(ประธานนักเรียนคนต่อไปมาแล้วค่า🥺 เทนชิยินต้อนรับทุกคนสู่ซาโตกะเทอม 2 นะคะ🩷🤍✨

เป็นรูปที่วาดเมื่อปีก่อน อันนี้แต่งตัวสบาย ๆ เดินเที่ยวนะะ💅💄)

คุณซากะค่ตเท่เลย มีใครเขาปลดเซฟตี้ปืนโดยการเอาปากคาบบ้าง กุเข้าใจชินคุงทุกอย่างละ สุดจะคูลลล!!! 🤩

ซานาริชะงัก ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เหลือบมองไปตามทิศทางที่พวกมันบินมา

“เกิดอะไ—”

ผัวะ!

“อึก!?”

คาตาชิโระของคุณพุ่งเข้ามาแปะกลางหน้าเธอเต็มแรงจนซานาริเซถอยหลัง ก่อนจะเสียหลักล้มก้นกระแทกพื้นดังตุ้บ ถังขยะข้างตัวเอียงกะเท่เร่ ส่วนเจ้าตัวนั่งนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง

+

ขนาดนี้แล้ว หลังเซเทพี่น้องมิซากะต้องอยู่ด้วยกันแล้วแหละ ใช่ไหม คามุนาบิคงไม่ใจร้ายขนาดย้ายนัตสึกิลงไปเฝ้าโซ่อาเคมุระ ขนาดอาซามิซังยังได้ออกไปสูดอากาศลาดตระเวน ผมขอล้อง แค่สิบห้าปีก็ยังดี ครอบครัวอบอุ่นอ้ะ!! นัตสึกิที่ตั้งใจเรียนให้พี่จ๋าดีจัย ทำกับข้าวอร่อย ปูที่นอนนุ่มฟูให้พี่จ๋านอนกรน! ได้รับคำชมเปาะแปะว่าคนเก่ง!! มันต้องมีช่วงเวลาแบบนั้นบ้างเด้!! ช่างหัวชาวโลก โลกทั้งใบฉันอยู่ที่บ้านน่ะ

"ผมนึกว่าจะไม่เจอใครซะอีก"

เทโนเมะหนุ่มที่อะไรดลใจไม่รู้ให้ตื่นเช้าแล้วมาที่นี่ก่อนเวลา ค่อยๆเข้าไปหาอีกฝ่าย นั่งอยู่ข้างๆ และเว้นระยะพอสมควร เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นบอบบางเพียงใด

ในมือถือกล่องขนมญี่ปุ่น 'ซากุระโมจิ' ที่เขากับท่านแม่ช่วยกันทำ กะว่าจะนำมาแบ่งให้ผู้ที่พบเห็น

"ทานมั้ยครับ?"

เขายื่นกล่องขนมให้

"คิดว่าน่าจะเข้ากับสิ่งที่ท่านดื่ม"

ยูกะหรี่ตา หน้าตาหน่ายใจไม่น้อย

“ เฮ้อ ... จบกันวันเปิดเทอมเเรก ”

น้ำเสียงราบเรียบปนบ่นนิด ๆ ที่จริงก็ชักชินชาเพราะรู้จักกันมานาน เเต่ไม่นึกว่าจะมาเจอในวันเปิดเทอมเเบบนี้นี่นา ..!

“ ฝึกมาสิบนาที ? มิน่าล่ะถึงฟันไม่โดนอะไรเลย ” จิกด้วยวาจาตามสไตล์ซากุราอิ ยูกะ

“ ไปฝึกมาใหม่ดีกว่ามั้งคะ ? ”
ว่าจบก็เหยียดยิ้มปิดท้าย

( พลาดไม่ได้เเล้ว ขอมาบวกนะคะ ! )

เปิดเทอมวันเเรก บรรยากาศดีซะจริง

ยูกะคิดเช่นนั้น

ทั้งกลีบซากรุะโปรยปรายในฤดูใบไม้ผลิ , ลมเย็นพัดกระทบใบหน้า

เเล้วก็อมยิ้มสะบัดซากุระร่วง
เดี๋ยว — อะไรนะ

หันขวับเมื่อได้ยิน เเถมเสียงคุ้นเสียด้วย ว่าเเล้วเชียว ใช่เจ้านั่นจริง ๆ !!

ทำเป็นไม่เห็นทันไหมเนี่ย ..

ใบหูแดงๆ ย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตาของซาสะไปได้

เขาไล่มองตั้งแต่ใบหน้าที่หันหนี ไปจนถึงแก้วน้ำผลไม้ที่ถูกดูดจนหมดเกลี้ยง ก่อนจะวกกลับมาหยุดที่คาสเทลล่าบนจานอีกครั้ง

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้…”

ระหว่างเกริ่นค้างไว้ก็เอื้อมมือไปหยิบเหยือกน้ำผลไม้ เติมแก้วของเซย์กะให้อีกครั้งโดยไม่ถามสักคำ

“ถือว่าผมได้หนึ่งแต้มจากเซย์กะคุงแล้วหรือเปล่าครับ?”

+

พอเห็นคนยัดคาสเทลล่าทั้งชิ้นเข้าปากจนแก้มตุ่ยก็อดก่อนจะถอนหายใจออกมาไม่ได้

“…”

ภาพแบบนี้คงเห็นได้จากเด็กอายุห้าขวบ มิหนำซ้ำซาสะตอนห้าขวบอาจกินขนมได้เรียบร้อยกว่าเซย์กะตอนนี้เสียอีก

…เติบโตมายังไงกันนะคนคนนี้

อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตอบ ปลายนิ้วของซาสะก็ยื่นเข้าไปบีบแก้มทั้งสองข้างเบาๆ จนแก้มที่พองอยู่ยิ่งนูนขึ้นกว่าเดิม

“เคี้ยวให้หมดก่อนพูดครับ”

+

“มา~จัง!”

ซายากะแอบย่องไปข้างหลังอีกฝ่ายก่อนจะสะกิดเบาๆ แล้วยกยิ้มสดใสส่งไปให้เพื่อนสนิทของตน

“จูซังดูอาการไม่ค่อยดีเลยน้า”

ว่าพลางมองร่มที่ม่องเท่งในมือของคนตรงหน้า ก่อนจะชูร่มของตัวเองขึ้นมาให้ได้เห็น

“ให้ฉันไปส่งมั้ย”

o⁠(⁠(⁠*⁠^⁠▽⁠^⁠*⁠)⁠)⁠o

นี่ว่าเทนคิวรู้อยู่แล้วว่าชินไม่ฆ่าคน แต่อาจจะรู้ได้ว่าเคย์แปลก ๆ เลยพยายามหยุดเคย์ก่อน เกิดว่าทุกอย่างพลิกทั้งคิปเปย์กับเทนคิวก็มีสิทธิ์หันมาเล่นงานพวกบ้านซากะเหมือนกัน สถานการณ์ค่อนข้างเสี่ยงเลยล่ะ แล้วไหนจะนางุโมะที่นอนเดี้ยงอยู่ยังไม่มีคนไปช่วยอีก น้องอากิระไปเย็บแผลนางุโมะก่อนได้ไหม เราหัวใจจะวาย แกต้องตื่นมาเลี้ยงหลานนะอากิระไม่เหลือใครแล้ว 😭

เรื่องน้องอากิระคือบับป๊าซากะดูแลได้แหละ แต่แค่นี้บ้านก็เต็มแล้ว สาขา 1 เด็กเต็มโควต้าแล้วค่ะ เอาแฟรนไชส์ไปเปิดสาขา 3 แล้วรับเด็กไปดูแลด่วน ตื่นมาเป็นผู้จัดการฝึกหัดซะดี ๆ เพื่อนชวนไปทำธุรกิจนะเว้ย

ส่วนสาขา 2 ผมเห็นแวว พี่น้องเซบะกับเทนคิวมันจองว่ะ 55555555 ยังไม่รวมว่าคิปเปย์กับชินะจะไปต่อวงการนักฆ่าด้วยรึเปล่าอีก นี่ว่าไม่เป็นลูกค้าประจำก็มาเป็นพนักงานอ่ะ

ถ้าเป็นในเกม ตอนพวก 103 เปิดเทอมสึซึริจะพยายามช่วยโคสุเอะแนะนำชมรมด้วยการแจกใบปลิวแต่เจ้าตัวเศร้าเพราะสื่อสารไม่เก่งเลยต้องเต้นๆ โชว์ และสิ่งที่สึซึริเลือกทำคือแจกแค่ซายากะแล้วก็ไป อย่าลืมมาดูการแสดงนะ (...)

ไม่แน่ใจว่าคนอื่นดูแล้วคาดหวังอะไรกันบ้าง ส่วนนี่แฮปปี้มาก แค่เข้าไปเห็นซายากะเท่ๆ โฮมุระแรดๆ ซาวน์ประกอบน่าคิดถึง แค่นี้ก็อยากเข้าไปดูอีกหลายๆ รอบแล้ว มีความสุข

มอมแมมม๊ากกก😭😭😭 อยากเหนโฮมุระอยุ่กับซายากะเยอะๆ น่าจะสนุกดี(?) /เคียวโกะก้อเทร่ๆๆๆๆๆๆ นี่สินะเมนหร่อๆ วัยเด่กของใครหลายคน....

ตอนล่าสุดเลยได้เห็นว่าตระกูลซาซานามิก็มีอำนาจไม่น้อยเลยมาตั้งแต่อดีต ไม่เท่าโซกะแน่ๆแหละ แต่ก็เยอะกว่าที่คิดไว้ว่าจะเป็นในอดีต
/พ่อฮาคุริหน้าตาเจ้าเล่ห์มาตั้งแต่สมัยยังเป็นรองหัวหน้าเลย55555

ในที่สุดก็จะได้เห็นอดีตของนักดาบทุกคน(มั้ยนะ?) เปิดด้วยอิบุกิเท่มาก แง้นมาพร้อมแว่นกันแดดกับดาบ
/รอเจอพี่สาวคนสวยอยู่นะ🥹

#3BSiam_SKA
#3B_SKA
#SKA_Bunkasai2026

“ยินดีต้อนรับคุณท่านขอรับ”

“ขนมที่เรือนของเราหวานกำลังดี มิลองชิมดูสักคำหรือ?”

“...ฮ่ะ— ไม่ชินเลยนะเนี่ย”

( ขอบคุณเทมเพลตจากผปค.น้องซาโต้และก้อนจิ๋วจากผปคน้อง.มิกะนะคะ น่ารักที่สุดเลย 😭🤲💖 )

พาราโดะตอนกวนตีนเอมุก่อนหน้านี้ช่วงแรก ๆ ฮีทรงเก๋ามากนะ เปิดตัวก็เลเวล50 ละ ไว้มาเล่นกันใหม่นะเอมุ้วว มาอย่างเหนือ สรุปเจอมุเทคิไปคือเกือบตาย ละเอมุน่ากลัวสัสอีพีนั้น ไล่บี้ไล่กระทืบกะเอาตายจริง หลังจากนั้นหายซ่าเลยเจอพ่อองค์ลง

สวยจนอิจฉาเทนคิวมันอ่ะ คิดอยู่ว่าถ้ามันไม่กลับใจฉันจะด่าจนกว่ามันจะคิดได้ น้องชินร้องไห้ให้ขนาดนั้น นอกจากบ้านซากะกับอันโดแล้วไม่มีใครได้น้ำตาจากน้องเลยนะเว้ย ไอ้หนุ่มเอ็งโคตรอภิสิทธิ์เลย

" เย้ะ เย้ะ ได้เลยค่ะ ! เชื่อมือซานะคนนี้ได้เลย — !“

”สึกิจังนี่ขยันจริง ๆ นะคะ ของทางซานะหมดกะพอดี เลยได้มาเดินกับสึกิจังอย่างสบายใจ —”

เมื่อเก็บมือถือเสร็จก็ตอบอีกคน

”หงืม — ที่ทำ อ้ะ เทอร์ราเรี่ยมค่ะ!!! สนุกมาก ๆ เลยนะคะ ! สึกิจังต้องไปด้วยนะคะ !“

เมื่ออีกคนถามก็ตอบกลับเป็นชุด

แต่เดินกันไม่นานนักก็มาถึงหน้าบูธชมรมชงชาจนได้

...

" สู้ๆนะคะ อันนี้ฉันให้ค่ะ "

วางลูกอมรสนมสตอเบอรี่ไว้ที่มืออีกฝ่ายก่อนที่
เทนโชวอิน ริริกะเฟดตัวออกจากตรงนั้นเหมือนไม่เคยอยู่มาก่อน

( ซาโยนาระ )

เมื่อได้ยินคำพูดสุดเท่จากอีกฝ่าย ดวฃตาของเขาก็เป็นประกาย

“ ท เท่ชะมัด! ขอบใจนะคุณนักบวช ”

เขาร้องไห้ด้วยความซึ้งใจครู่หนึ่ง ก่อนจะเช็ดน้ำตา แล้วเกาะหลังอีกฝ่าย

“ บ้านฉันอยู่ไม่ไกลมากนักหรอ ต้องผ่านสวนสาธารณะแถวโรงเรียนซาโตกะก่อน ”

แรงถูกผลักเบาๆ ที่หลังอีกฝ่าย

“ ขอแค่ถึงหน้าโรงเรียนก็พอ ”
ใช่แล้ว เหตุการณ์นั้นเกิดอยู่ระหว่างทางของสวนสาธารณะ ถึงเขาจะอยาก

+

โอกาสหลุดเรทมีน้อย ถ้าใช้ชาวฟอนเทนท่านก็ได้มาเรียกจะออกกาชาเร็ว ไม่ถึง pity เรทของเกมแน่นอน

ส่วนฟินเลย์กับเนริสซ่าเป็น playable character สี่ดาว

ฟินเลย์ฉายา 'จรดปากกาขนนกผู้ร่วงโรย' เป็นตัวฮีลธาตุน้ำ แปะน้ำได้ ถ้าในตู้สี่ดาวมีกับมิกะคงแค่ยิ้มน้อย ๆ ไม่พูดอะไร ส่วนมิกะก็แอบเกร็งฟินเลย์หน่อย ๆ แต่พอมีหัวข้อให้คุยก็คุยกันได้ยาว ๆ

อย่างยูเมะลินนีย์ นี่คิดให้ทั้งคู่เจอกันตอนเด็กที่ทะเล และตัวของลินเน็ตต์ตอนเริ่มต้นเนื้อเรื่องฟอนเทนมีการพูดถึงทะเล ตัวเราก็หยิบตรงนั้นมาต่อยอดอีกทีนึง

ของมิกะเคยพูดถึงลิซ่าประมาณว่าถูกช่วยเหลือตอนเข้าไปที่ห้องสมุด อันนี้ก็หยิบตรงนั้นมาต่อยอดเหมือนกัน55555555