#ลากกระบัง
ทาสอ้วนหานายค่ะ คุมชีวิต ลงโทษ สั่งให้ทำตามคำสั่งนายค่ะ
#กิ่งแก้ว #ลากกระบัง #สมุทรปราการ #ทาสร่าน #ทาสกระหรี่ #ทาสหานาย #ทาสชั้นต่ำ
April 10, 2025 at 1:57 AM
"ไอ้พวกบ้าไม่มีความโรแมนซ์ซะเลย" อายาโตะสบถเบาๆกับตัวเอง

เขาใช้ตัวเองบังไม่ให้มันเปื้อนยูโตะ แต่เพียงพริบตาเดียวมันก็จางหายไปพร้อมกับพลุระลอกสองที่เริ่มกลับมาเป็นพลุปกติ เหมือนทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

อายาโตะอยากมองจนแน่ใจ แต่ระหว่างนั้นก็แอบคันหยุบหยิบในใจในตอนที่อีกฝ่ายกำลังกระพริบตา ขนตาลากโดนฝ่ามือแล้วมันรู้สึกคันไม้คันมือ

ถ้ายูโตะเป็นแมวต้องโดนเขาจกพุงแน่!
May 11, 2025 at 5:12 PM
"อุหวาーลมทะเลเย็นฉ่ำแบบนี้ก็ต้องมายืนรับให้หน่ำใจสิー"

ชายใต้เคราหนาสีปีกกาก้าวเดินเอื่อยอาดอย่างสบายอามรณ์มายังทางด้านหลัง ก่อนจะขึ้นมาหยุดยืนด้านข้างพร้อมเว้นระยะห่างจากอีกฝ่าย

ชายภารโรงสูดรับสายลมเติมเต็มปอดจนกระบังลมยกตัวสูงก่อนผ่อนออกมาเชื่องช้า มรกตซ้ายมองจรดขอบปลายทะเลโพ้นลากผ่านไวๆ กลับมองชายผู้มีหน้ากากกลมโตสีเหลืองแสนสดใส

+
September 25, 2026 at 10:59 AM
ครืดดดดด— เสียงลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมาจากอีกมุมห้องแบบไม่เกรงใจใคร
ก่อนที่เสียงนั้น จะหยุดตรงหน้ากระดานเควสที่เอลฟ์ทั้งสองกำลังยืนอ่านอยู่

"หลบหน่อย" คำสั้นๆที่ดูจะไม่เป็นมิตรสักเท่าไรเล็ดออกมาจากมังแดงตัวนี่

"เจ้าสองคนบังแสง"

ว่าแล้วก็ปืนขึ้นเก้าอี้ทันที และหวังว่าตนจะได้อ่านเนื้อหาได้สะดวกน่ะ

หรี่ตา

"หืม เด็กไม่ชอบเข้าป่า หรือเด็กชอบเห็ดอยากเข้าป่าละเนี่ย ?"

+
June 8, 2026 at 12:51 PM
"หน้าผมดูเหมือนคนที่พร้อมจะเดินไปขอใส่กุญแจมือให้คนอื่นขนาดนั้นเลยเหรอเนี้ย~"

เจ้าตัวยืนจมูกปากเผยอคว่ำลงใต้หนวดด้วยเสียงลากคล้ายยียวนหน่อยๆ ขณะหันหน้าเดินตามอีกฝ่ายไปติดๆ

เสียงผ่อนหายใจลอดผ่านถ้อยคำกับคำถามจากลูกชายของทาเนดะ ดาเลีย นั่นเพียงพอให้นักสืบหวนกล่าวถึงเรื่องในอดีต..

"เคยสิ.." กระบังลมผ่อนออกน้อยๆ

"—ครั้งแรก..ภรรยาของผมเอง"

+
May 18, 2025 at 5:37 AM
เสียงลากถอนใจวิ่งผ่านสั้นห้วน—ถ้าต้องเป็นคนเลือก ตนคงลุกออกจากบ้านหลังนี้ไปแล้วทิ้งท้ายแค่ว่าจะกลับมาใหม่ในรุ่งเช้าของอีกวัน

ดวงตาเบ้าลึกปิดลงก่อนยันแผ่นหลังเหยียดลุกขึ้นนั่ง กระบังลมยกขึ้นสูงในจังหวะหายใจเข้า ผ่อนช้าในจังหวะหายใจออก

“แม่ของคุณ ฮาซามะ ดาเลีย คือคนที่สังหารหัวหน้าครอบครัวหรือเปล่า?“

+
February 1, 2025 at 5:51 AM
เหมือนจะเป็นพวกเดียวกันนะ พอแมวจิ๋วปักใจเชื่อแบบนี้ ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มนุ่มนิ่ม

"นี่ๆ" กระชิบเรียกคนตรงหน้า ก่อนจะแอบโชว์ ภายใต้รถเข็นที่ตนลากมามันเป็นเบาะนอนเคลื่อนที่ แค่บังไว้ด้วยของที่สุ่มหยิบมาจากบ้านแค่นั้นแหละ เพราะตัวเล็กเลยนอนในนั้นได้สบายๆ

จริงๆแล้วตนกะจะไปหาที่นอนหลังจากเอาขยะไปทิ้ง
July 29, 2025 at 2:17 PM