🍎🏝️Full set of happiness for him
🍎🏝️全套幸福给他
🍎🏝️จัดชุดใหญ่ให้แบบไม่ยั้ง จับลูกหมียกขาอ้ารู แล้วเด้งควยเร่งความเสียว

OLF : onlyfans.com/lovelittlecat
TGM: t.me/lovelittlecat3

เห่ย#ท้ายพ่อหมี#พ่อหมีสั่งรุย#พ่อหมีขาใหญ่#หาแม่ให้พ่อหม้าย#ลูกดกแต่รักจริง

พร้อมคลอทักมา
อยากแตกอยากเสียวมาดู
หมีใหญ่ นมสวย ๆ fin fin
#เปิดกล้อง #คลอเสียว
#ตกเบ็ด #คุยเสียว #โชว์เสียว

🆔 aomly5566

"กลุ่มดาวหมีใหญ่หรอ...น่ารักจังน้า"

แถมยังเป็นกลุ่มดาวที่ใหญ่อันดับที่ 3 ด้วย ดูยิ่งใหญ่จังเลยน้า✨

" อะไรกันๆ~ หมีต้องกลัวเสือตัวใหญ่ซี่ เสือเลยนะ "

ชูอุ้งเสือขึ้นมาแม้อีกฝ่ายจะหลับตา จิ้มๆไหล่ของอีกฝ่าย

"หลับตาแบบนี้เดี๋ยวก็โดนกินหรอก"

🐆
เริ่มเดินวนมองอีกฝ่ายรอบๆเหมือนพิจารณา

แม่ซื้อผักแปลกๆ กลับมาจากเขาใหญ่เยอะ ทั้งผักหวานป่า ทั้งดอกโสน กำลังทยอยใช้ทรัพยากร

ตอนทำเมนูพวกนี้ก็มีภาพนังเพ่เลมองเหยียดลอยเข้ามาในหัว

🦁 “หึ เจ้าพวกสัตว์กินพืชที่เก็บใบไม้ดอกไม้กินประทังชีวิต”

หมี “โฮะ กัดตรูดมันเลยลูก”

เอ็งเจอพี่เมียทำเมนูผักล้วนต้อนรับตอนงานรวมญาติแน่ 🫵

เสียงเบามากเกินกว่าคนข้างๆจะได้ยินบวกกับความสูง เธอเลยเดินเข้าไปอีกนิดอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ข ข- ขึ้-นบันได..ทา-งนี้ค่ะ"

หูใหญ่ลู่ลงเล็กๆน้อย เธอแอบมองความผิดปกติของเขาด้วยตาเป็นประกายหลังผมที่ปรกใบหน้า

'คราวนี้เจอคุณหมี !'

#HWWW2_Class03
โรลเปิด|ตู้เก็บวัตถุดิบ

เรือนผมสีเงินดูยุ่งฟูไม่เป็นชิ้นดียามเขาก้มหาวัตถุดิบที่จำเป็น

เป็นเพราะตัวสูงเกินไป? หรือเป็นเพราะตัวใหญ่จนคับห้อง เจ้าหมีขาวจึงได้แต่หยิบแล้ววางซ้ำๆอยู่แบบนั้น

“อยู่ไหนกันนะ…”

“ยังขาดอีกเยอะเลยด้วย…”

ดูท่าจะหามาเกือบชั่วโมงแล้วเสียด้วยー

ต่อให้เป็นนกพิราบที่ไม่ได้ทำอะไรเลยก็สมควรมีที่นอนดี ๆ ไม่งั้นธิจะกลายเป็นหมีแพนด้าฟีบ ๆ ไม่คุ้มกันหรอกนะครับ

ขอบคุณครับ

จริง ๆ ก็ดีเลยนะครับ ทั้งลานแล้วก็ตลาด

ผมชอบพวกศาลาริมน้ำน่ะครับแล้วก็คงเป็นหอพัก ถ้าได้นอนพักผ่อนก็คงจะเป็นที่ที่ดีหมดเลย (ถึงส่วนใหญ่จะไม่ได้พัก)

15

งั้นรับหมูสับซีอิ๊วเค้าไปแล้วรีวิวให้เค้าหน่อยน้า #. รสมือลิง 😘 — แบบว่า ตาเค้าเป็นรูปหัวใจ 😍 แล้วยิ่งเค้าแสดงท่าทางว่าชอบ โอ้โห พ่อค้า flex ใหญ่เลย , เค้ากลัวว่าน้องจุ้ดจะเป็นหมีมาการีน . .

ดึงดูดสายตาโดยธรรมชาติ หมายถึงรูปลักษณ์ภายนอกหรือเปล่า ???

สกิลเค้าดีขึ้นเยอะ พวกทักษะที่เกี่ยวกับการแสดงดีขึ้นมาก ๆ เลย รู้จักคนเยอะขึ้นด้วย แต่นิสัยกับขนาดตัว เค้าเหมือนเดิมหมด

20

เพราะลักษณะท่าทางของอีกฝ่ายทำให้เห็นภาพซ้อนเป็นหมีน้อยท่ามกลางป่าใหญ่อย่างช่วยไม่ได้🐻

"ถ้าเป็นโรงเรียนมาโฮชิกิ..ฉันพอรู้จักทาง"

เขาก้มมองแผนที่ที่จดเอาไว้เพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

"ไปด้วยกันไหม"

"ถ้าสะดวก"

เอ่ยชวนออกไปตามตรง

'ไปด้วยกันเถอะ!'

มีเสียงลูกคู่ตามมา(...)ดูเหมือนจะมาจากนกไม้แกะสลักที่เกาะบนหัวของเขา

ในขณะที่เด็กสาวกำลังใช้เวลาแสนสงบ..

ไม่นานนักชายครึ่งเสือตัวใหญ่แต่งตัวคล้ายนักเลงที่กำลังนอนขี้เกียจอยู่บนต้นไม้แถวนั้นก็กระโดดลงมาด้วยอุ้งมือเท้าเสือ

" เห้ย! "
" ลมอะไรพัดหมีมาแถวนี้? รู้เปล่าที่นี่ถิ่นใคร?😄 "

ยืนเท้าเอวมอง

ร่างกำยำของทรอยจมลึกในความเมามาย ราวปิดสวิตช์ตัวเองหนีความจริงอย่างสมบูรณ์ ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงบนไหล่ของฟินน์จนอีกฝ่ายต้องกัดฟันประคองอย่างสู้ชีวิตเอามั่กๆ

ตลอดทางทรอยไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น นอกจากมุดซุกซอกคอ ปล่อยลมหายใจอุ่นรดริน และพึมพำอู้อี้เหมือนลูกหมีตัวใหญ่ กลายเป็นวัตถุไร้กระดูกที่ยอมให้ฟินน์ลากไปแต่โดยดี... รอคอยแค่วินาทีที่จะได้ไปสถิตบนเตียงสักแห่งในคืนนี้

(หลับหนีละคร่อก)

“แถมยังมีขี่ไม้กวาดเก่งเพิ่มขึ้นมาอีกข้อด้วย…”

“ผมคงจะ…มีคู่แข่งเยอะแน่ー”

มุมปากเริ่มจะงุ้มลงตามประสาหมีใหญ่ใจน้อย-
เขาหวงคุณฮันเซลขึ้นมาอีกแล้ว-

ปลายจมูกโด่งก้มลงเกลี่ยเรือนผมสีวนิลาของคนรักไปมาด้วยความฉุนเฉียวที่ไม่จริงจังนักー ราวกับกำลังฟัดกวางตัวน้อย

เขาไม่อยากให้ใครมาแย่งคุณฮันเซลไปนี่…ー แค่คิดก็เจ็บจี๊ดที่กลางอกซะแล้ว

“ ? ”

เขาเอียงหัวนิดหน่อย ถึงจะใส่เสื้อมออยู่แต่เด็กตัวเล็กแบบนี้เขานึกไม่ออกแหะ [ติดภาพลูกหมีตัวใหญ]

แต่มีปากอยู่ที่อกภาพลูกหมีตัวใหญ่

เขาชี้มาที่ตัวเอง แต่ตัวเล็กน่ารักอะ

เขายิ่งแพ้ทางสิ่งมีชีวิตน่ารักพิเศษอยู่ด้วย

” ฉันเองไงฉันเอง จำไม่หรอ เจ้าหนูเอ่อ..นายมิตสึ? “

เสียงซ่อกแซ่กจากพุ่มไม้นั้นดึงความสนใจเขาจนต้องหันไปมองด้วยความสงสัย แต่จู่ๆ ร่างสีขาวตัวใหญ่ก็กระโจนออกมาราวหับหมียักษ์จนเขาสะดุ้งตกใจไปชั่วครู่ แต่พอได้มองดูดีๆ แล้วกลับเป็นใครที่เขาคุ้นเคยเสียอย่างนั้น

“โคดี้?”

“หาฉัน?? นายเข้าป่าเพื่อมาหาฉันหรอ?”

เขารู้ดีว่าเพื่อนเขาไม่ชอบให้ขนตัวเองเปื้อน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเลือกเข้าป่ามาหาเขางั้นหรอ…

"ส่วนกลุ่มดาวหมีเล็กกับหมีใหญ่ผมเองก็รู้อยู่เช่นกันครับ"

ถ้าให้เล่าคุณเองก็น่าจะรู้อยู่แล้ว แต่กลุ่มดาวสองกลุ่มนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เขาสนใจ

ความผูกพันธ์ของแม่ลูก และความน่าเศร้าที่ทั้งคู่ไม่แม้แต่มีโอกาสได้ลับขอบฟ้า

วนรอบขั้วโลกเหนืออย่างเหน็ดเหนื่อยตลอดกาล

"ถ้าคุณชื่นชอบเรื่องราวก็คงรู้อยู่แล้วว่ากลุ่มดาวหมีเล็กกับหมีใหญ่เกี่ยวกันอย่างไร"

"ตอนเด็ก ๆ คุณแม่ของฉันเคยบอกค่ะ ว่า.. ฝนดาวตกเออร์ซิดส์เสมือนประกายแสงแห่งความผูกพันของลูกหมีที่ส่องสว่างเคียงข้างมารดาบนฟากฟ้า"

สำหรับเธอแล้ว ตำนานดวงดาวก็เหมือนนิทานก่อนนอนที่ได้ฟังในทุกค่ำคืน

การสนทนาแบบที่ไม่สามารถสบตาเป็นสิ่งที่เขาไม่ชินเอาเสียเลย …

แต่ถึงกระนั้น นิ้วเรียวที่บรรจงกลัดกระดุมให้กับเขาทีละเม็ดช่างเป็นภาพที่ชวนให้ใจของเขาอิ่มเอม
…แม้เขาจะถนัดทำสิ่งที่ตรงข้ามกับการช่วยใส่มากกว่าก็เถอะ

“เหมือนคู่แต่งงานใหม่เลยนะครับ…?“

กระดุมเม็ดสุดท้ายถูกรั้งซะจนคนตัวสูงเซตามแรงไปเล็กน้อย

“อุ่กー”

เจ้าหมีตัวใหญ่เอื้อมมือคว้ารั้วเอาไว้แทบไม่ทัน

( ให้รูปหมี 3 ตัวเลย .. /เป็นชิ้นใหญ่ชิ้นเล็กปนกัน 🐻🍪⭐️ )

เฟยหรงหันไปจ้องมองที่ลำธาร ที่ถ้าสังเกตดี ๆ ก็จะพบกับปลาขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่แหวกว่ายผ่านคลื่นน้ำ ก่อนที่จะดึงเบ็ดตกปลาของตนเองขึ้นมาแม้จะยังไม่มีปลาที่กินเบ็ด

“จริง ๆ ถ้านายไม่กลัวเปียกทั้งตัว นายจะลงไปจับปลาด้วยมือก็ได้”

“ถ้านายเป็นหมีน่ะนะ”

ว่าแล้วก็ยื่นเบ็ดตกปลาไปทางอองตวน “นายจะใช้เบ็ดตกปลาของฉันก็ได้ แต่อย่าทำพังล่ะ”

ฉันไม่อยากจ่ายค่าเสียหายให้กับศาสตราจารย์…

“ผมชักอยากเห็นแล้วสิครับ ว่าตัวจริงจะตัวใหญ่เหมือนคุณหมีสมชื่อหรือเปล่า”

ในหัวเขากำลังนึกถึงสุนัขพันธุ์ใหญ่ยักษ์สักตัวขึ้นมา พลางพยักหน้ายิ้มกริ่มเพียงลำพังราวกับเข้าใจทุกอย่าง

“ผมชอบสุนัข ถึงที่บ้านจะมีแต่ม้าให้ดูแลก็เถอะ แต่ถ้ามีโอกาสก็อยากพบบรัมเซ่สักครั้ง”

เขาพูด พลางเลื่อนมือควานหากระเป๋าเงินหนังในกางเกงของตนเอง

“หวังว่าเจ้าตัวจะไม่ถือสา หากผมขอทำความรู้จักด้วยการเกาพุงนะครับ”

หมีขาวผู้อ่อนหัดในการฝึกอ้อนได้แต่งุ้มปากหน้าแดงไปกันใหญ่

โดนจับได้ว่ากำลังอ้อนซะแล้วสิー

ความอบอุ่นจากฝ่ามือเล็กๆค่อยถูกส่งผ่านทุกข้อนิ้ว … มันอุ่นเสียจนร้อนไปถึงใบหู…

เจ้ากระต่ายรู้ดี มันรีบกระโดดออกจากอ้อมอกไป ปล่อยให้บาวนด์ได้แต่ยืนเขินเก้ออยู่พักใหญ่

“ง-งั้น…”

“ให้เด็กดีช่วยเก็บไม้กลับไปที่เต๊นท์ได้รึเปล่าครับ…?”

อยากจะอยู่ด้วยกันให้นานอีกสักนิด…
อยากจะแบ่งเบาอะไรได้อีกสักหน่อย…

!

ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธเลยล่ะ…

เจ้าหมีขาวตัวใหญ่รีบเดินอุ้ยอ้ายเข้าไปก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักตอบรับด้วยความยินดี

”ข-…ขอบคุณนะครับ…“

สองมือประคองรับมาด้วยท่าทางที่เหนี่ยมอาย

แล้วทาร์ตชิ้นนั้น ก็หายอันตรธานเข้าปากเขาไปภายในคำเดียวー

“!!! อ-…อน่อยมหั่กครั่บ…!“

เอ่ยชมแบบไม่เป็นภาษาไปเสียแล้ว…

(🫧🫧🫧🫧🫧 ‘สีน้ำตาล เหมือน หมีตัวใหญ่ !‘ /ตาเป็นประกาย มอบมือถือแล้วแปะมือ🙌🙌🥺)

((ขอบคุณที่เอ็นดูนะคะ กินด้ายเลย พร้อมใส่พาน😋))