“ ฮะ ฮ่า ใจอ่อนก็พูดมาตรงๆเถอะน่า~”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาพร้อมคำพูดหยอกล้อหลุดจากริมฝีปากก่อนร่างโปร่งจะขยับหลีกทางให้อีกฝ่ายเดินนำไปก่อน
“ งั้นก็ ไปกันสิครับ ”
เจ้าตัวเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยแววตาขบขัน รอยยิ้มบางยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า
ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
“ ผมไม่อยากหันกลับแล้วเห็นว่าเธอแอบหนีไปซะก่อนหรอกนะ~ ”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาพร้อมคำพูดหยอกล้อหลุดจากริมฝีปากก่อนร่างโปร่งจะขยับหลีกทางให้อีกฝ่ายเดินนำไปก่อน
“ งั้นก็ ไปกันสิครับ ”
เจ้าตัวเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยแววตาขบขัน รอยยิ้มบางยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า
ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
“ ผมไม่อยากหันกลับแล้วเห็นว่าเธอแอบหนีไปซะก่อนหรอกนะ~ ”
October 11, 2026 at 10:20 PM
“ ฮะ ฮ่า ใจอ่อนก็พูดมาตรงๆเถอะน่า~”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาพร้อมคำพูดหยอกล้อหลุดจากริมฝีปากก่อนร่างโปร่งจะขยับหลีกทางให้อีกฝ่ายเดินนำไปก่อน
“ งั้นก็ ไปกันสิครับ ”
เจ้าตัวเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยแววตาขบขัน รอยยิ้มบางยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า
ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
“ ผมไม่อยากหันกลับแล้วเห็นว่าเธอแอบหนีไปซะก่อนหรอกนะ~ ”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาพร้อมคำพูดหยอกล้อหลุดจากริมฝีปากก่อนร่างโปร่งจะขยับหลีกทางให้อีกฝ่ายเดินนำไปก่อน
“ งั้นก็ ไปกันสิครับ ”
เจ้าตัวเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยแววตาขบขัน รอยยิ้มบางยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า
ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
“ ผมไม่อยากหันกลับแล้วเห็นว่าเธอแอบหนีไปซะก่อนหรอกนะ~ ”
เอเลเม้นเรื่องมันมีมวลแต่จะหรีดทูเอนสียังไงเอายัง นายเอกอดีตหัวหน้าทหารอากาศหน่วยรบเดนตายโดนสั่งปลดประจำการเพราะไปหักแขนหักขาทหารอัลฟ่าที่พุ่งใส่อ้างว่าไม่มีสติใช้ครวยนำชีวิต คือมันมีไวรัสระบาด infected 💥 เกิดมนุษย์สายพันธุ์ใหม่พี่คูดันแจคพอตตรวจออกมาเป็นอมก สองปีแห่งความโกลาหลโลกก็ร่างกฏหมายดูแล&ควบคุม&คุ้มครอง เพศรองสามเพศเสร็จ
October 11, 2026 at 2:35 PM
เอเลเม้นเรื่องมันมีมวลแต่จะหรีดทูเอนสียังไงเอายัง นายเอกอดีตหัวหน้าทหารอากาศหน่วยรบเดนตายโดนสั่งปลดประจำการเพราะไปหักแขนหักขาทหารอัลฟ่าที่พุ่งใส่อ้างว่าไม่มีสติใช้ครวยนำชีวิต คือมันมีไวรัสระบาด infected 💥 เกิดมนุษย์สายพันธุ์ใหม่พี่คูดันแจคพอตตรวจออกมาเป็นอมก สองปีแห่งความโกลาหลโลกก็ร่างกฏหมายดูแล&ควบคุม&คุ้มครอง เพศรองสามเพศเสร็จ
มาร์ตินได้ยินประโยคนั้นชัดเจน
แล้วถ้าผมแพ้พี่ไปแล้ว
ชัดเจนยิ่งกว่าจังหวะของรองเท้าบนพื้นฟลอร์
ชัดเจนยิ่งกว่าไวโอลินที่ลากเสียงขึ้นสูงเหมือนเส้นด้ายถูกขึงจนใกล้ขาด
เขาไม่ได้ตอบทันที
สองร่างทวนเข็มนาฬิกาไปตามแรงนำ แผ่นหลังของรอยถูกพากลับมาชิดเข้ากับเขาเพียงเสี้ยวหนึ่ง ก่อนมาร์ตินจะหมุนอีกฝ่ายให้ประจันหน้า
แล้วถ้าผมแพ้พี่ไปแล้ว
ชัดเจนยิ่งกว่าจังหวะของรองเท้าบนพื้นฟลอร์
ชัดเจนยิ่งกว่าไวโอลินที่ลากเสียงขึ้นสูงเหมือนเส้นด้ายถูกขึงจนใกล้ขาด
เขาไม่ได้ตอบทันที
สองร่างทวนเข็มนาฬิกาไปตามแรงนำ แผ่นหลังของรอยถูกพากลับมาชิดเข้ากับเขาเพียงเสี้ยวหนึ่ง ก่อนมาร์ตินจะหมุนอีกฝ่ายให้ประจันหน้า
October 11, 2026 at 1:17 PM
มาร์ตินได้ยินประโยคนั้นชัดเจน
แล้วถ้าผมแพ้พี่ไปแล้ว
ชัดเจนยิ่งกว่าจังหวะของรองเท้าบนพื้นฟลอร์
ชัดเจนยิ่งกว่าไวโอลินที่ลากเสียงขึ้นสูงเหมือนเส้นด้ายถูกขึงจนใกล้ขาด
เขาไม่ได้ตอบทันที
สองร่างทวนเข็มนาฬิกาไปตามแรงนำ แผ่นหลังของรอยถูกพากลับมาชิดเข้ากับเขาเพียงเสี้ยวหนึ่ง ก่อนมาร์ตินจะหมุนอีกฝ่ายให้ประจันหน้า
แล้วถ้าผมแพ้พี่ไปแล้ว
ชัดเจนยิ่งกว่าจังหวะของรองเท้าบนพื้นฟลอร์
ชัดเจนยิ่งกว่าไวโอลินที่ลากเสียงขึ้นสูงเหมือนเส้นด้ายถูกขึงจนใกล้ขาด
เขาไม่ได้ตอบทันที
สองร่างทวนเข็มนาฬิกาไปตามแรงนำ แผ่นหลังของรอยถูกพากลับมาชิดเข้ากับเขาเพียงเสี้ยวหนึ่ง ก่อนมาร์ตินจะหมุนอีกฝ่ายให้ประจันหน้า
ลูกโป่งน้ำใสลอยละล่อง สะท้อนมวลสีสันของบุปผาท้องนภา ทว่าหากเพ่งมองก็กลับฉายภาพเงาร่างตนและนางให้บิดเบี้ยวไร้จุดบรรจบ
เขาเอื้อมประคองมันไว้ด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่มันจะแตกดับและจากลาไปโดยยังมิทันได้สัมผัส...
ไม่ต่างอะไรกับนางในยามก่อน และยามนี้
ยังคง เอื้อนเอ่ยวาจาประหลาด... นางหวังจะได้รับความดับสูญอันหลุดพ้นหรืออย่างไร
+
เขาเอื้อมประคองมันไว้ด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่มันจะแตกดับและจากลาไปโดยยังมิทันได้สัมผัส...
ไม่ต่างอะไรกับนางในยามก่อน และยามนี้
ยังคง เอื้อนเอ่ยวาจาประหลาด... นางหวังจะได้รับความดับสูญอันหลุดพ้นหรืออย่างไร
+
October 11, 2026 at 7:19 AM
ลูกโป่งน้ำใสลอยละล่อง สะท้อนมวลสีสันของบุปผาท้องนภา ทว่าหากเพ่งมองก็กลับฉายภาพเงาร่างตนและนางให้บิดเบี้ยวไร้จุดบรรจบ
เขาเอื้อมประคองมันไว้ด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่มันจะแตกดับและจากลาไปโดยยังมิทันได้สัมผัส...
ไม่ต่างอะไรกับนางในยามก่อน และยามนี้
ยังคง เอื้อนเอ่ยวาจาประหลาด... นางหวังจะได้รับความดับสูญอันหลุดพ้นหรืออย่างไร
+
เขาเอื้อมประคองมันไว้ด้วยความอ่อนโยน ก่อนที่มันจะแตกดับและจากลาไปโดยยังมิทันได้สัมผัส...
ไม่ต่างอะไรกับนางในยามก่อน และยามนี้
ยังคง เอื้อนเอ่ยวาจาประหลาด... นางหวังจะได้รับความดับสูญอันหลุดพ้นหรืออย่างไร
+
จะว่าไป… เขาชอบทำหน้าแบบนั้นจริงๆรึเปล่าเธอก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน
พออีกคนแต้มสี วาดตาจนเป็นรูปเป็นร่างก็ลูบคางครุ่นคิด
พอวาดประกอบกันดูแล้ว ก็ดู… เหมือนเจ้าตัวอยู่นะ(มั้ง)
“꒰ঌ(•͈⌔•͈)໒꒱ อากิซังเก่งมากเลยค่ะ”
ชูนิ้วโป้งชื่นชมเยี่ยมยอดไปทีนึง
“แล้วจะนำคัตจังไปปลุกเลยไหมคะ? รึจะลองวาดหลายๆแบบดูก่อน”
เอ่ยปากถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ต่อ
พออีกคนแต้มสี วาดตาจนเป็นรูปเป็นร่างก็ลูบคางครุ่นคิด
พอวาดประกอบกันดูแล้ว ก็ดู… เหมือนเจ้าตัวอยู่นะ(มั้ง)
“꒰ঌ(•͈⌔•͈)໒꒱ อากิซังเก่งมากเลยค่ะ”
ชูนิ้วโป้งชื่นชมเยี่ยมยอดไปทีนึง
“แล้วจะนำคัตจังไปปลุกเลยไหมคะ? รึจะลองวาดหลายๆแบบดูก่อน”
เอ่ยปากถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ต่อ
October 11, 2026 at 6:47 AM
จะว่าไป… เขาชอบทำหน้าแบบนั้นจริงๆรึเปล่าเธอก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน
พออีกคนแต้มสี วาดตาจนเป็นรูปเป็นร่างก็ลูบคางครุ่นคิด
พอวาดประกอบกันดูแล้ว ก็ดู… เหมือนเจ้าตัวอยู่นะ(มั้ง)
“꒰ঌ(•͈⌔•͈)໒꒱ อากิซังเก่งมากเลยค่ะ”
ชูนิ้วโป้งชื่นชมเยี่ยมยอดไปทีนึง
“แล้วจะนำคัตจังไปปลุกเลยไหมคะ? รึจะลองวาดหลายๆแบบดูก่อน”
เอ่ยปากถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ต่อ
พออีกคนแต้มสี วาดตาจนเป็นรูปเป็นร่างก็ลูบคางครุ่นคิด
พอวาดประกอบกันดูแล้ว ก็ดู… เหมือนเจ้าตัวอยู่นะ(มั้ง)
“꒰ঌ(•͈⌔•͈)໒꒱ อากิซังเก่งมากเลยค่ะ”
ชูนิ้วโป้งชื่นชมเยี่ยมยอดไปทีนึง
“แล้วจะนำคัตจังไปปลุกเลยไหมคะ? รึจะลองวาดหลายๆแบบดูก่อน”
เอ่ยปากถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ต่อ
#PreScareGame_MUC #ScareGame_MUC
เอาน้ำมาให้ละฟังคำพูดแล้วนึกออก
“อ๋อออ พี่เยลลี่นี่เอง!”
เข้าใจได้ในเรื่องรูปร่าง อย่างเขาเองก็มีร่างก้อนๆเหมือนกันตามประสาชาวสไลม์
“ในชุดนี้ดูดีมากเลย แทบจำไม่ได้แน่ะ!” ยกนิ้วแอพพรูป 👍
เอาน้ำมาให้ละฟังคำพูดแล้วนึกออก
“อ๋อออ พี่เยลลี่นี่เอง!”
เข้าใจได้ในเรื่องรูปร่าง อย่างเขาเองก็มีร่างก้อนๆเหมือนกันตามประสาชาวสไลม์
“ในชุดนี้ดูดีมากเลย แทบจำไม่ได้แน่ะ!” ยกนิ้วแอพพรูป 👍
October 11, 2026 at 6:42 AM
#PreScareGame_MUC #ScareGame_MUC
เอาน้ำมาให้ละฟังคำพูดแล้วนึกออก
“อ๋อออ พี่เยลลี่นี่เอง!”
เข้าใจได้ในเรื่องรูปร่าง อย่างเขาเองก็มีร่างก้อนๆเหมือนกันตามประสาชาวสไลม์
“ในชุดนี้ดูดีมากเลย แทบจำไม่ได้แน่ะ!” ยกนิ้วแอพพรูป 👍
เอาน้ำมาให้ละฟังคำพูดแล้วนึกออก
“อ๋อออ พี่เยลลี่นี่เอง!”
เข้าใจได้ในเรื่องรูปร่าง อย่างเขาเองก็มีร่างก้อนๆเหมือนกันตามประสาชาวสไลม์
“ในชุดนี้ดูดีมากเลย แทบจำไม่ได้แน่ะ!” ยกนิ้วแอพพรูป 👍
“ขอบคุณครับคุณพ่อ”
แวซองต์ตรวจเอกสารคร่าวๆ แล้วนำไปเก็บโดยมีสาวน้อยนั่งขี่คออยู่ เขาหันมายิ้มให้เจย์เดนแล้วพยักเพยิดไปทางสตูดิโอ
“อยากมาดูด้วยกันไหมครับ”
เรเชลน้อยตีมือดีใจที่จะได้เริ่มเรียน ร่างสูงพาเธอไปยังริมผนังที่มีราวจับเป็นแนวยาว วางเธอลงแล้วสาธิตท่าทาง
“ไหน ลองทำตามครูนะคะ”
“มือจับที่ราว เขย่งปลายเท้าให้สูงงที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย”
แวซองต์ตรวจเอกสารคร่าวๆ แล้วนำไปเก็บโดยมีสาวน้อยนั่งขี่คออยู่ เขาหันมายิ้มให้เจย์เดนแล้วพยักเพยิดไปทางสตูดิโอ
“อยากมาดูด้วยกันไหมครับ”
เรเชลน้อยตีมือดีใจที่จะได้เริ่มเรียน ร่างสูงพาเธอไปยังริมผนังที่มีราวจับเป็นแนวยาว วางเธอลงแล้วสาธิตท่าทาง
“ไหน ลองทำตามครูนะคะ”
“มือจับที่ราว เขย่งปลายเท้าให้สูงงที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย”
October 11, 2026 at 5:22 AM
“ขอบคุณครับคุณพ่อ”
แวซองต์ตรวจเอกสารคร่าวๆ แล้วนำไปเก็บโดยมีสาวน้อยนั่งขี่คออยู่ เขาหันมายิ้มให้เจย์เดนแล้วพยักเพยิดไปทางสตูดิโอ
“อยากมาดูด้วยกันไหมครับ”
เรเชลน้อยตีมือดีใจที่จะได้เริ่มเรียน ร่างสูงพาเธอไปยังริมผนังที่มีราวจับเป็นแนวยาว วางเธอลงแล้วสาธิตท่าทาง
“ไหน ลองทำตามครูนะคะ”
“มือจับที่ราว เขย่งปลายเท้าให้สูงงที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย”
แวซองต์ตรวจเอกสารคร่าวๆ แล้วนำไปเก็บโดยมีสาวน้อยนั่งขี่คออยู่ เขาหันมายิ้มให้เจย์เดนแล้วพยักเพยิดไปทางสตูดิโอ
“อยากมาดูด้วยกันไหมครับ”
เรเชลน้อยตีมือดีใจที่จะได้เริ่มเรียน ร่างสูงพาเธอไปยังริมผนังที่มีราวจับเป็นแนวยาว วางเธอลงแล้วสาธิตท่าทาง
“ไหน ลองทำตามครูนะคะ”
“มือจับที่ราว เขย่งปลายเท้าให้สูงงที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย”
มาคะโปรสุดคุ้ม นวดนอกสถานที่ค่าเดินทางราคาเดียว500บ. แบ่งเบาภาระยามน้ำท่วมเอาใจสายนวด(ในเขต กทม.เท่านั้น)พื้นที่น้ำท่วมสูงไม่รับนะคะ
#นวดรัชดา #นวดทองหล่อ #นวดเอกมัย #นวดรางน้ำ #นวดนอกสถานที่ #นวดตามโรงแรม
🆔 Nanny3nanny
#นวดรัชดา #นวดทองหล่อ #นวดเอกมัย #นวดรางน้ำ #นวดนอกสถานที่ #นวดตามโรงแรม
🆔 Nanny3nanny
October 11, 2026 at 12:18 AM
มาคะโปรสุดคุ้ม นวดนอกสถานที่ค่าเดินทางราคาเดียว500บ. แบ่งเบาภาระยามน้ำท่วมเอาใจสายนวด(ในเขต กทม.เท่านั้น)พื้นที่น้ำท่วมสูงไม่รับนะคะ
#นวดรัชดา #นวดทองหล่อ #นวดเอกมัย #นวดรางน้ำ #นวดนอกสถานที่ #นวดตามโรงแรม
🆔 Nanny3nanny
#นวดรัชดา #นวดทองหล่อ #นวดเอกมัย #นวดรางน้ำ #นวดนอกสถานที่ #นวดตามโรงแรม
🆔 Nanny3nanny
"เห.. นั้นมันทำให้วันนี้เป็นวันที่ดี อีกวันเลยนะครับ~ ได้ทานคุ๊กกี้ อบใหม่ของคุณเบเนดิกซ์ "
เขากล่าวอย่างเบิกบาน ขณะที่ยกยิ้มร่าออกมา อย่างสบายใจ ภายใต้ ท่าทางที่ยังคงเป็นมารยาท และดวงตาที่ถูกปกปิด
เรือนร่างขยับก้าวเดินไปหาอีกฝ่าย ก่อนกล่าวตอบรับไปพร้อมรอยยิ้ม
"ถ้าเช่นนั้น ขออนุญาตด้วยนะครับ หวังว่าคุณจะถูกปากชาหรือกาแฟ ที่ผมนำมานะ"
เขารออีกฝ่ายอนุญาตหรือเข้าไปก่อนจึงเข้าไป
เขากล่าวอย่างเบิกบาน ขณะที่ยกยิ้มร่าออกมา อย่างสบายใจ ภายใต้ ท่าทางที่ยังคงเป็นมารยาท และดวงตาที่ถูกปกปิด
เรือนร่างขยับก้าวเดินไปหาอีกฝ่าย ก่อนกล่าวตอบรับไปพร้อมรอยยิ้ม
"ถ้าเช่นนั้น ขออนุญาตด้วยนะครับ หวังว่าคุณจะถูกปากชาหรือกาแฟ ที่ผมนำมานะ"
เขารออีกฝ่ายอนุญาตหรือเข้าไปก่อนจึงเข้าไป
October 10, 2026 at 9:09 PM
"เห.. นั้นมันทำให้วันนี้เป็นวันที่ดี อีกวันเลยนะครับ~ ได้ทานคุ๊กกี้ อบใหม่ของคุณเบเนดิกซ์ "
เขากล่าวอย่างเบิกบาน ขณะที่ยกยิ้มร่าออกมา อย่างสบายใจ ภายใต้ ท่าทางที่ยังคงเป็นมารยาท และดวงตาที่ถูกปกปิด
เรือนร่างขยับก้าวเดินไปหาอีกฝ่าย ก่อนกล่าวตอบรับไปพร้อมรอยยิ้ม
"ถ้าเช่นนั้น ขออนุญาตด้วยนะครับ หวังว่าคุณจะถูกปากชาหรือกาแฟ ที่ผมนำมานะ"
เขารออีกฝ่ายอนุญาตหรือเข้าไปก่อนจึงเข้าไป
เขากล่าวอย่างเบิกบาน ขณะที่ยกยิ้มร่าออกมา อย่างสบายใจ ภายใต้ ท่าทางที่ยังคงเป็นมารยาท และดวงตาที่ถูกปกปิด
เรือนร่างขยับก้าวเดินไปหาอีกฝ่าย ก่อนกล่าวตอบรับไปพร้อมรอยยิ้ม
"ถ้าเช่นนั้น ขออนุญาตด้วยนะครับ หวังว่าคุณจะถูกปากชาหรือกาแฟ ที่ผมนำมานะ"
เขารออีกฝ่ายอนุญาตหรือเข้าไปก่อนจึงเข้าไป
“ขอบคุณนะครับ-!”
สองเท้าก้าวตามร่างของคนตรงหน้า ในขณะเดียวกันก็สอดส่องหาสิ่งที่เหมือนจะเป็นตั๋วงานแสดงไปด้วย
“อ้ะ นั่นมัน—”
สายตาเจ้ากรรมก็เจอกับเจ้ากระดาษที่จมในแอ่งน้ำไปครึ่งหนึ่ง ถึงจะภาวนาให้ไม่ใช่ แต่จากหมายเลขที่พิมพ์ไว้ ยังไงก็เป็นของเขาแน่นอน
เอลเลียนหยิบเจ้าตั๋วขึ้นมาอย่างเบามือ ถึงมันจะเปื้อนไปครึ่งนึงแต่น่าจะไปแจ้งกับทางโรงละครก็น่าจะได้ดูอยู่.. ล่ะมั้ง
สองเท้าก้าวตามร่างของคนตรงหน้า ในขณะเดียวกันก็สอดส่องหาสิ่งที่เหมือนจะเป็นตั๋วงานแสดงไปด้วย
“อ้ะ นั่นมัน—”
สายตาเจ้ากรรมก็เจอกับเจ้ากระดาษที่จมในแอ่งน้ำไปครึ่งหนึ่ง ถึงจะภาวนาให้ไม่ใช่ แต่จากหมายเลขที่พิมพ์ไว้ ยังไงก็เป็นของเขาแน่นอน
เอลเลียนหยิบเจ้าตั๋วขึ้นมาอย่างเบามือ ถึงมันจะเปื้อนไปครึ่งนึงแต่น่าจะไปแจ้งกับทางโรงละครก็น่าจะได้ดูอยู่.. ล่ะมั้ง
October 10, 2026 at 7:09 PM
“ขอบคุณนะครับ-!”
สองเท้าก้าวตามร่างของคนตรงหน้า ในขณะเดียวกันก็สอดส่องหาสิ่งที่เหมือนจะเป็นตั๋วงานแสดงไปด้วย
“อ้ะ นั่นมัน—”
สายตาเจ้ากรรมก็เจอกับเจ้ากระดาษที่จมในแอ่งน้ำไปครึ่งหนึ่ง ถึงจะภาวนาให้ไม่ใช่ แต่จากหมายเลขที่พิมพ์ไว้ ยังไงก็เป็นของเขาแน่นอน
เอลเลียนหยิบเจ้าตั๋วขึ้นมาอย่างเบามือ ถึงมันจะเปื้อนไปครึ่งนึงแต่น่าจะไปแจ้งกับทางโรงละครก็น่าจะได้ดูอยู่.. ล่ะมั้ง
สองเท้าก้าวตามร่างของคนตรงหน้า ในขณะเดียวกันก็สอดส่องหาสิ่งที่เหมือนจะเป็นตั๋วงานแสดงไปด้วย
“อ้ะ นั่นมัน—”
สายตาเจ้ากรรมก็เจอกับเจ้ากระดาษที่จมในแอ่งน้ำไปครึ่งหนึ่ง ถึงจะภาวนาให้ไม่ใช่ แต่จากหมายเลขที่พิมพ์ไว้ ยังไงก็เป็นของเขาแน่นอน
เอลเลียนหยิบเจ้าตั๋วขึ้นมาอย่างเบามือ ถึงมันจะเปื้อนไปครึ่งนึงแต่น่าจะไปแจ้งกับทางโรงละครก็น่าจะได้ดูอยู่.. ล่ะมั้ง
ชายร่างสูงใหญ่ในเสื้อคลุมสีเข้มเดินทอดน่องไปตามทางเดินของสวนสาธารณะ มือข้างหนึ่งประคองแก้วกาแฟอุ่นที่เพิ่งซื้อมา
เดิมทีเขาตั้งใจเพียงออกมาหาอะไรดื่มก่อนกลับไปเตรียมตัวสอน ทว่าเมื่อเดินผ่านบริเวณริมสระ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยอยู่ไม่ไกล
“เฮเธอร์? หมายถึง...คุณหมอ?”
เขาเอ่ยทัก โดยที่ยืนเว้นระยะจากเธอ พลางหลุบสายตามองฝูงนกน้ำที่กำลังจิกอาหารอย่างเพลิดเพลิน
+
เดิมทีเขาตั้งใจเพียงออกมาหาอะไรดื่มก่อนกลับไปเตรียมตัวสอน ทว่าเมื่อเดินผ่านบริเวณริมสระ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยอยู่ไม่ไกล
“เฮเธอร์? หมายถึง...คุณหมอ?”
เขาเอ่ยทัก โดยที่ยืนเว้นระยะจากเธอ พลางหลุบสายตามองฝูงนกน้ำที่กำลังจิกอาหารอย่างเพลิดเพลิน
+
October 10, 2026 at 6:06 PM
ชายร่างสูงใหญ่ในเสื้อคลุมสีเข้มเดินทอดน่องไปตามทางเดินของสวนสาธารณะ มือข้างหนึ่งประคองแก้วกาแฟอุ่นที่เพิ่งซื้อมา
เดิมทีเขาตั้งใจเพียงออกมาหาอะไรดื่มก่อนกลับไปเตรียมตัวสอน ทว่าเมื่อเดินผ่านบริเวณริมสระ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยอยู่ไม่ไกล
“เฮเธอร์? หมายถึง...คุณหมอ?”
เขาเอ่ยทัก โดยที่ยืนเว้นระยะจากเธอ พลางหลุบสายตามองฝูงนกน้ำที่กำลังจิกอาหารอย่างเพลิดเพลิน
+
เดิมทีเขาตั้งใจเพียงออกมาหาอะไรดื่มก่อนกลับไปเตรียมตัวสอน ทว่าเมื่อเดินผ่านบริเวณริมสระ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยอยู่ไม่ไกล
“เฮเธอร์? หมายถึง...คุณหมอ?”
เขาเอ่ยทัก โดยที่ยืนเว้นระยะจากเธอ พลางหลุบสายตามองฝูงนกน้ำที่กำลังจิกอาหารอย่างเพลิดเพลิน
+
Dr.STONE ฉบับรวมเล่ม 27 ได้นำมาสร้าง TV Anime "Dr.STONE TERRAFORMING"
October 10, 2026 at 5:31 PM
Dr.STONE ฉบับรวมเล่ม 27 ได้นำมาสร้าง TV Anime "Dr.STONE TERRAFORMING"
“…”
[น้องร่างใหญ่กวาดตามองไปที่กระป๋องน้ำที่รุ่นพี่เอามาให้ จากนั้นเขากลับมามองจุดเดิม ยังไม่รับมันมาให้ตัวเอง]
“พี่กินเถอะครับ… ผมไม่ได้คอแห้ง…”
[เสียงของเขาบอกได้ว่าท้อแท้]
[น้องร่างใหญ่กวาดตามองไปที่กระป๋องน้ำที่รุ่นพี่เอามาให้ จากนั้นเขากลับมามองจุดเดิม ยังไม่รับมันมาให้ตัวเอง]
“พี่กินเถอะครับ… ผมไม่ได้คอแห้ง…”
[เสียงของเขาบอกได้ว่าท้อแท้]
October 10, 2026 at 5:29 PM
“…”
[น้องร่างใหญ่กวาดตามองไปที่กระป๋องน้ำที่รุ่นพี่เอามาให้ จากนั้นเขากลับมามองจุดเดิม ยังไม่รับมันมาให้ตัวเอง]
“พี่กินเถอะครับ… ผมไม่ได้คอแห้ง…”
[เสียงของเขาบอกได้ว่าท้อแท้]
[น้องร่างใหญ่กวาดตามองไปที่กระป๋องน้ำที่รุ่นพี่เอามาให้ จากนั้นเขากลับมามองจุดเดิม ยังไม่รับมันมาให้ตัวเอง]
“พี่กินเถอะครับ… ผมไม่ได้คอแห้ง…”
[เสียงของเขาบอกได้ว่าท้อแท้]
"หากไม่คัดค้านก็ตกลงตามนี้... ฟิลลิปส์เจ้านำจดหมายมาก็นำกลับไปคืนแล้วปฏิเสธพวกเขาเสีย หากพวกเขาดึงดันจะเอาให้ได้ก็จงบอกเขาไปว่าข้าจะไม่ปรานีผู้ใดทั้งสิ้น" เมื่อสิ้นคำตอบจากเจ้าบ้าน ผู้รับหน้าเป็นคนส่งสาสน์ให้รางชวงศ์ถอนหายใจเบาๆราวกับรู้ล่วงหน้าว่าผลจะออกมาเป็นเช่นนี้ ก่อนจะเอ่ยรับแล้วซดซุปในชามให้ชุ่มคอเช่นเดียวกับเจ้าบ้านที่ลงมือทานอาหารตัวเองบ้างแล้วเสมือนว่าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร
October 10, 2026 at 5:02 PM
"หากไม่คัดค้านก็ตกลงตามนี้... ฟิลลิปส์เจ้านำจดหมายมาก็นำกลับไปคืนแล้วปฏิเสธพวกเขาเสีย หากพวกเขาดึงดันจะเอาให้ได้ก็จงบอกเขาไปว่าข้าจะไม่ปรานีผู้ใดทั้งสิ้น" เมื่อสิ้นคำตอบจากเจ้าบ้าน ผู้รับหน้าเป็นคนส่งสาสน์ให้รางชวงศ์ถอนหายใจเบาๆราวกับรู้ล่วงหน้าว่าผลจะออกมาเป็นเช่นนี้ ก่อนจะเอ่ยรับแล้วซดซุปในชามให้ชุ่มคอเช่นเดียวกับเจ้าบ้านที่ลงมือทานอาหารตัวเองบ้างแล้วเสมือนว่าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร
มือซ้ายที่จับกันอยู่ออกแรงผลักเพียงเสี้ยวเดียว ร่างของรอยถูกนำให้เอนห่าง ฉับพลัน เหมือนถูกดึงออกจากความปลอดภัยของวอลซ์เมื่อครู่
แต่ก่อนระยะนั้นจะกลายเป็นช่องว่างจริง มาร์ตินก็ดึงกลับมา
เร็ว
แม่น
และใกล้เกินไป
หน้าอกเฉียดหน้าอก สันกรามของเขาแนบผ่านข้างขมับรอยในจังหวะที่บทเพลงกดเสียงต่ำลง
แต่ก่อนระยะนั้นจะกลายเป็นช่องว่างจริง มาร์ตินก็ดึงกลับมา
เร็ว
แม่น
และใกล้เกินไป
หน้าอกเฉียดหน้าอก สันกรามของเขาแนบผ่านข้างขมับรอยในจังหวะที่บทเพลงกดเสียงต่ำลง
October 10, 2026 at 4:18 PM
มือซ้ายที่จับกันอยู่ออกแรงผลักเพียงเสี้ยวเดียว ร่างของรอยถูกนำให้เอนห่าง ฉับพลัน เหมือนถูกดึงออกจากความปลอดภัยของวอลซ์เมื่อครู่
แต่ก่อนระยะนั้นจะกลายเป็นช่องว่างจริง มาร์ตินก็ดึงกลับมา
เร็ว
แม่น
และใกล้เกินไป
หน้าอกเฉียดหน้าอก สันกรามของเขาแนบผ่านข้างขมับรอยในจังหวะที่บทเพลงกดเสียงต่ำลง
แต่ก่อนระยะนั้นจะกลายเป็นช่องว่างจริง มาร์ตินก็ดึงกลับมา
เร็ว
แม่น
และใกล้เกินไป
หน้าอกเฉียดหน้าอก สันกรามของเขาแนบผ่านข้างขมับรอยในจังหวะที่บทเพลงกดเสียงต่ำลง
ตอบรับคำเชิญชวน แต่แค่ยืนเหนือขึ้นไป ก้มลงมองร่างโชกเปียก อำพันคู่นั้น คงคล้ายพระจันทร์ประดับบนฟ้า หากแต่ไม่ส่องประกายเช่นนั้น
" ตอนกลางคืนมันนอนไม่หลับ "
ตั้งแต่พระอาทิตย์โผล่พ้นหัว เขาก็เอาแต่นอนตรงนั้นที ตรงนี้ที เวลาชีวิตนั้นเพี้ยนผิดไม่ต่างจากนกฮูก กับคนที่เห็นแค่ครึ่งวัน ก็คงดูแปลกตา
" การเห็นฉันตื่นมาเดินแบบนี้มันคงไม่แปลกเท่าออกมาเจอใครสักคนนั่งจุ่มน้ำเฉย ๆ "
" ตอนกลางคืนมันนอนไม่หลับ "
ตั้งแต่พระอาทิตย์โผล่พ้นหัว เขาก็เอาแต่นอนตรงนั้นที ตรงนี้ที เวลาชีวิตนั้นเพี้ยนผิดไม่ต่างจากนกฮูก กับคนที่เห็นแค่ครึ่งวัน ก็คงดูแปลกตา
" การเห็นฉันตื่นมาเดินแบบนี้มันคงไม่แปลกเท่าออกมาเจอใครสักคนนั่งจุ่มน้ำเฉย ๆ "
October 10, 2026 at 3:54 PM
ตอบรับคำเชิญชวน แต่แค่ยืนเหนือขึ้นไป ก้มลงมองร่างโชกเปียก อำพันคู่นั้น คงคล้ายพระจันทร์ประดับบนฟ้า หากแต่ไม่ส่องประกายเช่นนั้น
" ตอนกลางคืนมันนอนไม่หลับ "
ตั้งแต่พระอาทิตย์โผล่พ้นหัว เขาก็เอาแต่นอนตรงนั้นที ตรงนี้ที เวลาชีวิตนั้นเพี้ยนผิดไม่ต่างจากนกฮูก กับคนที่เห็นแค่ครึ่งวัน ก็คงดูแปลกตา
" การเห็นฉันตื่นมาเดินแบบนี้มันคงไม่แปลกเท่าออกมาเจอใครสักคนนั่งจุ่มน้ำเฉย ๆ "
" ตอนกลางคืนมันนอนไม่หลับ "
ตั้งแต่พระอาทิตย์โผล่พ้นหัว เขาก็เอาแต่นอนตรงนั้นที ตรงนี้ที เวลาชีวิตนั้นเพี้ยนผิดไม่ต่างจากนกฮูก กับคนที่เห็นแค่ครึ่งวัน ก็คงดูแปลกตา
" การเห็นฉันตื่นมาเดินแบบนี้มันคงไม่แปลกเท่าออกมาเจอใครสักคนนั่งจุ่มน้ำเฉย ๆ "
" ข้ายังร่างอยู่ "
แม้ว่าเซนเซย์ตรงหน้าจะอารมณ์ดีและมีสปิริตแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้เขาสะทกสะท้านได้ ดั่งน้ำที่ไหลไปตามทิศทางเดิมของมัน
" คุนะ-.. ไม่สิ ท่านกำลังสำรวจนักเรียนรอบๆอยู่งั้นหรือ "
อากิพยายามปรับนิสัยการพูดกับเหล่าอาจารย์อยู่แม้ว่ามันะลำบากพอตัว
แม้ว่าเซนเซย์ตรงหน้าจะอารมณ์ดีและมีสปิริตแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้เขาสะทกสะท้านได้ ดั่งน้ำที่ไหลไปตามทิศทางเดิมของมัน
" คุนะ-.. ไม่สิ ท่านกำลังสำรวจนักเรียนรอบๆอยู่งั้นหรือ "
อากิพยายามปรับนิสัยการพูดกับเหล่าอาจารย์อยู่แม้ว่ามันะลำบากพอตัว
October 10, 2026 at 1:09 PM
" ข้ายังร่างอยู่ "
แม้ว่าเซนเซย์ตรงหน้าจะอารมณ์ดีและมีสปิริตแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้เขาสะทกสะท้านได้ ดั่งน้ำที่ไหลไปตามทิศทางเดิมของมัน
" คุนะ-.. ไม่สิ ท่านกำลังสำรวจนักเรียนรอบๆอยู่งั้นหรือ "
อากิพยายามปรับนิสัยการพูดกับเหล่าอาจารย์อยู่แม้ว่ามันะลำบากพอตัว
แม้ว่าเซนเซย์ตรงหน้าจะอารมณ์ดีและมีสปิริตแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้เขาสะทกสะท้านได้ ดั่งน้ำที่ไหลไปตามทิศทางเดิมของมัน
" คุนะ-.. ไม่สิ ท่านกำลังสำรวจนักเรียนรอบๆอยู่งั้นหรือ "
อากิพยายามปรับนิสัยการพูดกับเหล่าอาจารย์อยู่แม้ว่ามันะลำบากพอตัว
วันหยุดสุดสัปดาห์มาถึงแล้ว !
โคฮาเนะที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเตรียมพร้อมจะกลับบ้านในช่วงวันหยุดนี้
แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่เธอก็ยังคงเดินทางกลับบ้านไปช่วยงานที่ร้านของพ่อบุญธรรมทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ดี
เว้นเสียแต่ว่าจะมีนัดในช่วงวันหยุดกับคนอื่น
สาวน้อยร่างเล็กฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะเดินเอ้อระเหยอยู่ข้างทาง
โคฮาเนะที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเตรียมพร้อมจะกลับบ้านในช่วงวันหยุดนี้
แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่เธอก็ยังคงเดินทางกลับบ้านไปช่วยงานที่ร้านของพ่อบุญธรรมทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ดี
เว้นเสียแต่ว่าจะมีนัดในช่วงวันหยุดกับคนอื่น
สาวน้อยร่างเล็กฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะเดินเอ้อระเหยอยู่ข้างทาง
October 10, 2026 at 6:52 AM
วันหยุดสุดสัปดาห์มาถึงแล้ว !
โคฮาเนะที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเตรียมพร้อมจะกลับบ้านในช่วงวันหยุดนี้
แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่เธอก็ยังคงเดินทางกลับบ้านไปช่วยงานที่ร้านของพ่อบุญธรรมทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ดี
เว้นเสียแต่ว่าจะมีนัดในช่วงวันหยุดกับคนอื่น
สาวน้อยร่างเล็กฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะเดินเอ้อระเหยอยู่ข้างทาง
โคฮาเนะที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเตรียมพร้อมจะกลับบ้านในช่วงวันหยุดนี้
แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่เธอก็ยังคงเดินทางกลับบ้านไปช่วยงานที่ร้านของพ่อบุญธรรมทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ดี
เว้นเสียแต่ว่าจะมีนัดในช่วงวันหยุดกับคนอื่น
สาวน้อยร่างเล็กฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะเดินเอ้อระเหยอยู่ข้างทาง
#PreScareGame_MUC
[🎙🟣] : เอ่อ...หลังจากฉันตบหน้าเขาเราก็ไม่พูดอะไรกันเลยแล้วเขาก็เปลี่ยนร่างลงน้ำไปเลย
[🎙🟣] : เอ่อ...หลังจากฉันตบหน้าเขาเราก็ไม่พูดอะไรกันเลยแล้วเขาก็เปลี่ยนร่างลงน้ำไปเลย
October 10, 2026 at 4:22 AM
#PreScareGame_MUC
[🎙🟣] : เอ่อ...หลังจากฉันตบหน้าเขาเราก็ไม่พูดอะไรกันเลยแล้วเขาก็เปลี่ยนร่างลงน้ำไปเลย
[🎙🟣] : เอ่อ...หลังจากฉันตบหน้าเขาเราก็ไม่พูดอะไรกันเลยแล้วเขาก็เปลี่ยนร่างลงน้ำไปเลย
เด็กสาวที่อยู่ดีๆ ก็ถูกอุ้มย่อมตกอยู่ในความงุนงงและสับสน เพราะไม่คิดเลยว่าเด็กชายคนนี้จะมีแรงเยอะขนาดนี้
ระหว่างทางที่ถูกอุ้มมาเธอจึงไม่ได้พูดหรือกวนอะไรอีกฝ่าย (กลัวร่วง) จนกระทั่งเมื่อร่างของตนถูกวางลงบนเตียง อาการบางอย่างก็เริ่มเผยออกมา
"ฉัน.."
"คงจะอยู่ได้ไม่นาน.."
เธอพูดแผ่วเบาขณะที่สายตาหันไปมองคุณรุ่นน้อง ริมฝีปากเผยอขึ้นเล็กน้อยก็จะเริ่มมีน้ำไหลคลอดวงาของเซซิลเลีย
ระหว่างทางที่ถูกอุ้มมาเธอจึงไม่ได้พูดหรือกวนอะไรอีกฝ่าย (กลัวร่วง) จนกระทั่งเมื่อร่างของตนถูกวางลงบนเตียง อาการบางอย่างก็เริ่มเผยออกมา
"ฉัน.."
"คงจะอยู่ได้ไม่นาน.."
เธอพูดแผ่วเบาขณะที่สายตาหันไปมองคุณรุ่นน้อง ริมฝีปากเผยอขึ้นเล็กน้อยก็จะเริ่มมีน้ำไหลคลอดวงาของเซซิลเลีย
October 10, 2026 at 2:31 AM
เด็กสาวที่อยู่ดีๆ ก็ถูกอุ้มย่อมตกอยู่ในความงุนงงและสับสน เพราะไม่คิดเลยว่าเด็กชายคนนี้จะมีแรงเยอะขนาดนี้
ระหว่างทางที่ถูกอุ้มมาเธอจึงไม่ได้พูดหรือกวนอะไรอีกฝ่าย (กลัวร่วง) จนกระทั่งเมื่อร่างของตนถูกวางลงบนเตียง อาการบางอย่างก็เริ่มเผยออกมา
"ฉัน.."
"คงจะอยู่ได้ไม่นาน.."
เธอพูดแผ่วเบาขณะที่สายตาหันไปมองคุณรุ่นน้อง ริมฝีปากเผยอขึ้นเล็กน้อยก็จะเริ่มมีน้ำไหลคลอดวงาของเซซิลเลีย
ระหว่างทางที่ถูกอุ้มมาเธอจึงไม่ได้พูดหรือกวนอะไรอีกฝ่าย (กลัวร่วง) จนกระทั่งเมื่อร่างของตนถูกวางลงบนเตียง อาการบางอย่างก็เริ่มเผยออกมา
"ฉัน.."
"คงจะอยู่ได้ไม่นาน.."
เธอพูดแผ่วเบาขณะที่สายตาหันไปมองคุณรุ่นน้อง ริมฝีปากเผยอขึ้นเล็กน้อยก็จะเริ่มมีน้ำไหลคลอดวงาของเซซิลเลีย
(จัดมาค่ะ อย่าให้เสีย)
แทนที่จะหยิบให้อย่างดี เรนโงคุกลับกระชากร่างกระดาษนั้นมาโดยไม่สนเสียงโวยวายแม้แต่น้อย
“เลิกโวยวายซะ ถ้าไม่อยากโดนแปะกลับ”
เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยข่มขู่ด้วยน้ำไม่ชอบใจที่ถูกอีกฝ่ายต่อว่า
ในมืออีกข้าง คาตาชิโระที่เพิ่งถูกแย่งมากำลังดิ้นพล่านไม่หยุด ราวกับเพิ่งถูกพรากจากความหวังเดียวที่จะช่วยให้มันหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้ มันพยายามยื่นมือหาคุณ
แทนที่จะหยิบให้อย่างดี เรนโงคุกลับกระชากร่างกระดาษนั้นมาโดยไม่สนเสียงโวยวายแม้แต่น้อย
“เลิกโวยวายซะ ถ้าไม่อยากโดนแปะกลับ”
เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยข่มขู่ด้วยน้ำไม่ชอบใจที่ถูกอีกฝ่ายต่อว่า
ในมืออีกข้าง คาตาชิโระที่เพิ่งถูกแย่งมากำลังดิ้นพล่านไม่หยุด ราวกับเพิ่งถูกพรากจากความหวังเดียวที่จะช่วยให้มันหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้ มันพยายามยื่นมือหาคุณ
October 9, 2026 at 4:59 PM
(จัดมาค่ะ อย่าให้เสีย)
แทนที่จะหยิบให้อย่างดี เรนโงคุกลับกระชากร่างกระดาษนั้นมาโดยไม่สนเสียงโวยวายแม้แต่น้อย
“เลิกโวยวายซะ ถ้าไม่อยากโดนแปะกลับ”
เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยข่มขู่ด้วยน้ำไม่ชอบใจที่ถูกอีกฝ่ายต่อว่า
ในมืออีกข้าง คาตาชิโระที่เพิ่งถูกแย่งมากำลังดิ้นพล่านไม่หยุด ราวกับเพิ่งถูกพรากจากความหวังเดียวที่จะช่วยให้มันหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้ มันพยายามยื่นมือหาคุณ
แทนที่จะหยิบให้อย่างดี เรนโงคุกลับกระชากร่างกระดาษนั้นมาโดยไม่สนเสียงโวยวายแม้แต่น้อย
“เลิกโวยวายซะ ถ้าไม่อยากโดนแปะกลับ”
เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยข่มขู่ด้วยน้ำไม่ชอบใจที่ถูกอีกฝ่ายต่อว่า
ในมืออีกข้าง คาตาชิโระที่เพิ่งถูกแย่งมากำลังดิ้นพล่านไม่หยุด ราวกับเพิ่งถูกพรากจากความหวังเดียวที่จะช่วยให้มันหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้ มันพยายามยื่นมือหาคุณ
สองเท้าพลันนิ่งงันเมื่อร่างสูงของไรเมย์หยุดลงที่เบื้องหน้าของเธอ นัยน์ตาสีนิลค่อยๆขยับช้อนขึ้นมองใบหน้าคมคายของชายหนุ่ม...
ดวงตาสีครามสว่างดั่งน้ำใสบริสุทธิ์ที่บรรจบกับผืนฟ้าในยามฤดูหนาว...มันช่างรับกับเส้นผมสีบลอนด์สั้นนั้นอย่างอธิบายไม่ถูก
'ความทรงจำดีๆ...ก่อนเรียนจบงั้นหรอ...'
เธอทวนคำพูดของไรเมย์อยู่ในหัวของเธอ...ถ้อยคำที่แสนเรียบง่าย...และไร้ซึ่งการปรุงแต่งใดๆ
+
ดวงตาสีครามสว่างดั่งน้ำใสบริสุทธิ์ที่บรรจบกับผืนฟ้าในยามฤดูหนาว...มันช่างรับกับเส้นผมสีบลอนด์สั้นนั้นอย่างอธิบายไม่ถูก
'ความทรงจำดีๆ...ก่อนเรียนจบงั้นหรอ...'
เธอทวนคำพูดของไรเมย์อยู่ในหัวของเธอ...ถ้อยคำที่แสนเรียบง่าย...และไร้ซึ่งการปรุงแต่งใดๆ
+
October 9, 2026 at 4:18 PM
สองเท้าพลันนิ่งงันเมื่อร่างสูงของไรเมย์หยุดลงที่เบื้องหน้าของเธอ นัยน์ตาสีนิลค่อยๆขยับช้อนขึ้นมองใบหน้าคมคายของชายหนุ่ม...
ดวงตาสีครามสว่างดั่งน้ำใสบริสุทธิ์ที่บรรจบกับผืนฟ้าในยามฤดูหนาว...มันช่างรับกับเส้นผมสีบลอนด์สั้นนั้นอย่างอธิบายไม่ถูก
'ความทรงจำดีๆ...ก่อนเรียนจบงั้นหรอ...'
เธอทวนคำพูดของไรเมย์อยู่ในหัวของเธอ...ถ้อยคำที่แสนเรียบง่าย...และไร้ซึ่งการปรุงแต่งใดๆ
+
ดวงตาสีครามสว่างดั่งน้ำใสบริสุทธิ์ที่บรรจบกับผืนฟ้าในยามฤดูหนาว...มันช่างรับกับเส้นผมสีบลอนด์สั้นนั้นอย่างอธิบายไม่ถูก
'ความทรงจำดีๆ...ก่อนเรียนจบงั้นหรอ...'
เธอทวนคำพูดของไรเมย์อยู่ในหัวของเธอ...ถ้อยคำที่แสนเรียบง่าย...และไร้ซึ่งการปรุงแต่งใดๆ
+
#Roleplay_DAV
[โรลเปิด | แยกรูท (รับ 3 คน) | สวนพาราไดซ์ | 9 OCT | 10.31 AM ]
ช่วงเช้าเกือบเที่ยง อากาศเย็นของสวนสาธารณะพัดผ่านเช่นเดียวกับใบไม้เปลี่ยนสีของต้นเดือนตุลาคม หญิงสาวร่างสูงชะลูดสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่บดบังลมหนาว
ในมืออีกข้างถือถุงใส่อาหาร
นัยน์ตาโศกกดลงมองกลุ่มนกน้ำ เมล็ดอาหารถูกโปรยเรียกให้พวกมันพากันจิกกินที่ผิวน้ำ
[โรลเปิด | แยกรูท (รับ 3 คน) | สวนพาราไดซ์ | 9 OCT | 10.31 AM ]
ช่วงเช้าเกือบเที่ยง อากาศเย็นของสวนสาธารณะพัดผ่านเช่นเดียวกับใบไม้เปลี่ยนสีของต้นเดือนตุลาคม หญิงสาวร่างสูงชะลูดสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่บดบังลมหนาว
ในมืออีกข้างถือถุงใส่อาหาร
นัยน์ตาโศกกดลงมองกลุ่มนกน้ำ เมล็ดอาหารถูกโปรยเรียกให้พวกมันพากันจิกกินที่ผิวน้ำ
October 9, 2026 at 4:12 PM
#Roleplay_DAV
[โรลเปิด | แยกรูท (รับ 3 คน) | สวนพาราไดซ์ | 9 OCT | 10.31 AM ]
ช่วงเช้าเกือบเที่ยง อากาศเย็นของสวนสาธารณะพัดผ่านเช่นเดียวกับใบไม้เปลี่ยนสีของต้นเดือนตุลาคม หญิงสาวร่างสูงชะลูดสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่บดบังลมหนาว
ในมืออีกข้างถือถุงใส่อาหาร
นัยน์ตาโศกกดลงมองกลุ่มนกน้ำ เมล็ดอาหารถูกโปรยเรียกให้พวกมันพากันจิกกินที่ผิวน้ำ
[โรลเปิด | แยกรูท (รับ 3 คน) | สวนพาราไดซ์ | 9 OCT | 10.31 AM ]
ช่วงเช้าเกือบเที่ยง อากาศเย็นของสวนสาธารณะพัดผ่านเช่นเดียวกับใบไม้เปลี่ยนสีของต้นเดือนตุลาคม หญิงสาวร่างสูงชะลูดสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่บดบังลมหนาว
ในมืออีกข้างถือถุงใส่อาหาร
นัยน์ตาโศกกดลงมองกลุ่มนกน้ำ เมล็ดอาหารถูกโปรยเรียกให้พวกมันพากันจิกกินที่ผิวน้ำ
การยั่วยุเพียงเล็กน้อยทำให้เขาตัดสินใจใช้หางรวบเก็บเข็มฉีดยามาก่อน และเมื่อการเจรจายังไม่สามารถจบลงได้ในคืนนี้ เขาเลยเลือกที่จะเดินทางกลับก่อนและตั้งใจว่าจะค่อยนำคำตอบมาให้กับอีกฝ่ายในวันหลัง
ในระหว่างที่กลิมราธเลื้อยออกไปจากตึก มอนสเตอร์ปริศนาตนนี้ยังคงยืนอยู่บนอาคารสูง สายตาทอดมองไปยังร่างสีทมิฬก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ
[หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้นะ กลิมราธ]
.
.
ในระหว่างที่กลิมราธเลื้อยออกไปจากตึก มอนสเตอร์ปริศนาตนนี้ยังคงยืนอยู่บนอาคารสูง สายตาทอดมองไปยังร่างสีทมิฬก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ
[หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้นะ กลิมราธ]
.
.
October 9, 2026 at 3:55 PM
การยั่วยุเพียงเล็กน้อยทำให้เขาตัดสินใจใช้หางรวบเก็บเข็มฉีดยามาก่อน และเมื่อการเจรจายังไม่สามารถจบลงได้ในคืนนี้ เขาเลยเลือกที่จะเดินทางกลับก่อนและตั้งใจว่าจะค่อยนำคำตอบมาให้กับอีกฝ่ายในวันหลัง
ในระหว่างที่กลิมราธเลื้อยออกไปจากตึก มอนสเตอร์ปริศนาตนนี้ยังคงยืนอยู่บนอาคารสูง สายตาทอดมองไปยังร่างสีทมิฬก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ
[หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้นะ กลิมราธ]
.
.
ในระหว่างที่กลิมราธเลื้อยออกไปจากตึก มอนสเตอร์ปริศนาตนนี้ยังคงยืนอยู่บนอาคารสูง สายตาทอดมองไปยังร่างสีทมิฬก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ
[หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้นะ กลิมราธ]
.
.
ทับด้วยสิ่งของกองพะเนิน หนังสือตำราของคลาสเรียนและไม่ได้สนใจมันอีกเลย
ช่วงเก็บของออกมาถึงได้พามันออกมาด้วย ใช่ เขายัดมันไว้ในช่องของกระเป๋าซักแห่งนี่แหละ
เด็กปี 1 ร่างโตพยายามสำรวจหาตามช่องของกระเป๋าใส่อุปกรณ์กีฬา ก่อนจะร้องโอ้! อีกครั้งแล้วล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เปียกชุ่มโชกไปกับน้ำฝน..
ปลายเล็บคีบเนมการ์ดน่าสงสารที่พร้อมจะสลายไปเป็นสารอินทรีย์
+
ช่วงเก็บของออกมาถึงได้พามันออกมาด้วย ใช่ เขายัดมันไว้ในช่องของกระเป๋าซักแห่งนี่แหละ
เด็กปี 1 ร่างโตพยายามสำรวจหาตามช่องของกระเป๋าใส่อุปกรณ์กีฬา ก่อนจะร้องโอ้! อีกครั้งแล้วล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เปียกชุ่มโชกไปกับน้ำฝน..
ปลายเล็บคีบเนมการ์ดน่าสงสารที่พร้อมจะสลายไปเป็นสารอินทรีย์
+
October 9, 2026 at 2:10 PM
ทับด้วยสิ่งของกองพะเนิน หนังสือตำราของคลาสเรียนและไม่ได้สนใจมันอีกเลย
ช่วงเก็บของออกมาถึงได้พามันออกมาด้วย ใช่ เขายัดมันไว้ในช่องของกระเป๋าซักแห่งนี่แหละ
เด็กปี 1 ร่างโตพยายามสำรวจหาตามช่องของกระเป๋าใส่อุปกรณ์กีฬา ก่อนจะร้องโอ้! อีกครั้งแล้วล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เปียกชุ่มโชกไปกับน้ำฝน..
ปลายเล็บคีบเนมการ์ดน่าสงสารที่พร้อมจะสลายไปเป็นสารอินทรีย์
+
ช่วงเก็บของออกมาถึงได้พามันออกมาด้วย ใช่ เขายัดมันไว้ในช่องของกระเป๋าซักแห่งนี่แหละ
เด็กปี 1 ร่างโตพยายามสำรวจหาตามช่องของกระเป๋าใส่อุปกรณ์กีฬา ก่อนจะร้องโอ้! อีกครั้งแล้วล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ซึ่งตอนนี้เปียกชุ่มโชกไปกับน้ำฝน..
ปลายเล็บคีบเนมการ์ดน่าสงสารที่พร้อมจะสลายไปเป็นสารอินทรีย์
+