน แบตชาร์จทีนึงอยู่ได้เกินอาทิตย์ ทำตกทีมือถือไปทางแบตไปทางหยิบมาประกอบกันแล้วใช้งานได้ต่อ

นั่งคิด ถ้ามีลูกจะทำแบบพ่อคือเก็บเงินแยกไว้ให้เลยทิ้งไว้ แต่เปนบัญชีร่วมผู้ปกครอง-ลูก ออมเรื่อยๆ ทิ้งไว้ให้ แบ่งสองกอง เงินสดกองนึง พอร์ตลงทุนกองนึง ทั้งคู่แค่เติมแล้วแช่ทิ้งไว้ปล่อยวิ่งไปไม่ถอนออก เรียนจบค่อยยื่นใส่มือให้ แต่เดี๋ยวคิดหาาวิธีสอนให้เด็กคนนึงมีวุฒิภาวะมากพอจะถือของพวกนั้นด้วยตัวเองให้ได้ก่อน พ่อไม่ได้สอน ดิฉันนับหนึ่งใหม่เองทั้งหมดเพราะใช้หมดตัว 5555555

เรางดไปงาน CA, CQ และงานอาร์ตอื่นๆ มาแล้วปีครึ่ง เพิ่งกล้าไปอีกทีก็หนนี้ แต่ก็ยังรู้สึกประสาทอยู่ ทุกครั้งที่โอนเงินคือยื่นมือถือให้ศิลปินดูชัดๆ ถ้าเน็ตไม่ดี ทำท่าจะโอนไม่ไปก็จ่ายเงินสดเลย ทำแบบนี้ก็ช่วยให้กระวนกระวายใจน้อยลง

ถ้าไป CQ เราคงหาเพื่อนไปด้วยแล้วจ่ายเงินสดเป็นหลัก คือค่ายมือถือของเราห่วยน่ะ ยังไม่หมดสัญญาสักที 😬

คนที่จ่ายเงินอยู่ข้างหน้ามัวแต่ทำอะไรอยู่กันนะ ฮันคิดขณะในมือถือแก้วชานมไข่มุกที่ยังไม่ได้จ่ายเงินยืนอยู่ตรงจุดสำหรับยืนต่อแถว แต่ผ่านไปนานสองนานก็ยังคิดเงินไม่เสร็จ แถมเคาน์เตอร์คิดเงินก็มีพนักงานคนเดียวเพราะเป็นกะดึกเสียด้วยทำให้เขาจำต้องยืนต่ออยู่แบบนั้น

เขาได้ยินคนด้านหน้าทวนคำช้า ๆ เหมือนไม่แน่ใจศัพท์ที่ถูกต้อง นึกว่าเป็นคนต่างชาติเสียอีกแต่ก็ดูพูดภาษาญี่ปุ่นในประโยคสนทนาอื่น ๆ ได้นี่นา

+

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่โกรธที่เธอไปแย่งของกินเขาสินะ งั้นไม้ที่เหลืออยู่ขอได้มั้ยนะ(..)

กำลังลังเลในใจ เพราะว่าดันทำกระเป๋าเงินหายก็เลยไม่มีเงินซื้อของกิน แล้วก็ดันมาเจอรุ่นพี่ในสภาพถือของกินมากมายอีก
เหมาะเจาะสุดๆ

พอเห็นช็อกโกแลตที่เปื้อนปากอีกคนก็คุ้ยๆหาทิชชู่ในกระเป๋าหูรูดที่ห้อยมาด้วย ก่อนจะยื่นทิชชู่ให้เขา มืออีกข้างชี้มาที่ปากตัวเอง ประมาณว่าให้เอาทิชชู่นี่ไปเช็ดปาก

+

(ขอบวกค้าบบ)

มอร์ฟที่สาละวนกับการตามหาของให้พี่สาวบังเอิญ เหลือเกินที่ดัรได้ยินประโยคก่อนหน้าที่มาร์ตินจะกันมาถาม

“นายรู้ใช่ไหม M ว่าความฝันที่ว่าสามารถแก้ได้ด้วยการทำคะแนน“

ใบหน้านิ่งสนิทที่ติดง่วงงุนอยู่เสมอ ในมือของเขาถือปิ่นปักผมสีเงินที่ดูสวยงามมากไว้อยู่อันหนึ่ง

ตอนคนละครึ่งเราก็ไม่เคยสมัครเพราะไม่อยากทำอะไรที่ข้องเกี่ยวกับไอ้เวรนั่น พอมารอบนี้ก็ไม่อยากลงอีก แต่ก็มีแต่คนบอกให้ลง ฮือ ไม่อยากทำอะ วุ่นวายจัง แล้วถ้าสมัครเราก็ต้องมีเน็ตมือถือปะถึงจะไปใช้จ่ายตามร้านได้ เปลืองเงินอีกเดือนละหลายร้อยเลย 😭

จริงๆพอปิดมือถือ ก็ไม่มีอะไรในทวิตที่ทำอะไรเราได้เลยนะ555555555 เซลฟ์รีไมเด้อว่า บังมีที่ซุกหัวนอนแบบไม่ต้องจ่าวค่าเช่า มีอาหารกินทุกเวลา มีเงินซื้อของปรนเปรอกิเลส มีพ่อแม่ที่โคตรรักเรา มีสามีที่รักเราและตามใจทุกอย่าง ชีวิตเราไม่ได้อยู่บนเนตอ่ะ ❤️

iPad gen 6 (ปี 2018) ตอนนี้หมดสภาพมากๆ ถือแล้วร้อนมือสุดๆ เข้า Safari ยังอืดยังค้าง คือนี่มีไว้อ่าน webtoon อย่างเดียว ทำงานก็ไม่ได้แล้ว

อยากได้แท็บเล็ตใหม่แต่ไม่มีเงินจ้า ไม่มีปัญญาซื้อ iPad ซึ่งก็พูดตรงๆ ว่าแท็บเล็ตเนี่ย iPad มันดีสุดจริงๆ ฝั่ง Android ตัวแพงยังให้ประสบการณ์ที่ดีเท่าไม่ได้เลย
แต่ถ้าซื้อมาแค่พิมพ์งาน ทำสไลด์ไม่หนักมากตัว 10k-15k มันก็ไหวแค่อย่าหวังใช้ยาวหลายปี

วีร่าพลิกดูราคาหนังสืออีกรอบ มือมี่กำลังจะควักเงินจ่ายให้รุ่นน้องก็หยุดลง

“ได้นั่งอ่านด้วยกันที่ห้องสมุดก็คงจะดี ถือว่าให้เธอเรียนภาษาไปด้วย“

วีร่าชอบนิยายแฟนตาซีแสนโรแมนติกเป็นที่สุด ที่พูดไปจริง ๆ แล้วคงเป็นข้ออ้างขอยืมอ่านเสียมากกว่า

“ถ้าเริ่มอ่านคล่อง ก็ต้องได้รางวัล, รอบนี้ลูกอมขี้มูกโทรลของจริงเลยดีไหมนะ?“

การได้ทำสิ่งแปลกใหม่และมอบให้คนอื่นก็ถือเป็นการแสดงความเอ็นดู

*