-นวดอโรม่า
-นวดฟื้นฟูสมรรถภาพชาย
สครับผิว+อโรม่า
พิกัด:พระราม3
⏰️เปิดรับนวด 10.00-23.00 น.
➡️รับโอนจองคิวนวด
👉มีห้องส่วนตัว ที่จอดรถสะดวก
สอบถามจองคิว LINE sirapron88
-นวดอโรม่า
-นวดฟื้นฟูสมรรถภาพชาย
สครับผิว+อโรม่า
พิกัด:พระราม3
⏰️เปิดรับนวด 10.00-23.00 น.
➡️รับโอนจองคิวนวด
👉มีห้องส่วนตัว ที่จอดรถสะดวก
สอบถามจองคิว LINE sirapron88
” มิท สึ รุ งิ เซมไป! “
ริวกะแอบเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วก็คว้าหางของอีกฝ่ายเข้าอย่างจัง
“ อรุณสวัสดิ์ค้าบ~ คิดอะไรอยู่หรอ? ”
เขาเอ่ยถามเนียนๆ เหมือนพยายามทำให้ลืมว่าความจริงเขาแอบจับหางอีกฝ่ายอยู่ เหมือนยังมีหวังว่าจะรอดไปได้…
” มิท สึ รุ งิ เซมไป! “
ริวกะแอบเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วก็คว้าหางของอีกฝ่ายเข้าอย่างจัง
“ อรุณสวัสดิ์ค้าบ~ คิดอะไรอยู่หรอ? ”
เขาเอ่ยถามเนียนๆ เหมือนพยายามทำให้ลืมว่าความจริงเขาแอบจับหางอีกฝ่ายอยู่ เหมือนยังมีหวังว่าจะรอดไปได้…
🧚อรุณสวัสดิ์เช้านี้จ้าทุกคน
จันทร์สดใสมาผ่อนขายกันสิคะ
ปวดเมื่อยตรงไหนแวะมาค่ะ
ตะวันพร้อมดูแล
📌สระบุรีห้องส่วนตัวคอนโด
☎️062-271-0727
🆔nattawan_60
#นวดสระบุรี
#สาวใหญ่สระบุรี
#รับงานสระบุรี
#นวดนอกสถานที่
#นวดพร้อมจบ
#นวดใกล้ฉัน
#สาวใหญ่รับงาน
คิดถึงกันก็มานะคะ
🧚อรุณสวัสดิ์เช้านี้จ้าทุกคน
จันทร์สดใสมาผ่อนขายกันสิคะ
ปวดเมื่อยตรงไหนแวะมาค่ะ
ตะวันพร้อมดูแล
📌สระบุรีห้องส่วนตัวคอนโด
☎️062-271-0727
🆔nattawan_60
#นวดสระบุรี
#สาวใหญ่สระบุรี
#รับงานสระบุรี
#นวดนอกสถานที่
#นวดพร้อมจบ
#นวดใกล้ฉัน
#สาวใหญ่รับงาน
คิดถึงกันก็มานะคะ
เจ้าเด็กที่โดนชนนั้นเงยหน้าขึ้นมาตามทางที่นกน้อยบนบ่ามอง พอเห็นชัดว่าเป็นใครจึงได้ทักทาย
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ มาเช้ามากเลยนะคะ"
ฮิคาริอีกแล้ว ตัวแค่นี้ไม่แปลกนักที่จะเผลอชนได้
เจ้าเด็กที่โดนชนนั้นเงยหน้าขึ้นมาตามทางที่นกน้อยบนบ่ามอง พอเห็นชัดว่าเป็นใครจึงได้ทักทาย
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ มาเช้ามากเลยนะคะ"
ฮิคาริอีกแล้ว ตัวแค่นี้ไม่แปลกนักที่จะเผลอชนได้
มือบางโบกไปมาเล็กน้อย ใบหน้าหวานยิ้มกว้างขึ้นอีกหน่อยก่อนที่สาวเจ้าจะวางเจ้าขนปุยลงบนม้านั่งข้างตัวของเบเนดิกซ์
"..."
สายตาจับจ้องไปที่มือเรียว ก่อนที่คิ้วจะมุ่ยเข้าหากันในทันใด
"หนาวอยู่ใช่มั้ยคะ?"
"เอาถุงมือฉันมั้ย"
มือบางโบกไปมาเล็กน้อย ใบหน้าหวานยิ้มกว้างขึ้นอีกหน่อยก่อนที่สาวเจ้าจะวางเจ้าขนปุยลงบนม้านั่งข้างตัวของเบเนดิกซ์
"..."
สายตาจับจ้องไปที่มือเรียว ก่อนที่คิ้วจะมุ่ยเข้าหากันในทันใด
"หนาวอยู่ใช่มั้ยคะ?"
"เอาถุงมือฉันมั้ย"
เธอเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เข้ามาโค้งทักทายรุ่นพี่ที่คุ้นเคยอย่างน้อบน้อม
"ปีนี้เนเนะเอง ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวอีกเช่นเคยนะเจ้าคะ!"
สาวน้อยส่งยิ้ม และดวงตาเปล่งประกายอย่างตื่นเต้น เพราะครั้งนี้เป็นการเข้าเรียนชั้นปี2 ปีแรกของเธอ
เธอเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เข้ามาโค้งทักทายรุ่นพี่ที่คุ้นเคยอย่างน้อบน้อม
"ปีนี้เนเนะเอง ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวอีกเช่นเคยนะเจ้าคะ!"
สาวน้อยส่งยิ้ม และดวงตาเปล่งประกายอย่างตื่นเต้น เพราะครั้งนี้เป็นการเข้าเรียนชั้นปี2 ปีแรกของเธอ
…เธอรู้จักคุณ
ยาวนานพอที่กำแพงบางๆนั้นจะแคบลงมาให้คุณเข้าถึงได้
”อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณเอ็ดมันน์“
…เธอรู้จักคุณ
ยาวนานพอที่กำแพงบางๆนั้นจะแคบลงมาให้คุณเข้าถึงได้
”อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณเอ็ดมันน์“
ได้ยินเสียงจามก็เหมือนจะสะดุ้งนิดหน่อย—แค่นิดเดียวจริง ๆ—จากนั้นก็มองตามไปทางต้นเสียง
พอเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาจึงเอ่ยคำทักทาย ถึงผ้าพันคอจะปิดไปแล้วครึ่งหน้า ดูจากรูปตาก็พอจะมองออกว่ากำลังยิ้มให้อยู่
"คุซาคาเบะซังนี่นา อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
แล้วจึงยกมือขึ้นมาปัด ๆ อากาศเป็นเชิงตอบกลับพร้อมพูดว่า
"ไม่เป็นไรเลยค่ะ เรื่องจามมันช่วยไม่ได้นี่นา"
(+)
ได้ยินเสียงจามก็เหมือนจะสะดุ้งนิดหน่อย—แค่นิดเดียวจริง ๆ—จากนั้นก็มองตามไปทางต้นเสียง
พอเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาจึงเอ่ยคำทักทาย ถึงผ้าพันคอจะปิดไปแล้วครึ่งหน้า ดูจากรูปตาก็พอจะมองออกว่ากำลังยิ้มให้อยู่
"คุซาคาเบะซังนี่นา อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
แล้วจึงยกมือขึ้นมาปัด ๆ อากาศเป็นเชิงตอบกลับพร้อมพูดว่า
"ไม่เป็นไรเลยค่ะ เรื่องจามมันช่วยไม่ได้นี่นา"
(+)
เธอจำน้ำเสียงได้
และนั้นทำให้เธอแอบกลืนน้ำลายลงคอเล็กๆ
...ไม่อยากคุยกับคนเลย
เธอค่อยๆหันไปมองต้นทางแล้วเอ่ยทักทาย
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. คุณมัคมิลเลน"
"...วันนี้เราเข้าเวรที่โรงพยาบาลตอนบ่ายค่ะ"
เธอจำน้ำเสียงได้
และนั้นทำให้เธอแอบกลืนน้ำลายลงคอเล็กๆ
...ไม่อยากคุยกับคนเลย
เธอค่อยๆหันไปมองต้นทางแล้วเอ่ยทักทาย
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. คุณมัคมิลเลน"
"...วันนี้เราเข้าเวรที่โรงพยาบาลตอนบ่ายค่ะ"
อีกฝ่ายดูร่าเริงเหมือนกับทุกครั้งที่เจอกัน จากที่รู้สึกเฉย ๆ ก็เริ่มสดชื่นขึ้นมานิดหน่อย
“เอ๋!?”
รีบตะครุบปิดแก้มตัวเอง แม้รู้ทั้งรู้ว่าจะแก้มแดงเวลาอากาศหนาว แต่พอถูกทักแบบนี้แล้วก็รู้สึกเขินขึ้นมาซะงั้น
“ก็…ฤดูใบไม้ผลิที่ฮอกไกโดเนี่ย หนาวกว่าที่อื่นเท่าที่เคยอยู่มาเลย”
+
อีกฝ่ายดูร่าเริงเหมือนกับทุกครั้งที่เจอกัน จากที่รู้สึกเฉย ๆ ก็เริ่มสดชื่นขึ้นมานิดหน่อย
“เอ๋!?”
รีบตะครุบปิดแก้มตัวเอง แม้รู้ทั้งรู้ว่าจะแก้มแดงเวลาอากาศหนาว แต่พอถูกทักแบบนี้แล้วก็รู้สึกเขินขึ้นมาซะงั้น
“ก็…ฤดูใบไม้ผลิที่ฮอกไกโดเนี่ย หนาวกว่าที่อื่นเท่าที่เคยอยู่มาเลย”
+
หันขวับไปทางต้นตอของเสียงเรียก ทักทายอย่างกะตือรือร้น
“มาถึงสักพักแล้วล่ะค่ะ แต่ว่า… คนเยอะมากจนหาจังหวะเข้าไปดูไม่ได้เลย…”
ส่ายหน้าเบา ๆ พลางหันไปทางฝูงชนอย่างท้อใจ ก่อนหน้านี้ตั้งใจยืนรอให้คนซาลงก่อนถึงจะเข้าไปดูรายชื่อบนกระดาน แต่ไม่เป็นไปตามแผน แถมคนเยอะขึ้นอีกต่างหาก และตอนนี้ก็จวนจะถึงเวลาเข้าพิธีปฐมนิเทศแล้วด้วย
+
หันขวับไปทางต้นตอของเสียงเรียก ทักทายอย่างกะตือรือร้น
“มาถึงสักพักแล้วล่ะค่ะ แต่ว่า… คนเยอะมากจนหาจังหวะเข้าไปดูไม่ได้เลย…”
ส่ายหน้าเบา ๆ พลางหันไปทางฝูงชนอย่างท้อใจ ก่อนหน้านี้ตั้งใจยืนรอให้คนซาลงก่อนถึงจะเข้าไปดูรายชื่อบนกระดาน แต่ไม่เป็นไปตามแผน แถมคนเยอะขึ้นอีกต่างหาก และตอนนี้ก็จวนจะถึงเวลาเข้าพิธีปฐมนิเทศแล้วด้วย
+
"ใต้มัตสึสีชาด
ชมนภาใสรับเทอมใหม่
มังกรน้อยซ่อนตัว"
เสียงร่ายกลอนดังขึ้นแผ่วเบาจากเบื้องหลัง หางคู่กวัดแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้า นัยน์สองสีปรือขึ้นพร้อมรอยยิ้มสดใส "อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ โมกุเร็น" สุซุเนะทักทาย "วันนี้อากาศดีจังเลยนะเจ้าคะ"
"ใต้มัตสึสีชาด
ชมนภาใสรับเทอมใหม่
มังกรน้อยซ่อนตัว"
เสียงร่ายกลอนดังขึ้นแผ่วเบาจากเบื้องหลัง หางคู่กวัดแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้า นัยน์สองสีปรือขึ้นพร้อมรอยยิ้มสดใส "อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ โมกุเร็น" สุซุเนะทักทาย "วันนี้อากาศดีจังเลยนะเจ้าคะ"
“ชินโดซัง อรุณสวัสดิ์ค่ะ”
“ฉันต้องการให้ชินโดซังช่วยเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
กวักมือเรียกเขาให้เข้ามาใกล้ๆตู้กดน้ำ
+
“ชินโดซัง อรุณสวัสดิ์ค่ะ”
“ฉันต้องการให้ชินโดซังช่วยเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
กวักมือเรียกเขาให้เข้ามาใกล้ๆตู้กดน้ำ
+
ร่างแบบบางในชุดกระโปรงสีกรมท่าก้าวเท้าฉับไวเข้ามายังบริเวณด้านหน้ากระทรวง ในอ้อมแขนมีซองเอกสารอยู่ด้วย ดวงตากวาดมองสภาพแวดล้อมตามความเคยชินจนกระทั่งดวงตาสะดุดเข้ากับสีน้ำเงินที่ไม่เข้ากับชุดสูทของเจ้าหน้าที่สังกัดกระทรวงเวทมนตร์
เอ อาร์ทีมิเซียมีลูกอมติดกระเป๋ามาบ้างไหมนะ?
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณดอว์สัน”
เธอเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้ม
+
ร่างแบบบางในชุดกระโปรงสีกรมท่าก้าวเท้าฉับไวเข้ามายังบริเวณด้านหน้ากระทรวง ในอ้อมแขนมีซองเอกสารอยู่ด้วย ดวงตากวาดมองสภาพแวดล้อมตามความเคยชินจนกระทั่งดวงตาสะดุดเข้ากับสีน้ำเงินที่ไม่เข้ากับชุดสูทของเจ้าหน้าที่สังกัดกระทรวงเวทมนตร์
เอ อาร์ทีมิเซียมีลูกอมติดกระเป๋ามาบ้างไหมนะ?
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณดอว์สัน”
เธอเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้ม
+
"อันวาซังเองก็ตื่นเช้านะคะ เห็นออกไปวิ่งตั้งแต่เช้ามืดเลยนี่นา" เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มพริ้ม "เริ่มปรับตัวกันได้รึยังคะ?"
"พอได้แล้ว... แต่ยังไม่ค่อยไหวกับอากาศ... ร้อนกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลย" อันวากล่าวพลางนั่งลงที่โต๊ะทานอาหาร
"เลยออกไปเที่ยวบ่อยๆ เพื่อปรับตัวหรอคะ?" ตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่น คนๆ นี้ก็ออกไปเที่ยวแทบจะทุกอาทิตย์เลย...
( + )
"อันวาซังเองก็ตื่นเช้านะคะ เห็นออกไปวิ่งตั้งแต่เช้ามืดเลยนี่นา" เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มพริ้ม "เริ่มปรับตัวกันได้รึยังคะ?"
"พอได้แล้ว... แต่ยังไม่ค่อยไหวกับอากาศ... ร้อนกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลย" อันวากล่าวพลางนั่งลงที่โต๊ะทานอาหาร
"เลยออกไปเที่ยวบ่อยๆ เพื่อปรับตัวหรอคะ?" ตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่น คนๆ นี้ก็ออกไปเที่ยวแทบจะทุกอาทิตย์เลย...
( + )
"...อรุณสวัสดิ์ค่ะ อันวาซัง อันซาร์ซัง"
"ไอ้- อ่ะ อรุณสวัสดิ์ครับมีอาร์จัง" อันซาร์กล่าวทักทายเป็นคนแรก รีบปรับท่าทีให้กลับมาสุภาพตามเดิม แต่ก็ยังมิวายมองค้อนใส่พี่ชายฝาแฝดตนเองที่ยืนอยู่ข้างกัน
ส่วนคนถูกมองค้อนก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
( + )
"...อรุณสวัสดิ์ค่ะ อันวาซัง อันซาร์ซัง"
"ไอ้- อ่ะ อรุณสวัสดิ์ครับมีอาร์จัง" อันซาร์กล่าวทักทายเป็นคนแรก รีบปรับท่าทีให้กลับมาสุภาพตามเดิม แต่ก็ยังมิวายมองค้อนใส่พี่ชายฝาแฝดตนเองที่ยืนอยู่ข้างกัน
ส่วนคนถูกมองค้อนก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
( + )
"รุ่นพี่จูอุน!? อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
หน้าที่ดูง่วงอยู่ดูตื่นขึ้นทันทีเมื่อพบกับรุ่นพี่ที่เคารพ แต่ไม่นานนักเธอก็หาวทักทายต่อ
"ดีเลยค่ะ ว่าจะนั่งงีบรอพอดี ขอนั่งแถวนี้หน่อยนะ"
ว่าแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ๆต้นไม้ โดยหารู้ไม่ว่ารุ่นพี่ดื่มนน้ำปริศนาแต่หัววันเชียว
"รุ่นพี่จูอุน!? อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
หน้าที่ดูง่วงอยู่ดูตื่นขึ้นทันทีเมื่อพบกับรุ่นพี่ที่เคารพ แต่ไม่นานนักเธอก็หาวทักทายต่อ
"ดีเลยค่ะ ว่าจะนั่งงีบรอพอดี ขอนั่งแถวนี้หน่อยนะ"
ว่าแล้วก็เดินเข้าไปใกล้ๆต้นไม้ โดยหารู้ไม่ว่ารุ่นพี่ดื่มนน้ำปริศนาแต่หัววันเชียว
แม้มิได้รีบเร่ง แต่เพราะฝูงชนและอาภรณ์รุงรังทำให้แม้แต่หินก้อนเล็กตามรายทางก็ฉุดให้เธอลงไปกองอยู่พื้นได้
ช่างน่าอาย และยิ่งขายหน้าเมื่อเสียงของคุณเอ่ยทัก
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
+
แม้มิได้รีบเร่ง แต่เพราะฝูงชนและอาภรณ์รุงรังทำให้แม้แต่หินก้อนเล็กตามรายทางก็ฉุดให้เธอลงไปกองอยู่พื้นได้
ช่างน่าอาย และยิ่งขายหน้าเมื่อเสียงของคุณเอ่ยทัก
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"
+
หันขวา (' ' )
ก่อนจะวกสายตากลับมามอง
“ ....? ”
ดูเหมือนว่าจะหมายถึงตัวเธอเอง พอรู้แบบนั้นเธอก็ค้อมศีรษะลงหน่อย ก่อนจะก้าวสั้นๆ หลายครั้งไปนั่งอยู่ใกล้ๆ
“ อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. รุ่นพี่..? ”
หันขวา (' ' )
ก่อนจะวกสายตากลับมามอง
“ ....? ”
ดูเหมือนว่าจะหมายถึงตัวเธอเอง พอรู้แบบนั้นเธอก็ค้อมศีรษะลงหน่อย ก่อนจะก้าวสั้นๆ หลายครั้งไปนั่งอยู่ใกล้ๆ
“ อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. รุ่นพี่..? ”
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. ออกมาเดินสำรวจพื้นที่เหมือนกันหรอคะ?"
เธอเอ่ยถามขึ้นพลางหยัดกายลุกยืน มือข้างหนึ่งประคองดอกไม้ที่เพิ่งเด็ดมาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะใช้มืออีกข้างปัดเศษฝุ่นดินออกจากเครื่องแต่งกายอย่างไม่ยี่หระนัก
(+)
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.. ออกมาเดินสำรวจพื้นที่เหมือนกันหรอคะ?"
เธอเอ่ยถามขึ้นพลางหยัดกายลุกยืน มือข้างหนึ่งประคองดอกไม้ที่เพิ่งเด็ดมาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะใช้มืออีกข้างปัดเศษฝุ่นดินออกจากเครื่องแต่งกายอย่างไม่ยี่หระนัก
(+)
เธอโบกมือทักทายให้คนคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างสดใสเหมือนเคย
"ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าฮี่คุงก็เปล่งประกายแบบนั้นเหมือนกันสิน้า"
คงเพราะอีกฝ่ายชอบพูดจาประมาณนี้เสมอ เธอเลยเริ่มเรียนรู้วิธีพูดคุยโต้กลับอีกฝ่ายแล้วล่ะ-
"ถ้าอย่างนั้นก็ต้อง-"
"วันนี้คุณชายก็ เปล่งประกายเหมือนดั่งเคยเลยนะคะ?"
พูดจบก็ยิ้มนิดหน่อย สนุกเจ้าตัวล่ะ-
เธอโบกมือทักทายให้คนคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างสดใสเหมือนเคย
"ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าฮี่คุงก็เปล่งประกายแบบนั้นเหมือนกันสิน้า"
คงเพราะอีกฝ่ายชอบพูดจาประมาณนี้เสมอ เธอเลยเริ่มเรียนรู้วิธีพูดคุยโต้กลับอีกฝ่ายแล้วล่ะ-
"ถ้าอย่างนั้นก็ต้อง-"
"วันนี้คุณชายก็ เปล่งประกายเหมือนดั่งเคยเลยนะคะ?"
พูดจบก็ยิ้มนิดหน่อย สนุกเจ้าตัวล่ะ-