...
"อ้อ หนังสือ ถ้าหากเจอความผิดพลาดของการตีพิมพ์หรือมีหน้าใดหายหรือตกหล่น สามารถเอามาเปลี่ยนเล่มได้เสมอนะครับ ไม่คิดค่าบริการเพิ่มเติม ร้านผมมีเล่มสำรองเผื่อไว้เสมอน่ะครับ"
เอ่ยถึงบริการหลังการขายเสร็จก็รอดูท่าทีเงียบๆ
(ยาวขึ้นเรื่อยๆจริงด้วย..)
...
"อ้อ หนังสือ ถ้าหากเจอความผิดพลาดของการตีพิมพ์หรือมีหน้าใดหายหรือตกหล่น สามารถเอามาเปลี่ยนเล่มได้เสมอนะครับ ไม่คิดค่าบริการเพิ่มเติม ร้านผมมีเล่มสำรองเผื่อไว้เสมอน่ะครับ"
เอ่ยถึงบริการหลังการขายเสร็จก็รอดูท่าทีเงียบๆ
(ยาวขึ้นเรื่อยๆจริงด้วย..)
"ขอโทษนะครับ กำลังรอใครอยู่รึเปล่า หรือว่าอยากจะเข้าไปข้างในครับ?"
เขาไม่รู้ว่าคุณกำลังรอรถม้าที่มักจะรับผู้โดยสารขึ้นลงในบริเวณใกล้เคียง หรือว่ากำลังรอให้ร้านเปิด หากเป็นลูกค้าหน้าใหม่เขาก็ไม่รังเกียจที่จะพาเดินชมทั่วร้าน แม้เวลาเปิดจริงๆจะเป็น 10 โมงก็ตาม
"ขอโทษนะครับ กำลังรอใครอยู่รึเปล่า หรือว่าอยากจะเข้าไปข้างในครับ?"
เขาไม่รู้ว่าคุณกำลังรอรถม้าที่มักจะรับผู้โดยสารขึ้นลงในบริเวณใกล้เคียง หรือว่ากำลังรอให้ร้านเปิด หากเป็นลูกค้าหน้าใหม่เขาก็ไม่รังเกียจที่จะพาเดินชมทั่วร้าน แม้เวลาเปิดจริงๆจะเป็น 10 โมงก็ตาม
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หน้าร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์ของตัวเอง ณ เขต 2B | วันเดียวกับที่เทเลพอตทั่วเมืองใช้ไม่ได้
เอสเทอริกพึ่งกลับจากงานสังสรรค์กับพาทเนอร์ทางธุรกิจก่อนจะขึ้นรถม้ากลับมาที่ร้านเพื่อเช็คของในรุ่งสาง เขามักจะขึ้นรถม้าเป็นประจำอยู่แล้วและครั้งนี้ก็เช่นกัน
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หน้าร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์ของตัวเอง ณ เขต 2B | วันเดียวกับที่เทเลพอตทั่วเมืองใช้ไม่ได้
เอสเทอริกพึ่งกลับจากงานสังสรรค์กับพาทเนอร์ทางธุรกิจก่อนจะขึ้นรถม้ากลับมาที่ร้านเพื่อเช็คของในรุ่งสาง เขามักจะขึ้นรถม้าเป็นประจำอยู่แล้วและครั้งนี้ก็เช่นกัน
เบียคุยะเห็นแบบนั้นจึงเปิดตู้แช่ที่อยู่ตรงปลายเท้า ใช้สำหรับแช่เครื่องดื่มไว้ผสม หยิบเครื่องดื่มแก้แฮงก์แบบที่หาซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป ถึงจะรู้ว่าช่วยอะไรได้ไม่มาก แต่เขาก็แอบซื้อทิ้งไว้ติดตู้อยู่ตลอด เขาหยิบมันออกมา เดินเอาไปวางตรงหน้าโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไร ใบหน้าทำทีพยักพเยิดไปยังขวดแก้วก่อนจะเดินออกไปทางประตูหน้าร้าน
ㅤ
เบียคุยะเห็นแบบนั้นจึงเปิดตู้แช่ที่อยู่ตรงปลายเท้า ใช้สำหรับแช่เครื่องดื่มไว้ผสม หยิบเครื่องดื่มแก้แฮงก์แบบที่หาซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป ถึงจะรู้ว่าช่วยอะไรได้ไม่มาก แต่เขาก็แอบซื้อทิ้งไว้ติดตู้อยู่ตลอด เขาหยิบมันออกมา เดินเอาไปวางตรงหน้าโดยไม่ได้ปริปากพูดอะไร ใบหน้าทำทีพยักพเยิดไปยังขวดแก้วก่อนจะเดินออกไปทางประตูหน้าร้าน
ㅤ
"ปกติทำดื่มเองน่ะ "
เขาตอบคำถามของเธอเพราะตัวเขาเองก็ไม่ได้กินของข้างนอกบ่อยสะด้วย ก็เลยไม่รู้ว่าร้านไหนน่าสนใจ
" แล้วเซเลสทีนมีร้านแนะนำไหม ? "
เอ่ยถามอีกคนไปเพราะอีกคนน่าจะรู้เรื่องนี้มากกว่าตัวเขาเอง
"ปกติทำดื่มเองน่ะ "
เขาตอบคำถามของเธอเพราะตัวเขาเองก็ไม่ได้กินของข้างนอกบ่อยสะด้วย ก็เลยไม่รู้ว่าร้านไหนน่าสนใจ
" แล้วเซเลสทีนมีร้านแนะนำไหม ? "
เอ่ยถามอีกคนไปเพราะอีกคนน่าจะรู้เรื่องนี้มากกว่าตัวเขาเอง
นานๆครั้งที่จะเดินเล่นออกมากับเพื่อนรุ่นเดียวกันแบบนี้ สำหรับเขาที่มักจะเดินคนเดียวก็รู้สึกแปลกนิดหน่อยถึงอย่างงั้นก็มาหยุดอยู่ที่ร้านชำแห่งหนึ่ง
พอลองเสี่ยงโชคดูก็พบว่าได้ [น้ำยาสลับเพศ] ซะงั้นแต่พอลองดื่มไปไม่กี่หยด จู่ๆร่างกายก็รู้สึกตัวเล็กลง แถมยังรู้สึกหนักๆที่อกนิดๆอีกด้วย
"จาโนะเมะจังได้อะไรงั้นหรอ?" เหมือนจะไม่รู้ตัวเลยว่าเป็นหญิงไปแล้ว
นานๆครั้งที่จะเดินเล่นออกมากับเพื่อนรุ่นเดียวกันแบบนี้ สำหรับเขาที่มักจะเดินคนเดียวก็รู้สึกแปลกนิดหน่อยถึงอย่างงั้นก็มาหยุดอยู่ที่ร้านชำแห่งหนึ่ง
พอลองเสี่ยงโชคดูก็พบว่าได้ [น้ำยาสลับเพศ] ซะงั้นแต่พอลองดื่มไปไม่กี่หยด จู่ๆร่างกายก็รู้สึกตัวเล็กลง แถมยังรู้สึกหนักๆที่อกนิดๆอีกด้วย
"จาโนะเมะจังได้อะไรงั้นหรอ?" เหมือนจะไม่รู้ตัวเลยว่าเป็นหญิงไปแล้ว
พยักหน้าเล็กน้อยรับทราบ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กลิ่นหอมของซุปลอยมาแตะจมูกชวนเรียกน้ำย่อยได้ดี
"อยู่รูธวิลล์นี่แหละครับ...เขตนี้ก็เช่นกัน"
"น่าแปลกที่ผมไม่เคยเดินผ่านร้านคุณเลย"
แต่เขตๆนึงก็ใหญ่พอตัว ไม่แปลกที่จะไม่คุ้นหน้ากัน
ยืนคิดอยู่สักครู่
"ผมนึกไม่ออกพอดีว่าเย็นนี้ทานอะไรดี คงต้องแวะร้านคุณซะแล้วล่ะครับ"
พยักหน้าเล็กน้อยรับทราบ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กลิ่นหอมของซุปลอยมาแตะจมูกชวนเรียกน้ำย่อยได้ดี
"อยู่รูธวิลล์นี่แหละครับ...เขตนี้ก็เช่นกัน"
"น่าแปลกที่ผมไม่เคยเดินผ่านร้านคุณเลย"
แต่เขตๆนึงก็ใหญ่พอตัว ไม่แปลกที่จะไม่คุ้นหน้ากัน
ยืนคิดอยู่สักครู่
"ผมนึกไม่ออกพอดีว่าเย็นนี้ทานอะไรดี คงต้องแวะร้านคุณซะแล้วล่ะครับ"
ใครเล่าจะรู้….นอกจากตัวเขาและตัวเธอเอง
“อืม”
เพราะแบบนั้นเธอจึงไม่ถามซ้ำพลางผงกศีรษะเล็กรับคำ
[ถ้างั้นไปหาร้านที่มีช็อคโกแล็ตร้อนให้คุณกันเถอะค่ะ]
ก่อนสายตาเธอจะเบนออกมองตามทางชั่วครู่แล้วจะกลับมาสบเขาอีกครั้ง
[มีร้านไหนที่สนใจเป็นพิเศษไหมคะ….?]
ใครเล่าจะรู้….นอกจากตัวเขาและตัวเธอเอง
“อืม”
เพราะแบบนั้นเธอจึงไม่ถามซ้ำพลางผงกศีรษะเล็กรับคำ
[ถ้างั้นไปหาร้านที่มีช็อคโกแล็ตร้อนให้คุณกันเถอะค่ะ]
ก่อนสายตาเธอจะเบนออกมองตามทางชั่วครู่แล้วจะกลับมาสบเขาอีกครั้ง
[มีร้านไหนที่สนใจเป็นพิเศษไหมคะ….?]
Karasu🐦⬛: มีใครพอจะรู้เรื่องร้านอาหารที่เปิดใหม่แถวโรงเรียนมั้ยครับ พอดีว่าผมอยากลองหาร้านใหม่ ๆ ทานดู หรือมีร้านแนะนำแถวโรงเรียนมั้ยครับ?
Karasu🐦⬛: มีใครพอจะรู้เรื่องร้านอาหารที่เปิดใหม่แถวโรงเรียนมั้ยครับ พอดีว่าผมอยากลองหาร้านใหม่ ๆ ทานดู หรือมีร้านแนะนำแถวโรงเรียนมั้ยครับ?
ดวงตากลมมีประกายขึ้นมาเล็กน้อย
”ห ให้ฉันไปด้วยได้หรือเจ้าคะ!“
โยบาเมะที่พึ่งได้ออกมาจากเขายังไม่รู้สิ่งใหม่ การถูกชวนไปที่ใหม่ๆทำให้เธอดีใจมากๆ
สีหน้าประหม่าแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจ ก่อนจะชะงักตัวเล็กน้อยกลับมาสงบเสงี่ยมตัวอีกครั้ง
+
ดวงตากลมมีประกายขึ้นมาเล็กน้อย
”ห ให้ฉันไปด้วยได้หรือเจ้าคะ!“
โยบาเมะที่พึ่งได้ออกมาจากเขายังไม่รู้สิ่งใหม่ การถูกชวนไปที่ใหม่ๆทำให้เธอดีใจมากๆ
สีหน้าประหม่าแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจ ก่อนจะชะงักตัวเล็กน้อยกลับมาสงบเสงี่ยมตัวอีกครั้ง
+
//ม๊อกหันกลับไปหาพนักงาน
"ก็ใช่นะ เป็นร้านที่เปอดมานานมากแล้วน่ะ"
//ม๊อกหันกลับไปหาพนักงาน
"ก็ใช่นะ เป็นร้านที่เปอดมานานมากแล้วน่ะ"
"เหอะ... คอยดูเถอะ ถ้าฉันชนะบ้างเมื่อไหร่ นายโดนแน่"
คุณชายซิลเวอร์วิคพึมพำฝากไว้ก่อน พลางขยับถุงในมือด้วยท่าทีฮึ่มแฮ่มเบาๆ
"เหอะ... คอยดูเถอะ ถ้าฉันชนะบ้างเมื่อไหร่ นายโดนแน่"
คุณชายซิลเวอร์วิคพึมพำฝากไว้ก่อน พลางขยับถุงในมือด้วยท่าทีฮึ่มแฮ่มเบาๆ
หลังได้ข้อสรุปเขาก็ไปจัดการงานตัวเอง เริ่มลงมือปรุงมื้อเช้าให้ แม้ตาจะไม่ได้มองอีกฝ่ายแต่หูก็ฟังคำถามอยู่
"ไม่ค่อยมีครับ ส่วนใหญ่ลูกค้าที่นี่จะเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงซะมากกว่า"
ก็ร้านตั้งอยู่แถวกระทรวงนี่นะ
หลังได้ข้อสรุปเขาก็ไปจัดการงานตัวเอง เริ่มลงมือปรุงมื้อเช้าให้ แม้ตาจะไม่ได้มองอีกฝ่ายแต่หูก็ฟังคำถามอยู่
"ไม่ค่อยมีครับ ส่วนใหญ่ลูกค้าที่นี่จะเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงซะมากกว่า"
ก็ร้านตั้งอยู่แถวกระทรวงนี่นะ
[โรลเปิด | แยกรูท ]
[ย่านการค้าซิลเวอร์สตรีท | ช่วงพลบค่ำ]
วันหยุดทั้งที วิคเตอร์ตั้งใจออกมาหาอะไรกินเป็นมื้อเย็นที่ร้านอาหารเล็กๆ แต่ดูเหมือนคนอื่นจะมีแผนเดียวกัน เพราะที่นั่งเต็มเกือบทุกโต๊ะ ทั้งครอบครัวและคู่รัก ไม่เว้นแม้กระทั่งเคาท์เตอร์บาร์
เหลือเพียงโต๊ะที่มี [คุณ] นั่งอยู่คนเดียวก่อนแล้ว
+
[โรลเปิด | แยกรูท ]
[ย่านการค้าซิลเวอร์สตรีท | ช่วงพลบค่ำ]
วันหยุดทั้งที วิคเตอร์ตั้งใจออกมาหาอะไรกินเป็นมื้อเย็นที่ร้านอาหารเล็กๆ แต่ดูเหมือนคนอื่นจะมีแผนเดียวกัน เพราะที่นั่งเต็มเกือบทุกโต๊ะ ทั้งครอบครัวและคู่รัก ไม่เว้นแม้กระทั่งเคาท์เตอร์บาร์
เหลือเพียงโต๊ะที่มี [คุณ] นั่งอยู่คนเดียวก่อนแล้ว
+
"อืมม รสชาติก็ปกตินี่นา แต่รู้สึกแปลกๆแฮะ"
"คงจะคิดไปเองล่ะมั้--- กรี๊ด"
เสียงสั่นครวญเอ่ยขึ้นในร้านพลันเมื่อเห็นเงาสะท้อนในกระจกที่ร้าน
แม้ว่าเธอใช้อาคมกจำแลงกลาย ก็ไม่สามารถกลมหัวปลาใหญ่ๆนั่นได้
จากคาเงะวานิ กลายเป็นอิวานะโบซุเสียแล้ว
"นี่เถ้าแก่ นี่มันอะไรกันเนี่ยคะ!? จะกลับร่างปกติมั้ยเนี่ย"
"อืมม รสชาติก็ปกตินี่นา แต่รู้สึกแปลกๆแฮะ"
"คงจะคิดไปเองล่ะมั้--- กรี๊ด"
เสียงสั่นครวญเอ่ยขึ้นในร้านพลันเมื่อเห็นเงาสะท้อนในกระจกที่ร้าน
แม้ว่าเธอใช้อาคมกจำแลงกลาย ก็ไม่สามารถกลมหัวปลาใหญ่ๆนั่นได้
จากคาเงะวานิ กลายเป็นอิวานะโบซุเสียแล้ว
"นี่เถ้าแก่ นี่มันอะไรกันเนี่ยคะ!? จะกลับร่างปกติมั้ยเนี่ย"
🩷🍭: โดนแน่ โดนพี่ฟรานถามแน่🫵🫵
/หลังจอมองข้อความรูมเมทด้วยสายตาแบบ รูมเมทตัวเองจริงป่ะ เหมือนตัวปลอมเลย(...)
🩷🍭: โดนแน่ โดนพี่ฟรานถามแน่🫵🫵
/หลังจอมองข้อความรูมเมทด้วยสายตาแบบ รูมเมทตัวเองจริงป่ะ เหมือนตัวปลอมเลย(...)
ถอนหายใจเบาๆ ก็รู้แหละว่าไม่เมา แต่ดีดขนาดนี้ตั้งเเต่เรียนวีนแรกเลยนี่ ก็เป็นปกติดีของรุ่นพี่คนนี้อ่ะนะ
"แต่ก็ดี ถ้าพี่จบไปหนูคงเหงาแย่... ไม่มีใครคอยเล่าเรื่องชามให้ฟังบ่อยๆหมดไอเดียซื้อของแต่งร้านพอดี"
ประโยคหลังนี่ดูทีเล่นทีจริง แต่ก็นะ ถ้ารุ่นพี่คนนี้เรียนจบไปเธอคงจะใจหายอยู่เหมือนกัน ที่บอกว่าเหงาคือพูดจริงๆล่ะ ไม่ได้แซวเล่น
ถอนหายใจเบาๆ ก็รู้แหละว่าไม่เมา แต่ดีดขนาดนี้ตั้งเเต่เรียนวีนแรกเลยนี่ ก็เป็นปกติดีของรุ่นพี่คนนี้อ่ะนะ
"แต่ก็ดี ถ้าพี่จบไปหนูคงเหงาแย่... ไม่มีใครคอยเล่าเรื่องชามให้ฟังบ่อยๆหมดไอเดียซื้อของแต่งร้านพอดี"
ประโยคหลังนี่ดูทีเล่นทีจริง แต่ก็นะ ถ้ารุ่นพี่คนนี้เรียนจบไปเธอคงจะใจหายอยู่เหมือนกัน ที่บอกว่าเหงาคือพูดจริงๆล่ะ ไม่ได้แซวเล่น
ฟรานเลิกคิ้วขึ้น เหมือนว่ายัยเพื่อนตัวดีตรงหน้าจะแอบอุบอิบไม่ยอมบอกอะไรแน่ๆ
"เหอะ เธอจะไม่บอกอยู่ดีใช่มั้ยย่ะ"
"...เฮ้อ โอเคๆ แต่อย่าให้รู้นะว่าเธอแอบเก็บความลับอะไรอีกน่ะ"
เธอตอบก่อนที่ประโยคถัดไปจะมา ทำถึงกับชะงักมองตาโต
"มันจะใช่หรอ ฮ่าๆ..."
แม้จะหัวเราะกลบเกลื่อน แต่ดูเหมือน เธอเองก็ไม่ได้คิดไปเองแล้วจริงๆ แถมหน้าออกแดงขึ้นอีกต่างหาก
ฟรานเลิกคิ้วขึ้น เหมือนว่ายัยเพื่อนตัวดีตรงหน้าจะแอบอุบอิบไม่ยอมบอกอะไรแน่ๆ
"เหอะ เธอจะไม่บอกอยู่ดีใช่มั้ยย่ะ"
"...เฮ้อ โอเคๆ แต่อย่าให้รู้นะว่าเธอแอบเก็บความลับอะไรอีกน่ะ"
เธอตอบก่อนที่ประโยคถัดไปจะมา ทำถึงกับชะงักมองตาโต
"มันจะใช่หรอ ฮ่าๆ..."
แม้จะหัวเราะกลบเกลื่อน แต่ดูเหมือน เธอเองก็ไม่ได้คิดไปเองแล้วจริงๆ แถมหน้าออกแดงขึ้นอีกต่างหาก
//ม๊อกยกยิ้มให้พลางแกว่งหางไปมา
//ม๊อกยกยิ้มให้พลางแกว่งหางไปมา
มันจะซักแค่ไหนกันเชียว!
จนกระทั่ง
“ จ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!”
รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
[ เอ็นมารุวะ ได้รับ น้ำยาสลับเพศ ]
มันจะซักแค่ไหนกันเชียว!
จนกระทั่ง
“ จ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!”
รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
[ เอ็นมารุวะ ได้รับ น้ำยาสลับเพศ ]
ชาลีทำทียักไหล่เล็กน้อยราวกับจะตอบว่าใช่แต่ก็อาจจะไม่ก็ได้
เธอยืนฟังสิ่งรูมเมทบ่นราวกับชินแล้วก่อนจะขยับมือมาลูบหัวมอนตรงหน้าเบาๆ
" ก็แค่..ขอให้เธอสู้ๆน่ะ.. "
" แล้วก็นะฟราน.. "
หลังจากตอบไปก็ครุ่นคิดว่าจะบอกใบ้ยังไงกับยัยรูมเมทแสนซื่อดีจนนึกอะไรได้
" ..เธอคิดจริงๆเหรอ..ว่าฝ่ายที่เข้าไปจุ๊บก่อน..จะไม่ได้คิดอะไรกับเธอจริงๆน่ะ "
ใบ้สุดๆแล้วนะ~
ชาลีทำทียักไหล่เล็กน้อยราวกับจะตอบว่าใช่แต่ก็อาจจะไม่ก็ได้
เธอยืนฟังสิ่งรูมเมทบ่นราวกับชินแล้วก่อนจะขยับมือมาลูบหัวมอนตรงหน้าเบาๆ
" ก็แค่..ขอให้เธอสู้ๆน่ะ.. "
" แล้วก็นะฟราน.. "
หลังจากตอบไปก็ครุ่นคิดว่าจะบอกใบ้ยังไงกับยัยรูมเมทแสนซื่อดีจนนึกอะไรได้
" ..เธอคิดจริงๆเหรอ..ว่าฝ่ายที่เข้าไปจุ๊บก่อน..จะไม่ได้คิดอะไรกับเธอจริงๆน่ะ "
ใบ้สุดๆแล้วนะ~
เล่นไปเล่นมาชักขำตัวเอง แต่ดันพูดร้องไห้ซะงั้น
"เคนซัง..ร้องสิครับ..ร้องเลย กรี้ดมันออกมา"
"ยังไงผมก็ไม่มาร้านคุณอีกอยู่แล้ว"
ก็รู้แหละว่าไม่ได้ร้องจริง แต่ก็อดไม่ได้ พูดแล้วมันดูเหมือนพวกนิยายวาย(why?) สไตล์มาเฟียที่หลานเคยให้อ่าน
"หึ..ร้านนี้ก็เก่าขนาดนี้แล้ว ใครจะอยากมีเหยียบอีก อย่าหวังเลย"
ก็เลยตามน้ำเลยแล้วกัน
(ชอบเหลือเกินซีรี่ย์why5555555)
เล่นไปเล่นมาชักขำตัวเอง แต่ดันพูดร้องไห้ซะงั้น
"เคนซัง..ร้องสิครับ..ร้องเลย กรี้ดมันออกมา"
"ยังไงผมก็ไม่มาร้านคุณอีกอยู่แล้ว"
ก็รู้แหละว่าไม่ได้ร้องจริง แต่ก็อดไม่ได้ พูดแล้วมันดูเหมือนพวกนิยายวาย(why?) สไตล์มาเฟียที่หลานเคยให้อ่าน
"หึ..ร้านนี้ก็เก่าขนาดนี้แล้ว ใครจะอยากมีเหยียบอีก อย่าหวังเลย"
ก็เลยตามน้ำเลยแล้วกัน
(ชอบเหลือเกินซีรี่ย์why5555555)