#ยืดเปล่า
คนโพสต์อ่ะเปล่าน้ำลายยืดอะ
October 23, 2026 at 2:29 PM
เห็นดูนิ่งๆไปก็คิดว่าไม่สวยรึเปล่านะ มองปริบๆดูอากัปกิริยา ล่กๆๆ

เห็นว่าอีกคนชอบก็ยิ้มกว้าง เฮ่!

"ใช่ม้ายละ! เหมือนเฟียนเยย" อวยมาก็ยืดอก หุหุ
October 24, 2026 at 12:46 PM
"ไม่หรอกครับ เชื่อมั่นในกระเพาะของพี่สิ"

ยืดอก ... ทำไม ?

"เห... แปลว่าพี่พิเศษสินะครับ ไม่คิดเลยว่าเอลเอลจะมองพี่แบบนี้"

พอน้องลุกก็ยืดตัวเต็มความสูง เกาะแกะเกะกะอยู่ไม่ห่าง

"แต่อาจจะโดนสัตว์เก็บกินหมดก่อนก็ได้นะครับ"

"แต่เก็บมาเยอะๆ เฮคเตอร์จะกินหรือเปล่าน้า?"
October 22, 2026 at 1:35 PM
เรียวนิ้วเกี่ยวม้วนผมตัวเองเบาๆ ระหว่างเรียบเรียงความคิด

ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าตัวเองพูดเสียยืดยาว

“ อ๊ะ— ฉันตอบจริงจังเกินไปหรือเปล่าคะ เหมือนพูดเยอะไปเลย ”

เธอหัวเราะเบาๆ พลางยิ้มเจื่อน

“ แค่เผลอคิดแล้วพูดออกมาเลยน่ะค่ะ ”
October 24, 2026 at 8:12 AM
October 24, 2026 at 10:03 AM
"เอ๊ะ"

ก้มลงมองชามในมือ ก็พบว่ารุ่นน้องพูดถูก แป้งจับตัวข้นเหนียว แถมยังยืดติดไม้อีกต่างหาก

"ขอโทษครับแอนนา"

เอ่ยเสียงแผ่วพร้อมก้มหน้าสำนึกผิด เขาอยากแก้ไขสิ่งที่ทำพลาด แต่ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

"เป็นพี่ที่มัวแต่เหม่อเอง ขอโทษจริง ๆ ครับ"

กำชามไว้ด้วยความไม่มั่นใจ นี่เขาทำให้ชมรมทำครัวสิ้นเปลืองวัตถุดิบแล้วสินะ

"ถ้ามีวิธีแก้ก็บอกด้วยนะครับ พี่จะทำทุกอย่าง ไม่อยากให้ทิ้งไปเปล่า ๆ เลย"
October 25, 2026 at 4:12 PM
พอถูกลูบหัวก็ยอมอย่างง่ายดาย และเหมือนว่าจะมีเสียงที่ดังจับทิศทางไม่ได้กำลังสื่อสารกับมิคาเงะ

"ใช่แล้วครับ นาโอจิเอง จะว่าไปก็ยังไม่เคยให้พี่มิคาเงะเห็นร่างนี้นี่นา"

แม้จิ้งจอกจะไม่ได้อ้าปากเลยก็ตาม แถมยังก้มให้ลูบหัวอย่างสุภาพ แต่จากโทนเสียงก็รู้ได้ว่าเป็นเสียงนาโอจิ

"ผมมาเดินเล่นที่นี่ อยากยืนเส้นยืดสายสักหน่อย" หางจิ้งจอกส่ายไปมา "มารบกวนพี่หรือเปล่า?"
October 25, 2026 at 10:29 AM
มือกดเจลให้อยู่ที่เดิมหลังจากอีกฝ่ายผละออกไป กลับมายืดตัวเต็มความสูง ก่อนจะถามไถ่อาการหลังประคบมาซักพัก

“ ตอนนี้ซานะจังหายปวดรึยัง ”
“ อยากได้ยาแก้ปวดหรืออะไรอีกรึเปล่า ”

พยักเพยิดหน้าไปทางร้านสะดวกซื้อด้านหลัง
October 26, 2026 at 9:06 AM
" มันกินได้หรือเปล่า, ไอ้มารยาทอะไรของเธอน่ะ "
" อ้อ หรืออยากสอนฉันหรอ? เธออยากจำลองเป็นอาจารย์อย่างงั้นหรอ? "

" โถ่, เซนเซย์ครับ สอนผมหน่อยสิ "

ลำตัวโค้งต่ำ ถือวิสาสะเข้าประชิดจนเส้นสายตาสอดประสานในระนาบเดียวกัน, มันเอียงหัว หางคิ้วลู่ตก ปล่อยพ่นน้ำเสียงออดอ้อน

―เพียงยั่วบาทาคุณเท่านั้น

ก่อนจะยืดตัวตั้งตรง ยกมือขึ้นแคะหู หน้าซังกะตาย

" หมดรมย์เลยแฮะ "
October 22, 2026 at 3:58 AM
ดวงตาปรือปรอยตรงหน้าทำให้หญิงสาวหัวเราะเสียงแผ่วในลำคอ เธอเก็บไม้เก็บมือยืดหลังตรงพลางส่ายหน้า

“ เปล่าหรอกค่ะ แค่ผ่านมาทางนี้พอดี ”

เธอไม่คุ้นหน้าอีกฝ่ายนัก แต่ด้วยรูปลักษณ์และการแต่งตัว หล่อนประเมินว่าเขาอาจไม่ใช่นักเรียน

“ แล้วคุณล่ะคะ ไม่ได้หลงทางในโรงเรียนจนมาหยุดอยู่ตรงนี้ใช่ไหม? ”
October 20, 2026 at 3:59 PM
ชายคนนั้นสวมเสื้อยืดเสื้อสกรีนลายประหลาดทับด้วยฮาโอริสีน้ำเงินเข้ม ผมสีเงินปล่อยสยายหล่นลงพื้น ใบหน้าดูเคร่งเครียด

คุณรู้สึกสงสัยใคร่รู้ว่าใคร อะไร ทำไม มานั่งโดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ตรงนี้ จึงเดินเข้ามาทัก

ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณ

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”
October 19, 2026 at 3:46 PM
ฉันล่ะเกลียดความเซ้นท์ดีของนายจริงๆ! ชิ—

"ไม่หรอกน่า✨ ฉันพูดจริงทำจริงอยู่แล้ว"

ขอโทษนะมินจัง อดเอารูปให้เธอดูเลยฮรือ—

หญิงสาวยิ้มกว้างกลบเกลื่อนสีหน้าหง๋อยของตัวเอง ก่อนจะเก็บกล้องใส่ในกระเป๋า ถึงจะเสียดายแต่เธอก็เป็นพวกทำตามคำพูดอยู่แล้วด้วย

"เดี๋ยวฉันจะไปบอกนายูตะคุงให้นะว่าพอมีเสื้อเปลี่ยนให้นายรึเปล่า✨"

เสื้อที่เธอพกมาอีกฝ่ายคงใส่ไม่ได้แน่ๆถึงจะเป็นเสื้อยืดธรรมดาก็เถอะ
October 26, 2026 at 5:15 AM
ถ้าอย่างนั้นดาวแรกควรมีประดับในวันจันทร์นี้รึเปล่าครับ — ปิดเทอมเล็กก็อย่างนี้ ธินอนตัวยืดไปเถอะครับ นักศึกษาอย่างเรา ๆ ได้หยุดสักวันก็อยากทิ้งตัวแล้ว 555

ผมได้ลงชื่อสมัครเข้าสมาคมแน่แท้ เพราะมากครับ ผมเก็บเข้าเพลย์ลิสต์เรียบร้อย ส่วนท่อนโปรด คงเป็น

ไม่มีจูบลาเหมือนดังตะวัน
ลาจากฟ้าไปให้ใจขมขื่น
จูบเดียวเท่านั้นนิรันดร์ยั่งยืน
หวานฉ่ำด่ำดังกลืนซุกทรวง

แต่ยอมรับว่าเลือกยากอยู่นะ
October 24, 2026 at 2:07 AM
"ใช่ ๆ มองในแง่ดีเข้าไว้ !!"

หัวเราะ แล้วลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย

"เอาล่ะ ฉันว่าจะกลับละ โคฮาเนะจังล่ะ ? ต้องกลับไปที่ร้านก่อนรึเปล่า ?"

หันไปถามเธอเพราะเห็นว่ายังใส่ยูนิฟอร์มร้านอยู่
October 19, 2026 at 6:07 AM
นาถตั้งชื่อวิชาออกมาน่าเรียนกว่าที่เราเรียกเองอีก สงสัยคงต้องแอบดูในบัญชีรายชื่อแล้วว่ามีชื่อเธออยู่ในนี้ด้วยรึเปล่า เผื่อจะไปขอคำปรึกษามายืดอายุแพชชั่นสักหน่อย , เห็นว่าเป็นนาถบิตะ ธิราเอม่อนจะแง้มให้ฟังสักหน่อยแล้วกันว่าหนนี้เป็นของกินนะ — งั้นสะดวกให้เราเคาะกล่องข้อความไปไหม ¿ จะเลือกวันกับช่วงหลังเวลาราชการไปให้

ช่วงนี้คุณพระเขาชอบฟังเพลงอะไรเนี่ย เพลย์ลิสต์ของธิจะถูกใจไหมนะ
October 22, 2026 at 1:45 PM
ส่ายหน้าเบาๆที่คำถามว่าเขามาวิ่ง จึงฮัมเสียงต่ำปฏิเสธ
"เปล่า มาเดินเล่นน่ะ"

ก่อนจะเว้นช่วงสักครู่ แล้วยืดแขนเอนตัวลงกับท่อนขาตัวเอง คล้ายแมวบิดขี้เกียจ
"นั่นสินะ... สอบกลางภาคตามกิจกรรมแข่งมาติดๆแบบนี้ เอาเวลาไหนมาเก็บเรี่ยวแรง เนอะ"
พยางค์ท้ายเขาเงยหน้าขึ้นมายังคู่สนทนา เชิงหาคนเห็นด้วย
รอยยิ้มขยับยกทะเล้นขี้เล่น
October 18, 2026 at 1:53 AM
10.00 น. ณ ร้านขายของชำแห่งหนึ่ง

“บ้าชิบ…ขนมที่อยากได้ไม่มีอย่างนั้นรึ…“

ยูสุเกะภายใต้ชุดลำลองเสื้อยืดแขนสั้น และกางเกงขาสี่ส่วน กำลังมองบนชั้นวางของซึ่งว่างเปล่าไม่มีแม้แต่เศษฝุ่นเกาะ แสดงว่าต้องเพิ่งมีคนหยิบห่อสุดท้ายไปแน่ ๆ

คิดแล้วก็ยืนหน้ามุ่ยอารมณ์เสีย ผิดกับปกติที่เจอหน้าคนอื่นแล้วจะประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้ทุกครั้ง
October 18, 2026 at 2:33 AM
“ อรุณสวัสดิ์ครับ.. ”

“ พี่นั่งด้วยได้รึเปล่า? ”

เขาเอ่ยถามขณะยืนรอคำอนุญาตจากอีกฝ่าย ขณะนั้นก็มองไปรอบบริเวณตัวเธออย่างสงสัย

“ อืม.. มาเดินยืดเส้นยืดสายน่ะ พอดีวันนี้มีนัดเลยตื่นเช้านิดหน่อยครับ .. ”

“ แล้วเราล่ะ .. ทำอะไรอยู่เหรอครับ? ”
October 17, 2026 at 9:45 AM
//หลังจากโดนปัดมือลงมาและโดนมองมาที่หน้าก็ทำให้เขาเริ่มนิ่งขึ้นมา ก่อนจะยืดอก หยิบสเปร์ดับกลิ่นปากในกระเป๋ามาพ่นก่อนจะเริ่มพูด

"ก็.....อ....เอาไงดีหละก็อยากถามไงว่าช่วงนี้สบายดีรึเปล่าช่วงนี้เป็นไงมั่งหนะ"

//พยามทำตัวให้ดูมั่นใจมากที่ที่สุดเหมือนพึ่งอ่านเจอในหนังสือมาไม่มีผิด
October 17, 2026 at 11:21 AM
เสียงอะไหล่คืนรูปดังมาจากทางด้านหลังของปีศาจโลหิต เมื่อลำตัวท่อนบนและล่างของเจ้าจิ้งจอกจักรกลยืดกลับเข้าที่, หลังจากหดทรอโซลงเพื่อไม่ให้การไล่ตามเขาด้วยสี่ขาดูน่าตลกเกินไป

"ซัลโว," เฟนริร์เรียก ก่อนอ้าปากเหมือนเตรียมคำชมเอาไว้เต็มกระเป๋า --ทว่าพอถึงคราวต้องหยิบออกมาใช้จริงๆ กลับพบว่ากระเป๋าใบนั้นว่างเปล่าอย่างไม่น่าให้อภัย +
October 15, 2026 at 8:33 PM
พอเมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดถึงเวทมนต์ดวงตาก็เป็นวาล์วประกายด้วยความสนใจ

"ว เวทมนต์อย่างนั้นหยอ!"

"สุดยอดไปเลยไม่ใช่เวทมนต์ได้หรอ!?"

"แต่ว่าเวทมนต์มันคืออะไร?"

ทำตาแป๋ว ในตาช่างว่างเปล่าไร้ความรู้

กอดอกพร้อมเอียงตัวไปทางซ้ายน้ำลายยืด

เหมือนว่าความสนใจจะตกไปอยู่ที่เวทมนต์หมดแล้วจนไม่ได้ฟังอีกฝ่าย

แต่จังหวะที่ลูบหัวหางของเธอก็ส่ายเร็วขึ้น พออีกฝ่ายหยุดหางก็หยุด
October 16, 2026 at 10:48 PM
“ ตื่นแล้วหรอ— !? ”

แขนกระชับแน่นครู่นึงด้วยความตกใจ แต่ก็เร่งเดินไปที่เก้าอี้ตัวนึงในห้องชมรมก่อนจะวางตัวอีกฝ่ายลงช้า ๆ

“ ฉันทำให้นายตื่นรึเปล่า ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ”

ไม่ได้หัวเสียที่อีกฝ่ายตื่นแล้วไม่บอก จริง ๆ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าริแอนตื่นตอนไหน เขาคิดว่าริแอนหลับสนิทมาตลอดทาง

หลังจากวางริแอนลงเขาก็บีบ ๆ ท่อนแขนและเริ่มยืดเส้นแขนหลังจากที่อุ้มอีกฝ่ายมานาน โชคดีที่ไม่ปวดมากมายอะไร
October 18, 2026 at 9:37 AM
อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญหรืออะไรที่มันแทบจะไม่เก็ตด้วยซ้ำ เพราะตลอดชีวิตของมันจะเรียกว่าแม่มันแตกหน่อซะด้วยซ้ำเลยไม่ค่อนเข้าใจคอนเซปของเพศเท่าไหร่ ทำให้มันยืดตัวขึ้นตรงสะตั้นเล็กน้อย แล้วชี้ที่หน้าอกของตนเองราวกับตั้งคำถามว่า 'เจ้าชอบมันเรอะ...?'

"....( •᷄‎ •᷅ )?"

แถมคิดอีกด้วยว่าอีกฝ่ายยังปกติดีรึเปล่านะ ชอบไขมันส่วนเกินเนี่ยนะ? ประหลาดเปล่า
October 12, 2026 at 4:33 PM
กำลังตัดกันได้ดีเลยกับความใกล้ชิดตรงหน้า

" ฮ่า..ชั่งมันแล้วกัน.คิดไปแล้วชวนปวดหัวเปล่าๆ.. " แพร่บ

เวลใช้ทีเผลอแลบลิ้นออกมาเล็กน้อย ก่อนยืนหน้าไปใกล้ๆสุดจนยืดความยาวออกมาได้อีก แล้วเลียเกือบครึ่งของหัวกลมๆตรงหน้าอย่างตั้งใจ

ตาเปิดอีกครั้ง วงแหวนสีขาววูบเล็กก่อนขยาย

+
October 16, 2026 at 10:40 AM
(มาปักแจมด้วยนะค้าบ🥺)

เธอที่นั่งอยู่แถวริมสระน้ำยกเเขนขึ้นเพื่อยืดเส้นยืดสายจากความล้าที่มานั่งทบทวนบนเรียนแถวๆนี้ ในระหว่างที่เธอกำลังจัดหนังสือเข้ากระเป๋าอยู่นั้นสายตาก็พลันสบเข้ากับเจ้าสุนัขตัวโตไม่ใกล้ไม่ไกล

ตัวใหญ่จังน้า.. เธอคิดไปพลางนึกขึ้นว่าตัวใหญ่ขนาดนั้นถ้าได้กอดก็คงอุ่นดีไม่น้อยหรือเปล่านะ

ก่อนจะสลัดความคิดออกแล้วลุกขึ้นจัดการตัวเองเล็กน้อยแล้วค่อยๆลุกขึ้นเพื่อกลับบ้าน
(+)
October 11, 2026 at 9:53 AM