"เห? นายนี่เอง?"
เมื่อเขาได้ยินตามเสียง ก็เจอกับคนที่คุ้นเคยที่เคยเจอเมื่อตอนอยู่บนรถไฟนั่นเอง!
เซนะเดือนเข้าไปหาตามคำเชิญของอีกฝ่ายอย่างสนใจ
"หืม? มาชเมลโล่วหรอ?"
เมื่อสิ่งที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็อดสนใจขึ้นมาไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่ค่อยจะกินอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยกินเลย
เมื่อเขาได้ยินตามเสียง ก็เจอกับคนที่คุ้นเคยที่เคยเจอเมื่อตอนอยู่บนรถไฟนั่นเอง!
เซนะเดือนเข้าไปหาตามคำเชิญของอีกฝ่ายอย่างสนใจ
"หืม? มาชเมลโล่วหรอ?"
เมื่อสิ่งที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็อดสนใจขึ้นมาไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่ค่อยจะกินอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยกินเลย
October 11, 2026 at 6:58 PM
"เห? นายนี่เอง?"
เมื่อเขาได้ยินตามเสียง ก็เจอกับคนที่คุ้นเคยที่เคยเจอเมื่อตอนอยู่บนรถไฟนั่นเอง!
เซนะเดือนเข้าไปหาตามคำเชิญของอีกฝ่ายอย่างสนใจ
"หืม? มาชเมลโล่วหรอ?"
เมื่อสิ่งที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็อดสนใจขึ้นมาไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่ค่อยจะกินอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยกินเลย
เมื่อเขาได้ยินตามเสียง ก็เจอกับคนที่คุ้นเคยที่เคยเจอเมื่อตอนอยู่บนรถไฟนั่นเอง!
เซนะเดือนเข้าไปหาตามคำเชิญของอีกฝ่ายอย่างสนใจ
"หืม? มาชเมลโล่วหรอ?"
เมื่อสิ่งที่อยู่ในมืออีกฝ่ายก็อดสนใจขึ้นมาไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่ค่อยจะกินอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยกินเลย
" ห่า-! "
" ไม่ได้สิ ฉันมีธุระกับนายนะ "
ถึงจะเป็นเรื่องเสื้อนอกก็เถอะ แต่เลตัสก็แขนทางนั้นไว้ทันที
" ไม่ไหวเนี่ย? อย่าตัดสินใจแทนฉันนะว่าอะไรไหวไม่ไหว "
ตัวทริคเกอร์เขาเลยนะนั้น ไม่ชอบเวลามีคนมาบอกว่าอะไรไหวไม่ไหวสำหรับเขา
มันน่าหงุดหงิดเวลามีคนมาตัดสินแทน
" สีหน้าของคนไม่ไหวมันทางนั้นมากกว่า "
" ไม่ได้สิ ฉันมีธุระกับนายนะ "
ถึงจะเป็นเรื่องเสื้อนอกก็เถอะ แต่เลตัสก็แขนทางนั้นไว้ทันที
" ไม่ไหวเนี่ย? อย่าตัดสินใจแทนฉันนะว่าอะไรไหวไม่ไหว "
ตัวทริคเกอร์เขาเลยนะนั้น ไม่ชอบเวลามีคนมาบอกว่าอะไรไหวไม่ไหวสำหรับเขา
มันน่าหงุดหงิดเวลามีคนมาตัดสินแทน
" สีหน้าของคนไม่ไหวมันทางนั้นมากกว่า "
October 11, 2026 at 6:21 PM
" ห่า-! "
" ไม่ได้สิ ฉันมีธุระกับนายนะ "
ถึงจะเป็นเรื่องเสื้อนอกก็เถอะ แต่เลตัสก็แขนทางนั้นไว้ทันที
" ไม่ไหวเนี่ย? อย่าตัดสินใจแทนฉันนะว่าอะไรไหวไม่ไหว "
ตัวทริคเกอร์เขาเลยนะนั้น ไม่ชอบเวลามีคนมาบอกว่าอะไรไหวไม่ไหวสำหรับเขา
มันน่าหงุดหงิดเวลามีคนมาตัดสินแทน
" สีหน้าของคนไม่ไหวมันทางนั้นมากกว่า "
" ไม่ได้สิ ฉันมีธุระกับนายนะ "
ถึงจะเป็นเรื่องเสื้อนอกก็เถอะ แต่เลตัสก็แขนทางนั้นไว้ทันที
" ไม่ไหวเนี่ย? อย่าตัดสินใจแทนฉันนะว่าอะไรไหวไม่ไหว "
ตัวทริคเกอร์เขาเลยนะนั้น ไม่ชอบเวลามีคนมาบอกว่าอะไรไหวไม่ไหวสำหรับเขา
มันน่าหงุดหงิดเวลามีคนมาตัดสินแทน
" สีหน้าของคนไม่ไหวมันทางนั้นมากกว่า "
ทำไมไม่ผูกคอมันไปเลย
เสียใจทีหลังอีกแล้ว
“อาหาร…เป็นจาน…”
วิกฤตเครื่องช็อตในหัวที่เธอไม่สามารถตอบได้เดี๋ยวนั้น ลามิอากินข้าวเหมือนเขี่ยหาได้จากเศษอาหารเหลือเลยนึกย้อนไปถึงตอนที่กินอยู่บ้านแบบปกติ
“ซุป?”
“ฉันไม่เรื่องมากเรื่องอาหาร”
มีมะเขือเทศให้จิ้มเกลือก็เอา กินเพื่ออยู่ของแท้
“แต่ไม่ชอบของหวานนะ นายล่ะ?”
เอ่ยดักเพราะคนมักจะเหมารวมว่าผู้หญิงต้องคู่กับของหวาน เอียน
เสียใจทีหลังอีกแล้ว
“อาหาร…เป็นจาน…”
วิกฤตเครื่องช็อตในหัวที่เธอไม่สามารถตอบได้เดี๋ยวนั้น ลามิอากินข้าวเหมือนเขี่ยหาได้จากเศษอาหารเหลือเลยนึกย้อนไปถึงตอนที่กินอยู่บ้านแบบปกติ
“ซุป?”
“ฉันไม่เรื่องมากเรื่องอาหาร”
มีมะเขือเทศให้จิ้มเกลือก็เอา กินเพื่ออยู่ของแท้
“แต่ไม่ชอบของหวานนะ นายล่ะ?”
เอ่ยดักเพราะคนมักจะเหมารวมว่าผู้หญิงต้องคู่กับของหวาน เอียน
October 11, 2026 at 6:11 PM
ทำไมไม่ผูกคอมันไปเลย
เสียใจทีหลังอีกแล้ว
“อาหาร…เป็นจาน…”
วิกฤตเครื่องช็อตในหัวที่เธอไม่สามารถตอบได้เดี๋ยวนั้น ลามิอากินข้าวเหมือนเขี่ยหาได้จากเศษอาหารเหลือเลยนึกย้อนไปถึงตอนที่กินอยู่บ้านแบบปกติ
“ซุป?”
“ฉันไม่เรื่องมากเรื่องอาหาร”
มีมะเขือเทศให้จิ้มเกลือก็เอา กินเพื่ออยู่ของแท้
“แต่ไม่ชอบของหวานนะ นายล่ะ?”
เอ่ยดักเพราะคนมักจะเหมารวมว่าผู้หญิงต้องคู่กับของหวาน เอียน
เสียใจทีหลังอีกแล้ว
“อาหาร…เป็นจาน…”
วิกฤตเครื่องช็อตในหัวที่เธอไม่สามารถตอบได้เดี๋ยวนั้น ลามิอากินข้าวเหมือนเขี่ยหาได้จากเศษอาหารเหลือเลยนึกย้อนไปถึงตอนที่กินอยู่บ้านแบบปกติ
“ซุป?”
“ฉันไม่เรื่องมากเรื่องอาหาร”
มีมะเขือเทศให้จิ้มเกลือก็เอา กินเพื่ออยู่ของแท้
“แต่ไม่ชอบของหวานนะ นายล่ะ?”
เอ่ยดักเพราะคนมักจะเหมารวมว่าผู้หญิงต้องคู่กับของหวาน เอียน
ใบหูเขาลู่ตกลงเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางที่น่าเป็นห่วงของมิตรสหายเขา ท่าทางแบบนัน้จะโอเคได้ยังไงกันนะ?
“งั้นหรอ? แต่…ท่าทางนายดูไม่เหมือนแบบนั้นเลยนะ”
สองขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหาพร้อมกับยื่นมือออกไปหวังจะช่วยอะไรสักอย่างที่เขาพอจะทำได้
“…ถ้ามีอะไรที่อยากให้ช่วยก็บอกได้นะ นายไม่สบายรึเปล่า? หรือไปเจออะไรมาหรอ?”
“งั้นหรอ? แต่…ท่าทางนายดูไม่เหมือนแบบนั้นเลยนะ”
สองขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหาพร้อมกับยื่นมือออกไปหวังจะช่วยอะไรสักอย่างที่เขาพอจะทำได้
“…ถ้ามีอะไรที่อยากให้ช่วยก็บอกได้นะ นายไม่สบายรึเปล่า? หรือไปเจออะไรมาหรอ?”
October 11, 2026 at 5:50 PM
ใบหูเขาลู่ตกลงเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางที่น่าเป็นห่วงของมิตรสหายเขา ท่าทางแบบนัน้จะโอเคได้ยังไงกันนะ?
“งั้นหรอ? แต่…ท่าทางนายดูไม่เหมือนแบบนั้นเลยนะ”
สองขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหาพร้อมกับยื่นมือออกไปหวังจะช่วยอะไรสักอย่างที่เขาพอจะทำได้
“…ถ้ามีอะไรที่อยากให้ช่วยก็บอกได้นะ นายไม่สบายรึเปล่า? หรือไปเจออะไรมาหรอ?”
“งั้นหรอ? แต่…ท่าทางนายดูไม่เหมือนแบบนั้นเลยนะ”
สองขาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปหาพร้อมกับยื่นมือออกไปหวังจะช่วยอะไรสักอย่างที่เขาพอจะทำได้
“…ถ้ามีอะไรที่อยากให้ช่วยก็บอกได้นะ นายไม่สบายรึเปล่า? หรือไปเจออะไรมาหรอ?”
ในยามดึกที่เขาเดินเตร่ดเตร่ไปทั่วมหาลัย ในขณะที่มาเดินเล่นแถวหอพักเขากลับเจอเข้ากับมอนคุ้นหน้าเข้า แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะ…ไม่โอเครึเปล่านะ?
“มิสึ?”
เขาเอ่ยทักขณะที่สองเท้าย่างก้าวเข้าไปหา
“นี่ นายโอเครึเปล่า?”
“มิสึ?”
เขาเอ่ยทักขณะที่สองเท้าย่างก้าวเข้าไปหา
“นี่ นายโอเครึเปล่า?”
October 11, 2026 at 5:17 PM
ในยามดึกที่เขาเดินเตร่ดเตร่ไปทั่วมหาลัย ในขณะที่มาเดินเล่นแถวหอพักเขากลับเจอเข้ากับมอนคุ้นหน้าเข้า แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะ…ไม่โอเครึเปล่านะ?
“มิสึ?”
เขาเอ่ยทักขณะที่สองเท้าย่างก้าวเข้าไปหา
“นี่ นายโอเครึเปล่า?”
“มิสึ?”
เขาเอ่ยทักขณะที่สองเท้าย่างก้าวเข้าไปหา
“นี่ นายโอเครึเปล่า?”
[ ขออนุญาตินะครับ ]
หลังจากหลงตั้งนาน ในที่สุดก็กลับถึงม.สักที แต่เหมือนจะหลุดมาแถวหอOHนะ
เขามีของที่ต้องคืนนายมิตสึอยู่ด้วย ลองแวะไปหาดูคงไม่เสียหาย
แต่เหมือนจะได้ยินเสียงคนหอบหายใจนะ ขอไปดูสักหน่อย
คุ้นๆหน้านะนั้น
" อ้าว นายมิตสึ? "
หลังจากหลงตั้งนาน ในที่สุดก็กลับถึงม.สักที แต่เหมือนจะหลุดมาแถวหอOHนะ
เขามีของที่ต้องคืนนายมิตสึอยู่ด้วย ลองแวะไปหาดูคงไม่เสียหาย
แต่เหมือนจะได้ยินเสียงคนหอบหายใจนะ ขอไปดูสักหน่อย
คุ้นๆหน้านะนั้น
" อ้าว นายมิตสึ? "
October 11, 2026 at 5:11 PM
[ ขออนุญาตินะครับ ]
หลังจากหลงตั้งนาน ในที่สุดก็กลับถึงม.สักที แต่เหมือนจะหลุดมาแถวหอOHนะ
เขามีของที่ต้องคืนนายมิตสึอยู่ด้วย ลองแวะไปหาดูคงไม่เสียหาย
แต่เหมือนจะได้ยินเสียงคนหอบหายใจนะ ขอไปดูสักหน่อย
คุ้นๆหน้านะนั้น
" อ้าว นายมิตสึ? "
หลังจากหลงตั้งนาน ในที่สุดก็กลับถึงม.สักที แต่เหมือนจะหลุดมาแถวหอOHนะ
เขามีของที่ต้องคืนนายมิตสึอยู่ด้วย ลองแวะไปหาดูคงไม่เสียหาย
แต่เหมือนจะได้ยินเสียงคนหอบหายใจนะ ขอไปดูสักหน่อย
คุ้นๆหน้านะนั้น
" อ้าว นายมิตสึ? "
#scaregame_muc
มิ้วที่เดินไปมาบนอัฒจันทร์ทำหน้าที่เป็นสวัสดิการคอยบริการให้เพื่อนๆในบ้านและเพื่อนมอนบ้านอื่นที่เรียกหา มิ้วเดินผ่านแวะหยุดตรงหน้า
"ฮายย เอาน้ำมั้ยฮะ มีจน๋ม ลูกอม ยาดม ยาหม่องยาหอมด้วยะ! นายเอามั้ยย ^^"
โบกครีบทักทายพร้อมถือกล่องกอดไว้กับตัว
มิ้วที่เดินไปมาบนอัฒจันทร์ทำหน้าที่เป็นสวัสดิการคอยบริการให้เพื่อนๆในบ้านและเพื่อนมอนบ้านอื่นที่เรียกหา มิ้วเดินผ่านแวะหยุดตรงหน้า
"ฮายย เอาน้ำมั้ยฮะ มีจน๋ม ลูกอม ยาดม ยาหม่องยาหอมด้วยะ! นายเอามั้ยย ^^"
โบกครีบทักทายพร้อมถือกล่องกอดไว้กับตัว
October 11, 2026 at 4:45 PM
#scaregame_muc
มิ้วที่เดินไปมาบนอัฒจันทร์ทำหน้าที่เป็นสวัสดิการคอยบริการให้เพื่อนๆในบ้านและเพื่อนมอนบ้านอื่นที่เรียกหา มิ้วเดินผ่านแวะหยุดตรงหน้า
"ฮายย เอาน้ำมั้ยฮะ มีจน๋ม ลูกอม ยาดม ยาหม่องยาหอมด้วยะ! นายเอามั้ยย ^^"
โบกครีบทักทายพร้อมถือกล่องกอดไว้กับตัว
มิ้วที่เดินไปมาบนอัฒจันทร์ทำหน้าที่เป็นสวัสดิการคอยบริการให้เพื่อนๆในบ้านและเพื่อนมอนบ้านอื่นที่เรียกหา มิ้วเดินผ่านแวะหยุดตรงหน้า
"ฮายย เอาน้ำมั้ยฮะ มีจน๋ม ลูกอม ยาดม ยาหม่องยาหอมด้วยะ! นายเอามั้ยย ^^"
โบกครีบทักทายพร้อมถือกล่องกอดไว้กับตัว
“ใครสนละฉันมสหาเเค่นาย”
ในถุงมีหนังสือที่อีกฝ่ายอยากได้เเต่ไม่ได้ซื้อซักทีกับขนมอีกมากมาย
“เผื่อนายอารมณ์ดีขึ้นถ้าไม่ชอบก็บอกเดพหาอย่างอื่นให้”
ในถุงมีหนังสือที่อีกฝ่ายอยากได้เเต่ไม่ได้ซื้อซักทีกับขนมอีกมากมาย
“เผื่อนายอารมณ์ดีขึ้นถ้าไม่ชอบก็บอกเดพหาอย่างอื่นให้”
October 11, 2026 at 4:43 PM
“ใครสนละฉันมสหาเเค่นาย”
ในถุงมีหนังสือที่อีกฝ่ายอยากได้เเต่ไม่ได้ซื้อซักทีกับขนมอีกมากมาย
“เผื่อนายอารมณ์ดีขึ้นถ้าไม่ชอบก็บอกเดพหาอย่างอื่นให้”
ในถุงมีหนังสือที่อีกฝ่ายอยากได้เเต่ไม่ได้ซื้อซักทีกับขนมอีกมากมาย
“เผื่อนายอารมณ์ดีขึ้นถ้าไม่ชอบก็บอกเดพหาอย่างอื่นให้”
"หมดสภาพยิ่งกว่าฉันหลังหนีแม่มันอีก"
เขาหันไปหาไลร์แล้วชี้ไปยังลูกงู
"นายว่าเราควรทำยังไงต่อ? มันออกมาหมดแล้ว แต่ดูท่าจะยังไม่มีแรงแม้แต่จะยกหัว"
เนโรหยุดเล็กน้อยสังเกตเจ้าตัวเล็กดีๆ
"ลายกับครีบแบบนี้คงเป็นตัวผู้..แต่ยังคอนเฟิร์มไม่ได้"
"คลื่นของนายจับสัญญาณชีพมันได้มั้ย ไลร์?"
เขาหันไปหาไลร์แล้วชี้ไปยังลูกงู
"นายว่าเราควรทำยังไงต่อ? มันออกมาหมดแล้ว แต่ดูท่าจะยังไม่มีแรงแม้แต่จะยกหัว"
เนโรหยุดเล็กน้อยสังเกตเจ้าตัวเล็กดีๆ
"ลายกับครีบแบบนี้คงเป็นตัวผู้..แต่ยังคอนเฟิร์มไม่ได้"
"คลื่นของนายจับสัญญาณชีพมันได้มั้ย ไลร์?"
October 11, 2026 at 4:28 PM
"หมดสภาพยิ่งกว่าฉันหลังหนีแม่มันอีก"
เขาหันไปหาไลร์แล้วชี้ไปยังลูกงู
"นายว่าเราควรทำยังไงต่อ? มันออกมาหมดแล้ว แต่ดูท่าจะยังไม่มีแรงแม้แต่จะยกหัว"
เนโรหยุดเล็กน้อยสังเกตเจ้าตัวเล็กดีๆ
"ลายกับครีบแบบนี้คงเป็นตัวผู้..แต่ยังคอนเฟิร์มไม่ได้"
"คลื่นของนายจับสัญญาณชีพมันได้มั้ย ไลร์?"
เขาหันไปหาไลร์แล้วชี้ไปยังลูกงู
"นายว่าเราควรทำยังไงต่อ? มันออกมาหมดแล้ว แต่ดูท่าจะยังไม่มีแรงแม้แต่จะยกหัว"
เนโรหยุดเล็กน้อยสังเกตเจ้าตัวเล็กดีๆ
"ลายกับครีบแบบนี้คงเป็นตัวผู้..แต่ยังคอนเฟิร์มไม่ได้"
"คลื่นของนายจับสัญญาณชีพมันได้มั้ย ไลร์?"
เขาขยับซุกตัวเข้าไปในผ้าขนหนูมากขึ้น หลายเป็นค้างคาวห่อ
"บอก บอกไปก่อนก็ได้"
"แต่ฉันคงต้องไปหาซื้อเสื้อไซส์จิ๋วไว้แล้วล่ะ"
ที่มหาลัยคงจะมีสักอยู่หรอกนะ สำหรับมอนไซส์จิ๋ว เขาเองควต้องซื้อมาเผื่อเอาไว้เปลี่ยนบ้างแหล่ะ
"นายพาฉันไปทีได้มั้ย?"
"แบบว่า ห่อฉันไป"
เพราะถ้าขืนเขากลับร่างเดิมมาแล้วไม่มีอะไรห่อน่าจะน่าอายมาก
"บอก บอกไปก่อนก็ได้"
"แต่ฉันคงต้องไปหาซื้อเสื้อไซส์จิ๋วไว้แล้วล่ะ"
ที่มหาลัยคงจะมีสักอยู่หรอกนะ สำหรับมอนไซส์จิ๋ว เขาเองควต้องซื้อมาเผื่อเอาไว้เปลี่ยนบ้างแหล่ะ
"นายพาฉันไปทีได้มั้ย?"
"แบบว่า ห่อฉันไป"
เพราะถ้าขืนเขากลับร่างเดิมมาแล้วไม่มีอะไรห่อน่าจะน่าอายมาก
October 11, 2026 at 2:39 PM
เขาขยับซุกตัวเข้าไปในผ้าขนหนูมากขึ้น หลายเป็นค้างคาวห่อ
"บอก บอกไปก่อนก็ได้"
"แต่ฉันคงต้องไปหาซื้อเสื้อไซส์จิ๋วไว้แล้วล่ะ"
ที่มหาลัยคงจะมีสักอยู่หรอกนะ สำหรับมอนไซส์จิ๋ว เขาเองควต้องซื้อมาเผื่อเอาไว้เปลี่ยนบ้างแหล่ะ
"นายพาฉันไปทีได้มั้ย?"
"แบบว่า ห่อฉันไป"
เพราะถ้าขืนเขากลับร่างเดิมมาแล้วไม่มีอะไรห่อน่าจะน่าอายมาก
"บอก บอกไปก่อนก็ได้"
"แต่ฉันคงต้องไปหาซื้อเสื้อไซส์จิ๋วไว้แล้วล่ะ"
ที่มหาลัยคงจะมีสักอยู่หรอกนะ สำหรับมอนไซส์จิ๋ว เขาเองควต้องซื้อมาเผื่อเอาไว้เปลี่ยนบ้างแหล่ะ
"นายพาฉันไปทีได้มั้ย?"
"แบบว่า ห่อฉันไป"
เพราะถ้าขืนเขากลับร่างเดิมมาแล้วไม่มีอะไรห่อน่าจะน่าอายมาก
เด็กสาวไม่ได้เดินตาม การทำเช่นนั้นจะทำให้อีกฝ่ายกดดันซะเปล่า ตอนนี้ปล่อยเธอไปจะดีกว่า
“ก็สมกับเป็นเด็กคนนั้นดี...”
มิชิร้องจิ๊บๆ ผู้เป็นนายก็ตอบ
“ถ้าเธอไม่อยากเจอคำตอบนั้นคงจะอยู่ในป่าแต่ว่เธอเลือกมาที่นี่ เพื่อมีชีวิตอยู่ต่อนี่”
“สักวันคงมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป”
(ม่ายเป็นรายน้า /เพทๆ แบบนี้แหละสมกับเป็นซานาริดีนะคะ
จะหาทางไปเพทบ่อยๆ จะได้เป็นเด่กดีขึ้นน)
“ก็สมกับเป็นเด็กคนนั้นดี...”
มิชิร้องจิ๊บๆ ผู้เป็นนายก็ตอบ
“ถ้าเธอไม่อยากเจอคำตอบนั้นคงจะอยู่ในป่าแต่ว่เธอเลือกมาที่นี่ เพื่อมีชีวิตอยู่ต่อนี่”
“สักวันคงมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป”
(ม่ายเป็นรายน้า /เพทๆ แบบนี้แหละสมกับเป็นซานาริดีนะคะ
จะหาทางไปเพทบ่อยๆ จะได้เป็นเด่กดีขึ้นน)
October 11, 2026 at 2:31 PM
เด็กสาวไม่ได้เดินตาม การทำเช่นนั้นจะทำให้อีกฝ่ายกดดันซะเปล่า ตอนนี้ปล่อยเธอไปจะดีกว่า
“ก็สมกับเป็นเด็กคนนั้นดี...”
มิชิร้องจิ๊บๆ ผู้เป็นนายก็ตอบ
“ถ้าเธอไม่อยากเจอคำตอบนั้นคงจะอยู่ในป่าแต่ว่เธอเลือกมาที่นี่ เพื่อมีชีวิตอยู่ต่อนี่”
“สักวันคงมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป”
(ม่ายเป็นรายน้า /เพทๆ แบบนี้แหละสมกับเป็นซานาริดีนะคะ
จะหาทางไปเพทบ่อยๆ จะได้เป็นเด่กดีขึ้นน)
“ก็สมกับเป็นเด็กคนนั้นดี...”
มิชิร้องจิ๊บๆ ผู้เป็นนายก็ตอบ
“ถ้าเธอไม่อยากเจอคำตอบนั้นคงจะอยู่ในป่าแต่ว่เธอเลือกมาที่นี่ เพื่อมีชีวิตอยู่ต่อนี่”
“สักวันคงมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป”
(ม่ายเป็นรายน้า /เพทๆ แบบนี้แหละสมกับเป็นซานาริดีนะคะ
จะหาทางไปเพทบ่อยๆ จะได้เป็นเด่กดีขึ้นน)
ว่าด้วยกาวล่าสุด
มะมี้ที่ไปสเกาต์พิเมมาเข้าโบสถ์: มีแรงงานมาเพิ่มแล้ว ดีจัง😊
พิเมหม้อไฟแม่มดที่เข้าถึงซิกเนเจอร์เลเยอร์คอสต้อมของแม่มด: สอนหลุนว่าอ่อยคนยังไงถึงจะลากขึ้นเตียงได้
มะมี้: ...บ้าจริง😑/ตามหาพี่เลี้ยงมาประกบก่อนหลุนจะเสียคน
เจอพัลเลซ
มะมี้: ไปเลยพัลเลซ ฉันเลือกนาย!
พัลเลซที่โดนบังคับเลือกหลุน: ...ไอเด็กนี้น่าเป็นห่วงเกิ้น/ดุหลุนรอบที่ล้าน
มะมี้ที่ไปสเกาต์พิเมมาเข้าโบสถ์: มีแรงงานมาเพิ่มแล้ว ดีจัง😊
พิเมหม้อไฟแม่มดที่เข้าถึงซิกเนเจอร์เลเยอร์คอสต้อมของแม่มด: สอนหลุนว่าอ่อยคนยังไงถึงจะลากขึ้นเตียงได้
มะมี้: ...บ้าจริง😑/ตามหาพี่เลี้ยงมาประกบก่อนหลุนจะเสียคน
เจอพัลเลซ
มะมี้: ไปเลยพัลเลซ ฉันเลือกนาย!
พัลเลซที่โดนบังคับเลือกหลุน: ...ไอเด็กนี้น่าเป็นห่วงเกิ้น/ดุหลุนรอบที่ล้าน
October 11, 2026 at 2:22 PM
ว่าด้วยกาวล่าสุด
มะมี้ที่ไปสเกาต์พิเมมาเข้าโบสถ์: มีแรงงานมาเพิ่มแล้ว ดีจัง😊
พิเมหม้อไฟแม่มดที่เข้าถึงซิกเนเจอร์เลเยอร์คอสต้อมของแม่มด: สอนหลุนว่าอ่อยคนยังไงถึงจะลากขึ้นเตียงได้
มะมี้: ...บ้าจริง😑/ตามหาพี่เลี้ยงมาประกบก่อนหลุนจะเสียคน
เจอพัลเลซ
มะมี้: ไปเลยพัลเลซ ฉันเลือกนาย!
พัลเลซที่โดนบังคับเลือกหลุน: ...ไอเด็กนี้น่าเป็นห่วงเกิ้น/ดุหลุนรอบที่ล้าน
มะมี้ที่ไปสเกาต์พิเมมาเข้าโบสถ์: มีแรงงานมาเพิ่มแล้ว ดีจัง😊
พิเมหม้อไฟแม่มดที่เข้าถึงซิกเนเจอร์เลเยอร์คอสต้อมของแม่มด: สอนหลุนว่าอ่อยคนยังไงถึงจะลากขึ้นเตียงได้
มะมี้: ...บ้าจริง😑/ตามหาพี่เลี้ยงมาประกบก่อนหลุนจะเสียคน
เจอพัลเลซ
มะมี้: ไปเลยพัลเลซ ฉันเลือกนาย!
พัลเลซที่โดนบังคับเลือกหลุน: ...ไอเด็กนี้น่าเป็นห่วงเกิ้น/ดุหลุนรอบที่ล้าน
รอยยิ้มของเบลคลีย์คงเดิมหลังได้รับคำตอบ ใบหน้าเบนไปตามมุมที่ถูกชวนมอง
เห็นังนั้นจึงชะลอจังหวะฝีเท้าช้าลงราวกับตอบรับให้กลับมาสู่การสอน พลางสงสัยว่าเดินวนกันนานแค่ไหนแล้ว
” อืม ได้สิครับ เริ่มนับจังหวะ ก้าว 1 2 “
ครั้งนี้เขาก้าวนำไปหาให้ผู้ตามถอยหลัง
” นายปล่อยมือจากเเขนผมในจังหวะที่ 3 เหมือนที่เห็นเมื่อกี้เลยครับ“
เขาหยุดเว้นช่วงอธิบายวิธีการก้าวขณะหมุนตัวเพิ่มเติม
+
เห็นังนั้นจึงชะลอจังหวะฝีเท้าช้าลงราวกับตอบรับให้กลับมาสู่การสอน พลางสงสัยว่าเดินวนกันนานแค่ไหนแล้ว
” อืม ได้สิครับ เริ่มนับจังหวะ ก้าว 1 2 “
ครั้งนี้เขาก้าวนำไปหาให้ผู้ตามถอยหลัง
” นายปล่อยมือจากเเขนผมในจังหวะที่ 3 เหมือนที่เห็นเมื่อกี้เลยครับ“
เขาหยุดเว้นช่วงอธิบายวิธีการก้าวขณะหมุนตัวเพิ่มเติม
+
October 11, 2026 at 2:08 PM
รอยยิ้มของเบลคลีย์คงเดิมหลังได้รับคำตอบ ใบหน้าเบนไปตามมุมที่ถูกชวนมอง
เห็นังนั้นจึงชะลอจังหวะฝีเท้าช้าลงราวกับตอบรับให้กลับมาสู่การสอน พลางสงสัยว่าเดินวนกันนานแค่ไหนแล้ว
” อืม ได้สิครับ เริ่มนับจังหวะ ก้าว 1 2 “
ครั้งนี้เขาก้าวนำไปหาให้ผู้ตามถอยหลัง
” นายปล่อยมือจากเเขนผมในจังหวะที่ 3 เหมือนที่เห็นเมื่อกี้เลยครับ“
เขาหยุดเว้นช่วงอธิบายวิธีการก้าวขณะหมุนตัวเพิ่มเติม
+
เห็นังนั้นจึงชะลอจังหวะฝีเท้าช้าลงราวกับตอบรับให้กลับมาสู่การสอน พลางสงสัยว่าเดินวนกันนานแค่ไหนแล้ว
” อืม ได้สิครับ เริ่มนับจังหวะ ก้าว 1 2 “
ครั้งนี้เขาก้าวนำไปหาให้ผู้ตามถอยหลัง
” นายปล่อยมือจากเเขนผมในจังหวะที่ 3 เหมือนที่เห็นเมื่อกี้เลยครับ“
เขาหยุดเว้นช่วงอธิบายวิธีการก้าวขณะหมุนตัวเพิ่มเติม
+
เขาหัวเราะออกมานิดหน่อย ตอบรับคำจากอีกฝ่ายแต่โดยดี
“แต่ตรงนี้มีเพื่อนนั่งด้วยนี่”
เปิดเจอหน้าที่อ่านค้างไว้ในที่สุด นิสัยชอบใช้กระดาษโน้ตคั่นเป็นบางครั้งทำให้มักหาหน้าที่คั่นไว้ไม่ค่อยเจอ
“ขอนั่งด้วยไม่นานหรอก สัญญาว่าจะไม่กวนนายวาดรูป”
“แต่ตรงนี้มีเพื่อนนั่งด้วยนี่”
เปิดเจอหน้าที่อ่านค้างไว้ในที่สุด นิสัยชอบใช้กระดาษโน้ตคั่นเป็นบางครั้งทำให้มักหาหน้าที่คั่นไว้ไม่ค่อยเจอ
“ขอนั่งด้วยไม่นานหรอก สัญญาว่าจะไม่กวนนายวาดรูป”
October 11, 2026 at 1:34 PM
เขาหัวเราะออกมานิดหน่อย ตอบรับคำจากอีกฝ่ายแต่โดยดี
“แต่ตรงนี้มีเพื่อนนั่งด้วยนี่”
เปิดเจอหน้าที่อ่านค้างไว้ในที่สุด นิสัยชอบใช้กระดาษโน้ตคั่นเป็นบางครั้งทำให้มักหาหน้าที่คั่นไว้ไม่ค่อยเจอ
“ขอนั่งด้วยไม่นานหรอก สัญญาว่าจะไม่กวนนายวาดรูป”
“แต่ตรงนี้มีเพื่อนนั่งด้วยนี่”
เปิดเจอหน้าที่อ่านค้างไว้ในที่สุด นิสัยชอบใช้กระดาษโน้ตคั่นเป็นบางครั้งทำให้มักหาหน้าที่คั่นไว้ไม่ค่อยเจอ
“ขอนั่งด้วยไม่นานหรอก สัญญาว่าจะไม่กวนนายวาดรูป”
#ScareGame_MUC
จากเสียงที่คุยกันหลังซ้อมก็ชะงักลงหลังได้ยินเสียงมอนอื่นใกล้ ๆ พอหันไปหาต้นเสียงก็เห็นมอนส์เตอร์ตัวสูง
🔴 "เอ๋! จริงหรอ! ขอบคุณมากนะนาย!"
ตนพี่พูดด้วยเสียงที่ตื่นเต้น นาน ๆ ทีจะมีมอนมาชมขนาดนี้
🟠 "ขอบคุณมากนะครับ แต่เราก็ยังห่างไกลจากคำว่าเก่งอยู่..."
🔴 "เอาเถอะ ไดบอกเองนะว่าเสียงทุกตนมีข้อจำกัด ของไดก็เหมือนกันแหละนะ!"
🟠 "ว่าแต่ ชื่ออะไรหรอครับ?"
จากเสียงที่คุยกันหลังซ้อมก็ชะงักลงหลังได้ยินเสียงมอนอื่นใกล้ ๆ พอหันไปหาต้นเสียงก็เห็นมอนส์เตอร์ตัวสูง
🔴 "เอ๋! จริงหรอ! ขอบคุณมากนะนาย!"
ตนพี่พูดด้วยเสียงที่ตื่นเต้น นาน ๆ ทีจะมีมอนมาชมขนาดนี้
🟠 "ขอบคุณมากนะครับ แต่เราก็ยังห่างไกลจากคำว่าเก่งอยู่..."
🔴 "เอาเถอะ ไดบอกเองนะว่าเสียงทุกตนมีข้อจำกัด ของไดก็เหมือนกันแหละนะ!"
🟠 "ว่าแต่ ชื่ออะไรหรอครับ?"
October 11, 2026 at 12:19 PM
#ScareGame_MUC
จากเสียงที่คุยกันหลังซ้อมก็ชะงักลงหลังได้ยินเสียงมอนอื่นใกล้ ๆ พอหันไปหาต้นเสียงก็เห็นมอนส์เตอร์ตัวสูง
🔴 "เอ๋! จริงหรอ! ขอบคุณมากนะนาย!"
ตนพี่พูดด้วยเสียงที่ตื่นเต้น นาน ๆ ทีจะมีมอนมาชมขนาดนี้
🟠 "ขอบคุณมากนะครับ แต่เราก็ยังห่างไกลจากคำว่าเก่งอยู่..."
🔴 "เอาเถอะ ไดบอกเองนะว่าเสียงทุกตนมีข้อจำกัด ของไดก็เหมือนกันแหละนะ!"
🟠 "ว่าแต่ ชื่ออะไรหรอครับ?"
จากเสียงที่คุยกันหลังซ้อมก็ชะงักลงหลังได้ยินเสียงมอนอื่นใกล้ ๆ พอหันไปหาต้นเสียงก็เห็นมอนส์เตอร์ตัวสูง
🔴 "เอ๋! จริงหรอ! ขอบคุณมากนะนาย!"
ตนพี่พูดด้วยเสียงที่ตื่นเต้น นาน ๆ ทีจะมีมอนมาชมขนาดนี้
🟠 "ขอบคุณมากนะครับ แต่เราก็ยังห่างไกลจากคำว่าเก่งอยู่..."
🔴 "เอาเถอะ ไดบอกเองนะว่าเสียงทุกตนมีข้อจำกัด ของไดก็เหมือนกันแหละนะ!"
🟠 "ว่าแต่ ชื่ออะไรหรอครับ?"
#ScareGame_MUC
/ละสายตาจากหน้าจอเลิกเป็นสังคมก้มหน้าเพื่อเงยขึ้นมองหน้ามอนอีกคนที่เข้ามาหา
“ แล้วทำไมต้องงอนนายคะนั่น ”
/เธอถามสวนกลับไป งง งนงอนอะไรของเขาเธอก็ยืนเขี่ยจออยู่แท้ๆ
“ ช้าขนาดนี้ไปหอชมพูมารึไงคะ ”
/แล้วก็ไม่วายพูดต่อหลังเก็บมือถือไปก่อนจะเริ่มเดินนำหน้าอีกตนไปตามทาง
/ละสายตาจากหน้าจอเลิกเป็นสังคมก้มหน้าเพื่อเงยขึ้นมองหน้ามอนอีกคนที่เข้ามาหา
“ แล้วทำไมต้องงอนนายคะนั่น ”
/เธอถามสวนกลับไป งง งนงอนอะไรของเขาเธอก็ยืนเขี่ยจออยู่แท้ๆ
“ ช้าขนาดนี้ไปหอชมพูมารึไงคะ ”
/แล้วก็ไม่วายพูดต่อหลังเก็บมือถือไปก่อนจะเริ่มเดินนำหน้าอีกตนไปตามทาง
October 11, 2026 at 11:28 AM
#ScareGame_MUC
/ละสายตาจากหน้าจอเลิกเป็นสังคมก้มหน้าเพื่อเงยขึ้นมองหน้ามอนอีกคนที่เข้ามาหา
“ แล้วทำไมต้องงอนนายคะนั่น ”
/เธอถามสวนกลับไป งง งนงอนอะไรของเขาเธอก็ยืนเขี่ยจออยู่แท้ๆ
“ ช้าขนาดนี้ไปหอชมพูมารึไงคะ ”
/แล้วก็ไม่วายพูดต่อหลังเก็บมือถือไปก่อนจะเริ่มเดินนำหน้าอีกตนไปตามทาง
/ละสายตาจากหน้าจอเลิกเป็นสังคมก้มหน้าเพื่อเงยขึ้นมองหน้ามอนอีกคนที่เข้ามาหา
“ แล้วทำไมต้องงอนนายคะนั่น ”
/เธอถามสวนกลับไป งง งนงอนอะไรของเขาเธอก็ยืนเขี่ยจออยู่แท้ๆ
“ ช้าขนาดนี้ไปหอชมพูมารึไงคะ ”
/แล้วก็ไม่วายพูดต่อหลังเก็บมือถือไปก่อนจะเริ่มเดินนำหน้าอีกตนไปตามทาง
00 : กระรอกหอนายมาหาฉันเอง ก็เลยเสียสละรับไว้จะได้ไม่ไปชนคนอื่นไง
October 11, 2026 at 10:53 AM
00 : กระรอกหอนายมาหาฉันเอง ก็เลยเสียสละรับไว้จะได้ไม่ไปชนคนอื่นไง
"นักดนตรีใช้ประโยชน์จากความซื่อตรงของเสียง บิดแต่งให้มันหนัก เบา สั่น หรือกังวาน เพื่อสื่อสารความหมายตามใจชอบ ประพันธ์เรื่องราวผ่านร่างกายของมัน"
คนพูดบิดขี้เกียจทีแล้วค่อยลืมตา ลุกจากเก้าอี้ยาวคืนพื้นที่นั่งให้อีกสองคน ดึงเชลโล่ที่วางอยู่มุมหนึ่งออกจากกระเป๋าหนังใบใหญ่ หาที่นั่งใหม่พาดคอไม้ไว้กับไหล่ข้างหนึ่ง
"มาครับ ผมจะสีสายไปตามคอร์ดที่นายกด"
"จะได้ไม่เหงา"
คนพูดบิดขี้เกียจทีแล้วค่อยลืมตา ลุกจากเก้าอี้ยาวคืนพื้นที่นั่งให้อีกสองคน ดึงเชลโล่ที่วางอยู่มุมหนึ่งออกจากกระเป๋าหนังใบใหญ่ หาที่นั่งใหม่พาดคอไม้ไว้กับไหล่ข้างหนึ่ง
"มาครับ ผมจะสีสายไปตามคอร์ดที่นายกด"
"จะได้ไม่เหงา"
October 11, 2026 at 8:54 AM
"นักดนตรีใช้ประโยชน์จากความซื่อตรงของเสียง บิดแต่งให้มันหนัก เบา สั่น หรือกังวาน เพื่อสื่อสารความหมายตามใจชอบ ประพันธ์เรื่องราวผ่านร่างกายของมัน"
คนพูดบิดขี้เกียจทีแล้วค่อยลืมตา ลุกจากเก้าอี้ยาวคืนพื้นที่นั่งให้อีกสองคน ดึงเชลโล่ที่วางอยู่มุมหนึ่งออกจากกระเป๋าหนังใบใหญ่ หาที่นั่งใหม่พาดคอไม้ไว้กับไหล่ข้างหนึ่ง
"มาครับ ผมจะสีสายไปตามคอร์ดที่นายกด"
"จะได้ไม่เหงา"
คนพูดบิดขี้เกียจทีแล้วค่อยลืมตา ลุกจากเก้าอี้ยาวคืนพื้นที่นั่งให้อีกสองคน ดึงเชลโล่ที่วางอยู่มุมหนึ่งออกจากกระเป๋าหนังใบใหญ่ หาที่นั่งใหม่พาดคอไม้ไว้กับไหล่ข้างหนึ่ง
"มาครับ ผมจะสีสายไปตามคอร์ดที่นายกด"
"จะได้ไม่เหงา"
#ScareGame_MUC
"มีอยู่แล้ว~"
"ฉันจองภัตตาคารอย่างดีเลยนะเออ"
เขายิ้มกว้างพร้อมชูนิ้วโป้งขึ้นมา นัยนึงต้องขอบคุณที่พ่อมาหาพอดีนี่ล่ะนะเลยถือโอกาสไถ่เงิน(?)พ่อได้
"จะเครื่องดื่ม ของหวาน ของคาว หรือแม้แต่แบยพรีเมียมก็พร้อม~"
เขากอดคอฟรังโก้พลางร่ายสารพัดของกินที่จะมีให้แบบไม่อั้น
"รับรองเลยฟรังโก้ นายได้กินจนพุงกางจนได้กลิ้งกลับมาแน่นอน"
+
"มีอยู่แล้ว~"
"ฉันจองภัตตาคารอย่างดีเลยนะเออ"
เขายิ้มกว้างพร้อมชูนิ้วโป้งขึ้นมา นัยนึงต้องขอบคุณที่พ่อมาหาพอดีนี่ล่ะนะเลยถือโอกาสไถ่เงิน(?)พ่อได้
"จะเครื่องดื่ม ของหวาน ของคาว หรือแม้แต่แบยพรีเมียมก็พร้อม~"
เขากอดคอฟรังโก้พลางร่ายสารพัดของกินที่จะมีให้แบบไม่อั้น
"รับรองเลยฟรังโก้ นายได้กินจนพุงกางจนได้กลิ้งกลับมาแน่นอน"
+
October 11, 2026 at 8:15 AM
#ScareGame_MUC
"มีอยู่แล้ว~"
"ฉันจองภัตตาคารอย่างดีเลยนะเออ"
เขายิ้มกว้างพร้อมชูนิ้วโป้งขึ้นมา นัยนึงต้องขอบคุณที่พ่อมาหาพอดีนี่ล่ะนะเลยถือโอกาสไถ่เงิน(?)พ่อได้
"จะเครื่องดื่ม ของหวาน ของคาว หรือแม้แต่แบยพรีเมียมก็พร้อม~"
เขากอดคอฟรังโก้พลางร่ายสารพัดของกินที่จะมีให้แบบไม่อั้น
"รับรองเลยฟรังโก้ นายได้กินจนพุงกางจนได้กลิ้งกลับมาแน่นอน"
+
"มีอยู่แล้ว~"
"ฉันจองภัตตาคารอย่างดีเลยนะเออ"
เขายิ้มกว้างพร้อมชูนิ้วโป้งขึ้นมา นัยนึงต้องขอบคุณที่พ่อมาหาพอดีนี่ล่ะนะเลยถือโอกาสไถ่เงิน(?)พ่อได้
"จะเครื่องดื่ม ของหวาน ของคาว หรือแม้แต่แบยพรีเมียมก็พร้อม~"
เขากอดคอฟรังโก้พลางร่ายสารพัดของกินที่จะมีให้แบบไม่อั้น
"รับรองเลยฟรังโก้ นายได้กินจนพุงกางจนได้กลิ้งกลับมาแน่นอน"
+
#ScareGame_MUC
ไดโนทอร์สะดุ้งเล็กน้อย ทำเอาโมโนทอร์ชะงักไปก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
🔴 "โอ้! สวัสดีนะ!"
มือขวาชูมาโบกมือให้อีกฝ่าย
🟠 "สวัสดีนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะตกใจนะครับ แค่ไม่คิดว่าจะมีใครผ่านมา..."
หูลู่ลงเล็กน้อยเพราะเขิน
🔴 "ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ! ได้ยินเสียงร้องของเจ้าไดหรอ!"
แฝดพี่ถามด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ
ไดโนทอร์สะดุ้งเล็กน้อย ทำเอาโมโนทอร์ชะงักไปก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
🔴 "โอ้! สวัสดีนะ!"
มือขวาชูมาโบกมือให้อีกฝ่าย
🟠 "สวัสดีนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะตกใจนะครับ แค่ไม่คิดว่าจะมีใครผ่านมา..."
หูลู่ลงเล็กน้อยเพราะเขิน
🔴 "ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ! ได้ยินเสียงร้องของเจ้าไดหรอ!"
แฝดพี่ถามด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ
October 11, 2026 at 7:28 AM
#ScareGame_MUC
ไดโนทอร์สะดุ้งเล็กน้อย ทำเอาโมโนทอร์ชะงักไปก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
🔴 "โอ้! สวัสดีนะ!"
มือขวาชูมาโบกมือให้อีกฝ่าย
🟠 "สวัสดีนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะตกใจนะครับ แค่ไม่คิดว่าจะมีใครผ่านมา..."
หูลู่ลงเล็กน้อยเพราะเขิน
🔴 "ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ! ได้ยินเสียงร้องของเจ้าไดหรอ!"
แฝดพี่ถามด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ
ไดโนทอร์สะดุ้งเล็กน้อย ทำเอาโมโนทอร์ชะงักไปก่อนจะหันไปหาต้นเสียง
🔴 "โอ้! สวัสดีนะ!"
มือขวาชูมาโบกมือให้อีกฝ่าย
🟠 "สวัสดีนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะตกใจนะครับ แค่ไม่คิดว่าจะมีใครผ่านมา..."
หูลู่ลงเล็กน้อยเพราะเขิน
🔴 "ว่าแต่นายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ! ได้ยินเสียงร้องของเจ้าไดหรอ!"
แฝดพี่ถามด้วยรอยยิ้มกว้าง ๆ
เขาดูจะชินชากับการเห็นค้างคาวไม่ใส่เสื้อผ้า เพราะยังมีเพื่อนสนิทเป็นค้างคาวตัวอื่นที่เขาเลี้ยงไม่ต่างจากลูกเหมือนกัน
เลยลุกไปหาพวกผ้าขนหนูมาให้ก่อน
"เรื่องแปลงร่างอะไรแบบนี้ อัลเธียน่าจะพอแนะนำได้ แต่ยัยนั่นคงหาเรื่องแกล้งนายก่อน"
คุ้ยจนเจอก็หยิบมาวางไว้ให้
"งี้ฉันก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงนายไปก่อนหรือเปล่า?"
"แล้วอยากให้ฉันบอกเอลลี่ไหม? เธอเป็นคนเรียกฉันให้มาช่วยดูนายน่ะ"
เลยลุกไปหาพวกผ้าขนหนูมาให้ก่อน
"เรื่องแปลงร่างอะไรแบบนี้ อัลเธียน่าจะพอแนะนำได้ แต่ยัยนั่นคงหาเรื่องแกล้งนายก่อน"
คุ้ยจนเจอก็หยิบมาวางไว้ให้
"งี้ฉันก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงนายไปก่อนหรือเปล่า?"
"แล้วอยากให้ฉันบอกเอลลี่ไหม? เธอเป็นคนเรียกฉันให้มาช่วยดูนายน่ะ"
October 11, 2026 at 12:14 AM
เขาดูจะชินชากับการเห็นค้างคาวไม่ใส่เสื้อผ้า เพราะยังมีเพื่อนสนิทเป็นค้างคาวตัวอื่นที่เขาเลี้ยงไม่ต่างจากลูกเหมือนกัน
เลยลุกไปหาพวกผ้าขนหนูมาให้ก่อน
"เรื่องแปลงร่างอะไรแบบนี้ อัลเธียน่าจะพอแนะนำได้ แต่ยัยนั่นคงหาเรื่องแกล้งนายก่อน"
คุ้ยจนเจอก็หยิบมาวางไว้ให้
"งี้ฉันก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงนายไปก่อนหรือเปล่า?"
"แล้วอยากให้ฉันบอกเอลลี่ไหม? เธอเป็นคนเรียกฉันให้มาช่วยดูนายน่ะ"
เลยลุกไปหาพวกผ้าขนหนูมาให้ก่อน
"เรื่องแปลงร่างอะไรแบบนี้ อัลเธียน่าจะพอแนะนำได้ แต่ยัยนั่นคงหาเรื่องแกล้งนายก่อน"
คุ้ยจนเจอก็หยิบมาวางไว้ให้
"งี้ฉันก็ต้องเป็นพี่เลี้ยงนายไปก่อนหรือเปล่า?"
"แล้วอยากให้ฉันบอกเอลลี่ไหม? เธอเป็นคนเรียกฉันให้มาช่วยดูนายน่ะ"
เป็นการฝึกความอดทนรึไง?
สีหน้าของน็อคทิสเหมือนจะอยากบอกแบบนั้น ดวงตาเปล่งประกายวาววับบัดนี้เริ่มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างขัดใจ
ถ้าไม่สมกับการรอคอยล่ะก็ เขาอาละวาดแน่
"ก็ได้..."
สุดท้ายก็ยอมลงให้ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเต็มใจนัก
น็อคทิสยันตัวลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าส่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปหาแคซเซียนอย่างว่าง่าย
หมามอมพร้อมจะตามนายต้อย ๆ แล้ว
สีหน้าของน็อคทิสเหมือนจะอยากบอกแบบนั้น ดวงตาเปล่งประกายวาววับบัดนี้เริ่มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างขัดใจ
ถ้าไม่สมกับการรอคอยล่ะก็ เขาอาละวาดแน่
"ก็ได้..."
สุดท้ายก็ยอมลงให้ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเต็มใจนัก
น็อคทิสยันตัวลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าส่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปหาแคซเซียนอย่างว่าง่าย
หมามอมพร้อมจะตามนายต้อย ๆ แล้ว
October 10, 2026 at 9:36 PM
เป็นการฝึกความอดทนรึไง?
สีหน้าของน็อคทิสเหมือนจะอยากบอกแบบนั้น ดวงตาเปล่งประกายวาววับบัดนี้เริ่มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างขัดใจ
ถ้าไม่สมกับการรอคอยล่ะก็ เขาอาละวาดแน่
"ก็ได้..."
สุดท้ายก็ยอมลงให้ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเต็มใจนัก
น็อคทิสยันตัวลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าส่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปหาแคซเซียนอย่างว่าง่าย
หมามอมพร้อมจะตามนายต้อย ๆ แล้ว
สีหน้าของน็อคทิสเหมือนจะอยากบอกแบบนั้น ดวงตาเปล่งประกายวาววับบัดนี้เริ่มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างขัดใจ
ถ้าไม่สมกับการรอคอยล่ะก็ เขาอาละวาดแน่
"ก็ได้..."
สุดท้ายก็ยอมลงให้ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเต็มใจนัก
น็อคทิสยันตัวลุกขึ้น ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าส่ง ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปหาแคซเซียนอย่างว่าง่าย
หมามอมพร้อมจะตามนายต้อย ๆ แล้ว
เขายื่นโคลเวอร์สี่แฉกในมือขึ้นไปเทียบข้างๆ ของอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มบางๆ
"หาง่ายจริงๆ นั่นแหละ..."
สายตามองใบไม้คู่ตรงหน้า พลางเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม
"เขาว่าสี่แฉกน่ะ แทนความหวัง ความศรัทธา ความรัก แล้วก็ความโชคดี..."
ก่อนจะละสายตาขึ้นสบตาคนข้างกาย เอียงคอน้อยๆ พร้อมรอยยิ้มสบายๆ
"แล้วโคลเวอร์หนึ่งกลีบของนายล่ะ...ถ้าให้เลือกอยากให้แทนอะไรดี?"
"หาง่ายจริงๆ นั่นแหละ..."
สายตามองใบไม้คู่ตรงหน้า พลางเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม
"เขาว่าสี่แฉกน่ะ แทนความหวัง ความศรัทธา ความรัก แล้วก็ความโชคดี..."
ก่อนจะละสายตาขึ้นสบตาคนข้างกาย เอียงคอน้อยๆ พร้อมรอยยิ้มสบายๆ
"แล้วโคลเวอร์หนึ่งกลีบของนายล่ะ...ถ้าให้เลือกอยากให้แทนอะไรดี?"
October 10, 2026 at 8:15 PM
เขายื่นโคลเวอร์สี่แฉกในมือขึ้นไปเทียบข้างๆ ของอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มบางๆ
"หาง่ายจริงๆ นั่นแหละ..."
สายตามองใบไม้คู่ตรงหน้า พลางเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม
"เขาว่าสี่แฉกน่ะ แทนความหวัง ความศรัทธา ความรัก แล้วก็ความโชคดี..."
ก่อนจะละสายตาขึ้นสบตาคนข้างกาย เอียงคอน้อยๆ พร้อมรอยยิ้มสบายๆ
"แล้วโคลเวอร์หนึ่งกลีบของนายล่ะ...ถ้าให้เลือกอยากให้แทนอะไรดี?"
"หาง่ายจริงๆ นั่นแหละ..."
สายตามองใบไม้คู่ตรงหน้า พลางเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม
"เขาว่าสี่แฉกน่ะ แทนความหวัง ความศรัทธา ความรัก แล้วก็ความโชคดี..."
ก่อนจะละสายตาขึ้นสบตาคนข้างกาย เอียงคอน้อยๆ พร้อมรอยยิ้มสบายๆ
"แล้วโคลเวอร์หนึ่งกลีบของนายล่ะ...ถ้าให้เลือกอยากให้แทนอะไรดี?"
"ว่าแล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น"
รอยฉีกยิ้มตามนิสัย เชิกปลายคางขึ้นจากแก้วที่กำลังจิบอยู่
"ฉันก็เลยเอามาด้วยไง"
เขาหยิบกระปุกสีเงินขนาดพอดีที่เก็บไว้ใต้กระเป๋าเสื้อ ส่งมันยื่นไปหาคุณที่อยู่ด้านหลังโต๊ะกั้น ไหวกระปุกในอุ้งมือจนเกิดเสียงเมล็ดเสียดสีข้างใน
"เอ้า ลองชิมดูเองเลย"
รอยฉีกยิ้มตามนิสัย เชิกปลายคางขึ้นจากแก้วที่กำลังจิบอยู่
"ฉันก็เลยเอามาด้วยไง"
เขาหยิบกระปุกสีเงินขนาดพอดีที่เก็บไว้ใต้กระเป๋าเสื้อ ส่งมันยื่นไปหาคุณที่อยู่ด้านหลังโต๊ะกั้น ไหวกระปุกในอุ้งมือจนเกิดเสียงเมล็ดเสียดสีข้างใน
"เอ้า ลองชิมดูเองเลย"
October 10, 2026 at 7:40 PM
"ว่าแล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น"
รอยฉีกยิ้มตามนิสัย เชิกปลายคางขึ้นจากแก้วที่กำลังจิบอยู่
"ฉันก็เลยเอามาด้วยไง"
เขาหยิบกระปุกสีเงินขนาดพอดีที่เก็บไว้ใต้กระเป๋าเสื้อ ส่งมันยื่นไปหาคุณที่อยู่ด้านหลังโต๊ะกั้น ไหวกระปุกในอุ้งมือจนเกิดเสียงเมล็ดเสียดสีข้างใน
"เอ้า ลองชิมดูเองเลย"
รอยฉีกยิ้มตามนิสัย เชิกปลายคางขึ้นจากแก้วที่กำลังจิบอยู่
"ฉันก็เลยเอามาด้วยไง"
เขาหยิบกระปุกสีเงินขนาดพอดีที่เก็บไว้ใต้กระเป๋าเสื้อ ส่งมันยื่นไปหาคุณที่อยู่ด้านหลังโต๊ะกั้น ไหวกระปุกในอุ้งมือจนเกิดเสียงเมล็ดเสียดสีข้างใน
"เอ้า ลองชิมดูเองเลย"
ขยับเจ้าใบโคลเวอร์ในมือเล็กน้อย เรียกความสนใจชัดเจน
"ไม่รู้สิ?"
"แต่ไม่เคยเห็นหนึ่งกลีบเลยนะ โอกาสน้อยกว่าแบบที่นายตามหาอีกหรือเปล่า"
แทนความสนใจด้านความหมาย กลับสนใจความหายากของมันเสียมากกว่า
ทว่าเมื่อนึกแล้วก็คล้ายจะลืมอะไรไป
... เขามองโคลเวอร์สี่แฉกอีกต้นที่อยู่ในมือ
หืม?
"... นี่ฉันเจอของหายากครบแล้วนี่?"
ง่ายจัง ?
"ไม่รู้สิ?"
"แต่ไม่เคยเห็นหนึ่งกลีบเลยนะ โอกาสน้อยกว่าแบบที่นายตามหาอีกหรือเปล่า"
แทนความสนใจด้านความหมาย กลับสนใจความหายากของมันเสียมากกว่า
ทว่าเมื่อนึกแล้วก็คล้ายจะลืมอะไรไป
... เขามองโคลเวอร์สี่แฉกอีกต้นที่อยู่ในมือ
หืม?
"... นี่ฉันเจอของหายากครบแล้วนี่?"
ง่ายจัง ?
October 10, 2026 at 7:10 PM
ขยับเจ้าใบโคลเวอร์ในมือเล็กน้อย เรียกความสนใจชัดเจน
"ไม่รู้สิ?"
"แต่ไม่เคยเห็นหนึ่งกลีบเลยนะ โอกาสน้อยกว่าแบบที่นายตามหาอีกหรือเปล่า"
แทนความสนใจด้านความหมาย กลับสนใจความหายากของมันเสียมากกว่า
ทว่าเมื่อนึกแล้วก็คล้ายจะลืมอะไรไป
... เขามองโคลเวอร์สี่แฉกอีกต้นที่อยู่ในมือ
หืม?
"... นี่ฉันเจอของหายากครบแล้วนี่?"
ง่ายจัง ?
"ไม่รู้สิ?"
"แต่ไม่เคยเห็นหนึ่งกลีบเลยนะ โอกาสน้อยกว่าแบบที่นายตามหาอีกหรือเปล่า"
แทนความสนใจด้านความหมาย กลับสนใจความหายากของมันเสียมากกว่า
ทว่าเมื่อนึกแล้วก็คล้ายจะลืมอะไรไป
... เขามองโคลเวอร์สี่แฉกอีกต้นที่อยู่ในมือ
หืม?
"... นี่ฉันเจอของหายากครบแล้วนี่?"
ง่ายจัง ?