[โรลเปิด||วันเตรียมกิจกรรมชมรม]
ช่วงเตรียมกิจกรรมชมรมไม่ว่าใครก็ต่างพากันเตรียมงานจนหัวหมุนทั้งสิ้น
ในระหว่างที่คุณกำลังเดินผ่านซุ้มของชมรมต่างๆนาๆที่ยังไม่เสร็จดี คุณบังเอิญสบตาเข้ากับดวงตาสีเขียวใสแจ๋วคู่หนึ่ง
มันคือเจ้าแมวขนสีดำเมี่ยม นอนกลิ้งไปมาท่ามกลางพร็อพดวงดาว ปากคาบขนนกดึงเล่นอย่างสนุกสนาน
เหมือนว่า...เจ้าของมันจะอยู่ไม่ไกลอย่างตรงนี้เท่าไหร่?
[โรลเปิด||วันเตรียมกิจกรรมชมรม]
ช่วงเตรียมกิจกรรมชมรมไม่ว่าใครก็ต่างพากันเตรียมงานจนหัวหมุนทั้งสิ้น
ในระหว่างที่คุณกำลังเดินผ่านซุ้มของชมรมต่างๆนาๆที่ยังไม่เสร็จดี คุณบังเอิญสบตาเข้ากับดวงตาสีเขียวใสแจ๋วคู่หนึ่ง
มันคือเจ้าแมวขนสีดำเมี่ยม นอนกลิ้งไปมาท่ามกลางพร็อพดวงดาว ปากคาบขนนกดึงเล่นอย่างสนุกสนาน
เหมือนว่า...เจ้าของมันจะอยู่ไม่ไกลอย่างตรงนี้เท่าไหร่?
เปิดโรล | แยกรูท | ช่วงหัวค่ำ
ขณะที่ [คุณ] กำลังเพลิดเพลินไปกับงานเทศกาลฮาโลวีน จู่ๆคุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนเข้ามาใกล้จากทางด้านหลัง ..
" อ้ามมม "
แลนทราซในชุดสูทสีน้ำตาลขาดเวิ่นเล็กน้อย ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยสีและแผลปลอมๆที่ถูกวาดขึ้นอย่างสมจริง
เขากำลังทำตัวให้ดูเหมือน ผีดิบ(ซอมบี้) และกำลังอ้าปากเตรียมจะกัดหัวคุณ..และดูเหมือนเขากล้าที่จะทำจริงๆ
เปิดโรล | แยกรูท | ช่วงหัวค่ำ
ขณะที่ [คุณ] กำลังเพลิดเพลินไปกับงานเทศกาลฮาโลวีน จู่ๆคุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนเข้ามาใกล้จากทางด้านหลัง ..
" อ้ามมม "
แลนทราซในชุดสูทสีน้ำตาลขาดเวิ่นเล็กน้อย ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยสีและแผลปลอมๆที่ถูกวาดขึ้นอย่างสมจริง
เขากำลังทำตัวให้ดูเหมือน ผีดิบ(ซอมบี้) และกำลังอ้าปากเตรียมจะกัดหัวคุณ..และดูเหมือนเขากล้าที่จะทำจริงๆ
แต่ทว่า...
ภาษาต่างประเทศที่ไม่คุ้นหูสำหรับไกเซอร์ก็ดังขึ้นมา พร้อมกับแรงยื้อที่ไม่ให้ไกเซอร์เอาเศษซากแฮมเบอร์เกอร์พวกนั้นเข้าปากได้ (19)
แต่ทว่า...
ภาษาต่างประเทศที่ไม่คุ้นหูสำหรับไกเซอร์ก็ดังขึ้นมา พร้อมกับแรงยื้อที่ไม่ให้ไกเซอร์เอาเศษซากแฮมเบอร์เกอร์พวกนั้นเข้าปากได้ (19)
[ โรลเปิด | ตรอกไดแอกอน ]
วอลเตอร์เตรียมตัวกลับบ้านหลังซื้อของเสร็จ แต่เขาเผลอชนเข้ากับคนที่ผ่านมาอย่างแรงจนของทั้งหมดตกลงกับพื้น รวมถึงไม้กายสิทธิ์ที่หลุดมือไป
"น่าอายจริงๆ" เขาบ่นกับตัวเอง พลางฝืนยิ้มออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่ในใจของเขานั้นอยากจะโดดเข้าปากมังกรตุยเสียเหลือเกิน
ชายหนุ่มก้มลงคลำพื้นคว้าไม้กายสิทธิ์ก่อนตรวจดูของที่หล่นกระจัดกระจาย
[ โรลเปิด | ตรอกไดแอกอน ]
วอลเตอร์เตรียมตัวกลับบ้านหลังซื้อของเสร็จ แต่เขาเผลอชนเข้ากับคนที่ผ่านมาอย่างแรงจนของทั้งหมดตกลงกับพื้น รวมถึงไม้กายสิทธิ์ที่หลุดมือไป
"น่าอายจริงๆ" เขาบ่นกับตัวเอง พลางฝืนยิ้มออกมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่ในใจของเขานั้นอยากจะโดดเข้าปากมังกรตุยเสียเหลือเกิน
ชายหนุ่มก้มลงคลำพื้นคว้าไม้กายสิทธิ์ก่อนตรวจดูของที่หล่นกระจัดกระจาย
15:30 | แยกโรล | โกงเวลา
ทางเข้าโรงเรียนแถวป้อมยาม
ในขณะที่แต่ละคนเริ่มแยกย้ายกันกลับไปสักพักก็ยังคงมีกระต่ายตัวหนึ่งที่ซื้อของกินมาเตรียมกลับไปหอข้างๆโรงเรียน
ก่อนจะพบกับ “คุณ” ที่กำลังจ้องของในมือ
“ อยากกินไหม ป้าในโรงหารเขาแถมมาเยอะเพราะใกล้ปิดร้าน มีไส้เห็ดรวมกับหมูน่ะ หวานก็มี ”
หมื่นเอ่ยปากถาม
(+ได้เลยนะคะ! มาช่วยหม่ำๆซาลาเปา🥺🫶🏻✨)
15:30 | แยกโรล | โกงเวลา
ทางเข้าโรงเรียนแถวป้อมยาม
ในขณะที่แต่ละคนเริ่มแยกย้ายกันกลับไปสักพักก็ยังคงมีกระต่ายตัวหนึ่งที่ซื้อของกินมาเตรียมกลับไปหอข้างๆโรงเรียน
ก่อนจะพบกับ “คุณ” ที่กำลังจ้องของในมือ
“ อยากกินไหม ป้าในโรงหารเขาแถมมาเยอะเพราะใกล้ปิดร้าน มีไส้เห็ดรวมกับหมูน่ะ หวานก็มี ”
หมื่นเอ่ยปากถาม
(+ได้เลยนะคะ! มาช่วยหม่ำๆซาลาเปา🥺🫶🏻✨)
[ สอบวิชาป้องกันตัวเบื้องต้น ]
เมื่อได้เข้ามาในมิติพร้อมกับไม้กายสิทธิ์คู่ใจ ก็เป็นภาพที่เขาคุ้นเคยอย่างดี
ระหว่างที่เตรียมจัดการกับอุปกรณ์การสอบ ก็ยินเสียง ‘ เป้าหมาย’ ที่ต้องจัดการ
ว่าแล้วสัตว์ร้ายที่อยู่ในการทดสอบก็ได้ปรากฏกาย ครึ่งกระโหลกครึ่งแพะสูงยาวกว่าที่คิด
แม้จะมองได้เห็นลาง ๆ ก็เริ่มที่จะเข้าใจแล้วว่า
ของในปากมันคงเป็นเป้าหมายแน่แท้...
(+)
[ สอบวิชาป้องกันตัวเบื้องต้น ]
เมื่อได้เข้ามาในมิติพร้อมกับไม้กายสิทธิ์คู่ใจ ก็เป็นภาพที่เขาคุ้นเคยอย่างดี
ระหว่างที่เตรียมจัดการกับอุปกรณ์การสอบ ก็ยินเสียง ‘ เป้าหมาย’ ที่ต้องจัดการ
ว่าแล้วสัตว์ร้ายที่อยู่ในการทดสอบก็ได้ปรากฏกาย ครึ่งกระโหลกครึ่งแพะสูงยาวกว่าที่คิด
แม้จะมองได้เห็นลาง ๆ ก็เริ่มที่จะเข้าใจแล้วว่า
ของในปากมันคงเป็นเป้าหมายแน่แท้...
(+)
แน่นอนว่าเขาเตรียมจะรับคำขอบคุณของรุ่นน้องเข้าปากซักหน่อยแต่ดันโดนเจ้าก้อนขนโฉบทั้งกล่องไปกินเองซะได้....
"ฉันเพิ่งกินไปได้ชิ้นเดียวเองนะ...”
แน่นอนว่าเขาเตรียมจะรับคำขอบคุณของรุ่นน้องเข้าปากซักหน่อยแต่ดันโดนเจ้าก้อนขนโฉบทั้งกล่องไปกินเองซะได้....
"ฉันเพิ่งกินไปได้ชิ้นเดียวเองนะ...”
เช่นเวลาเดิมทุกเช้า หยงเตรียมตัวเสร็จสรรพพร้อมออกจากบ้าน เพราะระยะทางจากโรงเรียนไม่ได้ไกลบ้านสักเท่าไร วันนี้เลยกะว่าเดินรับลมกับแดดเช้าสักหน่อย
ทันใดก็บังเอิญพบคนคุ้นเคยเข้า เขาจึงกล่าวทักทายด้วยภาษาปากและภาษามืออย่างเป็นมิตรด้วยความเคยชิน
“ดีครับ :) ”
(+แยกรูทได้นะคับ🥺)
เช่นเวลาเดิมทุกเช้า หยงเตรียมตัวเสร็จสรรพพร้อมออกจากบ้าน เพราะระยะทางจากโรงเรียนไม่ได้ไกลบ้านสักเท่าไร วันนี้เลยกะว่าเดินรับลมกับแดดเช้าสักหน่อย
ทันใดก็บังเอิญพบคนคุ้นเคยเข้า เขาจึงกล่าวทักทายด้วยภาษาปากและภาษามืออย่างเป็นมิตรด้วยความเคยชิน
“ดีครับ :) ”
(+แยกรูทได้นะคับ🥺)
หลังจากแยกกับเพื่อนอย่างช่วยไม่ได้ ดัสค์กับดอว์นก็เลยเริ่มหยิบของที่เตรียมไว้ออกมาแจก!
🌆 "ใครอยากได้ Glow Stick มาเอาไปได้เลยน้าาาา!"
🏙️ "อย่าเอาเข้าปากล่ะ..."
การแต่งตัวของพวกเขาดูธรรมดาๆ ชุดสีดำ กับปลอกคอที่เรืองแสงนีออนสีม่วง กำไลนีออน หรือคุณจะมาปาดสีใส่เขาดีล่ะ?
(เก็บโมเม้นตฮะ สามารถแวะมาโรลรับแท่งสีนีออนไปเขย่าเล่นได้ 55555555+)
หลังจากแยกกับเพื่อนอย่างช่วยไม่ได้ ดัสค์กับดอว์นก็เลยเริ่มหยิบของที่เตรียมไว้ออกมาแจก!
🌆 "ใครอยากได้ Glow Stick มาเอาไปได้เลยน้าาาา!"
🏙️ "อย่าเอาเข้าปากล่ะ..."
การแต่งตัวของพวกเขาดูธรรมดาๆ ชุดสีดำ กับปลอกคอที่เรืองแสงนีออนสีม่วง กำไลนีออน หรือคุณจะมาปาดสีใส่เขาดีล่ะ?
(เก็บโมเม้นตฮะ สามารถแวะมาโรลรับแท่งสีนีออนไปเขย่าเล่นได้ 55555555+)
ที่คาเฟ่สักแห่งในย่านการค้า
ฮารุโตะนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง มองออกไปยังบรรยากาศนอกร้าน เขานั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว
บนโต๊ะของเขาเต็มไปด้วยหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัย และถ้วยชามอาหารที่ทานหมดไปมากมาย
ปากของเขาคาบปากกาไว้ ท่าทางดูเหมือนกับกำลังเหม่อลอยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่ง...
+
ที่คาเฟ่สักแห่งในย่านการค้า
ฮารุโตะนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง มองออกไปยังบรรยากาศนอกร้าน เขานั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้ว
บนโต๊ะของเขาเต็มไปด้วยหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัย และถ้วยชามอาหารที่ทานหมดไปมากมาย
ปากของเขาคาบปากกาไว้ ท่าทางดูเหมือนกับกำลังเหม่อลอยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่ง...
+
เขาได้รับขนมปังปิ้งแยมมาตอนพักกลางวัน และแน่นอนว่าสำหรับเขา ทุกอย่างจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีขอบขนมปังเจ้าปัญหา
หยิบขนมปังขึ้นมาทันทีที่ท้องหิวขณะเตรียมสอบ ปากกัดขอบสีน้ำตาลที่ไม่ถูกปากออกอย่างระมัดระวัง
แต่เหมือนว่าเขาจะระวังไม่มากพอ... เพราะขนมปังปิ้งหล่นลงใส่หน้าสมุดเลคเชอร์ตรงหน้าเสียแล้ว
ด้านที่ลงพื้นมักจะเป็นด้านแยมเสมอ — ตามที่ใครเขาว่าไว้เป๊ะ ๆ
(รีแอคได้ค่ะ!)
เขาได้รับขนมปังปิ้งแยมมาตอนพักกลางวัน และแน่นอนว่าสำหรับเขา ทุกอย่างจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีขอบขนมปังเจ้าปัญหา
หยิบขนมปังขึ้นมาทันทีที่ท้องหิวขณะเตรียมสอบ ปากกัดขอบสีน้ำตาลที่ไม่ถูกปากออกอย่างระมัดระวัง
แต่เหมือนว่าเขาจะระวังไม่มากพอ... เพราะขนมปังปิ้งหล่นลงใส่หน้าสมุดเลคเชอร์ตรงหน้าเสียแล้ว
ด้านที่ลงพื้นมักจะเป็นด้านแยมเสมอ — ตามที่ใครเขาว่าไว้เป๊ะ ๆ
(รีแอคได้ค่ะ!)
หลังเทศกาลสอบซ่อมได้ผ่านพ้นไป ความหนักอกหนักใจที่แบกมาตลอดทั้งเทอมราวกับถูกยกออกจากอก
คราแรกเคนตะคิดว่าจะเตรียมตัวแพคกระเป๋ากลับบ้านที่คุมาโมโตะ แต่พอเข้าใกล้เทศกาลฤดูร้อนที่จะมาถึง เพื่อนสนิทก็เอ่ยปากชวนไปเที่ยวงานก่อนกลับบ้าน เขาเห็นว่าชักช้าเสียหน่อยคงไม่เป็นไร จึงตอบตกลงกับเพื่อนไป
cr. นาโอยะคุง
หลังเทศกาลสอบซ่อมได้ผ่านพ้นไป ความหนักอกหนักใจที่แบกมาตลอดทั้งเทอมราวกับถูกยกออกจากอก
คราแรกเคนตะคิดว่าจะเตรียมตัวแพคกระเป๋ากลับบ้านที่คุมาโมโตะ แต่พอเข้าใกล้เทศกาลฤดูร้อนที่จะมาถึง เพื่อนสนิทก็เอ่ยปากชวนไปเที่ยวงานก่อนกลับบ้าน เขาเห็นว่าชักช้าเสียหน่อยคงไม่เป็นไร จึงตอบตกลงกับเพื่อนไป
cr. นาโอยะคุง
ตัวไกเซอร์ฟังเด็กคนนั้นไม่รู้เรื่องสักคำ เจ้าตัวจึงออกแรงดึงมือของตัวเองกลับมา แล้วเตรียมที่จะเอาเศษซากแฮมเบอร์เกอร์พวกนั้นเข้าปากอีกครั้ง (20)
ตัวไกเซอร์ฟังเด็กคนนั้นไม่รู้เรื่องสักคำ เจ้าตัวจึงออกแรงดึงมือของตัวเองกลับมา แล้วเตรียมที่จะเอาเศษซากแฮมเบอร์เกอร์พวกนั้นเข้าปากอีกครั้ง (20)
(12.00)
ช่วงเตรียมงานวัฒนธรรม
ห้องพักครู
ดูเหมือนช่วงนี้มนุษย์สีขาวนั่นจะหอบบางอย่างมาทุกวัน บางวันก็อาจจะเป็นอาหาร ไม่ก็ขนม
บางชิ้นเข้าปากเขาเองพร้อมหน้าวิตก
บางชิ้นก็คงถูกส่งเข้าปากคุณไปพร้อมรอฟังอย่างตั้งใจว่ามันอร่อยไหม ถ้าบอกว่าจืดไปก็แค่ยิ้มเจื่อนพร้อมบอกไปว่า “สงสัยผมคงกะผิด” แต่ถ้าลอกว่าอร่อยก็คงยิ้มกว้าง
(12.00)
ช่วงเตรียมงานวัฒนธรรม
ห้องพักครู
ดูเหมือนช่วงนี้มนุษย์สีขาวนั่นจะหอบบางอย่างมาทุกวัน บางวันก็อาจจะเป็นอาหาร ไม่ก็ขนม
บางชิ้นเข้าปากเขาเองพร้อมหน้าวิตก
บางชิ้นก็คงถูกส่งเข้าปากคุณไปพร้อมรอฟังอย่างตั้งใจว่ามันอร่อยไหม ถ้าบอกว่าจืดไปก็แค่ยิ้มเจื่อนพร้อมบอกไปว่า “สงสัยผมคงกะผิด” แต่ถ้าลอกว่าอร่อยก็คงยิ้มกว้าง
“แจ๊บๆ”
มันเคี้ยวเสียงดังฟังชัด พอหมดแล้วไข่ที่หยิบเตรียมไว้ก็ถูกส่งเข้าปากไปทันที
ชิ้นแล้วชิ้นเล่า หร่อยหรอลงทีละนิดพร้อมกันกับระยะห่างที่มีต่อคู่หูของพัฟบอลคู่อริ (?) พอถาดขนมเหลือที่ว่างมากพอ มันก็บินเอาร่างตุ้ยนุ้ยไปนั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนนั้น
น้ำหนักเกินมาตรฐานเผ่าพันธุ์คงทำให้คนถือประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
+
“แจ๊บๆ”
มันเคี้ยวเสียงดังฟังชัด พอหมดแล้วไข่ที่หยิบเตรียมไว้ก็ถูกส่งเข้าปากไปทันที
ชิ้นแล้วชิ้นเล่า หร่อยหรอลงทีละนิดพร้อมกันกับระยะห่างที่มีต่อคู่หูของพัฟบอลคู่อริ (?) พอถาดขนมเหลือที่ว่างมากพอ มันก็บินเอาร่างตุ้ยนุ้ยไปนั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนนั้น
น้ำหนักเกินมาตรฐานเผ่าพันธุ์คงทำให้คนถือประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
+
#เปิดโรล #แยกรูท
9:00
"กลิ่นสนามแข่งที่โรงเรียนนี้ไม่แพ้ใครจริง ๆ"
ปากเคี้ยวหมากฝรั่งแล้วเป่าออกขณะที่ยืนอยู่ข้างสนามใกล้กับหอพัก มือถือกระเป๋าเลื่อนขนาดใหญ่จนน่ากลัวอยู่ ชุดก็ไม่ใช่ยูนิฟอร์มทางโรงเรียน เหมือนว่าเธอจะแต่งตัวเตรียมเที่ยวมากกว่าฝึก
"นี่! คุณที่อยู่ตรงนั้น ขอจ้างให้ยกของช่วยหน่อยสิ!"
ชี้มือสุ่ม ๆ ไปทางด้านหลัง แล้วนิ้วของเธอดันหันมาทางคุณพอดี
#เปิดโรล #แยกรูท
9:00
"กลิ่นสนามแข่งที่โรงเรียนนี้ไม่แพ้ใครจริง ๆ"
ปากเคี้ยวหมากฝรั่งแล้วเป่าออกขณะที่ยืนอยู่ข้างสนามใกล้กับหอพัก มือถือกระเป๋าเลื่อนขนาดใหญ่จนน่ากลัวอยู่ ชุดก็ไม่ใช่ยูนิฟอร์มทางโรงเรียน เหมือนว่าเธอจะแต่งตัวเตรียมเที่ยวมากกว่าฝึก
"นี่! คุณที่อยู่ตรงนั้น ขอจ้างให้ยกของช่วยหน่อยสิ!"
ชี้มือสุ่ม ๆ ไปทางด้านหลัง แล้วนิ้วของเธอดันหันมาทางคุณพอดี
มือของเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามพื้นทรายร่วนที่ไร้ที่ยึดเกาะ พยายามไขว้คว้าคันธนูที่ตกอยู่บนพื้นตอนเสียการทรงตัว
แต่ทุกอย่างล้วนไร้ผล
"ช่วยด้วย..ใครก็ได้"
เสียงสั่นเครือร้องออกมาขณะที่ร่างกำลังไหลเข้าไปใกล้เรื่อยๆอย่างหมดหวัง
มือของเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามพื้นทรายร่วนที่ไร้ที่ยึดเกาะ พยายามไขว้คว้าคันธนูที่ตกอยู่บนพื้นตอนเสียการทรงตัว
แต่ทุกอย่างล้วนไร้ผล
"ช่วยด้วย..ใครก็ได้"
เสียงสั่นเครือร้องออกมาขณะที่ร่างกำลังไหลเข้าไปใกล้เรื่อยๆอย่างหมดหวัง
เป็นหวัดอย่างนั้นหรือ
ยังจะถามอีก!
ครั้นอ้าปากเตรียมจะต่อว่าก็ดันไหวตัวทันเสียก่อน จึงได้แต่กัดฟันแล้วเม้มปากแน่น
“……”
เกือบเสียท่าเป็นหนที่สองแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พลางยกมือขึ้นกุมขมับ
สามร้อยปี…
+
เป็นหวัดอย่างนั้นหรือ
ยังจะถามอีก!
ครั้นอ้าปากเตรียมจะต่อว่าก็ดันไหวตัวทันเสียก่อน จึงได้แต่กัดฟันแล้วเม้มปากแน่น
“……”
เกือบเสียท่าเป็นหนที่สองแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พลางยกมือขึ้นกุมขมับ
สามร้อยปี…
+
[ โรลปิด | @vicenya-wyh.bsky.social | 01 May | 14:00 น. โดยประมาณ ]
ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็ไปส่งสมุนไพรถึงมือคุณลองบอตท่อมพร้อมกับรับสิ่งตอบแทนชวนให้อารมณ์ดี
ออสวอลด์พาวิเซเนียไปพักที่บ้านของเขาในเมืองก่อนจะเตรียมตัวออกไปทำอีกภารกิจหนึ่งที่รับมา
| เจ้าพวกตาปาก |
[+]
[ โรลปิด | @vicenya-wyh.bsky.social | 01 May | 14:00 น. โดยประมาณ ]
ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็ไปส่งสมุนไพรถึงมือคุณลองบอตท่อมพร้อมกับรับสิ่งตอบแทนชวนให้อารมณ์ดี
ออสวอลด์พาวิเซเนียไปพักที่บ้านของเขาในเมืองก่อนจะเตรียมตัวออกไปทำอีกภารกิจหนึ่งที่รับมา
| เจ้าพวกตาปาก |
[+]
มายากลที่เขาแสดงนั้นมิได้วิเศษวิโสมากขนาดจะเรียกว่า “เซอร์ไพรส์” ได้เต็มปากเต็มคำ
เพียงการแสดงเล็กน้อยและของขวัญที่พวกเขาแลกกันในคืนวันคริสต์มาส
มายากลเพียงเท่านี้ก็ตราตรึงใจปาติซิแยร์สาวไปตลอดกาล
#หมวกมายากลของปาติซิแยร์
มายากลที่เขาแสดงนั้นมิได้วิเศษวิโสมากขนาดจะเรียกว่า “เซอร์ไพรส์” ได้เต็มปากเต็มคำ
เพียงการแสดงเล็กน้อยและของขวัญที่พวกเขาแลกกันในคืนวันคริสต์มาส
มายากลเพียงเท่านี้ก็ตราตรึงใจปาติซิแยร์สาวไปตลอดกาล
#หมวกมายากลของปาติซิแยร์
"...พร้อมครับ"
น้ำเสียงนั้นฟังดูประหม่าเล็กน้อยแต่ยังคงความตื่นเต้นไว้อยู่
"...พร้อมครับ"
น้ำเสียงนั้นฟังดูประหม่าเล็กน้อยแต่ยังคงความตื่นเต้นไว้อยู่
.
เอ เสียงนั้นคือเสียงอะไรกันหนอ?
.
@aillisplayground.bsky.social
#นิทานเชื่อมกาว
#ชุมชนนักวาด
.
เอ เสียงนั้นคือเสียงอะไรกันหนอ?
.
@aillisplayground.bsky.social
#นิทานเชื่อมกาว
#ชุมชนนักวาด
ยิ่งประกอบซ้ำเข้ากับท่าทางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และความเกรงใจ
ภาพตรงหน้าก็เทียบได้กับของหวานอีกชิ้นหนึ่งของตน
"อย่างน้อยก็ได้ลองใช้ไหมล่ะ?"
ไม่มีท่าทีรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย
แถมตอนนี้ยัง เสียบมาชเมลโล่อีกไม้
เตรียมทำเพิ่มให้ด้วย
ยิ่งประกอบซ้ำเข้ากับท่าทางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และความเกรงใจ
ภาพตรงหน้าก็เทียบได้กับของหวานอีกชิ้นหนึ่งของตน
"อย่างน้อยก็ได้ลองใช้ไหมล่ะ?"
ไม่มีท่าทีรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย
แถมตอนนี้ยัง เสียบมาชเมลโล่อีกไม้
เตรียมทำเพิ่มให้ด้วย